Cloud Atlas (μυθιστόρημα)
| Συγγραφέας | Ντέιβιντ Μίτσελ[1] |
|---|---|
| Τίτλος | Cloud Atlas[1] Cartographie des nuages Der Wolkenatlas El atlas de las nubes Wolkenatlas |
| Γλώσσα | Αγγλικά |
| Ημερομηνία δημοσίευσης | Μάρτιος 2004[2][1] |
| Μορφή | μυθιστόρημα[3] |
| Τόπος | Αγγλία Καλιφόρνια |
| LC Class | OL28773233W |
| LΤ ID | 3654[4] |
| Πρώτη έκδοση | Sceptre |
| Προηγούμενο | Number9dream |
| Επόμενο | Black Swan Green |
| δεδομένα () | |
To Cloud Atlas (Ελληνικά: Άτλας Νεφών), που εκδόθηκε το 2004, είναι το τρίτο μυθιστόρημα του Βρετανού συγγραφέα Ντέιβιντ Μίτσελ (David Mitchell). Το βιβλίο συνδυάζει τη μεταμυθοπλασία, την ιστορική μυθοπλασία, τη σύγχρονη μυθοπλασία και την επιστημονική φαντασία, με αλληλένδετες ένθετες ιστορίες σε διαφορετικά στυλ γραφής που μεταφέρουν τον αναγνώστη από τον απομακρυσμένο Νότιο Ειρηνικό του 19ου αιώνα στο νησί της Χαβάης σε ένα μακρινό μετα-αποκαλυπτικό μέλλον. Ο τίτλος του παραπέμπει σε ένα μουσικό κομμάτι του Toshi Ichiyanagi. Το 2012 διασκευάστηκε στην ομώνυμη κινηματογραφική ταινία σε σενάριο και σκηνοθεσία του Τομ Τίκβερ και των Αδελφών Γουατσόφσκι.
Το έργο έχει μεταφραστεί στα Ελληνικά από την Άρτεμη Λόη (Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα 2007) και τη Μαρία Ξυλούρη (Εκδόσεις Μεταίχμιο 2024).[5]
Δομή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Όπως αναφέρει η Αγγελική Σπηλιοπούλου, το Cloud Atlas είναι ένα πολυφωνικό μυθιστόρημα, το οποίο αποτελείται από έξι επιμέρους αυτοτελείς ιστορίες. Στο κέντρο βρίσκεται η έκτη ιστορία ολόκληρη, ενώ στο πρώτο μέρος του βιβλίου, πριν από αυτήν, βρίσκονται τα πρώτα μισά μέρη των άλλων πέντε ιστοριών και η συνέχειά τους βρίσκεται μετά την έκτη ιστορία. Δηλαδή οι έξι ιστορίες βρίσκονται σε μία σειρά Α1, Β1, Γ1, Δ1, Ε1, ΣΤ, Ε2, Δ2, Γ2, Β2, Α2. Ο ίδιος ο συγγραφέας ανέφερε ότι το μυθιστόρημά του έχει τη μορφή μιας ρώσικης ματριόσκα.[6]
Υπόθεση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το Cloud Atlas αποτελείται από έξι διαφορετικές ιστορίες που διαδραματίζονται σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και τοποθεσίες, συνδεδεμένες μεταξύ τους σαν μια αλυσίδα. Οι ιστορίες εξελίσσονται ως εξής:[6]
- 19ος αιώνας (Ειρηνικός Ωκεανός): Ένας Αμερικανός συμβολαιογράφος καταγράφει στο ημερολόγιό του το ταξίδι του με πλοίο και τη φιλία του με έναν δραπέτη σκλάβο.
- 1931 (Βέλγιο): Ένας νεαρός συνθέτης γίνεται αμανουένσης ενός ηλικιωμένου μουσικού και συνθέτει το σεξτέτο Cloud Atlas.
- Δεκαετία του 1970 (Καλιφόρνια): Μια φιλόδοξη δημοσιογράφος ερευνά μια συνωμοσία γύρω από έναν πυρηνικό σταθμό, διακινδυνεύοντας τη ζωή της.
- Σύγχρονη εποχή (Αγγλία): Ένας εκδότης παγιδεύεται παρά τη θέλησή του σε έναν οίκο ευγηρίας και οργανώνει την απόδρασή του.
- Μέλλον (Νέα Σεούλ, Κορέα): Μια γενετικά κατασκευασμένη εργάτρια αποκτά συνείδηση, επαναστατεί ενάντια στο καταπιεστικό καθεστώς και αφήνει πίσω της μια διακήρυξη που επηρεάζει τις επόμενες γενιές.
- Μετα-αποκαλυπτικό μέλλον (Χαβάη): Ένας άνδρας μιας πρωτόγονης φυλής συνεργάζεται με μια γυναίκα από έναν πιο προηγμένο πολιτισμό για να επιβιώσουν και να αναζητήσουν μια διέξοδο.
Έπειτα η ιστορία του βιβλίου ακολουθεί την αντίστροφη διαδρομή προς την αρχή και ο συγγραφέας αποκαλύπτει πώς συνδέονται οι χαρακτήρες και οι μοίρες τους, και πώς διασχίζουν οι ψυχές τους τον χρόνο όπως τα σύννεφα τον ουρανό.[7]
Ανάλυση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]«Ε λοιπόν! τι αγαπάς, αλλόκοτε ξένε;»
«Αγαπώ τα σύννεφα... τα σύννεφα που περνούν... εκεί πέρα... εκεί κάτω... τα θαυμάσια σύννεφα!»
Σύμφωνα με την Αγγελική Σπηλιοπούλου, το Cloud Atlas συμπυκνώνει τον πυρήνα της σύγχρονης πειραματικής γραφής. Αξιοποιώντας τεχνικές της μεταμοντέρνας λογοτεχνίας για να πλάσει παράλληλες όψεις της πραγματικότητας, ο δημιουργός του συνθέτει εκ πρώτης όψεως ασύμβατες ιδέες, αναδεικνύοντας τη διαρκή αλληλουχία και την επανάληψη που διέπει την ανθρώπινη εμπειρία στον χρόνο.[6]
Στο επίμετρο της ελληνικής έκδοσης του βιβλίου το 2024 από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο ο Ντέιβιντ Μίτσελ εξηγεί πώς επηρεάστηκε από το εμβληματικό μυθιστόρημα Αν μια νύχτα του χειμώνα ένας ταξιδιώτης του Ίταλο Καλβίνο, εξηγεί τη δομή ματριόσκας αναλύοντας τη συγγραφική διαδικασία και το πώς σχεδίασε αρχιτεκτονικά την περίπλοκη, καθρεφτική δομή των έξι ιστοριών, και μοιράζεται τις σκέψεις του για τις κεντρικές θεματικές της εξουσίας, του χρόνου και της ανθρώπινης φύσης.[6]
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 (Αγγλικά) ISFDB. 152591. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2025.
- ↑ Freebase Data Dumps. Google.
- ↑ (Αγγλικά) ISFDB. 152591. Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2026.
- ↑ OL482454W. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2025.
- ↑ David Mitchell. biblionet.gr. Ανακτήθηκε στις 20/07/2026.
- 1 2 3 4 Αγγελική Σπηλιοπούλου. Βιβλιολόγηση. «Cloud Atlas», μια ρωγμή στο αναπόδραστο. fractalart.gr. 08/10/2024. Ανακτήθηκε στις 20/07/2026.
- ↑ Cloud Atlas. biblionet.gr. Ανακτήθηκε στις 20/07/2026.
- ↑ Σαρλ Μπωντλαίρ. Η μελαγχολία του Παρισιού. Μετάφραση - Σημειώσεις Στέργιος Βαρβαρούσης. Εκδόσεις Ερατώ. Αθήνα. 1985.