Μετάβαση στο περιεχόμενο

Miles Master

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Miles Master
Ένα Master ΙΙΙ της RAF.
Τύποςαεροσκάφος προκεχωρημένης εκπαίδευσης
ΚατασκευαστήςMiles Aircraft
Χώρα προέλευσηςΗνωμένο Βασίλειο
ΣχεδιασμόςΦρέντερικ Τζωρτζ Μάιλς (Frederick George Miles, F. G. Miles)
Παρθενική πτήση31η Μαρτίου 1939
Πρώτη παρουσίαση1939
Κύριος χειριστήςRAF
Fleet Air Arm
Άλλοι χειριστέςΝοτιοαφρικανική Πολεμική Αεροπορία
Μονάδες που παρήχθησαν3.249[1]
Αναπτύχθηκε απόMiles Kestrel
ΠαραλλαγέςMiles Martinet

Το Miles M.9 Master ήταν βρετανικό μονοκινητήριο αεροσκάφος προκεχωρημένης εκπαίδευσης, σχεδίασης και κατασκευής της εταιρείας Miles Aircraft Ltd. Παρήχθη σε μεγάλους αριθμούς και εντάχθηκε σε υπηρεσία τόσο με τη RAF όσο και με τη Ναυτική Αεροπορία (Fleet Air Arm) στα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Σχεδιαστικά, οι ρίζες του Master εντοπίζονται στο προγενέστερο αεροσκάφος επίδειξης M.9 Kestrel. Όταν το ανταγωνιστικού de Havilland Don δεν κατάφερε να καλύψει τις απαιτήσεις της RAF, η τελευταία παρήγγειλε 500 εκπαιδευτικά M9A Master για να καλύψει τις ανάγκες της. Το Master αποδείχθηκε ταχύ, ανθεκτικό και είχε δυνατότητες πραγματοποίησης ακροβατικών. Ήταν κατά συνέπεια εξαιρετική πλατφόρμα για την προετοιμασία των πιλότων που θα πραγματοποιούσαν μετάπτωση σε κάποιο από τα βρετανικά μαχητικά υψηλών επιδόσεων της εποχής, όπως το Spitfire και το Hurricane. Κατασκευάστηκαν χιλιάδες τέτοια αεροσκάφη σε διάφορες εκδόσεις, ανάλογα με τη διαθεσιμότητα των κινητήρων. Πολλά Master τροποποιήθηκαν χρησιμοποιηθούν ως ρυμουλκά ανεμοπτέρων. Το Master αποτέλεσε επίσης τη βάση για το Miles Martinet, έναν εξειδικευμένο ελκυστήρα στόχων που επίσης υιοθετήθηκε από τη RAF.

Ίσως η πιο ριζοσπαστική εκδοχή του αεροσκάφους ήταν το μαχητικό M.24 Master Fighter το οποίο ήταν οπλισμένο με έξι πολυβόλα των 7,7 mm και προορίζονταν ως μαχητικό έκτακτης ανάγκης την περίοδο της Μάχης της Αγγλίας. Τελικά δεν συμμετείχε σε μάχες. Τα εκπαιδευτικά Master μπορούσαν και αυτά να εξοπλιστούν με πολυβόλα και να φέρουν βόμβες αλλά για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Πέρα από τις βρετανικές αεροπορικές δυνάμεις, και άλλες συμμαχικές ή φιλικές προς το Ηνωμένο Βασίλειο χώρες παρέλαβαν τέτοια αεροσκάφη, μεταξύ αυτών η Νότια Αφρική, η ΗΠΑ και η Πορτογαλία. Παρά το γεγονός ότι κατασκευάστηκαν χιλιάδες αεροσκάφη, σήμερα δεν διασώζεται ούτε ένα πλήρες υπόδειγμα.

Σχεδιασμός και ανάπτυξη

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιστορικό υπόβαθρο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Το Miles M.9A Master I.

Το M.9A Master I ήταν βασισμένο στο M.9 Kestrel το οποίο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Αεροπορική Έκθεση του Χέντον τον Ιούλιο του 1937 και είχε κατασκευαστεί με ίδιους πόρους της εταιρείας.

Το Kestrel προωθούνταν από κινητήρα Rolls-Royce Kestrel XVI μέγιστης ισχύος 745 hp και μπορούσε να φθάσει τα 477 km/h.[2][3] Το Υπουργείο Αεροπορίας είχε προηγουμένως επιλέξει το εκπαιδευτικό πολλαπλών ρόλων de Havilland Don[α] το οποίο εν τέλει δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες της Βασιλικής Αεροπορίας. Καθώς εξακολουθούσε να υπάρχει η ανάγκη για την εκτέλεση των καθηκόντων που θα αναλάμβαναν τα Don, η RAF παρήγγειλε στις 11 Ιουνίου 1938 500 αεροσκάφη μιας τροποποιημένης εκδοχής του Kestrel (βάσει της Προδιαγραφής 16/38) τα οποία ονομάστηκαν M.9A Master.

Η Miles ανακατασκεύασε το πρωτότυπο M.9 ώστε να αποτελέσει το υπόδειγμα του αεροσκάφους που θα εντάσσονταν σε παραγωγή. Στις αλλαγές περιλαμβάνονταν η εγκατάσταση του χαμηλότερης ισχύος κινητήρα Kestrel XXX (715 hp), καθώς αυτός ήταν διαθέσιμος σε μεγάλους αριθμούς, καθώς και εκτεταμένες τροποποιήσεις στην άτρακτο. Συνέπεια αυτών ήταν ότι το αεροσκάφος παραγωγής ήταν πολύ πιο αργό από το M.9· παρόλα αυτά το Master παρέμενε ένα σχετικά ταχύ και ευέλικτο εκπαιδευτικό.[3] Η Miles είχε αναπτύξει το Master ώστε να εξελιχθεί σε ένα αποτελεσματικό εκπαιδευτικό που θα μπορούσε να ανταποκριθεί στις επιδόσεις και να έχει παρόμοια χαρακτηριστικά με τα σύγχρονά του μαχητικά πρώτης γραμμής της RAF, δηλαδή τα Supermarine Spitfire και Hawker Hurricane.[4]

Πρώτες πτήσεις και βασικές παραλλαγές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την 31η Μαρτίου 1939 το πρώτο αεροσκάφος παραγωγής Master I πραγματοποίησε την παρθενική πτήση του.[5][6] Τα πρώτα αεροσκάφη παραδόθηκαν στα τέλη Ιουλίου του ίδιου έτους.[3] Τα Master εντάχθηκαν σε υπηρεσία με τη RAF λίγο πριν από την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Όταν διεκόπη η παραγωγή του κινητήρα Kestrel, σχεδιάστηκε μια παραλλαγή του Master με τον αερόψυκτο αστεροειδή κινητήρα Bristol Mercury XX των 870 hp.[7] Με αυτή τη διαμόρφωση το πρωτότυπο M.19 Master II πέταξε στις 30 Οκτωβρίου 1939· συνολικά κατασκευάστηκαν 1.748 αεροσκάφη. Όταν άρχισαν οι παραλλαβές κινητήρων από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω του Lend-Lease, δημιουργήθηκε σχεδιάστηκε μια τρίτη παραλλαγή του Master, το M.27 Master III που προωθούντασν από τον αστεροειδή κινητήρα Pratt & Whitney Twin Wasp Junior των 825 hp. Συνολικά κατασκευάστηκαν 602 Master III.[8]

Στη συνήθη διαμόρφωσή του ως εκπαιδευτικό, το Master μπορούσε να φέρει οκτώ εκπαιδευτικές βόμβες καθώς και ένα πολυβόλο Vickers.

Κατασκευάστηκαν 3.249 αεροσκάφη όλων των εκδόσεων συνολικά.[1] Επρόκειτο για τον πλέον πολυάριθμο τύπο της Miles πριν δοθεί προτεραιότητα στην παραγωγή του νεότερου Miles Martinet το 1942.[1]

Επιχειρησιακή ιστορία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα Master χρησιμοποιούνταν κυρίως σε μονάδες προκεχωρημένης εκπαίδευσης των πιλότων πριν αυτοί ενταχθούν σε μονάδες πρώτης γραμμής. Στο πλαίσιο του προγράμματος εκπαίδευσης οι πιλότοι συχνά εκτίθεντο για πρώτη φορά στις τακτικές των μαχητικών ενώ πετούσαν με τα Master. Εκατοντάδες Master II είτε παραδόθηκαν ως, είτε αργότερα μετατράπηκαν σε ρυμουλκά ανεμοπτέρων. Από το 1942 χρησιμοποιούνταν εκτενώς ως ρυμουλκά για τα ανεμόπτερα General Aircraft Hotspur σε διάφορες Σχολές Εκπαίδευσης Ανεμοπτέρων καθώς και ως ελκυστήρες στόχων.

Το πρωτότυπο M.9A Master (Φεβρουάριος 1939).
Το Miles M.19 Master II.
Το Miles M.27 Master III.
Miles M.9A Master
Πρωτότυπο, προήλθε μέσω της μετατροπής του M.9 Kestrel.[9][10]
Miles M.9B Master I
Πρώτη έκδοση παραγωγής. Προωθούνταν από κινητήρα Rolls-Royce Kestrel XXX μέγιστης ισχύος 720 hp. Ακολούθησε το βελτιωμένο Miles M.9C Master IA και σταδιακά όλα τα M.9Β μετατράπηκαν σε C. Συνολικά κατασκευάστηκαν 900 Master I.[9][11][12]
Miles M.19 Master II
Έκδοση με κινητήρα Bristol Mercury XX μέγιστης ισχύος 870 hp. Με βάση αυτό δημιουργήθηκε επίσης το ρυμουλκό ανεμοπτέρων Miles M.19 Master GT.II. Συνολικά κατασκευάστηκαν 1.748 Master II.[9][13][11][12]
Miles M.24 Master Fighter
Μαχητικό βασισμένο στο Master. Μετατράπηκαν 25 αεροσκάφη.[14]
Miles M.27 Master III
Έκδοση με κινητήρα Pratt & Whitney R-1535 Twin Wasp Junior που μπορούσε να αποδώσει έως και 825 hp. Κατασκευάστηκαν 602 μονάδες αυτής της έκδοσης.[9][11][12]
Miles M.31 Master IV
Έκδοση που θα παρείχε καλύτερη ορατότητα στον εκπαιδευτή, δεν κατασκευάστηκε.[9]
Αίγυπτος
Βέλγιο
Γαλλία
Ιρλανδία
Πορτογαλία
Νότια Αφρική
Τουρκία
Ηνωμένο Βασίλειο
Ηνωμένες Πολιτείες
Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του Master
Συγκρίσιμα αεροσκάφη
Κατάλογοι
  1. ↑ Μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την εκπαίδευση πιλότων, ασυρματιστών και πολυβολητών
  1. 1 2 3 Amos Aeroplane Monthly September 1980, pp. 432, 464.
  2. ↑ Amos Aeroplane Monthly August 1980, pp. 413–414.
  3. 1 2 3 Flight, 27 July 1939. p. 77.
  4. ↑ "Milestones...1939." Flight, 5 February 1942. p. vi.
  5. ↑ Amos Aeroplane Monthly August 1980, pp. 414–416.
  6. ↑ March 1998, p. 177.
  7. ↑ The Mercurial Master." Flight, 26 June 1941. p. 434.
  8. ↑ Amos Aeroplane Monthly September 1980, p. 462.
  9. 1 2 3 4 5 Amos 2012, pp. 95-112
  10. ↑ Thetford 1979, σελ. 410.
  11. 1 2 3 Gunston 1990, σελ. 111.
  12. 1 2 3 Hancock 2008, σελίδες 183-185.
  13. ↑ Amos 2012, p. A182
  14. ↑ Amos 2012, pp. 135-136
  15. ↑ Amos 2012, pp. A226-A227
  16. 1 2 Amos 2012, pp. A146 – A181
  17. ↑ Amos 2012, p. A228
  18. ↑ Amos 2012, pp. A224-A226
  19. ↑ Amos 2012, pp. A212-A223
  20. 1 2 Amos 2012, pp. A28-A69
  21. ↑ Amos 2012, p. A231-A233
  • Amos, Peter. "RAF Piston Trainer No. 10: Miles M.9A Master I". Aeroplane Monthly, August 1980, Vol. 8, No. 8. pp. 412–418.
  • Amos, Peter. "RAF Piston Trainer No. 10: Miles M.19 and M.27 Master II and III". Aeroplane Monthly, September 1980, Vol. 8, No. 9. pp. 460–464.
  • Amos, Peter and Don Lambert Brown. Miles Aircraft Since 1925, Volume 1. London: Putnam Aeronautical, 2000. (ISBN 0-85177-787-2).
  • Amos, Peter (2012). Miles Aircraft – The Wartime Years. Tonbridge, Kent, England: Air-Britain Historians Ltd. ISBN 978-0-85130-430-4. 
  • Brown, Don Lambert. Miles Aircraft Since 1925. London: Putnam & Company Ltd., 1970. (ISBN 0-370-00127-3).
  • Jane, Fred T. (1946). Jane's All the World's Aircraft 1945/6 (1970 David & Charles reprint έκδοση). London: Sampson Low Marston. ISBN 0-7153-5019-6. 
  • Gunston, Bill (1990). The Illustrated Encyclopedia of Combat Aircraft of World War II. London: Tiger Books International. ISBN 1-85501-096-8. 
  • Hancock, Terry (2008). Directory of Britain's Military Aircraft : Fighters, Bombers, Ground Attack, Strike and Overland Reconnaissance. Stroud: The History Press Ltd. ISBN 978-0-7524-4525-0. 
  • Jefford, C.G. RAF Squadrons, a Comprehensive Record of the Movement and Equipment of all RAF Squadrons and their Antecedents since 1912. Shrewsbury, Shropshire, UK: Airlife Publishing, 2001. (ISBN 1-84037-141-2).
  • Lawrence, Joseph (1945). The Observer's Book Of Airplanes. London and New York: Frederick Warne & Co. 
  • Lukins, A.H. and D.A. Russell. The Book of Miles Aircraft. Leicester, UK: The Harborough Publishing Company Ltd., 1946.
  • March, Daniel M. British Warplanes of World War II. London: Aerospace Publishing, 1998. (ISBN 1-874023-92-1).
  • Mondey, David. The Hamlyn Concise Guide to British Aircraft of World War II. London: Chancellor Press, 1994. (ISBN 1-85152-668-4).
  • Temple, Julian C. Wings Over Woodley – The Story of Miles Aircraft and the Adwest Group. Bourne End, Bucks, UK: Aston Publications, 1987. (ISBN 0-946627-12-6).
  • Thetford, Owen (1979). Aircraft of the Royal Air Force since 1918 (7th έκδοση). London: Putnam & Company. ISBN 0-370-30186-2. 
  • «Trainer De Luxe». Flight: 77–80. 27 July 1939. https://www.flightglobal.com/pdfarchive/view/1939/1939-1-%20-%200265.html. [νεκρός σύνδεσμος]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Miles Master στο Wikimedia Commons


Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Miles_Master&oldid=11269982"