Whistleblower

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο whistleblower ή μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος είναι αυτός που εκθέτει κάθε μορφή πληροφορίας που θεωρείται παράνομη, ανήθικη ή δεν είναι σύμφωνη με τους κανονισμούς ενός οργανισμού[1]. Οι πληροφορίες μπορεί να σχετίζονται με παραβίαση της πολιτικής μίας επιχείρησης, των νόμων, των κανονισμών ή να αποτελούν απειλή για το δημόσιο συμφέρον ή την εθνική ασφάλεια, όπως επίσης και να καταγγέλουν κάποια απάτη και διαφθορά[2]. Οι μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος αν και προστατεύονται από διάφορες οργανώσεις, αντιμετωπίζουν κατηγορίες για εγκληματικές πράξεις, αποκτούν κοινωνικό στίγμα και λήγει κάθε συνεργασία με την εταρεία στην οποία εργάζονταν.

Μερικοί whistleblowers είναι οι Έντουαρντ Σνόουντεν, Τζούλιαν Ασάνζ, Ντάνιελ Έλσμπεργκ, Τσέλσι Μάνινγκ, Στεφανί Ζιμπώ, Ερβέ Φαλσιανί, Αντουάν Ντελτούρ και ο άγνωστος που διέρρευσε τα Panama Papers, οι οποίοι αποκάλυψαν πληροφορίες για τις παρακολουθήσεις των πολιτών από τις μυστικές υπηρεσίες, για διπλωματικά έγγραφα, για τους πολέμους στο Βιετνάμ και στο Αφγανιστάν και τη φοροδιαφυγή που ακολουθούν μεγάλες τράπεζες για τους πελάτες τους. Ήρθαν σε σύγκρουση με τους οργανισμούς που κατήγγειλαν και κατέληξαν κατηγορούμενοι, φυγάδες και φυλακισμένοι[3].

Ετυμολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο όρος «μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος» εμφανίστηκε πρώτη φορά το 1999 στο βιβλίο Les Sombres Precurseurs των Φρανσίς Σατωρεϋνώ και Ντιντιέ Τορνύ και περιγράφεται ως ο πολίτης που ενεργεί για το κοινό καλό[4]. Στην αγγλική γλώσσα, ο όρος προέρχεται από τη λέξη whistle (σφυρίχτρα), δηλαδή αυτός που φυσάει τη σφυρίχτρα, όπως ο διαιτητής όταν γίνεται κάποια παραβίαση σε ένα παιχνίδι.

Κατηγορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εσωτερικά - εξωτερικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος ξεσκεπάζουν πληροφορίες είτε εσωτερικά είτε εξωτερικά. Εσωτερικά, μπορούν να κάνουν γνωστές τις καταγγελίες μέσα στον οργανισμό και σε όσους δουλεύουν σε αυτό. Ωστόσο μπορούν να καταγγείλουν και εξωτερικά, δηλαδή να φέρουν στο φως απόρρητες πληροφορίες μέσω ενός τρίτου μέρους, εκτός από τον κατηγορούμενο οργανισμό. Επιπλέον, μπορούν να φτάσουν και να δώσουν στοιχεία στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, την κυβέρνηση, τις δυνάμεις επιβολής του νόμου ή σε όσους έχουν σχέση με τον κατηγορούμενο οργανισμό.

Δημόσιος - ιδιωτικός τομέας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δύο άλλες κατηγορίες του whistleblowing είναι αυτές του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, ανάλογα με τον τύπο του οργανισμού που κατηγορείται, και έχουν διαφορετικές συνέπειες. Αν ένα άτομο κατηγορήσει ένα οργανισμό στο δημόσιο τομέα, θα αντιμετωπίσει κατηγορίες κακουργήματος και φυλάκιση. Αντίθετα, όποιος αποφασίσει να κατηγορήσει μία εταιρεία στον ιδιωτικό τομέα θα απολυθεί και θα κατηγορηθεί για νόμιμη και αστική ευθύνη.

Νομική προστασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η νομική προστασία διαφέρει από χώρα σε χώρα και εξαρτάται από τη χώρα που έγινε η αποκάλυψη των πληροφοριών και από τον τρόπο που αποκαλύφθηκαν και δημοσιοποιήθηκαν οι πληροφορίες. Πολλές χώρες έχουν θεσπίσει νόμους που παρέχουν προστασία στους μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος ως μέρος των νόμων για την ελευθερία του λόγου, την καταπολέμηση της διαφθοράς και το εργατικό δίκαιο. Το 2008 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποφάνθηκε πως το whistleblowing προστατεύεται ως ελευθερία του λόγου. Συγκεκριμένα στην Ελλάδα, έχει θεσπιστεί ο νόμος Ν. 4254/2014 (ΦΕΚ Α’85/7.4.2014) για την προστασία των προσώπων που καταγγέλλουν πράξεις διαφθοράς με σκοπό την ενθάρρυνση αποκάλυψης πληροφοριών και την καταπολέμηση της διαφθοράς[5].

Σύγχρονες μέθοδοι για προστασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος που ρισκάρουν με τις πληροφορίες που αποκαλύπτουν, χρησιμοποιούν μεθόδους κρυπτογράφησης και λογισμικό ανώνυμου περιεχομένου για να προσταυτεύσουν την ταυτότητά τους. Το πιο διαδεδομένο λογισμικό που χρησιμοποιείται για ανώνυμη επικοινωνία είναι το Tor.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Vandekerckhove, Wim (2006). Whistleblowing and Organizational Social Responsibility A Global Assessment. Ashgate. 
  2. Janet P. Near, Marcia P. Miceli (February 1985). Organizational dissidence: The case of whistle-blowing. Journal of Business Ethics Volume 4, σελ. 1–16. 
  3. «http://tvxs.gr/news/kosmos/ti-apeginan-oi-whistleblowers». http://tvxs.gr/news/kosmos/ti-apeginan-oi-whistleblowers. Ανακτήθηκε στις 11/11/2016. 
  4. «(http://tvxs.gr/news/kosmos/poios-fobatai-toys-whistleblowers». http://tvxs.gr/news/kosmos/poios-fobatai-toys-whistleblowers. Ανακτήθηκε στις 11/11/2016. 
  5. «https://curia.gr/nomiki-prostasia-stous-polites-pou-kataggelloun-ipotheseis-diafthoras». https://curia.gr/nomiki-prostasia-stous-polites-pou-kataggelloun-ipotheseis-diafthoras. Ανακτήθηκε στις 11/11/2016.