Μετάβαση στο περιεχόμενο

NGC 4869

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
NGC 4869
Εικόνα του NGC 4869 (SDSS).
Παρατηρησιακά Δεδομένα (εποχή J2000)
ΑστερισμόςΚόμη Βερενίκης
Ορθή Αναφορά12h 59m 23.36s
Απόκλιση27° 54 41.78
Μετατόπιση προς το ερυθρό0.022820
Ηλιοκεντρική ακτινική ταχύτητα6,841 km/s
Απόσταση343 Mly (105.16 Mpc)
Ομάδα ή σμήνος γαλαξιώνΣμήνος της Κόμης
Φαινόμενο μέγεθος (V)13.52
Φαινόμενο μέγεθος (B)14.9
Χαρακτηριστικά
Τύπος ΓαλαξίαE3, PAS
Διάμετρος122.700 έτη φωτός[1]
Άλλα χαρακτηριστικάΡαδιογαλαξίας
Άλλες ονομασίες
MCG +05-31-065, CGCG 160-225, PGC 44587, B2 1256+58, 5C 04.081, TXS 1257+281, 7C 1256+2810, KUG 1256+375, ABELL 1656:[D80] 105

Ο NGC 4869 είναι ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Απέχει 343 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη[1] και τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 11 Απριλίου 1785.[2] Επίσης τον παρατήρησαν οι Τζων Χέρσελ (John Herschel) και Χάινριχ ντ' Αρέ (Heinrich d'Arrest) τον Μάρτιο του 1827 και τον Μάιο του 1863 αντίστοιχα.[2] Ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Κόμης[1][3] και έχει ένα μικρό συνοδό γαλαξία.[4]

Φυσικά χαρακτηριστικά

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο NGC 4869 είναι ραδιογαλαξίας με αμυδρό ραδιοπυρήνα, δύο αντίθετα κατευθυνόμενους πίδακες και εκτεταμένη ουρά χαμηλής επιφανειακής λαμπρότητας.[5] Επίσης υπάρχει ραδιοπηγή τύπου ΝΑΤ (αγγλικά: Narrow Angle Tailed)[6][7] η οποία εντοπίζεται προς την κεντρική περιοχή του Σμήνους της Κόμης σε απόσταση 111 kpc.[5]

Υπερμαζική μελανή οπή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η υπερμαζική μελανή οπή του NGC 4869 εκτιμάται πως έχει μάζα που αντιστοιχεί σε 1,32 x 108 ηλιακές μάζες.[8]

  1. 1 2 3 «By Name NASA/IPAC Extragalactic Database». ned.ipac.caltech.edu. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2024.
  2. 1 2 «New General Catalog Objects: NGC 4850 - 4899». cseligman.com. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2024.
  3. Capetti, A.; de Ruiter, H.R.; Fanti, R.; Morganti, R.; Parma, P.; Ulrich, M.-H. (2000). «The HST snapshot survey of the B2 sample of low luminosity radio-galaxies: a picture gallery». Astronomy & Astrophysics 362: 871–885. Bibcode: 2000A&A...362..871C. https://articles.adsabs.harvard.edu//full/2000A%26A...362..871C/0000882.000.html.
  4. de Juan, L.; Colina, L.; Perez-Fournon, I. (1994). «Surface photometry of low-luminosity radio galaxies». The Astrophysical Journal Supplement Series 91 (2): 507–551. doi:10.1086/191947. Bibcode: 1994ApJS...91..507D. https://articles.adsabs.harvard.edu//full/1994ApJS...91..507D/0000547.000.html.
  5. 1 2 Lal, Dharam V. (2020-09-11). «NGC 4869 in the Coma Cluster: Twist, Wrap, Overlap, and Bend». The Astronomical Journal 160 (4): 161. doi:10.3847/1538-3881/abacd1. ISSN 0004-6256. Bibcode: 2020AJ....160..161L.
  6. Bonafede, A.; Feretti, L.; Murgia, M.; Govoni, F.; Giovannini, G.; Dallacasa, D.; Dolag, K.; Taylor, G. B. (April 2010). «The Coma cluster magnetic field from Faraday rotation measures». Astronomy and Astrophysics 513: A30. doi:10.1051/0004-6361/200913696. ISSN 0004-6361. Bibcode: 2010A&A...513A..30B. http://dx.doi.org/10.1051/0004-6361/200913696.
  7. Feretti, L.; Dallacasa, D.; Giovannini, G.; Venturi, T. (June 1990). «Astrophysical implications of the study of the tailed radio source NGC 4869 in the Coma cluster». Astronomy & Astrophysics 232 (2): 337–343. ISSN 0004-6361. Bibcode: 1990A&A...232..337F. https://articles.adsabs.harvard.edu/full/1990A%26A...232..337F.
  8. Woo, Jong-Hak; Urry, C. Megan (November 2002). «AGN Black Hole Masses and Bolometric Luminosities». The Astrophysical Journal 576 (2): 530. doi:10.1086/342878. Bibcode: 2002ApJ...579..530W.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 4869 στο Wikimedia Commons