Μετάβαση στο περιεχόμενο

NGC 7466

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Συντεταγμένες: Sky map 23h 02m 03.4738s, +27° 03′ 09.456″

NGC 7466
Εικόνα του NGC 7466 από το SDSS.
Παρατηρησιακά Δεδομένα (εποχή J2000)
ΑστερισμόςΠήγασος
Ορθή Αναφορά23h 02m 03.4738s[1]
Απόκλιση+27° 03 09.456[1]
Μετατόπιση προς το ερυθρό0.025044 [1]
Ηλιοκεντρική ακτινική ταχύτητα7508 ± 3 km/s[1]
Απόσταση344,4 ± 24,1 Mly (105,60 ± 7,40 Mpc)[1]
Φαινόμενο μέγεθος (V)13.5[1]
Χαρακτηριστικά
Τύπος ΓαλαξίαSb[1]
Διάμετρος~138,000 ly (42,32 kpc) (εκτιμώμενη)[1]
Φαινόμενη διάμετρος (V)1.5′ × 0.5′[1]
Άλλες ονομασίες
MRK 1127m=, IC 5281, PGC 70299, UGC 12319, CGCG 475-023, MCG +04-54-017, IRAS 22596+2647, 2MASX J23020343+2703093[1]
Δείτε επίσης: Γαλαξίες, Κατάλογος γαλαξιών

Ο NGC 7466 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Πήγασο. Η ταχύτητά του συγκριτικά με την κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου είναι 7160 ± 25 km/s και κατά συνέπεια απέχει, βάσει του νόμου του Χαμπλ, περίπου 344 εκατομμύρια έτη φωτός.[1] Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan) στις 20 Σεπτεμβρίου 1873[2] και ανεξάρτητα από αυτόν ο Γκυγιώμ Μπιγκουρντάν (Guillaume Bigourdan) στις 19 Νοεμβρίου 1895.[2] Ο δεύτερος τον κατέγραψε ως IC 5281.[2]

Πρόκειται για γαλαξία Σίφερτ τύπου ΙΙ.[1] Επίσης έχουν παρατηρηθεί εντονότατες εκπομπές υπεριώδους ακτινοβολίας από τον πυρήνα του και για αυτόν τον λόγο περιλαμβάνεται στον κατάλογο γαλαξιών Μαρκαριάν ως Mrk 1127.[1]

Έχει παρατηρηθεί ένας υπερκαινοφανής στον NGC 7466: ο τύπου Ia SN 2023uu στις 15 Ιανουαρίου 2023.[3]

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 «Results for object NGC 7466». NASA/IPAC Extragalactic Database. NASA and Caltech. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2024.
  2. 1 2 3 Seligman, Courtney. «New General Catalogue Objects: NGC 7466». Celestial Atlas. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2024.
  3. «SN 2023uu». Transient Name Server. IAU. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2024.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 7466 στο Wikimedia Commons