Magnitogorsk Iron and Steel Works

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

H Magnitogorsk Iron and Steel Works (MMK) είναι η τρίτη μεγαλύτερη εταιρεία παραγωγής χάλυβα στη Ρωσία[1]. Βρίσκεται στην πόλη του Μαγκνιτογκόρσκ, στην Περιφέρεια Τσελιάμπινσκ.

Ίδρυση της ΜΜΚ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα τέλη της δεκαετίας του 1750 αρχίζει η εξόρυξη μεταλλεύματος στο Μαγκνιτογκόρσκ, μία πόλη που βρίσκεται στην πλούσια σε ορυκτά περιοχή των Ουραλίων, της οροσειράς που αποτελεί το φυσικό σύνορο που χωρίζει την Ευρώπη από την Ασία. Περί τα τέλη του 19ου αιώνα, στην περιοχή εξορύσσονταν ετησίως 30.000 με 50.000 τόνοι ακατέργαστου σιδήρου.

Κομβικό σημείο στη βιομηχανική ιστορία του Μαγκνιτογκόρσκ αποτέλεσε το διάστημα μετά τη Ρωσική Επανάσταση. Με στόχο τη δημιουργία του μεγαλύτερου συμπλέγματος παραγωγής χάλυβα παγκοσμίως, αποφασίστηκε, από την τότε κυβέρνηση, η χρηματοδότηση ενός έργου, ως μέρος του Πρώτου Πενταετούς Σχεδίου της Σοβιετικής Ένωσης για τη ραγδαία βιομηχανική ανάπτυξη της χώρας.

Ομάδα κατασκευαστών της Magnitogorsk Iron and Steel Works, 1932

Η κατασκευή του χαλυβουργείου ξεκίνησε το 1929 και ολοκληρώθηκε κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες. Την 1η Φεβρουαρίου 1932, στο εργοστάσιο παράγεται για πρώτη φορά χυτοσιδήρος, σηματοδοτώντας την έναρξη της λειτουργίας του. Έκτοτε, η 1η Φεβρουαρίου καθιερώθηκε ως η επέτειος ίδρυσης της εταιρείας.

Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου το Εργοστάσιο Μεταλλουργίας του Μαγκνιτογκόρσκ, όντας ο μεγαλύτερος παραγωγός χάλυβα στη χώρα, διαδραμάτισε ουσιαστικό ρόλο στη νίκη των Σοβιετικών ενάντια στα Ναζιστικά στρατεύματα. Η απόσταση της μονάδας από το πεδίο της μάχης σε συνδυασμό με την υψηλή παραγωγικότητα, κατέστησαν την ΜΜΚ έναν από τους κυριότερους προμηθευτές των σοβιετικών στρατευμάτων, παρέχοντάς τους τα απαιτούμενα όπλα και πυρομαχικά.

Μέχρι το τέλος του 1941 η παραγωγή στις μονάδες της ΜΜΚ είχε ήδη ξεπεράσει την προπολεμική παραγωγή όλων συνολικά των σοβιετικών επιχειρήσεων. Κατά τη διάρκεια του πολέμου τα υλικά κατασκευής κάθε τρίτης οβίδας και της θωράκισης κάθε δεύτερου τανκ, προέρχονταν από το χαλυβουργείο του Μαγκνιτογκόρσκ.

Η ΜΜΚ στη μετά-Σοβιετική εποχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την περίοδο που ακολούθησε την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης η ΜΜΚ προχώρησε σε μία σειρά αλλαγών, στο πλαίσιο των ιδιωτικοποιήσεων των κρατικών βιομηχανιών που πραγματοποιούνταν σε ευρεία κλίμακα. Το 1992 μετατράπηκε σε μετοχική εταιρεία. Λόγω της οικονομικής ύφεσης που επικρατούσε στη Ρωσία εκείνη την εποχή, υπήρξε σημαντική πτώση σε επίπεδο παραγωγικότητας. Συγκεκριμένα, το 1996 η παραγωγικότητα μειώθηκε στους 5.8 τόνους ετησίως[2].

Ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν επισκέφθηκε πολλές φορές το εργοστάσιο της ΜΜΚ στο Μαγκνιτογκόρσκ (φωτογραφία του 2000)

Παρόλα αυτά, τα τελευταία χρόνια, με την είσοδο της ΜΜΚ σε καινούργιους τομείς της μεταλλουργικής βιομηχανίας, η παραγωγικότητα αυξήθηκε σημαντικά. Το 2007 η εταιρεία εισήλθε στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου ως δημόσια εταιρεία και σήμερα διατηρεί ηγετική θέση στη ρωσική βιομηχανία χάλυβα. Σε αυτό συνέβαλε κυρίως η εισαγωγή προϊόντων με υψηλό περιθώριο κέρδους, που ανταποκρίνονται στην εγχώρια ζήτηση, συμπεριλαμβανομένων και προϊόντων που αντικατέστησαν τις εισαγωγές[3].

Τα καθαρά κέρδη της ΜΜΚ ξεπέρασαν το $1 δισεκατομμύριο το 2016, σημειώνοντας 2,5 φορές αύξηση σε σχέση με το 2015. Το περιθώριο κέρδους EBITDA της εταιρείας ανήλθε στο 34,7%, το υψηλότερο ποσοστό που σημειώθηκε από το 2007. Επίσης, η διαθέσιμη ρευστότητα ανήλθε στα $728 εκατομμύρια[4].

Το 2016, η MMK αύξησε την παραγωγή χάλυβα σε 12,5 εκατομμύρια τόνους, σημειώνοντας αύξηση κατά 2,5%. Σε σύγκριση με το 2015, η συνολική παραγωγική ικανότητα χάλυβα και η χρησιμοποίησή της στις κύριες εγκαταστάσεις του εργοστασίου αυξήθηκε, υπερβαίνοντας το 89% (ενώ το αντίστοιχο ποσοστό σε παγκόσμιο επίπεδο ήταν γύρω στο 70%).

Κοινωνική Ευθύνη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ΜΜΚ αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους εργοδότες στην περιοχή του Μαγκνιτογκόρσκ, αφού στις εγκαταστάσεις της εργάζεται το 38% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού της πόλης. Η συνεισφορά της εταιρείας στον συνολικό προϋπολογισμό της πόλης ανήλθε στο 57% για το 2016, ποσοστό που αντιστοιχεί σε αύξηση κατά 7% σε σχέση με το 2015[5]. Τα τελευταία χρόνια, η ΜΜΚ έχει προχωρήσει στην υλοποίηση σημαντικού αριθμού έργων, διαδραματίζοντας καθοριστικό ρόλο στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων της κοινότητας.

Ο Καθεδρικός Ναός της Ιεράς Αναλήψεως στο Μαγκνιτογκόρσκ

Το 2015 η ΜΜΚ διέθεσε γύρω στα €21,4 εκατομμύρια σε κοινωνικά και φιλανθρωπικά προγράμματα, ενώ το 2016 το αντίστοιχο ποσό ανήλθε στα €32,9 εκατομμύρια. Συγκεκριμένα, €13,2 εκατομμύρια διατέθηκαν για προγράμματα που αφορούσαν συνταξιούχους και άτομα με αναπηρίες, €6,5 εκατομμύρια για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη του προσωπικού και την υλοποίηση ιατρικών προγραμμάτων ενώ €6,7 εκατομμύρια χρησιμοποιήθηκαν για την παροχή διακοπών σε υπαλλήλους και μέλη των οικογενειών τους, για σκοπούς ανάπαυσης[6].

Αξίζει να σημειωθεί πως ο Πρόεδρος της ΜΜΚ, Βίκτορ Ράσνικοφ, συνέβαλε στην ανέγερση του Καθεδρικού Ναού της Ιεράς Αναλήψεως στο Μαγκνιτογκόρσκ – του κύριου καθεδρικού ναού της πόλης.

Η τοπική ομάδα χόκεϊ επί πάγου, Metallurg Magnitogorsk είναι, επίσης, ιδιοκτησίας της MMK[7].

Φιλανθρωπικό Ίδρυμα Metallurg[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημαντικό φορέα της κοινωνικής συνεισφοράς της ΜΜΚ, αποτελεί το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα Metallurg, που ιδρύθηκε το 1993[8]. Μέσω του Ιδρύματος και των πολύπλευρων φιλανθρωπικών προγραμμάτων που υλοποιούνται, όπως ο «Βετεράνος», ο «21ος αιώνας – για τα παιδιά των Νότιων Ουραλίων» κ.λπ, παρέχεται βοήθεια σε παιδιά και ηλικιωμένους.

Το 2016, οι οικονομικοί πόροι του Ιδρύματος ανέρχονταν σε € 8,7 εκατομμύρια[9], με τη συνεισφορά της ΜΜΚ να καλύπτει πέραν του 90% του προϋπολογισμού.

Ομάδα χόκεϋ επί πάγου Metallurg[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το στάδιο Arena Metallurg στο Μαγκνιτογκόρσκ

Ο Πρόεδρος της ΜΜΚ, Βίκτορ Ράσνικοφ είναι ο ιδιοκτήτης και πρόεδρος της ομάδας χόκεϋ επί πάγου Metallurg Magnitogorsk. Από τότε που ο Ράσνικοφ ανέλαβε καθήκοντα το 1993, η ομάδα αναδείχθηκε σε μία από τις κορυφαίες ομάδες της Ρωσίας[10]. Η Metallurg Magnitogorsk συμμετείχε έξι φορές στους τελικούς της Ρωσικής Superleague και αναδείχθηκε τρείς φορές πρωταθλήτρια Ρωσίας.

Με την υποστήριξη του Ράσνικοφ και της MMK, το 2006 ανεγέρθηκε στις όχθες του ποταμού Ουράλη ένα σύγχρονο στάδιο με χωρητικότητα πέραν των 7,500 θέσεων (οι επενδύσεις ανήλθαν στα $50 εκατομμύρια δολάρια)[11]. Το στάδιο Arena Metallurg αποτελεί την έδρα της Metallurg, καθώς επίσης και της νεανικής ομάδας χόκεϋ επί πάγου Stalnye Lisy («Ατσάλινες Αλεπούδες»).

H Metallurg έχει κερδίσει δύο φορές το κύπελλο «Gagarin» που είναι το κορυφαίο αθλητικό τρόπαιο της Kontinental Hockey League. Περαιτέρω, η ακαδημία χόκεϋ της Metallurg έχει προσφέρει στην Εθνική Λίγκα Χόκεϋ παγκοσμίου φήμης παίχτες, όπως ο Evgeni Malkin, ο Nikolai Kulemin, και πολλοί άλλοι.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Top steel-producing companies 2016» (στα αγγλικά). https://www.worldsteel.org/steel-by-topic/statistics/top-producers.html. Ανακτήθηκε στις 2018-04-24. 
  2. Ведомости (2006-12-20). «Миттал съездил на Урал». https://www.vedomosti.ru/newspaper/articles/2006/12/20/mittal-sezdil-na-ural. Ανακτήθηκε στις 2018-04-24. 
  3. «Sales Markets». eng.mmk.ru (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 2018-04-24. 
  4. «MMK Annual Report 2016» (PDF). MMK Annual Report 2016. 
  5. «ТВ-ИН Магнитогорск». tv-in.ru. Ανακτήθηκε στις 2018-04-24. 
  6. «ММК увеличивает расходы на социальные программы». mmk.ru (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 2018-04-24. 
  7. «Magnitogorsk: Steel and Hockey Drive a Once-Closed City | Beyond Mosc…». archive.li. 2011-06-22. http://archive.li/mXIwQ. Ανακτήθηκε στις 2018-04-24. 
  8. «БОФ «Металлург»». www.mmk.ru (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 2018-04-24. 
  9. «Доброе дело металлургов». www.trud.ru. Ανακτήθηκε στις 2018-04-24. 
  10. «Зал Славы ХК «Металлург» (Магнитогорск)». www.metallurg.ru. Ανακτήθηκε στις 2018-04-24. 
  11. «Здесь живет миллиардер | Forbes.ru». www.forbes.ru (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2018-04-24.