K2-18b
 | |
| Ανακάλυψη | |
|---|---|
| Ανακαλύφθηκε από | Διαστημικό τηλεσκόπιο Κέπλερ |
| Ημ/νία ανακάλυψης | Αύγουστος 2015[1] |
| Τροχιακά χαρακτηριστικά | |
Ημιάξονας τροχιάς | 0,1591 αστρονομική μονάδα[2] |
| Εκκεντρότητα | 0,2[3][4] |
| 32,940045 ημέρα[2] | |
| Κλίση | 89,5785 μοίρα[5][6][7] |
| −5,7 μοίρα[4] | |
Ο K2-18b, επίσης γνωστός ως EPIC 201912552 b, είναι εξωπλανήτης που περιφέρεται γύρω από τον ερυθρό νάνο K2-18, ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση 124 ετών φωτός (38 παρσέκ) από τη Γη. Ο πλανήτης είναι ένας υπο-Ποσειδώνας με ακτίνα περίπου 2,6 φορές μεγαλύτερη από αυτήν της Γης και έχει τροχιά διαρκείας 33 ημερών εντός της κατοικήσιμης ζώνης του άστρου· λαμβάνει περίπου την ίδια ποσότητα ηλιακής ακτινοβολίας με αυτήν που λαμβάνει η Γη από τον Ήλιο. Ανακαλύφθηκε αρχικά με το διαστημικό τηλεσκόπιο Κέπλερ και στη συνέχεια παρατηρήθηκε από το διαστημικό τηλεσκόπιο Τζέιμς Γουέμπ (JWST) προκειμένου να μελετηθεί η ατμόσφαιρά του.
Το 2019, αναφέρθηκε η παρουσία υδρατμών στην ατμόσφαιρα του K2-18b, γεγονός που προσέλκυσε την επιστημονική προσοχή. Το 2023, το JWST ανίχνευσε διοξείδιο του άνθρακα και μεθάνιο στην ατμόσφαιρα του K2-18b. Τα δεδομένα του JWST έχουν ερμηνευθεί με διάφορους τρόπους, υποδεικνύοντας είτε έναν ωκεάνιο πλανήτη με ατμόσφαιρα πλούσια σε υδρογόνο, είτε έναν πλούσιο σε αέρια μίνι-Ποσειδώνα. Ο K2-18b έχει μελετηθεί ως ένας εν δυνάμει κατοικήσιμος κόσμος που, εξαιρώντας τη θερμοκρασία, μοιάζει περισσότερο με γίγαντα πάγου όπως ο Ουρανός ή ο Ποσειδώνας παρά με τη Γη.
Το 2025, διαπιστώθηκε ότι η ατμόσφαιρα του K2-18b περιέχει διμεθυλοθειαιθέρα (DMS), μια χημική ένωση που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως βιομάρτυρας σε εξωπλανήτες, και μάλιστα σε ποσότητες 20 φορές μεγαλύτερες από αυτές που βρίσκονται στη Γη. Καθώς το μόριο αυτό έχει μικρή διάρκεια ζωής, η συγκέντρωσή του υποδηλώνει έντονα ότι ο DMS αναπληρώνεται συνεχώς.[8] Άλλοι επιστήμονες επέκριναν αυτήν την άποψη, επισημαίνοντας εργαστηριακά πειράματα που μπορούν να παράγουν DMS χωρίς την παρουσία ζωής.[9][10]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ John Asher Johnson, David W. Hogg, David Latham, Allyson Bieryla, Andrew W. Mann, Benjamin Montet, Brendan Bowler, Timothy D. Morton, Daniel Foreman-Mackey: «Stellar and Planetary Properties of K2 Campaign 1 Candidates and Validation of 17 Planets, Including a Planet Receiving Earth-like Insolation». (Αγγλικά) Stellar and Planetary Properties of K2 Campaign 1 Candidates and Validation of 17 Planets, Including a Planet Receiving Earth-like Insolation. 5 Αυγούστου 2015.
- 1 2 Björn Benneke, Eliza Kempton, Jonathan J. Fortney, Caroline Morley, Caroline Piaulet, Ian Wong, Peter Gao, Diana Dragomir, Andrew William Howard: «Water Vapor and Clouds on the Habitable-zone Sub-Neptune Exoplanet K2-18b» 10 Δεκεμβρίου 2019. σελ. L14.
- ↑ «Tidal evolution of exoplanetary systems hosting potentially habitable exoplanets. The cases of LHS-1140 b-c and K2-18 b-c» (Αγγλικά) 26 Απριλίου 2020. σελ. 5082-5090.
- 1 2 Paula Sarkis, Guillem Anglada-Escudé, David Montes Gutiérrez, Andreas Quirrenbach, Lev Tal-Or, Christopher Marvin, Stefan Dreizler, Artie P. Hatzes, Sandra Jeffers, Ansgar Reiners: «The CARMENES Search for Exoplanets around M Dwarfs: A Low-mass Planet in the Temperate Zone of the Nearby K2-18» 31 Μαΐου 2018. σελ. 257.
- ↑ John H. Livingston, David Ciardi, Björn Benneke, Courtney D. Dressing, Joshua Schlieder, Ian Crossfield, Heather A. Knutson, Erik A. Petigura, Evan Sinukoff, Andrew William Howard, Jessie Christiansen, Rachel L. Akeson, Charles A. Beichman, Jessica Krick: «Spitzer observations confirm and rescue the habitable-zone super-Earth K2-18b for future characterization». (Αγγλικά) Spitzer observations confirm and rescue the habitable-zone super-Earth K2-18b for future characterization. 12 Ιανουαρίου 2017. σελ. 187–187.
- ↑ Ryan Cloutier, Nicola Astudillo-Defru, Jason F. Rowe, René Doyon, Björn Benneke, Μισέλ Μαγιόρ, Stéphane Udry, François Bouchy, Francesco Pepe, Nuno C. Santos, Xavier Delfosse, Thierry Forveille, David Ehrenreich, Christian Lovis: «Characterization of the K2-18 multi-planetary system with HARPS. A habitable zone super-Earth and discovery of a second, warm super-Earth on a non-coplanar orbit» (Αγγλικά) Δεκέμβριος 2017. σελ. 35–35.
- ↑ (Αγγλικά) Extrasolar Planets Encyclopaedia.
- ↑ Nikku Madhusudhan; Savvas Constantinou; Måns Holmberg; Subhajit Sarkar; Anjali A. A. Piette; Julianne I. Moses (17 April 2025). «New Constraints on DMS and DMDS in the Atmosphere of K2-18 b from JWST MIRI». The Astrophysical Journal Letters 983 (2): L40. doi:. «The spectrum shows multiple spectral features between ∼6 and 11 μm that are best explained by a combination of DMDS and DMS in the atmosphere».
- ↑ Zastrow, Mark (17 Απριλίου 2025). «K2-18 b could have dimethyl sulfide in its air. But is it a sign of life?». Astronomy Magazine (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2025.
- ↑ Reed, Nathan W.; Shearer, Randall L.; McGlynn, Shawn Erin; Wing, Boswell A.; Tolbert, Margaret A.; Browne, Eleanor C. (October 2024). «Abiotic Production of Dimethyl Sulfide, Carbonyl Sulfide, and Other Organosulfur Gases via Photochemistry: Implications for Biosignatures and Metabolic Potential» (στα αγγλικά). The Astrophysical Journal 973 (2): L38. doi:. ISSN 0004-637X. Bibcode: 2024ApJ...973L..38R.