Μετάβαση στο περιεχόμενο

Gramophone

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Gramophone
ΕίδοςΚλασική μουσική
ΣυχνότηταΜηνιαίως
ΕκδότηςΜάρτιν Κάλινγκφορντ
Ίδρυση1923
Πρώτο τέυχος1923
ΕταιρείαMark Allen Group
ΈδραΛονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο
ΓλώσσαΑγγλικά
Ιστοσελίδαwww.gramophone.co.uk
ISSN0017-310X
Σελίδα στο Facebook Σελίδα στο X Σελίδα στο Instagram Λογαριασμός στο YouTube
Επιστολόχαρτο του 1930.

Το Gramophone (ελληνικά: Γραμμόφωνο) είναι αγγλικό μηνιαίο μουσικό περιοδικό που εκδίδεται στο Λονδίνο.[1] Είναι αφιερωμένο στην κλασική μουσική και ιδίως στην κριτική ηχογραφήσεων. Ιδρύθηκε το 1923 από τον Σκωτσέζο συγγραφέα Κόμπτον Μακένζι,[2] που παρέμεινε στη διεύθυνσή του μέχρι το 1961.[3] Το 1999 εξαγοράστηκε από την Haymarket[4] και το 2013 η διαχείριση περιήλθε στον Mark Allen Group.[5]

Κάθε χρόνο το περιοδικό παρουσιάζει τα Βραβεία Gramophone που απονείμει σε ηχογραφήσεις κλασικών έργων που ξεχώρισαν σε διάφορες κατηγορίες.

Στον ιστότοπό του διατυπώνεται η άποψη πως το περιοδικό κατέχει «την παγκόσμια αρχή στην κλασική μουσική από το 1923», κάτι πουαναγραφόταν στο εξώφυλλο του εκάστοτε τεύχους. Πλέον εμφανίζεται ως «οι καλύτερες κριτικές κλασικής μουσικής στον κόσμο».

Η κυκλοφορία του για το 2014, συμπεριλαμβανομένων των διαδικτυακών συνδρομητών, ήταν 24.380.

Εκτός των βραβείων, κάθε μήνα παρουσιάζονται δώδεκα ηχογραφήσεις ως «Gramophone Editor's Choice» (πλέον «Gramophone Choice»). Στη συνέχεια, στην ετήσια χριστουγεννιάτικη έκδοση, δημοσιεύεται μια ανασκόπηση των εξαιρετικότερων ηχογραφήσεων της χρονιάς, όπου κάθε κριτικός επιλέγει τέσσερις ή πέντε ηχογραφήσεις, και αυτές οι επιλογές συνθέτουν το «Gramophone Critics' Choice». Τον Απρίλιο του 2012, το Gramophone εγκαινίασε την Αίθουσα της Δόξας (αγγλικά: Hall of Fame), ένα ετήσιος κατάλογος ανδρών και γυναικών (καλλιτεχνών, παραγωγών, μηχανικών ήχου, διευθυντών καλλιτεχνών και ρεπερτορίου και ιδρυτών δισκογραφικών εταιρειών) που έχουν συμβάλει στη βιομηχανία των κλασικών δίσκων. Οι πρώτοι πενήντα αποκαλύφθηκαν στο τεύχος του Μαΐου του 2012 και στον ιστότοπο του περιοδικού, και κάθε χρόνο θα προστίθενται νέα ονόματα στην Αίθουσα.

Στα τέλη του 2012, το Gramophone ανακοίνωσε την έναρξη μιας νέας υπηρεσίας αρχείου.[6] Οι συνδρομητές της ψηφιακής έκδοσης έχουν πλέον τη δυνατότητα να διαβάζουν πλήρη αρχεία PDF κάθε τεύχους του περιοδικού από την ίδρυσή του το 1923· προηγουμένως διατίθεντο μόνο εκδόσεις κειμένου με οπτική αναγνώριση χαρακτήρων των άρθρων του αρχείου του περιοδικού.

  1. Κοξ, Χάουαρντ· Μόουατ, Σάιμον (2007). «Technological change and innovation in consumer magazine publishing» (PDF). www.worcester.ac.uk. Πανεπιστήμιο του Γούστερ.
  2. «Compton Mackenzie». Encyclopædia Britannica (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2026.
  3. «Compton Mackenzie». www.penguin.co.uk (στα Αγγλικά). Penguin Group. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2026.
  4. Gramophone. Σεπτέμβριος 1999, σελ. 2.
  5. «Mark Allen Group acquires Gramophone». www.inpublishing.co.uk (στα Αγγλικά). InPublishing. 11 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2026.
  6. «Gramophone launches new digital archive app». www.gramophone.co.uk. Gramophone. 30 Οκτωβρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Νοεμβρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]