Μετάβαση στο περιεχόμενο

NGC 6902

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Συντεταγμένες: Sky map 20h 24m 28.067s, -43° 39′ 12.42″

NGC 6902
Εικόνα του NGC 6902 από το GALEX.
Παρατηρησιακά Δεδομένα (εποχή J2000)
ΑστερισμόςΤοξότης
Ορθή Αναφορά20h 24m 28.067s[1]
Απόκλιση−43° 39′ 12.42″[1]
Μετατόπιση προς το ερυθρό0.009300±0.000023[2]
Ηλιοκεντρική ακτινική ταχύτητα2793.9 km/s[3]
Απόσταση124 Mly (38,0 Mpc)[4]
Ομάδα ή σμήνος γαλαξιώνLGG 434
Φαινόμενο μέγεθος (V)10.93±0.18[4]
Φαινόμενο μέγεθος (B)11.64±0.18[4]
Χαρακτηριστικά
Τύπος ΓαλαξίαSA(r)b[4]
Διάμετρος~334,800 ly (102,64 kpc) (εκτιμώμενη)
Φαινόμενη διάμετρος (V)3.55′ × 2.69′[5]
Άλλες ονομασίες
IC 4948, PGC 64632, IRAS 20210-4348, F20210-4348, LEDA 64632, 2MASX J20242813-4339127, MCG -07-42-002 , Gaia DR2 6678974930431764096[6]

Ο NGC 6902 είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Τοξότη και απέχει 124 εκατομμύρια έτη φωτός.[4] Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζων Χέρσελ (John Herschel)[7] και αργότερα ο Γιόχαν Ντράιερ (Johan Dreyer) τον περιέγραψε ως «αμυδρό, πολύ μικρό, στρογγυλό, λαμπρότερο στο κέντρο»[8][9] Ανήκει επίσης στην μικρή ομάδα γαλαξιών LGG 434 group.[7]

Διαθέτει άφθονα αποθέματα ουδέτερου υδρογόνου, τρεις με τέσσερις φορές μεγαλύτερα από τα συνήθη για ένα γαλαξία του τύπου του.[10] Έντονος είναι επίσης ο ρυθμός γέννησης νέων αστέρων στον δακτύλιό του. Παρόλο που καταγράφεται ως μη ραβδωτός, στην πραγματικότητα υπάρχει μία μικρή «ράβδος» μέσα στον δακτύλιό του.[7]

Έχει παρατηρηθεί ένας υπερκαινοφανής τύπου Ic-BL στον γαλαξία αυτόν και ονομάστηκε SN 2024uwq.[11]

  1. 1 2 Brown, A. G. A. (2021). «Gaia Early Data Release 3: Summary of the contents and survey properties». Astronomy & Astrophysics 649: A1. doi:10.1051/0004-6361/202039657. Bibcode: 2021A&A...649A...1G. (Erratum: ). Gaia EDR3 record for this source at VizieR.
  2. ↑ De Vaucouleurs, Gerard· και άλλοι. (1991). Third Reference Catalogue of Bright Galaxies. Bibcode:1991rc3..book.....D.
  3. ↑ Meyer, M. J. και άλλοι. (June 2004). «The HIPASS catalogue - I. Data presentation». Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 350 (4): 1195–1209. doi:10.1111/j.1365-2966.2004.07710.x. Bibcode: 2004MNRAS.350.1195M.
  4. 1 2 3 4 5 Gil de Paz, Armando; Boissier, Samuel; Madore, Barry F.; Seibert, Mark και άλλοι. (December 2007). «The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies». The Astrophysical Journal Supplement Series 173 (2): 185–255. doi:10.1086/516636. Bibcode: 2007ApJS..173..185G.
  5. ↑ Paturel, G. και άλλοι. (December 2003). «HYPERLEDA. I. Identification and designation of galaxies». Astronomy and Astrophysics 412: 45–55. doi:10.1051/0004-6361:20031411. Bibcode: 2003A&A...412...45P.
  6. ↑ «NGC 6902». SIMBAD. Centre de données astronomiques de Strasbourg. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2019.
  7. 1 2 3 de Lazaro, Enrico (9 Φεβρουαρίου 2021). «MUSE Sees Star-Forming Regions in NGC 6902». SciNews. Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2024.
  8. ↑ Frommert, Hartmut. «NGC 6902». Students for the Exploration and Development of Space (SEDS). Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2024.
  9. ↑ Seligman, Courtney. «NGC Objects: NGC 6900 - 6949». Celestial Atlas. Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2024.
  10. ↑ Gallagher, J. S. (September 1979). «Optical studies of H I-rich southern galaxies. I. The supergiant spiral NGC 6902». Astronomical Journal 84: 1281–1292. doi:10.1086/112540. Bibcode: 1979AJ.....84.1281G.
  11. ↑ «SN 2024uwq». Transient Name Server. IAU. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2024.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 6902 στο Wikimedia Commons