USS George Washington Parke Custis (1861)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
USS George Washington Parke Custis
Balloon barge.jpg
Το αερόστατο Washington των Ενωτικών, προσδεδεμένο στην φορτηγίδα George Washington Parke Custis
Πληροφορίες
ΔιαχειριστήςΣτρατός της Ένωσης
ΝαυπηγείοΝαυπηγείο της Ουάσιγκτον
Έναρξη ναυπήγησηςμέσα δεκαετίας 1850
Ένταξη σε υπηρεσίαΑύγουστος 1861
USNavyCommissionPennant.svg
Παροπλισμόςάγνωστη ημερομηνία
Χρήσηφορτηγίδα που χρησιμοποιήθηκε ως πλατφόρμα απογείωσης αεροστατών
Γενικά χαρακτηριστικά
Μήκος37 μέτρα (120 πόδια)
Πλάτος4,42 μέτρα (14 πόδια, 6 ίντσες)
Βύθισμα1,68 μέτρα (5 πόδια, 6 ίντσες)
Πρόωσημηδενική
δεδομένα

Το USS George Washington Parke Curtis ήταν φορτηγίδα που αποκτήθηκε από τον Στρατό της Ένωσης κατά την διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου για να χρησιμοποιηθεί ως πλατφόρμα απογείωσης αεροστάτων. Τα αερόστατα αυτά χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκοπία των κινήσεων των Συνομόσπονδων από αέρος.

Το αρχικό αυτό πείραμα με αερόστατα από τον Τζον Α. Ντάλγκρεν οδήγησε στην εντατικοποίηση της κατασκοπείας με την χρήση αεροστάτων στο υπόλοιπο του πολέμου.

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το George Washington Parke Custis, ήταν φορτηγίδα μεταφοράς άνθρακα που κατασκευάστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1850, και αποκτήθηκε από το Ενωτικό Ναυτικό τον Αύγουστο του 1861. Μετά την απόκτηση του από τους Ενωτικούς προστέθηκε συσκευή παραγωγής αερίου που κατασκεύασε ο Θαντέους Λόου, ενώ ο Τζον Ντάλγκρεν το τροποποίησε στο Ναυπηγείο της Ουάσινγκτον ώστε να χρησιμοποιηθεί ως φορτηγίδα μεταφοράς αεροστάτων.[1]

Νωρίς το πρωί της 10ης Νοεμβρίου 1861, το ατμόπλοιο Coeur de Lion ρυμούλκησε το George Washington Parke Custis από το Ναυπηγείο προς τον ποταμό Ποτόμακ. Την επόμενη μέρα ο Λόου, συνόδευσε τον Στρατηγό Ντάνιελ Ε. Σικλς και άλλους στο αερόστατο που απογειώθηκε από την φορτηγίδα στα ανοιχτά του Ματαγούμεν Κρικ για να παρατηρήσουν τις κινήσεις των Συνομόσπονδων στην ακτή της Βιρτζίνια, σε απόσταση περίπου 4 χιλιομέτρων (3 μίλια).[2]

Η επιχείρηση αυτή μαζί με την προγενέστερη απόπειρα του Τζον ΛαΜάουντεν από το ατμόπλοιο Fanny άρχισαν να διαδίδουν την χρήση αεροστάτων για αναγνώριση κατά την διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου και προανήγγειλαν το μέλλον του Ναυτικού ως μέσο παροχής υπηρεσιών για τις εναέριες δυνάμεις.[3]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ogilvie, Philip Woodworth (2003). Along the Potomac. San Francisco: Arcadia Publishing, σελ. 99. ISBN 9780738515540. https://books.google.gr/books?id=-qC1eRZIL1sC&pg=PA99. 
  2. Cropley, Marilyn (2004). Davis and Cropley Heritage with the Life of William T. Cropley, AKA Wilmer Lee Davis. Victoria, Canada: Trafford Publishing, σελ. 221. ISBN 9781412228725. https://books.google.gr/books?id=z0X8lRyMpuIC&pg=PA221. 
  3. «George Washington Parke Custis». www.history.navy.mil. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2017.