Gaudeamus
Το «Gaudeamus igitur», που στη λατινική γλώσσα σημαίνει «ας χαρούμε», ή απλώς «Gaudeamus» / «Γκαουντεάμους», γνωστό και ως «De brevitate vitae» («επί της βραχύτητος του βίου») είναι το δημοφιλέστερο παραδοσιακό φοιτητικό τραγούδι σε πολλές δυτικοευρωπαϊκές χώρες, που εκτελείται κυρίως σε τελετές αποφοιτήσεως. Παρά τη χρήση του ως επίσημου ύμνου αποφοιτήσεως, είναι μια εύθυμη σύνθεση με κωμικά στοιχεία από τη φοιτητική ζωή. Πιστεύεται ότι προήλθε από ένα μεσαιωνικό λατινικό χειρόγραφο, που χρονολογείται από το 1287. Από τους φοιτητές των γερμανικών κυρίως πανεπιστημίων τραγουδιόταν και τραγουδιέται επίσης προς τιμή των καθηγητών και κάποτε και των συμφοιτητών τους. Εντάσσεται στην παράδοση του carpe diem με τις προτροπές του για απόλαυση της ζωής. Γερμανική μετάφραση των στίχων έγινε για πρώτη φορά περί το 1717 και εκδόθηκε το 1730 χωρίς μουσική. Οι σημερινοί λατινικοί στίχοι μαζί με γερμανική μετάφρασή τους εκδοθηκαν στη Χάλε το 1781 στο Studentenlieder[1] του Κρίστιαν Βίλχελμ Κιντλέμπεν[2].
Η πρώτη στροφή του «Gaudeamus» σε ελληνική έμμετρη μετάφραση έχει ως εξής:
«Ας χαρούμε το λοιπόν / νέοι είμεθα ακόμη / πριν μας φθάση ο χειμών / και μάς λευκανθή η κόμη. / Ο καιρός ταχύς περνά, / ζήτω, ζήτω η χαρά»
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Fuld, James J. (1966) The Book of World-Famous Music: Classical, Popular, and Folk, Dover Publ., 2012, ISBN 978-0486414751, σσ. 241-242
- ↑ Papadopoulos, George-Julius: Johannes Brahms and Nineteenth-Century Comic Ideology, University of Washington, 2005, σελ. 360
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 9