Hawker Siddeley Harrier
| Harrier GR.1, GR.3 AV-8A/C Harrier, AV-8S Matador | |
|---|---|
 Ένα Harrier GR3 της RAF (Μπελίζ, 1980) | |
| Τύπος | αεροσκάφος κρούσης/αναγνώρισης με δυνατότητες V/STOL |
| Κατασκευαστής | Hawker Siddeley |
| Χώρα προέλευσης | Ηνωμένο Βασίλειο |
| Πρώτη πτήση | 28 Δεκεμβρίου 1967 |
| Πρώτη παρουσίαση | 1η Απριλίου 1969[1] |
| Κύριος χειριστής | RAF Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ |
| Άλλοι χειριστές | Ισπανικό Πολεμικό Ναυτικό |
| Παραγωγή | 1967–1986 |
| Μονάδες που παρήχθησαν | 278[2] |
| Αναπτύχθηκε από | Hawker Siddeley P.1127/Kestrel |
| Εξελίχθηκε σε | British Aerospace Sea Harrier McDonnell Douglas AV-8B Harrier II British Aerospace Harrier II |
Το Hawker Siddeley Harrier ήταν αεριωθούμενο αεροσκάφος κρούσης σχεδίασης και κατασκευής της βρετανικής εταιρείας Hawker Siddeley. Ήταν το πρώτο επιχειρησιακό αεροσκάφος κρούσης/αναγνώρισης με δυνατότητα κάθετης ή βραχείας αποπροσγείωσης (V/STOL). Επίσης ήταν το πρώτο αεροσκάφος της σειράς Harrier και αναπτύχθηκε έχοντας ως βάση το πρωτότυπο Hawker Siddeley Kestrel έπειτα από την ακύρωση του πιο προηγμένου υπερηχητικού Hawker Siddeley P.1154.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1960, η βρετανική κυβέρνηση παρήγγειλε τις εκδόσεις Harrier GR.1 και GR.3 για τη RAF. Το GR.1 πραγματοποίησε την πρώτη του πτήση στις 28 Δεκεμβρίου 1967 και εντάχθηκε σε υπηρεσία τον Απρίλιο του 1969 ενώ τη δεκαετία του 1970 οι Ηνωμένες Πολιτείες αποφάσισαν να προμηθευτούν το αεροσκάφος ως AV-8A για το Σώμα των Πεζοναυτών. Το Harrier εντάχθηκε σε υπηρεσία εν μέσω του Ψυχρού Πολέμου και η RAF ανέπτυξε το μεγαλύτερο μέρος των αεροσκαφών της στη Δυτική Γερμανία για την αντιμετώπιση ενδεχόμενης εισβολής στη Δυτική Ευρώπη από δυνάμεις του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Οι ιδιαίτερες δυνατότητες του Harrier επέτρεπαν στη RAF να διασπείρει τα αεροσκάφη της μακριά από ευάλωτες αεροπορικές βάσεις. Οι Αμερικανοί Πεζοναύτες χρησιμοποίησαν τα AV-8A κυρίως σε ρόλο εγγύς αεροπορικής υποστήριξης που επιχειρούσαν από πλοία αμφίβιων επιχειρήσεων και ενίοτε από προκεχωρημένες βάσεις. Μοίρες εξοπλισμένες με Harrier αναπτύχθηκαν επανειλημμένα στο εξωτερικό καθώς η δυνατότητά τους να επιχειρούν από βάσεις με ελάχιστες υποδομές και από πολύ μικρούς διαδρόμους επέτρεπε τη χρήση τους σε τοποθεσίες απρόσιτες για τα συμβατικά αεροσκάφη. Από την άλλη υπήρξε κριτική για το υψηλό ποσοστό ατυχημάτων και για τη χρονοβόρα συντήρησή των αεροσκαφών.
Τη δεκαετία του 1970 αναπτύχθηκε επίσης το Sea Harrier για επιχειρήσεις από τα αεροπλανοφόρα κλάσης Invincible του Βασιλικού Ναυτικού. Τόσο το Sea Harrier όσο και τα Harrier έλαβαν μέρος στον Πόλεμο των Φώκλαντ το 1982, όπου διαδραμάτισαν κρίσιμο ρόλο στις επιχειρήσεις. Τα αεροσκάφη του Ναυτικού ανέλαβαν καθήκοντα αεράμυνας και προστασίας του στόλου ενώ τα Harrier της RAF επικεντρώθηκαν σε αποστολές προσβολής επίγειων στόχων προς υποστήριξη των βρετανικών χερσαίων δυνάμεων. Το Harrier ανασχεδιάστηκε επίσης σε μεγάλο βαθμό ως AV-8B Harrier II και British Aerospace Harrier II σε ένα κοινό εγχείρημα που ανέλαβαν οι McDonnell Douglas και British Aerospace. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και κατά τη δεκαετία του 1990, τα αεροσκάφη πρώτης γενιάς αντικαταστάθηκαν σταδιακά από τα νεότερα Harrier II.
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του Harrier
- British Aerospace Harrier II
- British Aerospace Sea Harrier
- Hawker Siddeley P.1127/Kestrel
- McDonnell Douglas AV-8B Harrier II
- Συγκρίσιμα αεροσκάφη
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Hawker Siddeley Harrier». Aircraft of the Month (στα Αγγλικά). Tangmere Military Aviation Museum. Απριλίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2018.
- ↑ Mason 1991, pp. 421–432.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Hawker Siddeley Harrier στο Wikimedia Commons
