Μετάβαση στο περιεχόμενο

New Left Review

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
New Left Review  
Συντομογραφία (ISO 4)
New Left Rev.
ΠεδίοΠολιτική
ΓλώσσαΑγγλικά
ΣυντάκτεςΣούζαν Ουότκινς
Λεπτομέρειες έκδοσης
Εκδότης
New Left Review Ltd (Ηνωμένο Βασίλειο)
Εκδοτική ιστορία
1960–σήμερα
FrequencyΔιμηνιαίο
1.967
Κωδικοί αναφοράς
ISSN0028-6060
LCCN63028333
OCLC1605213
Σύνδεσμοι

Το New Left Review είναι ένα βρετανικό διμηνιαίο περιοδικό που καλύπτει την παγκόσμια πολιτική, οικονομία και πολιτισμό, το οποίο ιδρύθηκε το 1960.

Στο πλαίσιο της βρετανικής «Νέας Αριστεράς» εμφανίστηκαν μια σειρά νέων περιοδικών τα οποία αναφέρονταν σε θέματα σχολιασμού της μαρξιστικής θεωρίας. Ένα από αυτά ήταν το περιοδικό The Reasoner, ένα περιοδικό που ιδρύθηκε από τους ιστορικούς Ε. Π. Τόμσον και Τζον Σάβιλ τον Ιούλιο του 1956.[1] Συνολικά, παράχθηκαν τρία τριμηνιαία τεύχη.[1] Αυτή η έκδοση επεκτάθηκε και αναπτύχθηκε περαιτέρω από το 1957 έως το 1959 ως The New Reasoner, με επιπλέον δέκα εκδόσεις να παράγονται. [1]

Ένα άλλο ριζοσπαστικό περιοδικό της περιόδου εκείνης ήταν το Universities and Left Review, μια έκδοση που ιδρύθηκε το 1957 με μικρότερη αίσθηση αφοσίωσης στην βρετανική κομμουνιστική παράδοση.[1] Αυτή η δημοσίευση ήταν πιο νεανική και ειρηνιστική, εκφράζοντας την αντίθεση στη στρατιωτική ρητορεία του Ψυχρού Πολέμου, στον πόλεμο του Σουέζ του 1956 και υπέρ της υποστήριξης της Εκστρατείας για τον Πυρηνικό Αφοπλισμό (CND).[1]

Το New Left Review ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1960 όταν το New Reasoner και το Universities and Left Review συγχωνεύτηκαν .[2] Ο πρώτος αρχισυντάκτης της συγχωνευμένης έκδοσης ήταν ο Στιούαρτ Χολ.[2] Το στυλ της πρώιμης έκδοσης, με εικόνες στο εξώφυλλο και στην εσωτερική διάταξη, ήταν πιο χαλαρό σε σχέση με τα μεταγενέστερα τεύχη της έκδοσης. [1] Τον Χολ διαδέχτηκε ως αρχισυντάκτης ο Πέρι Άντερσον το 1962.[2]

Το 1993, δεκαννέα από τα μέλη της συντακτικής επιτροπής παραιτήθηκαν, επικαλούμενα την απώλεια του ελέγχου ως προς το περιεχόμενο από τη Συντακτική Επιτροπή υπέρ ενός Ταμείου Μετόχων, κάτι που θεωρούσαν ότι ήταν αντιδημοκρατικό. Το Ταμείο επικαλέστηκε την οικονομική βιωσιμότητα ως ένα ζήτημα που έχριζε αντιμετώπισης. Αποτελούνταν από τους Πέρι Άντερσον, τον αδερφό του Μπένεντικτ Άντερσον και τον Ρόναλντ Φρέιζερ.[3] Το περιοδικό επανακυκλοφόρησε το 2000, ενώ ο Πέρι Άντερσον επέστρεψε ως αρχισυντάκτης μέχρι το 2003.[2]

Το New Left Review ακολουθούσε την διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση του 2007-2008, όπως και τις παγκόσμιες πολιτικές της επιπτώσεις. Ένα δοκίμιο του Βόλφγκανγκ Στρεκ στο τεύχος 71 χαρακτηρίστηκε ως «η πιο ισχυρή περιγραφή του τι έχει πάει λάθος στις δυτικές κοινωνίες» από τον αρθρογράφο των Financial Times Κρίστοφερ Κόλντουελ.[4]

Ο συγγραφέας Μπέντζαμιν Κάνκελ είναι μέλος της συντακτικής επιτροπής του New Left Review,[5] ενώ ο Όλιβερ Ίγκλτον είναι μέλος της σύνταξης.[6]

  1. 1 2 3 4 5 6 Ian Birchall. «The autonomy of theory—A short history of New Left Review (Autumn 1980)». Marxists.org. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2014.
  2. 1 2 3 4 «A Brief History Of New Left Review 1960–2010». New Left Review. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2023.
  3. «Resignations from the Editorial Board of New Left Review(1993)|万象视野 - 中国文革研究网». www.wengewang.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2022.
  4. Christopher Caldwell, "The protests failed but capitalism is still in the dock", The Financial Times, 19 November 2011.
  5. «Benjamin Kunkel». The Artists Institute. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2023.
  6. «Oliver Eagleton profile». Substack. 30 Ιανουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2024.