Lexus LFA

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Lexus LFA
Lexus LFA 001.JPG Η παρουσίαση του Lexus LFA το 2009
ΚατασκευαστήςFlag of Japan.svg Lexus
Μητρική εταιρείαFlag of Japan.svg Toyota
ΠαραγωγήΔεκέμβριος 2010 — Δεκέμβριος 2012
Έτη μοντέλου2011 — 2012
ΣυναρμολόγησηMotomachi, Toyota City, Ιαπωνία
ΚατηγορίαΣπορ υπεραυτοκίνητο
Αμάξωμα2-πορτο 2-θέσιο κουπέ
ΔιαμόρφωσηΚινητήρας μπροστά, πίσω κίνηση
Κινητήρας4.8 λίτρα 1LR-GUE V10
Μετάδοση6-τάχυτο αυτόματο σειριακό κιβώτιο
Μεταξόνιο2.605 χιλιοστά
Μήκος4.505 χιλιοστά
Πλάτος1.895 χιλιοστά
Ύψος1.220 χιλιοστά
Κενό Βάρος1.480 - 1.580 κιλά
Μεταφερόμενο Καύσιμο73 λίτρα

Το Lexus LFA ήταν ένα διθέσιο σπορ υπεραυτοκίνητο (supercar) της ιαπωνικής αυτοκινητοβιομηχανίας Lexus, που είναι η πολυτελής θυγατρική της Toyota. Η παραγωγή του αυτοκινήτου διήρκεσε από τον Δεκέμβριο του 2010 έως τον Δεκέμβριο του 2012, σε μόλις 500 αντίτυπα, και είναι το δεύτερο χρονολογικά αυτοκίνητο της Lexus στην κατηγορία των μοντέλων υψηλών επιδόσεων, μετά τo IS-F.

Μετά την έναρξη της εξέλιξης του σχετικού πρότζεκτ στις αρχές της δεκαετίας του 2000, με την κωδική ονομασία P280, το πρώτο LF-A πρωτότυπο έκανε πρεμιέρα το 2005, ενώ το 2007 ακολούθησε μια δεύτερη LF-A με πιο πλήρες εσωτερικό και εξωτερικό. Η τρίτη έκδοση του LF-A, ένα μοντέλο roadster, έκανε πρεμιέρα το 2008. Το μοντέλο παραγωγής παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Τόκιο τον Οκτώβριο του 2009.

Η έκδοση παραγωγής του Lexus LFA φέρει έναν V10 χειροποίητο κινητήρα 4.8 λίτρων, απόδοσης 560 ίππων. Το LFA μπήκε στην παραγωγή στα τέλη του 2010, με βασική τιμή στα $375.000 στις ΗΠΑ. Μια παραλλαγή έκανε το ντεμπούτο της το 2012, με βασική τιμή των $445.000 δολαρίων, καθιστώντας το ένα από τα πιο ακριβά Ιαπωνικά αυτοκίνητα δρόμου που κατασκευάστηκαν ποτέ. H παραγωγή ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 2012, με 500 συνολικά αντίτυπα, ενώ η τελική έκδοση ήταν ένα μοντέλο με το Πακέτο Nürburgring.

Πίνακας περιεχομένων

Εξέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το σαλόνι ενός Lexus LFA.
Το πίσω μέρος ενός Lexus LFA στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Λος Άντζελες του 2012.

Οι πρώτες μελέτες που οδήγησαν στη δημιουργία του LF-A ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο του 2000, με την μορφή ενός πρότζεκτ για ένα supercar με την κωδική ονομασία P280, το οποίο είχε ως στόχο να αναδείξει τις δυνατότητες απόδοσης της Toyota Motor Corporation και της Lexus, χωρίς αρχικά να στοχεύει σε παραγωγή. Το πρώτο σχετικό πρωτότυπο ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2003. Αρκετά πρωτότυπα του LF-A είχαν εντοπιστεί να υποβάλλονται τακτικά σε δοκιμές στο Nürburgring, τη διάσημη πίστα αγώνων αυτοκινήτου στο Nürburg, Γερμανία, από τον Οκτώβριο του 2004.

  • Πρώτη μελέτη

Τον Ιανουάριο του 2005, η πρώτη σχεδιαστική μελέτη του LF-A έκανε πρεμιέρα στο North American International Auto Show στο Ντιτρόιτ, Μίσιγκαν, χωρίς τότε σχέδια για ενδεχόμενη παραγωγή. Μετά την ενθουσιώδη αντίδραση του κοινού για το LF-A στο Σαλόνι, η εξέλιξη συνεχίστηκε με μεγαλύτερη έμφαση, αποσκοπώντας πλέον σε πιθανό μοντέλο παραγωγής. Παράλληλα, η Lexus προετοιμαζόταν για την έναρξη της μακράς σειράς F με οχήματα υψηλών επιδόσεων. Οι εκθέσεις του 2006 έδειξαν ότι το LF-A πρωτότυπο αυτοκίνητο είχε λάβει το πράσινο φως για την παραγωγή, αν και οι εκθέσεις αυτές δεν είχαν επιβεβαιωθεί επισήμως.

  • Δεύτερη μελέτη

Μετά το αρχικό LF-A concept, ο χρόνος ανάπτυξης επιμηκύνθηκε και η μετάβαση από ένα πλαίσιο αλουμινίου σε σασί από ανθρακονήματα, το αποτέλεσμα των προσπαθειών της μηχανικής με στόχο τη βελτίωση της αναλογίας ισχύος / βάρους του LF-A. Το LF-Α άντλησε πόρους από την μηχανική ομάδα της Φόρμουλα 1 της Toyota. Τον Ιανουάριο του 2007, ένα βελτιωμένο LF-A πρωτότυπο αυτοκίνητο έκανε πρεμιέρα μαζί με την πρώτη παραγωγή F μάρκα οχήματος, το IS-F σπορ σεντάν. Η δεύτερη σχεδιαστική μελέτη για το LF-A είχε μια πιο αεροδυναμική εξωτερική σχεδίαση.

  • Lexus LF-A Roadster

Τον Ιανουάριο του 2008, η Lexus παρουσίασε μια έκδοση roadster του LF-A πρωτότυπο αυτοκίνητο που ορίζεται ως LF-A Roadster.

  • 5 Αυγούστου 2009

Ο νέος Διευθύνων Σύμβουλος της Toyota, Akio Toyoda, επιβεβαίωσε δημόσια την παραγωγή του LF-A στην ομιλία του σε συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στο Κέντρο Ερευνών για την αυτοκινητοβιομηχανία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το μοντέλο παραγωγής θα έφερε κινητήρα V10, βάζοντας το αυτοκίνητο σε ανταγωνισμό στην αγορά με τις Lamborghini Gallardo, Ferrari F430, Porsche 911 (ειδικότερα τη γενιά Porsche 997) και Chevrolet Corvette C6 ZR1. Ο Akio Toyoda δήλωσε σε συνέντευξη τύπου ότι το όχημα θα περιοριστεί σε 500 αντίτυπα παραγωγής. Η ανακοίνωση της παραγωγής για το supercar LFA σηματοδότησε την 20ή επέτειο από την έναρξη της Lexus. Λαμβάνοντας υπόψη το υψηλό κόστος της κατασκευής και της ανάπτυξης, οι αναλυτές δεν ανέμεναν τις πωλήσεις του LFA να είναι κερδοφόρες. Ωστόσο, το coupe αυτό επρόκειτο να χρησιμεύσει ως πλατφόρμα δοκιμών για νέες τεχνολογίες αυτοκινήτων, συμπεριλαμβανομένης της μαζικής παραγωγής ινών άνθρακα και την ανάπτυξη συναφούς τις επιδόσεις του οχήματος.

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στον 24ώρο αγώνα του Nürburgring το 2010.

Η παραγωγή ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2010, ως μοντέλο 2011. Μόλις 500 συνολικά μοντέλα LFA είχαν προγραμματιστεί να γίνουν παγκοσμίως, με 20 αντίτυπα να παράγονται κάθε μήνα. Κάθε αυτοκίνητο έπρεπε να είναι συνήθεια που διατάζεται με τις προδιαγραφές του πελάτη, και κοστίζουν $375.000, ανάλογα με τις επιλογές και την προσαρμογή. Κάθε κινητήρας V10 LFA έφερε την υπογραφή του ειδικού που συγκέντρωσε. Με 20 μονάδες παραγωγής σε μηνιαία βάση, η παραγωγή του LFA διήρκησε από τον Δεκέμβριο του 2010 έως τον Δεκέμβριο του 2012. Το τελευταίο αντίτυπο κύλησε από τη γραμμή παραγωγής στις 14 Δεκεμβρίου 2012 και ήταν ένα λευκό μοντέλο Πακέτο Nürburgring, το οποίο φυσικά έφερε τον κωδικό LFA 500.

Κινητήρας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Lexus LFA στο Λας Βέγκας το 2011.

Το Lexus LFA τροφοδοτείται από έναν κινητήρα 4.8 λίτρων V10 με γωνία κλίσης 72 μοιρών. Φέρει διπλό VVT-i με την ονομασία 1LR - ΕΕΑ και η ισχύς του είναι 412 kW (560 PS) στις 8.700 rpm. Η μέγιστη απόδοση ροπής είναι 480 N·m (354 λίβρες) στις 6.800 rpm, αν και το 90 τοις εκατό της ροπής είναι διαθέσιμη από τις 3.700 rpm. Ο κινητήρας έχει κόφτη στις 9.000 σ.α.λ. μα μπορεί να ρυθμιστεί ακόμα και στις 9.500 rpm. Κατασκευάζεται χρησιμοποιώντας έμβολα από ενισχυμένο αλουμίνιο, μπιέλες και βαλβίδες από τιτάνιο. Η μηχανή ζυγίζει λιγότερο από μία 3.5 λίτρων V6. Οι μηχανικοί προσπάθησαν να κάνουν τον ήχο του κινητήρα όπως αυτόν ενός αυτοκινήτου της Φόρμουλα 1 στις υψηλές στροφές, ενώ ταυτόχρονα να διατηρηθεί η αξιοπιστία και ο έλεγχος της δόνησης. Μαζί με άλλους κατασκευαστές, όπως η Ferrari, η Toyota είχε δημιουργήσει τα δικούς της κινητήρες F1 και τα σχέδια του πλαισίου. Ο ήχος της εξάτμισης έχει περιγραφεί από τους μηχανικούς της Toyota ως «βρυχηθμός ενός αγγέλου».

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]