Lockheed P-38 Lightning
| Lockheed P-38 Lightning | |
|---|---|
 P-38J της αμερικάνικης αεροπορίας. | |
| Τύπος | μαχητικό/νυκτερινό μαχητικό/μαχητικό-βομβαρδιστικό/αναγνωριστικό |
| Κατασκευαστής | Lockheed Corporation |
| Χώρα προέλευσης | ΗΠΑ |
| Πρώτη πτήση | 27 Ιανουαρίου 1939 |
| Πρώτη παρουσίαση | Ιούλιος 1941[1] |
| Παραγωγή | 1941-1945 |
| Μονάδες που παρήχθησαν | 10.037[2] |
| Εξελίχθηκε σε | Lockheed XP-49, Lockheed XP-58 |
Το Lockheed P-38 Lightning ήταν αμερικανικό μονοθέσιο δικινητήριο μαχητικό της περιόδου του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Αναπτύχθηκε από τη Lockheed Corporation για το Αεροπορικό Σώμα του Στρατού των ΗΠΑ (United States Army Air Corps, USAAC) και διέθετε χαρακτηριστική διάταξη διπλής ουραίας ατράκτου, με ένα κεντρικό ατρακτίδιο στο οποίο βρίσκονταν το κόκπιτ και ο οπλισμός. Εκτός από τη χρήση τους ως μαχητικά, τα P-38 αξιοποιήθηκαν σε διάφορους άλλους ρόλους, μεταξύ άλλων ως μαχητικά-βομβαρδιστικά, νυκτερινά μαχητικά και μαχητικά συνοδείας μακράς ακτίνας δράσης εξοπλισμένα με απορριπτόμενες δεξαμενές καυσίμου.[3] Τα P-38 χρησιμοποιήθηκαν επίσης ως ιχνηλάτες για την καθοδήγηση βομβαρδιστικών, κατευθύνοντας προς τους στόχους τους σχηματισμούς μέσων και βαρέων βομβαρδιστικών ή ακόμη και άλλα P-38 φορτωμένα με βόμβες.[4] Παρότι το USAAC δεν το χαρακτήρισε επισήμως βαρύ μαχητικό ή καταστροφέα βομβαρδιστικών, το P-38 επιτέλεσε και αυτούς τους ρόλους. Σε αντίθεση με τα γερμανικά βαριά μαχητικά, τα οποία επανδρώνονταν από δύο ή τρεις αεροπόρους, το μονοθέσιο P-38 ήταν αρκετά ευέλικτο ώστε να μπορεί να ανταπεξέλθει σε αερομαχίες ενάντια σε μονοκινητήρια μαχητικά.[5]
Περίπου 1.200 αεροσκάφη, δηλαδή σχεδόν ένα στα εννέα από όσα κατασκευάστηκαν, διατέθηκαν για αποστολές αναγνώρισης, με φωτογραφικές μηχανές να αντικαθιστούν τον οπλισμό στις εκδόσεις F-4 και F-5. Στον ρόλο αυτό το P-38 συγκαταλεγόταν στα ευρύτερα χρησιμοποιούμενα αναγνωριστικά αεροσκάφη του πολέμου.
Το P-38 χρησιμοποιήθηκε με τη μεγαλύτερη επιτυχία στα θέατρα επιχειρήσεων της Ασίας και του Ειρηνικού και της Κίνας–Βιρμανίας–Ινδίας, αποτελώντας το αεροσκάφος με το οποίο πέταξαν ορισμένοι από τους κορυφαίους Αμερικανούς άσους: ο Ρίτσαρντ Μπονγκ (Richard Bong) με 40 καταρρίψεις, ο Τόμας Μαγκουάιρ (Thomas McGuire) με 38 και ο Τσαρλς Χ. ΜακΝτόναλντ (Charles H. MacDonald) με 27. Στο θέατρο επιχειρήσεων του Νοτιοδυτικού Ειρηνικού, το P-38 ήταν το κύριο μαχητικό μακράς ακτίνας δράσης της Αεροπορίας του Στρατού των ΗΠΑ (United States Army Air Forces, USAAF) έως ότου άρχισαν να διατίθενται σε μεγάλους αριθμούς τα P-51D Mustang προς το τέλος της σύρραξης.[6]
Ασυνήθιστο χαρακτηριστικό για μαχητικό που είχε σχεδιαστεί κατά τα πρώτα χρόνια του πολέμου ήταν ότι οι κινητήρες του διέθεταν στροβιλοϋπερσυμπιεστές, γεγονός που το κατέστησε ένα από τα πρώτα μαχητικά των Συμμάχων με καλές επιδόσεις σε μεγάλα ύψη.[7] Οι στροβιλοϋπερσυμπιεστές περιόριζαν επίσης τον θόρυβο των καυσαερίων, καθιστώντας τη λειτουργία του P-38 σχετικά αθόρυβη.[8] Το Lightning ήταν ιδιαίτερα ανεκτικό σε σφάλματα χειρισμού. Ωστόσο, στις πρώτες εκδόσεις ο ρυθμός περιστροφής περί τον διαμήκη άξονα ήταν χαμηλός σε σύγκριση με εκείνον άλλων σύγχρονων μαχητικών. Το ζήτημα αντιμετωπίστηκε στις μεταγενέστερες εκδόσεις με την εισαγωγή υδραυλικώς υποβοηθούμενων πηδαλίων κλίσης.[9]
Το μικρότερο και πιο αεροδυναμικό P-51 ήταν σημαντικά ταχύτερο σε βύθιση, γεγονός που οδήγησε στην αντικατάσταση των P-38 από P-51 στις περισσότερες αμερικανικές μονάδες μαχητικών στην Ευρώπη έως τα μέσα του 1944. Το P-38 ήταν το μόνο αμερικανικό μαχητικό αεροσκάφος που παρέμεινε σε μαζική παραγωγή καθ’ όλη τη διάρκεια της συμμετοχής των Ηνωμένων Πολιτειών στον πόλεμο, από την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ έως την Ημέρα της Νίκης επί της Ιαπωνίας.[10]
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του P-38
- Συγκρίσιμα αεροσκάφη
- Bristol Beaufighter
- de Havilland Mosquito
- Focke-Wulf Fw 187 Falke
- Fokker G.I
- Hughes XF-11
- Kawasaki Ki-96
- Messerschmitt Me 210
- Mitsubishi Ki-83
- Nakajima J5N
- Northrop P-61 Black Widow
- Petlyakov Pe-3
- Westland Whirlwind
- Κατάλογοι
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Master Sgt. John DeShetler (20 November 2006), 'Lightning' strikes 1st Pursuit Group, United States Air Force, https://www.af.mil/News/Article-Display/Article/129014/lightning-strikes-1st-pursuit-group/
- ↑ Donald 1997, σελ. 581.
- ↑ Johnsen 2003, p. 75, chptr. 4 "Its ability to carry two 150-gallon or 300-gallon drop made it a natural for long range escort duties...".
- ↑ "P-38 Lightning". National Museum of the United States Air Force. Retrieved 21 January 2007.
- ↑ Levine 1992, σελ. 18.
- ↑ Stanaway 1998, σελ. [Χρειάζεται σελίδα].
- ↑ USAAF 1 1945, p. 7, "Two turbo-superchargers give the Allison engines sea-level horsepower at extremely high altitudes.".
- ↑ Blake 2020, Chptr. 8, p. 300, "…the P-38 was a very quiet plane, because its exhaust exited through the turbosuperchargers on top of the plane…".
- ↑ Gunston 1980, σελ. 133.
- ↑ Bodie 2001, σελ. xvi.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Lockheed P-38 Lightning στο Wikimedia Commons
