Chondrosia reniformis
Ο σπόγγος Chondrosia reniformis (Nardo, 1847), γνωστός και ως «σπόγγος νεφρό» λόγω του σχήματός του, είναι ένα από τα πιο μελετημένα είδη της κλάσης των Δημοσπόγγων.
Γεωγραφική Κατανομή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το είδος παρουσιάζει κυρίως Ατλαντο-Μεσογειακή εξάπλωση. Πολύ κοινό σε όλη τη λεκάνη της Μεσογείου (Δυτική και Ανατολική Μεσόγειος, Αδριατική, Αιγαίο Πέλαγος). Στον Ανατολικό Ατλαντικό κατανέμεται από τις ακτές της Μεγάλης Βρετανίας έως τα νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου.[1][2]Αν και παλαιότερα θεωρούνταν κοσμοπολίτικο είδος (με αναφορές σε Ινδικό και Ειρηνικό), γενετικές μελέτες δείχνουν ότι πρόκειται πιθανώς για σύμπλεγμα κρυπτικών ειδών.[3]
Οικολογία & Ενδιαίτημα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ζει κυρίως σε σκιερές βραχώδεις επιφάνειες, εισόδους σπηλαίων και σχισμές. Εντοπίζεται από την παλιρροϊκή ζώνη (0 m) έως βάθη περίπου 50 μέτρων, αν και έχει καταγραφεί και σε μεσοφωτικά περιβάλλοντα (~100 m).[4] Είναι διηθηματοφάγος οργανισμός με υψηλή ικανότητα αναγέννησης. Μπορεί να αναπαραχθεί τόσο εγγενώς όσο και αγενώς (μέσω αποκοπής τμημάτων).[4] Χρησιμοποιείται ως βιοδείκτης για τη ρύπανση από βαρέα μέταλλα (π.χ. υδράργυρος).
Περιγραφή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Έχει σχήμα νεφροειδές ή λοβωτό, με παχύ και λείο σώμα που μοιάζει με δέρμα ή λάστιχο. Η διάμετρός του κυμαίνεται συνήθως μεταξύ 4 και 12 cm. Το χρώμα του μεταβάλλεται ανάλογα με τον φωτισμό. Σε φωτεινά μέρη είναι σκούρο καφέ ή γκριζωπό, ενώ σε σκιερά σημεία γίνεται μωβ με λευκές κηλίδες ή εντελώς λευκό. Χαρακτηρίζεται από την πλήρη απουσία ανόργανων σπικουλίων (βελόνων). Ο σκελετός του αποτελείται αποκλειστικά από ένα πυκνό δίκτυο ινών κολλαγόνου, γεγονός που τον καθιστά ιδιαίτερα ελαστικό και ανθεκτικό.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «OBIS Mapper». mapper.obis.org. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2026.
- ↑ «Chondrosia reniformis». iNaturalist. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2026.
- ↑ C., Lazoski; A., Solé-Cava; N., Boury-Esnault; M., Klautau; C., Russo (2001-09-01). «Cryptic speciation in a high gene flow scenario in the oviparous marine sponge Chondrosia reniformis». Marine Biology 139 (3): 421–429. doi:. ISSN 0025-3162. https://doi.org/10.1007/s002270100542.
- 1 2 Bavestrello, G., Benatti, U., Cattaneo-Vietti, R., Cerrano, C., Giovine, M., Lanza, S., ... & Sarà, M. (1998).. «Regeneration and dispersal in the marine sponge Chondrosia reniformis (Porifera, Demospongiae).». Marine Ecology Progress Series, 164, 125-135..
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Bavestrello, G., Benatti, U., Cattaneo-Vietti, R., Cerrano, C., Giovine, M., Lanza, S., ... & Sarà, M. (1998). Regeneration and dispersal in the marine sponge Chondrosia reniformis (Porifera, Demospongiae). Marine Ecology Progress Series, 164, 125-135.
- Garrabou, J., & Zabala, M. (2001). Growth and dynamics of the Mediterranean sponge Chondrosia reniformis (Nardo, 1847). Marine Ecology Progress Series, 210, 75-84.
- Gökalp, M., Wijgerde, T., Sarà, A., de Goeij, J. M., & Osinga, R. (2020). Development of an ex situ culture system for the collagen-producing marine sponge Chondrosia reniformis. Marine Drugs, 18(8), 422.
- Lazoski, C., Solé-Cava, A. M., Boury-Esnault, N., Cabioch, L., & Russo, C. A. (2001). Cryptic speciation in a high gene flow scenario in the Mediterranean sponge Chondrosia reniformis. Marine Biology, 139(3), 421-429.
- Nardo, G. D. (1847). Prospetto della Fauna marina volgare del Veneto estuario con la denominazione scientifica delle specie. Atti delle Adunanze dell'I. R. Istituto Veneto di Scienze, Lettere ed Arti, 6, 267-276.
- Wilkinson, C. R., & Vacelet, J. (1979). Transplantation of marine sponges to different conditions of light and current. Journal of Experimental Marine Biology and Ecology, 37(1), 91-104.