Ryan YO-51 Dragonfly
| Ryan YO-51 Dragonfly | |
|---|---|
 | |
| Τύπος | αεροσκάφος στρατιωτικής συνεργασίας |
| Κατασκευαστής | Ryan Aeronautical |
| Πρώτη πτήση | 1940 |
| Κύριος χειριστής | United States Army Air Corps |
| Μονάδες που παρήχθησαν | τρία |
Το Ryan YO-51 Dragonfly ήταν μονοκινητήριο ελαφρύ αεροσκάφος στρατιωτικής συνεργασίας με δυνατότητες βραχείας αποπροσγείωσης (Short Take Off Landing, STOL) το οποίο ανέπτυξε η Ryan Aeronautical για το Αεροπορικό Σώμα του Στρατού των ΗΠΑ (United States Army Air Corps, USAAC). Κατασκευάστηκαν μονάχα τρία πρωτότυπα διότι στον σχετικό διαγωνισμό επελέγη τελικά το ανταγωνιστικό Stinson L-1 Vigilant. Το αεροσκάφος ήταν επίσης γνωστό με το παρατσούκλι "ιπτάμενη μοτοτοσικλέτα" (flying motorcycle).[1]
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Κατά τον σχεδιασμό του Dragonfly είχε δοθεί έμφαση στην δυνατότητα να επιχειρεί από αεροδιαδρόμους ελάχιστου μήκους.[2] Ήταν ένα υψηλοπτέρυγο (parasol) μονοπλάνο, με πτέρυγες κατάλληλα σχεδιασμένες ώστε να έχει STOL δυνατότητες.[3] Είχε διθέσιο ανοιχτό κόκπιτ και σταθερό σύστημα προσγείωσης..[3] Προωθούνταν απο αστεροειδή κινητήρα Pratt & Whitney R-985-21 Wasp Junior.[4]
Με πλήρες βάρος και χωρίς flaps το αεροσκάφος μπορούσε να απογειωθεί σε διάδρομο μήκους 400 ποδών, ενώ η απόσταση αυτή μειώνονταν σε μόλις 75 πόδια με τα flaps.[5] Επίσης μπορούσε να μείνει σταθερό εν πτήσει ακόμα και σε πολύ μικρές ταχύτητες της τάξεως των 30 mph,[6] ενώ διαφημίζονταν πως ήταν ικανό να προσγειωθεί σε επιφάνεια μικρότερη από το μήκος του.[7]
Επιχειρησιακή ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Στρατός παρέλαβε τρία YO-51 προκειμένου να τα αξιολογήσει σε συγκριτικές δοκιμές με προτάσεις άλλων εταιρειών (Stinson YO-49 και Bellanca YO-50) από τις οποίες και θα προέκυπτε η απόφαση για την προμήθεια του νέου αεροσκάφους στρατιωτικής συνεργασίας.[8] The YO-51 was the heaviest of the three aircraft evaluated.[9]
Παρόλο που κρίθηκε επαρκές στις δοκιμές,[10] που πραγματοποιήθηκαν στο Wright Field του Οχάιο,[11] το σχέδιο της Stinson προτιμήθηκε, με συνέπεια να μην κατασκευαστούν άλλα YO-51.[12]
Χρήστες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ΗΠΑ
- Αεροπορικό Σώμα του Στρατού των ΗΠΑ (United States Army Air Corps, USAAC)
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παρόμοια αεροσκάφη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «U. S. Army's "Flying Motorcycle"». The Boston Globe. Boston, MA. 25 Μαΐου 1941. σελ. C1.
- ↑ Penfield 1941, p.31.
- 1 2 Foottit, H. R. (February 1942). «The Fowler Flap». Flying and Popular Aviation (Chicago: Ziff-Davis Publishing Co.) 30 (2): 71. https://archive.org/details/sim_flying_1942-02_30_2/page/71.
- ↑ Donald 1997, p.794.
- ↑ Fowler 1948, p.79.
- ↑ Rowe 2006, p.22.
- ↑ Wilson, Gill Robb (July 1954). «Genealogy of American Aircraft». Flying (Chicago: Ziff-Davis Publishing Co.) 55 (1): 23. https://archive.org/details/sim_flying_1954-07_55_1/page/n22.
- ↑ Pattillo 2001, p.137.
- ↑ Adcock 2005, p.5.
- ↑ «The Dragonfly---Army's Newest Observation Plane». The Milwaukee Sentinel. Milwaukee, WI. 23 Φεβρουαρίου 1940. σελ. 2.
- ↑ «Army Tests New B-17C». The New York Times. New York. 17 Νοεμβρίου 1940. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2012.
- ↑ Merriam 2002, p.26.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- Adcock, Al (2005). US Liaison Aircraft in action. Aircraft in Action. 195. Carrollton, TX: Squadron/Signal Publications. ISBN 978-0897474870.
- Donald, David (1997). Complete Encyclopedia of World Aircraft. London: Orbis Publishing Ltd. ISBN 0760705925.
- Fowler, Harlan Davey (1948). Fowler Flaps for Airplanes: An engineering handbook. Los Angeles: Wetzel Publishing Co. ASIN B0007EA17Q.
- Merriam, Ray, επιμ. (2002). World War II Journal #15: U.S. Military Aircraft of World War II. Bennington, VT: Merriam Press. ISBN 1576381676.
- Pattillo, Donald M. (2001). Pushing the Envelope: The American Aircraft Industry. Ann Arbor, MI: University of Michigan Press. ISBN 978-0472086719.
- Penfield, Thomas (1941). Wings for America: Fighting Planes of the U. S. A. Chicago: Rand McNally & Co. ASIN B004BVUSC4.
- Rowe, Frank Joseph (2006). The Helio Courier Ultra C/stol Aircraft: An Illustrated Developmental History. Jefferson, NC: McFarland & Company. ISBN 978-0786422890.
