NGC 5235
Εμφάνιση
Συντεταγμένες:
13h 36m 01.4062s, +06° 35′ 07.342″
| NGC 5235 | |
|---|---|
Εικόνα του NGC 5235 (SDSS). | |
| Παρατηρησιακά Δεδομένα (εποχή J2000) | |
| Αστερισμός | Παρθένος |
| Ορθή Αναφορά | 13h 36m 01.4062s[1] |
| Απόκλιση | +06° 35′ 07.342″[1] |
| Μετατόπιση προς το ερυθρό | 0.021949[1] |
| Ηλιοκεντρική ακτινική ταχύτητα | 6580 ± 10 km/s[1] |
| Απόσταση | 330,5 ± 23,2 Mly (101,34 ± 7,10 Mpc)[1] |
| Φαινόμενο μέγεθος (V) | 14.2[1] |
| Χαρακτηριστικά | |
| Τύπος Γαλαξία | SB[1] |
| Διάμετρος | ~109,100 ly (33,45 kpc) (εκτιμώμενη)[1] |
| Φαινόμενη διάμετρος (V) | 1.2′ × 0.5′[1] |
| Άλλες ονομασίες | |
| PGC 47984, UGC 8582, CGCG 045-036, MCG +01-35-012, IRAS 13335+0650, 2MASX J13360139+0635076[1] | |
Ο NGC 5235 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Παρθένο. Η ταχύτητά του συγκριτικά με την κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου 6871 ± 23 km/s και κατά συνέπεια απέχει, βάσει του νόμου του Χαμπλ, περίπου 330 εκατομμύρια έτη φωτός.[1] Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 13 Απριλίου 1784.[2]
Υπερκαινοφανής
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Έχει παρατηρηθεί ένας υπερκαινοφανής στον NGC 5235 ο οποίος ονομάστηκε SN 2024grb.[3] Ήταν τύπου Ia και ανακαλύφθηκε από το πρόγραμμα ATLAS στις 16 Απριλίου 2024.[3]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 «Results for object NGC 5235». NASA/IPAC Extragalactic Database. NASA and Caltech. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2024.
- ↑ Seligman, Courtney. «New General Catalogue Objects: NGC 5235». Celestial Atlas. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2024.
- 1 2 «SN 2024grb». Transient Name Server. IAU. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2024.
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Δεδομένα για το NGC 5235 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά)
- Εικόνες του NGC 5235 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 5235 στο Wikimedia Commons