Vickers Wellington
| Vickers Wellington | |
|---|---|
Ένα Wellington Mk.IA | |
| Τύπος | μέσο βομβαρδιστικό |
| Κατασκευαστής | Vickers-Armstrongs |
| Χώρα προέλευσης | Ηνωμένο Βασίλειο |
| Παρθενική πτήση | 15 Ιουνίου 1936 |
| Πρώτη παρουσίαση | Οκτώβριος 1938 |
| Κύριος χειριστής | RAF |
| Άλλοι χειριστές | Καναδική Βασιλική Αεροπορία (RCAF) Αυστραλιανή Βασιλική Αεροπορία (RAAF) |
| Παραγωγή | 1936-1945 |
| Μονάδες που παρήχθησαν | 11.461[1]-11.462[2] |
| Εξελίχθηκε σε | Vickers Warwick Vickers VC.1 Viking |
Το Vickers Wellington ήταν βρετανικό δικινητήριο μέσο βομβαρδιστικό μεγάλου βεληνεκούς. Σχεδιάστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1930 υπό την επίβλεψη του επικεφαλής σχεδιαστή της Vickers-Armstrongs, Ρεξ Πίρσον (Rex Pierson). Βασικό χαρακτηριστικό του αεροσκάφους ήταν η λεγόμενη «γεωδαιτική δομή» της ατράκτου, σχεδίασης του Μπαρνς Ουόλις (Barnes Wallis). Η ανάπτυξή του ξεκίνησε προκειμένου να καλυφθεί η προδιαγραφή B.9/32 του Υπουργείου Αεροπορίας, που εκδόθηκε στα μέσα του 1932.
Βάσει αυτής ζητούνταν να αναπτυχθεί ένα δικινητήριο βομβαρδιστικό που θα επιχειρούσε κατά τη διάρκεια της ημέρας και θα είχε ανώτερες επιδόσεις από οποιοδήποτε προηγούμενο σχέδιο. Άλλα αεροσκάφη που αναπτύχθηκαν με βάση την ίδια προδιαγραφή ήταν τα Armstrong Whitworth Whitley και Handley Page Hampden. Κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης του αεροσκάφους οι απαιτήσεις του Υπουργείου άλλαξαν σημαντικά.
Εν τέλει τα Wellington χρησιμοποιήθηκαν ως νυχτερινά βομβαρδιστικά στα πρώτα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αποτελώντας ένα από τα κύρια βομβαρδιστικά της Διοίκηση Βομβαρδιστικών (Bomber Command) της RAF. Στα 1943 ξεκίνησε η αντικατάστασή τους από βαρύτερους τετρακινητήριους τύπους όπως το Avro Lancaster. Τα Wellington παρέμειναν όμως σε υπηρεσία καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου καλύπτοντας άλλους ρόλους και ιδιαίτερα ως αεροσκάφη ανθυποβρυχιακού πολέμου.
Το Wellington ήταν το μόνο βρετανικό βομβαρδιστικό που παρήχθη καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου και κατασκευάστηκε σε μεγαλύτερους αριθμούς από οποιοδήποτε άλλο βρετανικής κατασκευής βομβαρδιστικό. Πολλά αεροσκάφη παρέμειναν με ενεργές μονάδες της RAF ακόμα και μετά του τέλους του πολέμου, αν και κατά κύριο λόγο. Ήταν ένα από τα δύο βομβαρδιστικά που πήραν το όνομά τους από τον Άρθουρ Γουέλσλι, δούκα του Ουέλλινγκτον (Wellington), με το άλλο να είναι το Vickers Wellesley (Γουέλσλι).
Ένα μεγαλύτερο βαρύ βομβαρδιστικό, σχεδιασμένο βάσει της Προδιαγραφής B.1/35, ήταν το Vickers Warwick που αναπτύχθηκε παράλληλα με το Wellington με τα δύο αεροσκάφη να έχουν περίπου κατά 85% κοινά δομικά εξαρτήματα. Πολλά στοιχεία του Wellington επίσης στην ανάπτυξη του επιβατηγού Vickers VC.1 Viking.
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του Wellington
- Συγκρίσιμα αεροσκάφη
- Armstrong Whitworth Whitley
- Dornier Do 17
- Douglas B-18 Bolo
- Handley Page Hampden
- Heinkel He 111
- Ilyushin Il-4
- Junkers Ju 88
- North American B-25 Mitchell
- Κατάλογοι
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Andrews & Morgan 1988, σελ. 363
- ↑ Murray 2012, σελ. 154
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Vickers Wellington στο Wikimedia Commons