Eurovision (δίκτυο)
 | |
| Επωνυμία | Eurovision |
|---|---|
| Ίδρυση | 1954 |
| Έδρα | Γενεύη, Ελβετία |
| Ιδιοκτήτης | Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση |
Πρώτη μετάδοση | 6 Ιουνίου 1954 |
| Ιστότοπος | eurovisionservices.com |
| δεδομένα () | |
Η Eurovision είναι ένα πανευρωπαϊκό τηλεοπτικό δίκτυο τηλεπικοινωνιών που λειτουργεί από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU). Ιδρύθηκε το 1954 στη Γενεύη, και η πρώτη επίσημη μετάδοση της πραγματοποιήθηκε στις 6 Ιουνίου 1954. Πριν την επίσημη ίδρυση του δικτύου, η στέψη της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ στις 2 Ιουνίου 1953 ήταν ένα από τα πρώτα γεγονότα που μεταδόθηκαν σε όλη την Ευρώπη.[1]
Κύριες τηλεοπτικές μεταδόσεις διανέμονται ζωντανά μέσω το δίκτυο Eurovision στα μέλη της EBU. Τα μέλη μοιράζονται έκτακτες ειδήσεις μέσω το δίκτυο ανταλλαγής ειδήσεων της Eurovision (EVN), καθώς και τηλεοπτικά προγράμματα.
Τον Ιανουάριο του 2023, η Eurovision Services πωλήθηκε σε μια γερμανική εταιρεία επενδυτικών συμβουλών, την DUBAG AG, με έδρα το Μόναχο.[2] Οι όροι της συμφωνίας δεν δημοσιεύθηκαν.
Η EBU έχει επίσης ιδιοκτησία ενός αντιπροσωπευτικού ραδιοφώνου, του Euroradio, από το 1989.
Ιστορικό
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο όρος "Eurovision" αποτελείται από τα αγγλικά συνώνυμα Europe και television (Ευρώπη και τηλεόραση).
Η πρώτη επίσημη μετάδοση της Eurovision πραγματοποιήθηκε στις 6 Ιουνίου 1954, προβάλλοντας το Φεστιβάλ Νάρκισσου στην Ελβετία. Ακολούθησε ένα βραδινό πρόγραμμα από τη Ρώμη, όπου προβλήθηκε το Βατικανό, μια ομιλία από τον Πάπα Πιός XII και μια Αποστολική ευλογία.[3] Ένα χρόνο πριν την επίσημη εκτέλεση, η στέψη της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ ήταν μία από τις πρώτες εκπομπές της Eurovision.[1]
Ο αθλητισμός αποτέλεσε τις κύριες μεταδόσεις της Eurovision, καθώς αποτέλεσε 518 από τα 645 προγράμματα που μοιράστηκαν στο δίκτυο το 1970. [4] Η Eurovision διοικείται από το Τμήμα Επιχειρήσεων Eurovision της Ευρωπαϊκής Ένωσης Δορυφορικής Δορυφόρου και προσφέρει μόνιμη κάλυψη της Ευρώπης, της Αμερικής, της Μέσης Ανατολής, της Βόρειας Αφρικής και της περιοχής Ασίας-Ειρηνικού, καθώς και ad-hoc κάλυψη της αφρικανικού ηπείρου και του Ειρηνικού.
Η EBU δεν περιορίζεται μόνο στην Ευρώπη, καθώς αποτελεί την "μεγαλύτερη κοινότητα οργανώσεων δημοσίων μέσων ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο". Αυτή τη στιγμή περιλαμβάνει 117 τηλεοπτικές ραδιοτηλεοπτικές οργανώσεις που βρίσκονται σε 57 χώρες της Ευρώπης, της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, για συνολικά 68 συνδεδεμένες ραδιοτηλιακές οργανώσεις στην Ευρώπη, την Αφρική, την Αμερική, την Ασία και την Ωκεανία.[5]
Διαγωνισμοί της Eurovision
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση, σε συνεργασία με τον αντίστοιχο φιλοξενούμενο ραδιοτηλεοπτικό φορέα, διοργανώνει διαγωνισμούς και εκδηλώσεις στους οποίους μπορούν να συμμετέχουν τα μέλη της.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision (ESC), γνωστός ως Eurovision, είναι ένας ετήσιος πανευρωπαϊκός διαγωνισμός τραγουδιού που διοργανώνεται κάθε χρόνο από το 1956. Κάθε συμμετέχων ραδιοτηλεοπτικός φορέας υποβάλλει ένα πρωτότυπο τραγούδι εκπροσωπώντας τη χώρα του, το οποίο ερμηνεύεται ζωντανά μέσω των δικτύων της Eurovision και του Euroradio. Αποτελεί ένα από τα μακροβιότερα και πιο δημοφιλή μη αθλητικά τηλεοπτικά προγράμματα παγκοσμίως, προσελκύοντας εκατομμύρια τηλεθεατές από όλο τον κόσμο κάθε χρόνο. Παραδοσιακά, ο διαγωνισμός φιλοξενείται από τη χώρα που κέρδισε τον διαγωνισμό του προηγούμενου έτους, μετατρέποντας τη διοργάνωση σε μια τεράστια τουριστική και πολιτιστική βιτρίνα για την πόλη που τον φιλοξενεί.
Ο διαγωνισμός λειτουργεί με δομημένη μορφή ζωντανών ερμηνειών, ακολουθούμενη από αυστηρή διαδικασία ψηφοφορίας. Κάθε συμμετέχουσα χώρα στέλνει μία μουσική αποστολή για να ερμηνεύσει ένα τραγούδι που δεν διαρκεί περισσότερο από τρία λεπτά. Αφού όλοι οι διαγωνιζόμενοι έχουν ολοκληρώσει την εκτέλεσή τους, οι τηλεθεατές, καθώς και επτά επαγγελματικοί μουσικοί κριτές από κάθε χώρα ψηφίζουν για τα αγαπημένα τους τραγούδια, με την εξαίρεση πως οι ψηφοφόροι απαγορεύονται αυστηρά να ψηφίζουν το δικό τους έθνος. Η χώρα με την υψηλότερη βαθμολογία στο τέλος της ψηφοφορίας κηρύσσεται νικητής και λαμβάνει το εμβληματικό βραβείο ενός γυάλιου μικροφώνου. Με την πάροδο των δεκαετιών, η διαδικασία της ψηφοφορίας έχει εξελιχθεί από απλές τηλεφωνικές γραμμές σε ένα περίπλοκο σύστημα που συνδυάζει βαθμολογίες κριτικών επιτροπών με παγκόσμια τηλεψηφοφορία και διαδικτυακές εφαρμογές.
Πέρα από το πολιτιστικό της καθεστώς, η Eurovision έχει αποτελέσει ισχυρή πλατφόρμα για γεωπολιτική έκφραση και επιτυχίες της μουσικής βιομηχανίας. Ο διαγωνισμός έχει ξεκινήσει τις διεθνείς καριέρες των θρυλικών καλλιτεχνών, όπως τους ΑBBΑ, την Σελίν Ντιόν και τωνMåneskin. Ενώ η EBU διατηρεί αυστηρούς κανονισμούς απαγορεύοντας πολιτικές δηλώσεις κατά τη διάρκεια της μετάδοσης, ο διαγωνισμός συχνά αντανακλά τις σύγχρονες ευρωπαϊκές σχέσεις, τις κοινωνικές αλλαγές και τις περιφερειακές συμμαχίες μέσω των μοτίβων ψήφου και των καλλιτεχνικών θεμάτων. Σήμερα, παραμένει ένα διάσημο σύμβολο της ευρωπαϊκής ενότητας και της ποικίλης μουσικής έκφρασης.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision Junior
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision (JESC), γνωστός ως Eurovision Junior, είναι είναι ένα spin-off του κύριου διαγωνισμού της Eurovision αφιερωμένο σε παιδιά ηλικίας 9 έως 14 ετών. Ο διαγωνισμός θεσπίστηκε το 2003 και αντικατοπτρίζει την ενήλικη έκδοση, αλλά επικεντρώνεται στην ανάδειξη του νεανικού μουσικού ταλέντου από τις συμμετέχουσες χώρες. Σε αντίθεση με τον κύριο διαγωνισμό, η νικήτρια χώρα δεν αναλαμβάνει αυτόματα τη φιλοξενία της επόμενης διοργάνωσης· η διοργανώτρια χώρα επιλέγεται μέσω μιας διαδικασίας υποβολής που οργανώνει η EBU.
Στον διαγωνισμό παρουσιάζονται πρωτότυπα τραγούδια που ερμηνεύονται ζωντανά, με δομή σχεδιασμένη έτσι ώστε να εξασφαλίζεται ένα υποστηρικτικό περιβάλλον για τους νεαρούς ερμηνευτές. Οι νικητές καθορίζονται από έναν συνδυασμό επαγγελματικών εθνικών κριτικών επιτροπών και μιας παγκόσμιας διαδικτυακής ψηφοφορίας του κοινού, η οποία επιτρέπει στους θαυμαστές να ψηφίσουν ακόμη και τη δική τους χώρα. Ο διαγωνισμός λειτουργεί ως εφαλτήριο για την πρώιμη καριέρα των νεαρών καλλιτεχνών, ενώ παράλληλα προωθεί την πολιτιστική ανταλλαγή και τη φιλία ανάμεσα στους νέους σε ολόκληρη την Ευρώπη και πέρα από αυτήν.
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision Ασίας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision Ασίας (Eurovision Song Contest Asia) είναι ένας επερχόμενος μουσικός διαγωνισμός που απευθύνεται στην περιοχή της Ασίας και του Ειρηνικού, σε συνεργασία με τις εταιρείες μέσων ενημέρωσης Voxovation και S2O Productions. Η εκδήλωση ανακοινώθηκε επίσημα στις 31 Μαρτίου 2026 και αποτελεί την πρώτη επέκταση του brand της Eurovision σε χώρες εκτός Ευρώπης. Η εναρκτήρια διοργάνωση είναι προγραμματισμένη να διεξαχθεί στην Μπανγκόκ της Ταϊλάνδης.
Ο διαγωνισμός είναι δομημένος έτσι ώστε να αντικατοπτρίζει το μακροχρόνιο ευρωπαϊκό φορμάτ, περιλαμβάνοντας ζωντανές τηλεοπτικές ερμηνείες πρωτότυπων τραγουδιών διάρκειας τριών λεπτών. Κάθε συμμετέχων ραδιοτηλεοπτικός φορέας είναι υπεύθυνος για τη διαχείριση της δικής του εθνικής διαδικασίας επιλογής, προκειμένου να επιλέξει τον καλλιτέχνη και το τραγούδι που θα τον εκπροσωπήσουν. Για να δώσει κίνητρο για υψηλό επίπεδο ανταγωνισμού, η EBU ανακοίνωσε ότι ο νικητής του εναρκτήριου ασιατικού διαγωνισμού θα εξασφαλίσει μια θέση ως προσκεκλημένος καλλιτέχνης (guest performance) στον κύριο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2027 στην Βουλγαρία.
Άλλοι διαγωνισμοί
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Eurovision Young Musicians
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το Eurovision Young Musicians (Διαγωνισμός Νέων Μουσικών) είναι ένας διεθνής διαγωνισμός κλασικής μουσικής που διεξάγεται κάθε δύο χρόνια. Ο διαγωνισμός θεσπίστηκε το 1982 και αναδεικνύει νεαρούς σολίστ κλασικών οργάνων, ηλικίας 12 έως 21 ετών, από τις συμμετέχουσες χώρες. Βασισμένο στενά στα πρότυπα του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision, αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρισμένα γεγονότα κλασικής μουσικής στην τηλεόραση, με στόχο να προσφέρει μια διεθνή πλατφόρμα και ένα εφαλτήριο για ανερχόμενους καλλιτέχνες. Σε αντίθεσή με τον εμβληματικό διαγωνισμό τραγουδιού, η νικήτρια χώρα δεν αναλαμβάνει αυτόματα τη φιλοξενία της επόμενης διοργάνωσης, καθώς οι τοποθεσίες διεξαγωγής επιλέγονται ανεξάρτητα από την EBU.
Η μορφή αποτελείται από μουσικούς που εκτελούν ένα μονό κλασικό κομμάτι της επιλογής τους, υποστηριζόμενο από τη συμμετοχή της ορχήστρας του οικοδεσπότη. Αντί να ψηφίζουν δημόσια, οι νικητές καθορίζονται αποκλειστικά από μια διεθνή επιτροπή επαγγελματικών, ειδικών μουσικών κριτηρίων που βαθμολογούν τους διαγωνιζόμενους για την τεχνική ακρίβεια, τη μουσικότητα και την παρουσία τους στη σκηνή. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας του, ο διαγωνισμός βοήθησε στην έναρξη των επαγγελματικών σταδιοδρομιών παγκοσμίως γνωστών καλλιτεχνών όπως ο βιολιστής Τζούλιαν Ράτλιν και η βιολιστής Νάταλι Κλέιν.
Let the Peoples Sing
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το Let the Peoples Sing είναι ένας διεθνής χορωδιακός διαγωνισμός που διεξάγεται κάθε δύο χρόνια και είναι αφιερωμένος στην ανάδειξη και τον εορτασμό της ερασιτεχνικής χορωδιακής μουσικής υψηλού επιπέδου. Ο διαγωνισμός ιδρύθηκε το 1961 και είναι δομημένος κυρίως ως μια ζωντανή, πολυκάναλη ραδιοφωνική μετάδοση (multiplex) μέσω του δικτύου της Euroradio, όπου μη επαγγελματικές χορωδίες από όλο τον κόσμο διαγωνίζονται σε δύο κύριες κατηγορίες: Ενηλίκων, και Παιδιών και Νέων. Μια διεθνής επιτροπή επαγγελματιών κριτών μουσικής αξιολογεί κάθε χορωδία με βάση τις ζωντανές ερμηνείες που μεταδίδονται απευθείας από τις χώρες καταγωγής τους. Αντί για ένα συνηθισμένο τρόπαιο, η χορωδία με την απόλυτα υψηλότερη βαθμολογία και στις δύο κατηγορίες βραβεύεται με το αναγνωρισμένο Silver Rose Bowl, με τη Χορωδία Κοριτσιών της Κοπεγχάγης από τη Δανία να κερδίζει αυτή την τιμή ως η πιο πρόσφατη πρωταθλήτρια κατά τη διοργάνωση του Οκτωβρίου 2024.
Καταργημένοι διαγωνισμοί
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το Παιχνίδια χωρίς σύνορα (γαλλικά: Jeux sans frontières) ήταν ένα πανευρωπαϊκό τηλεοπτικό τηλεπαιχνίδι που διοργανωνόταν από την EBU και προβλήθηκε για 30 σεζόν μεταξύ 1965 και 1999. Το παιχνίδι, το οποίο συνελήφθη αρχικά ως ιδέα από τον Γάλλο Πρόεδρο Σαρλ ντε Γκωλ για την ενίσχυση της μεταπολεμικής φιλίας μεταξύ της γαλλικής και της γερμανικής νεολαίας, επεκτάθηκε στη συνέχεια περιλαμβάνοντας κωμοπόλεις και πόλεις από ολόκληρη την Ευρώπη, οι οποίες διαγωνίζονταν σε παράλογες και ιδιαίτερα απαιτητικές σωματικές δοκιμασίες, φορώντας γιγαντιαίες, αλλόκοτες στολές από αφρό και λάτεξ. Κάθε επεισόδιο φιλοξενούνταν ζωντανά από μια διαφορετική συμμετέχουσα χώρα, με τους τοπικούς ραδιοτηλεοπτικούς φορείς να μεταδίδουν τη δράση μέσω του ενιαίου δικτύου της Eurovision. Αν και αγαπήθηκε ευρέως σε ολόκληρη την ήπειρο για δεκαετίες —και έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές στο Ηνωμένο Βασίλειο με την εγχώρια ονομασία It's a Knockout— η περίπλοκη και υψηλού προϋπολογισμού παραγωγή τελικά ακυρώθηκε από την EBU λόγω του σταδιακά αυξανόμενου κόστους και της μείωσης της τηλεθέασης στο γύρισμα του αιώνα.
Το Eurovision Young Dancers (Διαγωνισμός Νέων Χορευτών) ήταν ένας τηλεοπτικός διετής διαγωνισμός χορού για μη επαγγελματίες χορευτές ηλικίας 16 έως 21 ετών. Ο διαγωνισμός ξεκίνησε το 1985 ως μια παράλληλη διοργάνωση του Eurovision Young Musicians και επέτρεπε σε σόλο καλλιτέχνες και ζευγάρια να παρουσιάσουν διάφορα είδη χορού, συμπεριλαμβανομένου του μπαλέτου, της τζαζ και του χιπ χοπ. Μια διεθνής επιτροπή επαγγελματιών ειδικών του χορού αξιολογούσε τις ζωντανές σόλο και ομαδικές χορογραφίες, ξεχωρίζοντας τους φιναλίστ για μια τελική μονομαχία χορού («dance-off») διάρκειας 90 δευτερολέπτων για την ανάδειξη του πρωταθλητή. Η Ισπανία παραμένει η πιο επιτυχημένη χώρα στην ιστορία του θεσμού με πέντε νίκες, ενώ η Παουλίνα Μπιτζίνσκα από την Πολωνία κέρδισε την πιο πρόσφατη διοργάνωση που πραγματοποιήθηκε στην Πράγα τον Δεκέμβριο του 2017. Ο διαγωνισμός τελικά ακυρώθηκε και καταργήθηκε οριστικά από την EBU λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος για τηλεοπτική μετάδοση.
Το Eurovision Choir (Διαγωνισμός Χορωδίας, πρώην Eurovision Choir of the Year) ήταν ένας χορωδιακός διαγωνισμός που διεξαγόταν κάθε δύο χρόνια και ξεκίνησε από την EBU και το Ίδρυμα Interkultur, έχοντας ως πρότυπο τα Παγκόσμια Παιχνίδια Χορωδίας (World Choir Games) του τελευταίου. Η εκδήλωση ξεκίνησε για πρώτη φορά το 2017 στη Λετονία και λειτουργεί ως ένα οπτικό, τηλεοπτικά προσανατολισμένο αντίστοιχο των παλαιότερων χορωδιακών διαγωνισμών που επικεντρώνονταν στο ραδιόφωνο. Περιλαμβάνει μη επαγγελματικές χορωδίες κορυφαίου επιπέδου, οι οποίες επιλέγονται από τους αντίστοιχους εθνικούς ραδιοτηλεοπτικούς φορείς τους για να ερμηνεύσουν a cappella (χωρίς όργανα) προγράμματα διάρκειας τεσσάρων έως έξι λεπτών, τα οποία αντανακλούν τοπικές ή εθνικές παραδόσεις. Αντί για τη χρήση δημόσιας τηλεφωνικής ψηφοφορίας, μια μικρή επιτροπή κορυφαίων, επαγγελματιών κριτών μουσικής αξιολογεί τις εμφανίσεις ζωντανά στη σκηνή για να αναδείξει τον πρωταθλητή. Ο διαγωνισμός επέστρεψε για μια δεύτερη διοργάνωση τον Αύγουστο του 2019, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας.[6] Τον Οκτώβριο του 2024, μετά την ακύρωση των διαγωνισμών του 2021 και του 2023, η EBU επιβεβαίωσε ότι δεν εξετάζει το ενδεχόμενο επαναφοράς το 2025, καθιστώντας απίθανη την επιστροφή του διαγωνισμού στο εγγύς μέλλον. Αυτό επιβεβαιώθηκε εκ νέου τον Ιανουάριο του 2026.
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (European Championships) ήταν μια τετραετής αθλητική διοργάνωση πολλών αγωνισμάτων, σχεδιασμένη να συνδυάζει τα υφιστάμενα ηπειρωτικά πρωταθλήματα των κορυφαίων αθλημάτων της Ευρώπης σε ένα ενιαίο τουρνουά υψηλού προφίλ. Το θεσμό, που εγκαινιάστηκε το 2018 στις συνδιοργανώτριες πόλεις του Βερολίνου και της Γλασκώβης και συνεχίστηκε με μια άκρως επιτυχημένη δεύτερη διοργάνωση στο Μόναχο το 2022, υποστήριξε θερμά η EBU με σκοπό τη μεγιστοποίηση της ελεύθερης τηλεοπτικής προβολής σε ολόκληρη την ήπειρο. Αυτή η συνεργατική δομή (format) επέτρεπε σε επιμέρους αθλήματα, όπως ο στίβος, η ποδηλασία, η κωπηλασία και η γυμναστική, να μοιράζονται πόρους και να προσελκύουν ένα μαζικό, αθροιστικό κοινό. Ωστόσο, το ενιαίο πλαίσιο πολλαπλών αθλημάτων κατέρρευσε όταν το οργανωτικό σχήμα διαλύθηκε, οδηγώντας στην οριστική ακύρωση της προγραμματισμένης κοινής διοργάνωσης του 2026.
Σήμα μετάδοσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι τηλεοπτικές μεταδόσεις της Eurovision αναγνωρίζονται από το χαρακτηριστικό σήμα (ident) της Eurovision και το μουσικό θέμα έναρξης από το «Te Deum» του Μαρκ-Αντουάν Σαρπαντιέ, το οποίο εμφανίζεται πριν και μετά το πρόγραμμα για να υποδείξει στους τηλεθεατές ότι είναι συνδεδεμένοι και παρακολουθούν μέσω του δικτύου της Eurovision. Οι πιο διάσημες και γνωστές στιγμές που συμβαίνει αυτό είναι πριν και μετά τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision· ωστόσο, τα περισσότερα συνεισφερόμενα προγράμματα, όπως οι διεθνείς αναμεταδόσεις αθλητικών γεγονότων (συμπεριλαμβανομένων των Ολυμπιακών Αγώνων), δεν φέρουν αυτή τη σήμανση και ως εκ τούτου το ευρύ κοινό αγνοεί ως επί το πλείστον την εμπλοκή της Eurovision.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Union (EBU), European Broadcasting (24 Αυγούστου 2021). «History». www.ebu.ch (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2023.
- ↑ «Eurovision Services – DUBAG Group».
- ↑ «50 Years of Eurovision» (PDF). Ιανουαρίου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 13 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2011.
- ↑ Green, Timothy (1972). The Universal Eye: World Television in the Seventies (PDF). London: The Bodley Head. σελ. 83. ISBN 0 370 01356 5. More than one of
|archivedate=και|archive-date=specified (βοήθεια); Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο:|archive-date=(βοήθεια) - ↑ European Broadcasting Union (EBU). «Our Members». www.ebu.ch (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2026.
- ↑ «Eurovision Choir of the Year 2019 to Be Held in Gothenburg». eurovoix.com. Eurovoix. 8 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2018.