Μετάβαση στο περιεχόμενο

Zabriskie Point (ταινία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Zabriskie Point
ΣκηνοθεσίαΜικελάντζελο Αντονιόνι[1][2][3]
ΠαραγωγήΚάρλο Πόντι
ΣενάριοΜικελάντζελο Αντονιόνι, Τονίνο Γκουέρα, Σαμ Σέπαρντ, Franco Rossetti, Fred Gardner και Κλάρε Πέπλοε[4]
ΗθοποιοίMark Frechette[5][2][6], Ντάρια Χάλπριν[5][2][7], G. D. Spradlin, Ροντ Τέιλορ[5][3][7], Πολ Φιξ[5][2], Kathleen Neal Cleaver και Χάρισον Φορντ
ΜουσικήJerry Garcia
ΦωτογραφίαΆλφιο Κοντίνι
ΜοντάζΦράνκο Αρκάλι
Εταιρεία παραγωγήςMetro-Goldwyn-Mayer
ΔιανομήMetro-Goldwyn-Mayer και Netflix
Πρώτη προβολή3  Σεπτεμβρίου 1970 (Γερμανία)[8] και 1970
Διάρκεια107 λεπτά
ΠροέλευσηΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής[9][10][11]
ΓλώσσαΑγγλικά
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π • σ • ε )

Το Zabriskie Point είναι αμερικανική δραματική ταινία σε σκηνοθεσία του Ιταλού σκηνοθέτη Μικελάντζελο Αντονιόνι το 1970. Πήρε το όνομά του από την ομώνυμη άποψη στην Κοιλάδα του Θανάτου και θεωρείται φόρος τιμής στη δύναμη των λουλουδιών και το κίνημα των χίπις στα τέλη της δεκαετίας του 1960. [12]

Η ταινία υπήρξε παταγώδης εμπορική αποτυχία,[13] και οι περισσότεροι κριτικοί την επέκριναν κατά την κυκλοφορία της.[14] Ωστόσο με την πάροδο των ετών έχει μεταβληθεί η άποψη των κριτικών και σε κάποιο βαθμό έχει αποκτήσει αναγνώριση, η οποία διακρίνεται για τη φωτογραφία, τη χρήση της μουσική και τη σκηνοθεσία της.[15]

Πλοκή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε μια αίθουσα σε μια πανεπιστημιούπολη, λευκοί και μαύροι φοιτητές διαφωνούν για μια επικείμενη φοιτητική απεργία. Ο Μαρκ φεύγει από τη συνάντηση αφού λέει ότι είναι «πρόθυμος να πεθάνει, αλλά όχι από πλήξη» για τον σκοπό αυτό, κάτι που προκαλεί κριτική από τους νεαρούς λευκούς ριζοσπάστες. Μετά από μια μαζική σύλληψη στη διαμαρτυρία της πανεπιστημιούπολης, ο Μαρκ επισκέπτεται ένα αστυνομικό τμήμα ελπίζοντας να βγάλει με εγγύηση τον συγκάτοικό του από τη φυλακή. Του λένε να περιμένει, αλλά πηγαίνει στο κελί, όπου ρωτάει περισσότερα για την εγγύηση του συγκάτοικού του, και όταν αυτή απορρίπτεται, φωνάζει τους συλληφθέντες φοιτητές και καθηγητές και συλλαμβάνεται. Δίνει το όνομά του ως Καρλ Μαρξ, το οποίο ένας αξιωματικός υπηρεσίας πληκτρολογεί ως «Καρλ Μαρξ». Αφού αποφυλακίζεται, ο Μαρκ και ένας άλλος φίλος του αγοράζουν πυροβόλα όπλα από ένα κατάστημα όπλων στο Λος Άντζελες, λέγοντας ότι τα χρειάζονται για «αυτοάμυνα» για να «προστατεύσουν τις γυναίκες μας».

Σε ένα κτίριο γραφείων στο κέντρο του Λος Άντζελες, ο επιτυχημένος στέλεχος ακινήτων Λι Άλλεν κάνει κριτική για μια τηλεοπτική διαφήμιση για το Sunny Dunes, μια νέα ανάπτυξη ακινήτων τύπου θέρετρου στην έρημο. Αντί για ηθοποιούς ή μοντέλα, οι κομψά γυρισμένες διαφημίσεις παρουσιάζουν ντυμένες casual, χαμογελαστές μανεκέν. Στην επόμενη σκηνή, ο Άλλεν μιλάει με τον συνεργάτη του για την πολύ ραγδαία ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής του Λος Άντζελες, καθώς οι δύο οδηγούν μέσα από πολυσύχναστους δρόμους.

Ο Μαρκ συμμετέχει σε μια αιματηρή αντιπαράθεση μεταξύ φοιτητών και αστυνομίας στην πανεπιστημιούπολη. Μερικοί φοιτητές δέχονται δακρυγόνα και τουλάχιστον ένας πυροβολείται. Καθώς ο Μαρκ ψάχνει για ένα όπλο στην μπότα του, ένας αστυνομικός του Λος Άντζελες πυροβολείται θανάσιμα, αν και δεν είναι σαφές από ποιον. Ο Μαρκ φεύγει από την πανεπιστημιούπολη και παίρνει ένα αστικό λεωφορείο για το προάστιο Hawthorne της Καλιφόρνια, όπου, αφού δεν κατάφερε να αγοράσει ένα σάντουιτς με πίστωση από ένα τοπικό ντελικατέσεν, περπατάει μέχρι το Δημοτικό Αεροδρόμιο Χόθορν, κλέβει ένα αεροσκάφος Cessna 210 και πετάει στην έρημο.

Εν τω μεταξύ, η Ντάρια οδηγεί στην έρημο προς το Φοίνιξ με για να συναντήσει τον Λι, το αφεντικό της, ο οποίος υπονοείται ότι είναι πιθανώς ο εραστής της. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, η Ντάρια ψάχνει για έναν άντρα που εργάζεται με «συναισθηματικά διαταραγμένα» παιδιά από το Λος Άντζελες. Βρίσκει τα νεαρά αγόρια κοντά σε ένα σπίτι στην έρημο Μοχάβε, αλλά αυτά την πειράζουν, και την κοροϊδεύουν.

Η Ντάρια φεύγει με το αυτοκίνητό της. Ενώ γεμίζει το ψυγείο με νερό, την εντοπίζει από τον αέρα ο Μαρκ, ο οποίος στη συνέχεια πετάει μόλις 4,5 μέτρα πάνω της καθώς εκείνη ξαπλώνει μπρούμυτα στην άμμο.

Αργότερα συναντιούνται στην καλύβα ενός ηλικιωμένου άνδρα στην έρημο, όπου ο Μαρκ της ζητά να τον πάει για να αγοράσει βενζίνη για το αεροσκάφος. Στη συνέχεια, οι δυο τους περιπλανώνται στο σημείο Ζαμπρίσκι, όπου κάνουν έρωτα. Καθώς ξεκινούν, άλλοι άγνωστοι νεαροί γυμνοί εμφανίζονται να παίζουν σεξουαλικά στο έδαφος, με τα άγρια παιχνίδια τους να σηκώνουν πυκνά σύννεφα λευκής σκόνης από το έδαφος της ερήμου.

Αργότερα, ένας αστυνομικός της περιπολίας αυτοκινητοδρόμων της Καλιφόρνια ανακρίνει την Ντάρια θεωρώντας την ύποπτη. Κρυμμένος πίσω από μια φορητή τουαλέτα που προοριζόταν για τουρίστες, ο Μαρκ σημαδεύει τον αστυνομικό, αλλά η Ντάρια στέκεται ανάμεσά τους για να τον εμποδίσει, σώζοντας προφανώς τη ζωή του αστυνομικού πριν φύγει με το αυτοκίνητο. Η Ντάρια ρωτάει τον Μαρκ αν ήταν αυτός που σκότωσε τον αστυνομικό στο Λος Άντζελες. Εκείνος δηλώνει ότι ήθελε, αλλά κάποιος άλλος πυροβόλησε πρώτος τον αστυνομικό και ότι «δεν κατάφερε ποτέ να πυροβολήσει».

Επιστρέφοντας στο κλεμμένο αεροσκάφος, το βάφουν με πολιτικά φορτισμένα συνθήματα και ψυχεδελικά χρώματα. Η Ντάρια παρακαλεί τον Μαρκ να επιβιβαστεί μαζί της και να εγκαταλείψει το αεροσκάφος, αλλά ο Μαρκ είναι αποφασισμένος να επιστρέψει μαζί του και να λάβει υπόψη τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται. Πετάει πίσω στο Λος Άντζελες και προσγειώνει το αεροπλάνο στο αεροδρόμιο του Χόθορν. Η αστυνομία (μαζί με μερικούς ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς δημοσιογράφους) τον περιμένουν και περιπολικά κυνηγούν το αεροσκάφος στον διάδρομο. Αντί να σταματήσει, ο Μαρκ προσπαθεί να γυρίσει το αεροσκάφος που κινείται στο γρασίδι και πυροβολείται θανάσιμα από έναν από τους αστυνομικούς.

Η Ντάρια μαθαίνει για τον θάνατο του Μαρκ από το ραδιόφωνο του αυτοκινήτου. Οδηγεί στο πολυτελές σπίτι του Λι στην έρημο, που βρίσκεται ψηλά σε έναν βράχο που προεξέχει κοντά στο Φοίνιξ της Αριζόνα, όπου βλέπει τρεις εύπορες γυναίκες να λιάζονται και να συνομιλούν δίπλα στην πισίνα. Θρηνεί για τον Μαρκ λούζοντας τον εαυτό της στον αρχιτεκτονικό καταρράκτη του σπιτιού. Ο Λι είναι βαθιά βυθισμένος σε μια επαγγελματική συνάντηση που έχει να κάνει με την περίπλοκη και οικονομικά επικίνδυνη ανάπτυξη των Sunny Dunes. Κάνοντας ένα διάλειμμα, εντοπίζει την Ντάρια στο σπίτι και την χαιρετά. Κατεβαίνει μόνη της κάτω και βρίσκει το δωμάτιο επισκεπτών που έχει διατεθεί για εκείνη, αλλά αφού ανοίγει για λίγο την πόρτα, την κλείνει ξανά.

Βλέποντας μια νεαρή ιθαγενή Αμερικανίδα οικονόμο στο διάδρομο, η Ντάρια φεύγει σιωπηλά με το αυτοκίνητο, αλλά σταματάει για να βγει από αυτό και να κοιτάξει πίσω στο σπίτι, με τη φαντασία της να το βλέπει επανειλημμένα να διαλύεται σε κύματα πορτοκαλί φλόγας και οικιακών αντικειμένων.

Υποδοχή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κριτικές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία επικρίθηκε από τους περισσότερους κριτικούς και άλλους σχολιαστές όλων των πολιτικών αποχρώσεων, όπως και οι ερμηνείες του Φρεσέτ και της Χάλπριν. Ο κριτικός των New York Times, Βίνσεντ Κάνμπι, αποκάλεσε το Zabriskie Point «μια ευγενή καλλιτεχνική παρόρμηση που βραχυκυκλώθηκε σε μια ξένη γη». Ο Ρότζερ Ίμπερτ επανέλαβε τον Κάνμπι, γράφοντας: «Ο σκηνοθέτης που έκανε τη Μόνικα Βίτι να φαίνεται τόσο απίστευτα μόνη είναι ανίκανος, στο Zabriskie Point, να κάνει τους νεαρούς χαρακτήρες του να φαίνονται έστω και λίγο ενωμένοι. Οι φωνές τους είναι κενές. Δεν έχουν καμία απήχηση ως ανθρώπινα όντα. Δεν παίζουν μεταξύ τους, αλλά με αόριστες ναρκισσιστικές αντιλήψεις για τον εαυτό τους. Δεν θα συναντιόντουσαν καν αν δεν υπήρχε μια παράλογη σύμπτωση του Χόλιγουντ».[16]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ www.imdb.com/title/tt0066601/. Ανακτήθηκε στις 8  Μαΐου 2016.
  2. 1 2 3 4 stopklatka.pl/film/zabriskie-point. Ανακτήθηκε στις 8  Μαΐου 2016.
  3. 1 2 www.commeaucinema.com/film/zabriskie-point,17093. Ανακτήθηκε στις 8  Μαΐου 2016.
  4. ↑ (Τσεχικά) Česko-Slovenská filmová databáze. 2001.
  5. 1 2 3 4 www.imdb.com/title/tt0066601/fullcredits?ref_=tt_ql_1. Ανακτήθηκε στις 8  Μαΐου 2016.
  6. ↑ www.filmaffinity.com/es/film512095.html. Ανακτήθηκε στις 8  Μαΐου 2016.
  7. 1 2 www.allocine.fr/film/fichefilm_gen_cfilm=1419.html. Ανακτήθηκε στις 8  Μαΐου 2016.
  8. ↑ (Γερμανικά) Λεξικό παγκόσμιων κινηματογραφικών ταινιών. Zweitausendeins.
  9. ↑ (Γερμανικά) Λεξικό παγκόσμιων κινηματογραφικών ταινιών. Zweitausendeins. 37921. Ανακτήθηκε στις 26  Αυγούστου 2020.
  10. ↑ (Αγγλικά) The American Film Institute Catalog of Motion Pictures. 18851. Ανακτήθηκε στις 26  Αυγούστου 2020.
  11. ↑ «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) topic/Zabriskie-Point. Ανακτήθηκε στις 26  Αυγούστου 2020.
  12. ↑ Hommage an Hippie-Bewegung: Hans Peter Rodenberg in: Helmut Korte: Einführung in die Systematische Filmanalyse, S. 94–102
  13. ↑ Smith, Matt. "Zabriskie Point.' Αρχειοθετήθηκε 2020-07-14 στο Wayback Machine. Brattle Theatre Film Notes {Brattle Film Foundation}. Retrieved: September 19, 2012.
  14. ↑ Chatman and Duncan 2004, p. 118.
  15. ↑ Allwood, Emma Hope. "Three things you don't know about Zabriskie Point." Dazed, July 2015. Retrieved: November 21, 2016.
  16. ↑ Ebert, Roger (1 Ιανουαρίου 1970). «Review: 'Zabriskie Point'». Chicago Sun-Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2016 – μέσω RogerEbert.com.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Zabriskie_Point_(ταινία)&oldid=11763525"