Μετάβαση στο περιεχόμενο

NGC 5260

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Συντεταγμένες: Sky map 13h 40m 19.8871s, −23° 51′ 28.813″

NGC 5260
Εικόνα του NGC 5260 από το Pan-STARRS.
Παρατηρησιακά Δεδομένα (εποχή J2000)
ΑστερισμόςΎδρα
Ορθή Αναφορά13h 40m 19.8871s[1]
Απόκλιση-23° 51 28.813[1]
Μετατόπιση προς το ερυθρό0.021688[1]
Ηλιοκεντρική ακτινική ταχύτητα6502 ± 7 km/s[1]
Απόσταση326,6 ± 22,9 Mly (100,13 ± 7,02 Mpc)[1]
Ομάδα ή σμήνος γαλαξιώνRR 254
Φαινόμενο μέγεθος (V)12.8[1]
Χαρακτηριστικά
Τύπος ΓαλαξίαSB(s)c[1]
Διάμετρος~248,900 ly (76,32 kpc) (εκτιμώμενη)[1]
Φαινόμενη διάμετρος (V)1.6′ × 1.4′[1]
Άλλες ονομασίες
PGC 48371, MCG -04-32-050, IRAS 13375-2336, 2MASX J13401990-2351291, ESO 509- G 092, RR 254a[1]
Δείτε επίσης: Γαλαξίες, Κατάλογος γαλαξιών

Ο NGC 5260 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ύδρα. Η ταχύτητά του σε σχέση με την κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου είναι 6789 ± 21 km/s και κατά συνέπεια απέχει περίπου 327 εκατομμύρια έτη φωτός βάσει του νόμου του Χαμπλ.[1] Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) στις 6 Απριλίου 1885.[2]

Ο NGC 5260 είναι γαλαξίας Σίφερτ τύπου ΙΙ[3] και σχηματίζει φυσικό ζεύγος με τον ESO 509- G 093. Το ζεύγος αυτό ονομάζεται RR 254 και η οπτική απόσταση μεταξύ των δύο γαλαξιών είναι 241″.[4]

Έχουν παρατηρηθεί δύο υπερκαινοφανείς στον NGC 5260:

  • Ο Τύπου Ib SN 2022jkx που ανακαλύφθηκε από το σύστημα ATLAS στις 3 Μαΐου 2022.[5]
  • Ο Τύπου ΙΙ SN 2023dtd ο οποίος επίσης ανακαλύφθηκε από το ATLAS στις 20 Μαρτίου 2023.[6]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 «Results for object NGC 5260». NASA/IPAC Extragalactic Database. NASA and Caltech. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2024.
  2. Seligman, Courtney. «Celestial Atlas Entry for NGC 5260». cseligman.com. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2024.
  3. «NGC 5260». SIMBAD. Centre de données astronomiques de Strasbourg. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2024.
  4. Reduzzi, L; Rampazzo, R. (1995). «Candidates for a southern extension of the Karachentsev catalogue of isolated pairs of galaxies.». Astrophysical Letters and Communications 30: 1-229. Bibcode: 1995ApL&C..30....1R.
  5. «SN 2022jkx». Transient Name Server. IAU. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2024.
  6. «SN 2023dtd». Transient Name Server. IAU. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2024.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 5260 στο Wikimedia Commons