Hozier

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Hozier
Hozier 2015 01 (cropped).jpg
Ο Hozier στο Troubadour, Δυτικό Χόλλυγουντ (Μάιος 2014).
Πληροφορίες
Όνομα γέννησης Άντριου Χοζίερ-Μπερν
Γέννηση 17 Μαρτίου 1990 (1990-03-17) (29 ετών)
Μπρέι, Κομητεία Ουΐκλοου, Δημοκρατία της Ιρλανδίας
Eίδος Ίντι ροκ
Σόουλ
Μπλουζ
Ιδιότητες Μουσικός
Τραγουδιστής
Τραγουδοποιός
Μουσικά όργανα Φωνητικά
Κιθάρα
Παρουσία 2008-σήμερα
Δισκογραφική εταιρεία Island Records (Ηνωμένο Βασίλειο)
Columbia Records (ΗΠΑ)
Ιστοσελίδα http://www.hozier.com/

Ο Άντριου Χόζιερ-Μπερν (Andrew Hozier-Byrne, 17 Μαρτίου 1990), γνωστός με το καλλιτεχνικό όνομα Hozier, είναι Ιρλανδός τραγουδοποιός.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Hozier γεννήθηκε στην πόλη Μπρέι της Ιρλανδίας. Ο πατέρας του ήταν για μια περίοδο μουσικός της μπλουζ στο Δουβλίνο, και συγκεκριμένα ντράμερ.[1] Η καθήλωσή του σε αναπηρικό αμαξίδιο είχε μεγάλο αντίκτυπο - ηθικό και οικονομικό - στην οικογένεια.[1][2]

Ο ίδιος ο Hozier ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική στην εφηβεία του, μαθαίνοντας κιθάρα και επιλέγοντας να επικεντρωθεί στη φολκ, τη γκόσπελ και τη μπλουζ μουσική.[3][4] Γράφτηκε στο Κολέγιο Τρίνιτυ με στόχο να αποκτήσει πτυχίο στη Μουσική, σύντομα όμως τα παράτησε προκειμένου να επικεντρωθεί στη σύνθεση και την ηχογράφηση κομματιών.[3][4] Πρόλαβε ωστόσο να αφήσει κάποια αίσθηση ως μονωδός στην Trinity Orchestra.[3]

Οι πρώτες του προσπάθειες να ηχογραφήσει μουσική σε στούντιο είχαν ποπ προσανατολισμό κάτι που τον άφησε ανικανοποίητο καθώς θεώρησε πως ωφείλονταν περισσότερο σε πειραματισμούς των παραγωγών κι όχι στο προσωπικό του αισθητήριο.[3] Έτσι μετέφερε τις δραστηριότητές του στο σπίτι, προκειμένου να βρει τη μουσική του ταυτότητα.[3] Παράλληλα δούλεψε με τον παραγωγό και μηχανικό ήχου Ρομπ Κίργουαν.[3]

Take Me to Church (2013)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2013 κυκλοφόρησε το πρώτο του EΠ με τίτλο «Take Me to Church». Το ομώνυμο κομμάτι, το οποίο τον έφερε στη δημοσιότητα αφού έγινε viral στο YouTube και το Reddit,[4] καθώς και Νο2 στα ιρλανδικά τσαρτς, περιγράφει με μεταφορικές εικόνες την αγάπη προς έναν εραστή ως θρησκεία, χρησιμοποιώντας εκτενώς εκκλησιαστικό λεξιλόγιο.[1] Έχει θέμα την «υποστήριξη του εαυτού μας και την επαναδιεκδίκηση της ανθρώπινης υπόστασης μέσω μιας πράξης αγάπης».[1] Παράλληλα ασκεί κριτική στους οργανισμούς που υπονομεύουν αυτή την ανθρώπινη υπόσταση, ποινικοποιώντας τη σεξουαλικότητα.[1][5] Το κομμάτι έτυχε μεγάλης προσοχής από τον Τύπο, καθώς το μουσικό βίντεο που το συνόδεψε καταδικάζει την πολιτική του ρωσικού κράτους απέναντι στους ΛΟΑΤ,[3][4][5] παρουσιάζοντας ένα ζευγάρι ομοφυλόφιλων ανδρών να υποφέρει στα χέρια τραμπούκων.[1] Ο τραγουδιστής δήλωσε πως το κομμάτι δεν είναι εμπνευσμένο από προσωπική εμπειρία, αλλά πρόκειται για ένα είδος διαμαρτυρίας κατά της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς η αντίδραση στον κοινωνικό ρατσισμό είναι κάτι που ο καθένας χρωστά για την καλυτέρευση της κοινωνίας.[1][5] Το ευρύτερο EP είναι ιδιαίτερα επηρεασμένο από το λογοτεχνικό έργο «The Portrait of an Artist As a Young Man» του Τζέιμς Τζόυς,[1][3] το οποίο σύμφωνα με τον καλλιτέχνη είναι η ιστορία «ενός άνδρα που πασχίζει να βρει την ταυτότητά του σε μια καταπιεστική θρησκευτική κοινωνία, σε μια εποχή που η Καθολική Εκκλησία και ο εθνικισμός ασκούσαν μεγάλη επιρροή από την οποία θέλει να απαλλαγεί».[1]

Ο τραγουδιστής πραγματοποίησε κατόπιν συναυλίες σε πολλές πόλεις, παρουσιάζοντας δε το «Take Me to Church» στις δημοφιλείς αμερικάνικες τηλεοπτικές εκπομπές των Ντέιβιντ Λέττερμαν και Έλεν ΝτιΤζένερις.[6][7]

From Eden (2014)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2014 κυκλοφόρησε το νέο EΠ του καλλιτέχνη με τίτλο «From Eden»,[4][5] καθώς κι ένα νέο βίντεο για το τραγούδι «Sedated». Τα εξώφυλλα των κυκλοφοριών του φιλοτέχνησε μέχρι σήμερα η καλλιτέχνις μητέρα του.[2]

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

EPs[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

2013 : Take Me to Church EP

  1. Take Me To Church (4:01)
  2. Like Real People Do (3:17)
  3. Angel of Small Death & the Codeine Scene (3:38)
  4. Cherry Wine (Live) (3:59)

2014 : From Eden EP

  1. From Eden (3:42)
  2. Work Song (3:49)
  3. Arsonist's Lullabye (4:25)
  4. To Be Alone (Live) (5:12)

Albums[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

2014 : Hozier

  1. Take Me To Church (4:02)
  2. Angel of Small Death and the Codeine Scene (3:39)
  3. Jackie and Wilson (3:43)
  4. Someone New (3:42)
  5. To Be Alone (5:23)
  6. From Eden (4:43)
  7. In A Week (συμμ. Κάρεν Κόουλεϋ) (5:18)
  8. Sedated (3:27)
  9. Work Song (3:49)
  10. Like Real People Do (3:18)
  11. It Will Come Back (4:37)
  12. Foreigner's God (3:45)
  13. Cherry Wine (4:00)
Deluxe Album:
  1. In The Woods Somewhere (5:31)
  2. Run (4:14)
  3. Arsonist’s Lullaby (4:26)
  4. My Love Will Never Die (3:55)

Singles[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Album Υψηλότερη θέση τσαρτ
IRE GER ICE LUX
2013 "Take Me to Church" 2 70 13 1
2014 "Arsonist's Lullaby" 28
2014 "Sedated" 3

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 «Q&A: Irish Musician Hozier on Gay Rights, Sexuality, & Good Hair», άρθρο στον ιστότοπο NyMag.com, 11 Μαρτίου 2014.
  2. 2,0 2,1 «Religious abuse, homophobia and singing corpses are the unlikely ingredients propelling Hozier to rock stardom», άρθρο στον ιστότοπο της εφημερίδας «Evening Standard», 6 Ιουνίου 2014.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 «An interview with Hozier», άρθρο στον ιστότοπο της εφημερίδας «The Irish Times», 14 Οκτωβρίου 2013.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 «Hozier», βιογραφικό στον ιστότοπο του «Billboard».
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 «5 Questions With Hozier, The Irish Singer-Songwriter Who’s About To Take You To Church», άρθρο στον ιστότοπο Byzzworthy.mtv.com, 14 Μαρτίου 2014.
  6. «Hozier wows US on David Letterman with rendition of Take Me to Church», άρθρο στον ιστότοπο της ιρλανδικής εφημερίδας «Independent», 14 Μαΐου 2014.
  7. «Next stop, the Ellen Show - Rising Wicklow singer Hozier continues to take the world by storm», άρθρο στον ιστότοπο της ιρλανδικής εφημερίδας «Independent», 22 Μαΐου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Hozier, επίσημος ιστότοπος.
  • Hozier, επίσημη σελίδα στο Facebook.