De Profundis (Όσκαρ Ουάιλντ)
| Συγγραφέας | Όσκαρ Ουάιλντ |
|---|---|
| Γλώσσα | Αγγλικά |
| Ημερομηνία δημιουργίας | 1897 |
| Ημερομηνία δημοσίευσης | 1905 |
| LC Class | OL30259580W |
| LΤ ID | 51830[1] |
 Σχετικά πολυμέσα | |
| δεδομένα () | |
Το De Profundis (Ελληνικά: Εκ βαθέων) είναι επιστολή του Ιρλανδού ποιητή Όσκαρ Ουάιλντ, την οποία έγραψε το 1897 κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του στο Ρέντινγκ. Ο Όσκαρ Ουάιλντ καταδικάστηκε το 1895 σε δύο χρόνια φυλάκιση λόγω του θεωρούμενου τότε ανήθικου τρόπου ζωής του και των ομοφυλοφιλικών του σχέσεων. Την επιστολή δημοσίευσε το 1905 ο φίλος του ποιητή Robert Ross, o οποίος της έδωσε και τον τίτλο De Profundis.
Στα Ελληνικά μετέφρασε το έργο ο Άρης Αλεξάνδρου και κυκλοφόρησε το 1947 από τις Εκδόσεις Γκοβόστη.[2] Ακόμη, το έργο έχουν μεταφράσει οι Λουκάς Θεοδωρακόπουλος (Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος 1989), Νίκος Νικολάκης (DeAgostini Hellas 2000), Ανδρέας Ρικάκης (Κάκτος 2006), Α. Διόνας (Κοροντζής 2008), Ανδρέας Παππάς (Σμίλη 2012), Λίτα Ιγνατιάδου (Αργοναύτης 2014), Ερατώ Τριανταφυλλίδη (Αρχέτυπο 2017) κ.ά.[3]
Περιεχόμενο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Κύρια θέματα που παρουσιάζονται στην επιστολή είναι ο πόνος, η λύπη, η ταπείνωση, η απόλαυση, η κοινωνία, η τιμωρία, η τέχνη, η φυλακή και άλλα.
Για τη φυλακή, ο Ιρλανδός ποιητής, έγραψε ότι «Το σύστημα της φυλακής είναι απολύτως και καθ' ολοκληρίαν στραβό. Θα έδινα το παν προκειμένου να το αλλάξω όταν βγω από δω. Σκοπεύω να το επιχειρήσω.»,[4] ενώ σχετικά με τη φυλάκισή του ανέφερε: «Την 13η Νοεμβρίου του 1895, μ' έφεραν εδώ κάτω απ' το Λονδίνο. Από τις δύο η ώρα μέχρι τις δυόμιση εκείνη την ημέρα ήμουν αναγκασμένος να στέκομαι όρθιος στην κεντρική πλατφόρμα του σιδηροδρομικού σταθμού του Κλάφαμ με στολή κατάδικου και χειροπέδες, να με κοιτάει ο κόσμος. Με είχαν πάρει από τη νοσοκομειακή πτέρυγα χωρίς να μου δοθεί καμιά προειδοποίηση. Ήμουνα το πιο γελοίο αντικείμενο που μπορείς να διανοηθείς. Όταν με έβλεπαν οι άνθρωποι έβαζαν τα γέλια. Με κάθε τραίνο που έφθανε, το κοινό αυξανόταν. Η διασκέδασή τους ήταν υπέρτατη. Αυτό, φυσικά, πριν μάθουνε ποιος ήμουν. Μόλις το πληροφορούνταν, γελούσαν ακόμα πιο πολύ. Επί μισή ώρα στεκόμουν εκεί μέσα στη γκρίζα βροχή του Νοέμβρη, τριγυρισμένος από ένα συρφετό που κάγχαζε». Αλλά λίγο πιο κάτω σημείωσε: «Πάντως, τώρα έχω στ' αλήθεια αρχίσει να λυπούμαι περισσότερο για τους ανθρώπους που γελούσαν παρά για τον εαυτό μου».[5]
Ανάμεσα στα πρόσωπα που αναφέρονται στην επιστολή είναι ο Αισχύλος, ο Σοφοκλής, ο Δάντης, ο Σαίξπηρ, ο Γκαίτε και πολλοί άλλοι. Ιδιαίτερα στάθηκε ο ποιητής στον Ιησού Χριστό. Ανέφερε σχετικά: «Έχω πει για τον Χριστό ότι η θέση του είναι ανάμεσα στους ποιητές. Αυτό είναι αλήθεια. Σύντροφοί του ο Σέλλεϋ και ο Σοφοκλής. Μα και η ζωή του ολόκληρη είναι καθαυτή το πιο εξαίσιο των ποιημάτων. Μέσα σε ολόκληρο τον κύκλο της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας δεν υπάρχει τίποτε που ν' αγγίζει έστω «το έλεος και τον φόβο» του βίου του».[6]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ OL14877880W. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2025.
- ↑ De Profundis. govostis.gr. Ανακτήθηκε στις 19/08/2026.
- ↑ Αναζήτηση: De Profundis. bookpoint.gr. Ανακτήθηκε στις 19/08/2026.
- ↑ Oscar Wilde. De Profundis. Μετάφραση Ερατώ Τριανταφυλλίδη. Αρχέτυπο. Αθήνα. 2017. σελ. 93 - 94. ISBN 978-960-421-241-5.
- ↑ Oscar Wilde. De Profundis. Μετάφραση Ερατώ Τριανταφυλλίδη. Αρχέτυπο. Αθήνα. 2017. σελ. 99 - 100. ISBN 978-960-421-241-5.
- ↑ Oscar Wilde. De Profundis. Μετάφραση Ερατώ Τριανταφυλλίδη. Αρχέτυπο. Αθήνα. 2017. σελ. 58. ISBN 978-960-421-241-5.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]