Cadillac DTS

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Cadillac DTS
06-07 Cadillac DTS.jpg Cadillac DTS του 2006 - 2007
Σύνοψη
ΚατασκευαστήςFlag of the United States.svg Cadillac
Μητρική εταιρείαFlag of the United States.svg General Motors
ΠαραγωγήΙούλιος 2005 — Μάιος 2011
Σεζόν2006 — 2011
ΣυναρμολόγησηHamtramck, Μίσιγκαν, ΗΠΑ
Αμάξωμα και σασί
ΚατηγορίαΜεγάλο πολυτελές αυτοκίνητο
Αμάξωμα4-πορτο sedan
ΔιαμόρφωσηΚινητήρας μπροστά, εμπρόσθια κίνηση
ΠλατφόρμαK-body
Σχετική εξέλιξηBuick Lucerne (2005 — 2011)
Σύστημα κίνησης
Κινητήρας4.565 cm³ V8 βενζίνης
Μετάδοση4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο
Χωρητικότητα καυσίμου70 λίτρα
Διαστάσεις
Μεταξόνιο2.936 χιλιοστά
DTS-L : 3.139 χιλιοστά
Μήκος5.273 χιλιοστά
DTS-L : 5.476 χιλιοστά
Πλάτος1.900 χιλιοστά
Ύψος1.463 χιλιοστά
Κενό Βάρος1.818 κιλά
Χρονολόγιο
Προηγούμενο μοντέλοCadillac De Ville 8ης γενιάς
Επόμενο μοντέλοCadillac XTS

Η Cadillac DTS ήταν ένα μεγάλο πολυτελές σεντάν αυτοκίνητο της κατηγορίας F, που κατασκευάστηκε από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Cadillac, από τον Ιούλιο του 2005 έως τον Μάιο του 2011 και διατέθηκε μόνο στη Βόρεια Αμερική και στη Μέση Ανατολή. Κατά τα έτη παραγωγής της, η DTS ήταν το μεγαλύτερο σεντάν που προσέφερε ο όμιλος της General Motors. Στις ΗΠΑ, τον Καναδά και τη Μέση Ανατολή, η DTS ήταν, επίσης, η ναυαρχίδα της Cadillac και γενικότερα του ομίλου της General Motors, ενώ στα άλλα κράτη διεθνώς η ναυαρχίδα της εταιρείας ήταν το αμέσως μικρότερο σεντάν Cadillac STS.

Παρουσίαση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ντιζάιν της Cadillac DTS αποκαλύφθηκε με έναν μοναδικό τρόπο, στις 20 Ιανουαρίου 2005. Συγκεκριμένα, ο τότε εκλεγεθείς για δεύτερη φορά πρόεδρος Τζορτζ Μπους ο νεότερος, παρέλαβε μία επίσημη προεδρική λιμουζίνα με βάση το σασί μεγάλων SUV του ομίλου της General Motors, αλλά με αισθητική πανομοιότυπη με της Cadillac DTS, αμέσως μετά την τελετή ορκωμοσίας (δείτε: Επίσημο προεδρικό αυτοκίνητο).

Cadillac DTS με οροφή από βινύλιο.

Η εκδοχή μαζικής παραγωγής της DTS, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά επίσημα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Σικάγο στις 9 Φεβρουαρίου 2005, μαζί και με την στενά συγγενική Buick Lucerne. Τελικώς, η DTS λανσαρίστηκε στην αγορά μέσα στο τρίτο τρίμηνο του 2005, για την σεζόν (model year) του 2006. Ήταν ο επίσημος αντικαταστάτης της 8ης και τελευταίας γενιάς της Cadillac De Ville, η παραγωγή της οποίας είχε λήξει στις 23 Ιουνίου 2005. Ακολουθώντας την παράδοση όλων των προκατόχων της, δηλαδή όλων των γενεών της De Ville, παρομοίως και η DTS μπορούσε να παραγγελθεί και με οροφή από βινύλιο, όπως αυτή της διπλανής φωτογραφίας.

Ονομασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με αυτή την αλλαγή του ονόματος, το μοντέλο ακολούθησε το νέο σύστημα ονοματολογίας με τα 3 γράμματα, που καθιέρωσε η Cadillac μεταξύ του 2002 και του 2005. Ειδικότερα, η DTS πήρε το όνομά της από την ισχυρότερη έκδοση της προκατόχου De Ville, την De Ville DTS (De Ville Touring Sedan), όπως είχε συμβεί και με την Cadillac Catera και την διάδοχο Cadillac CTS, καθώς και με την Cadillac Seville και την διάδοχο Cadillac STS.

Αισθητική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το πίσω μέρος της Cadillac DTS.

Η Cadillac DTS ουσιαστικά ήταν ένας επανασχεδιασμός του προκατόχου της, αφού τόσο το αμάξωμα όσο και τα μηχανικά μέρη της (κινητήρας, ρυθμίσεις για αποδόσεις ισχύος και κιβώτιο ταχυτήτων) προήλθαν από την 8η γενιά της De Ville και μεταφέρθηκαν αυτούσια στην DTS. Υπήρξαν πάντως κάποιες αισθητικές αναβαθμίσεις στο σαλόνι, ενώ και ο πίνακας οργάνων είχε αλλάξει εντελώς. Επίσης, τα εμπρός και πίσω φώτα άλλαξαν ριζικά και έγιναν εντελώς κάθετα, ακολουθώντας την νέα σχεδιαστική φιλοσοφία για τον 21-ο αιώνα, που ονομάζεται «Αrt and Science» (Τέχνη και Επιστήμη). Αντιθέτως, το πλαϊνό προφίλ της DTS παρέμεινε εμφανώς κοινό με αυτό της De Ville 8ης γενιάς.

Cadillac DTS-L του 2007 / εμπρός.
Cadillac DTS-L του 2007 / πίσω.

Σημαντική διαφορά στο σαλόνι της DTS ήταν η κατάργηση της προηγούμενης 6-θέσιας διάταξης, σε αντίθεση με την De Ville, που έφερε σε όλες τις γενιές της το παραδοσιακό αμερικανικό 6-θέσιο σαλόνι, με τον λεβιέ ταχυτήτων πάνω στην κολώνα του τιμονιού (αν και η ισχυρότερη έκδοση De Ville DTS της 8ης και τελευταίας γενιάς της De Ville ήταν επίσης 5-θέσια και με τον λεβιέ ταχυτήτων ανάμεσα στα δύο μπροστινά καθίσματα). Όλες οι DTS ήταν αποκλειστικά 5-θέσιες και με τον λεβιέ ταχυτήτων ανάμεσα στα δύο μπροστινά καθίσματα, με εξαίρεση όσα μοντέλα προορίζονταν για εταιρικές πωλήσεις, στα οποία προσφερόταν ακόμα η δυνατότητα να παραγγελθούν με προαιρετική 6-θέσια διάταξη.[1] Προκειμένου να διατηρήσει μια παραδοσιακή αισθητική νότα, η DTS προσέθεσε και ένα τετράγωνο ρολόι στο ταμπλό, αν και ο πίνακας οργάνων είχε στρογγυλά όργανα.[2]

DTS-L[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Cadillac DTS-L του 2008 / εμπρός.
Cadillac DTS-L του 2008 / πίσω.

Τον Νοέμβριο του 2006, για την σεζόν (model year) του 2007, λανσαρίστηκε και μια ειδική έκδοση με μακρύτερο κατά 20,3 εκατοστά μεταξόνιο, υπό το όνομα DTS-L (long). Η έκδοση αυτή σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από τον θυγατρικό οίκο Accubuilt και διατέθηκε κυρίως σε εταιρείες ενοικίασης πολυτελών αυτοκινήτων μεγάλου μήκους, κοινώς λιμουζίνες. Όλα τα επιπλέον εκατοστά διατέθηκαν στον χώρο των πίσω επιβατών και το συνολικό μήκος του αυτοκινήτου έφτανε σχεδόν τα 5,5 μέτρα.[3]

Οι Cadillac DTS-L της πρώτης σεζόν παραγωγής τους, αναγνωρίζονται εύκολα, καθώς έφεραν μια φαρδύτερη πίσω πλαϊνή κολώνα, ως ρετρό παραπομπή στην παλαιότερη Fleetwood 75 Series. Αυτό επετεύχθη με την χρήση της ίδιας πίσω πόρτας με τις στάνταρ DTS, δημιουργώντας όμως έτσι ένα παράξενο πλαϊνό προφίλ, με μεγάλη απόσταση ανάμεσα στις πίσω πόρτες και στα θολωτά τόξα πάνω από τους πίσω τροχούς, όπως φαίνεται στην πάνω φωτογραφία. Για την σεζόν του 2008, τοποθετήθηκαν μακρύτερες πίσω πόρτες, καλύτερης αισθητικής, με αποτέλεσμα η πίσω πλαϊνές κολώνες να γίνουν πιο στενές. Παρά τις βελτιώσεις αυτές όμως, ελάχιστες DTS-L πωλήθησαν και σύντομα η παραγωγή τους διακόπηκε.

Εξοπλισμός και ασφάλεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το επίπεδο εξοπλισμού της DTS ήταν εξαιρετικά υψηλό για την εποχή της. Συγκεκριμένα, όλες οι εκδόσεις έφεραν εξ αρχής στάνταρ προβολείς υψηλής έντασης με φώτα Xenon, ανάρτηση Magnetic Ride Control, Σύστημα Ελέγχου Πίεσης Ελαστικών, το Σύστημα Τηλεματικής της General Motors OnStar, Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS), Σύστημα Ελέγχου Πρόσφυσης (traction control system), Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας StabiliTrak (έως το 2007 ήταν στάνταρ σε όλα εκτός της βασικής έκδοσης, μετά έγινε στάνταρ και στη βασική έκδοση), Σύστημα Υποβοήθησης Φρεναρίσματος (Brake Assist), δυνατότητα εκκίνησης του κινητήρα εξ αποστάσεως, δερμάτινο σαλόνι, ηλεκτρικά ρυθμιζόμενα καθίσματα και, από το 2007, ζάντες από χρώμιο.

Cadillac DTS του 2006 - 2011 με αισθητήρες παρκαρίσματος εμπρός και πίσω.

Από το λανσάρισμα της DTS, επίσης, προστέθηκαν στάνταρ πλευρικοί αερόσακοι οροφής, για προστασία της κεφαλής, συμπληρώνοντας έτσι τους προϋπάρχοντες μπροστινούς και πλευρικούς στα μπροστινά καθίσματα αερόσακους της προκατόχου De Ville 8ης γενιάς. Επιπλέον, οι δύο μπροστινοί αερόσακοι της DTS ήταν εξαρχής διπλού βάθους (dual-depth airbags) και η Cadillac ισχυρίστηκε τότε ότι οι δύο τρόποι ανοίγματός τους ανάλογα με την ισχύ της πρόσκρουσης, ήταν πρωτοεμφανιζόμενη καινοτομία.

Προαιρετικά προσφέρονταν: σύστημα δορυφορικής πλοήγησης (στάνταρ στην κορυφαία έκδοση Platinum Edition Package), δορυφορικό ραδιόφωνο, ηλιοροφή, αισθητήρες παρκαρίσματος εμπρός και πίσω, θερμαινόμενα εμπρός και πίσω καθίσματα, δροσιζόμενα εμπρός καθίσματα, θερμαινόμενο τιμόνι, λειτουργία διατήρησης σταθερής απόστασης στο cruise control και, ξεκινώντας από την σεζόν του 2008, σύστημα προειδοποίησης αλλαγής λωρίδας (lane-departure warning system) και προειδοποίησης τυφλής οπτικής γωνίας (blind-spot alert). Επιπλέον, από την σεζόν του 2009 το σύστημα δορυφορικής πλοήγησης απέκτησε την ικανότητα ενημέρωσης για τις τρέχοντες κυκλοφοριακές συνθήκες. Μια Cadillac DTS με πλήρη εξοπλισμό, έφτανε σε μέγιστη τιμή τα 55.000 δολάρια με την τότε ισοτιμία.

Cadillac DTS του 2006.

Το μοναδικό μελανό σημείο όμως, που μάλιστα πυροδότησε τότε πλήθος από αρνητικά σχόλια, ήταν ότι το μοναδικό διαθέσιμο κιβώτιο ταχυτήτων ήταν ένα 4-τάχυτο αυτόματο. Συγκεκριμένα, έφερε το γηρασμένο πλέον 4T80, που είχε προηγουμένως χρησιμοποιηθεί στην Cadillac Eldorado (μεταξύ 1993 και 2002), στην Cadillac Seville (μεταξύ 1993 και 2003) και στην Cadillac De Ville (μεταξύ 1994 και 2005), από όπου και μεταφέρθηκε αυτούσιο και, ως αποτέλεσμα, η DTS υπήρξε η τελευταία Cadillac που το χρησιμοποίησε. Γενικά θεωρήθηκε ως άκρως αναχρονιστικό για την εποχή κυκλοφορίας του, κατά την οποία, όλα τα μεγάλου κυβισμού ευρωπαϊκά και ιαπωνικά μοντέλα πολυτελείας, αλλά ακόμα και τα άλλα μοντέλα της Cadillac, έφεραν τουλάχιστον 5-τάχυτα αυτόματα κιβώτια και συνηθέστερα 6-τάχυτα αυτόματα (μάλιστα κάποια ευρωπαϊκά και ιαπωνικά είχαν αρχίσει τότε να εισάγουν ακόμα και 7-τάχυτα ή 8-τάχυτα αυτόματα).

Κινητήρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Cadillac DTS Performance του 2006. Η έκδοση Performance ήταν η ισχυρότερη και πολυτελέστερη έκδοση της DTS και ξεχώριζε από την μπροστινή γρίλια, που ήταν βαμμένη στο χρώμα του αμαξώματος.

Το μοντέλο προσφερόταν με έναν μόνο κινητήρα βενζίνης, τον γνωστό από τη δεκαετία του 1990 Northstar, κυβισμού 4.565 cm³ V8 32-βάλβιδο, σε δύο διαφορετικές αποδόσεις ισχύος, με τις διαφορές να εντοπίζονται μόνο στη ρύθμιση, και οι δύο με το 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο 4T80. Αναλυτικά, όλοι οι συνδυασμοί κινητήρων και εκδόσεων εξοπλισμού ήταν οι εξής:

Moντέλο Σεζόν Κινητήρας Ισχύς Ροπή
Standard
Luxury I, II, III
2006 4.6 L Northstar LD8 V8 275 hp (205 kW) / 5.200 rpm 292 lb·ft (396 N·m) / 4.400 rpm
2007-2008 275 hp (205 kW) / 6.000 rpm 295 lb·ft (400 N·m) / 4.400 rpm
Standard
Luxury
Premium
2009-2011
Performance 2006 4.6 L Northstar L37 V8 291 hp (217 kW) / 5.600 rpm 286 lb·ft (388 N·m) / 4.400 rpm
2007-2008 292 hp (217 kW) / 6.300 rpm 288 lb·ft (390 N·m) / 4.500 rpm
Platinum 2008-2011

Πωλήσεις στις ΗΠΑ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δύο Cadillac DTS στην Καλιφόρνια, τον Noέμβριο του 2006.
Σπάνια μετατροπή μιας DTS του 2009 - 2011 σε καμπριολέ.

Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years).

Έτος Πωλήσεις
2005 23.322
2006 58.224
2007 51.469
2008 30.479
2009 17.330[4]
2010 18.640[5]
2011 11.589[6]
2012 465[7]
Σύνολο 211.518

Ήδη από το λανσάρισμα, οι πωλήσεις της DTS ήταν πολύ χαμηλότερες από αυτές του προκατόχου της. Από το 2008 και μετά, επλήγησαν βαρύτατα από την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008, πέφτοντας πλέον σε αμελητέα νούμερα, όπως συνέβη τότε και με τα περισσότερα Αμερικανικά μοντέλα μεγάλου κυβισμού. Είναι εντυπωσιακό ότι το 2008 οι πωλήσεις της DTS έπεσαν κατά 40,8% ως προς το 2007, ενώ το 2009 μάλιστα έπεσαν κατά 43,1% ως προς το ήδη καταστροφικό 2008. Μόλις το 2010 σημειώθηκε μια μικρή αύξηση των πωλήσεων κατά 7,6% ως προς το 2009, αλλά το τελευταίο έτος παραγωγής, το 2011, η πτώση έφτασε το 37,8% ως προς το 2010.

Αντικατάσταση της DTS[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η προκάτοχος προεδρική Cadillac De Ville του 2001 - 2004.

Τελικώς, η παραγωγή της Cadillac DTS έληξε στις 24 Μαΐου 2011 και το τελευταίο της αντίτυπο κατέληξε απευθείας στη συλλογή του Nicola Bulgari, κατόπιν σχετικής παραγγελίας. Με την προσθήκη αυτή, έγινε η 15η Cadillac της προσωπικής του συλλογής αυτοκινήτων.[8][9] Για την ιστορία, στις 15 Ιουνίου 2011 έληξε και η παραγωγή της Buick Lucerne, που ήταν στενά συγγενική με την DTS, χωρίς όμως να υπάρξει ποτέ για αυτήν διάδοχος αντίστοιχα μεγάλων διαστάσεων.

Μόλις 20 μέρες νωρίτερα, στις 4 Μαΐου 2011, είχε λήξει και η παραγωγή της κάπως μικρότερης Cadillac STS.[10] Η General Motors αντικατέστησε και τα δύο μοντέλα, DTS και STS, τον Μάιο του 2012 με ένα εντελώς νέο σεντάν, την Cadillac XTS, που βασίστηκε στο πρωτότυπο Cadillac XTS Platinum του 2010.

Επίσημο προεδρικό αυτοκίνητο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το επίσημο προεδρικό Cadillac DTS, σε φωτογραφία στις 5 Απριλίου 2005 στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας.
Το ίδιο προεδρικό στις 5 Απριλίου 2005 στο ίδιο μέρος.
Η διάδοχος Casillac One του 2009 - 2018 / μπροστά.
Η διάδοχος Casillac One του 2009 - 2018 / πίσω.

Η Cadillac DTS συνέχισε μια μακροχρόνια παράδοση επιλογής μεγάλων μοντέλων της εταιρείας για επίσημα οχήματα του Προέδρου των ΗΠΑ. Μια μοναδική εκδοχή της του 2005, που είχε ωστόσο βασιστεί στο 4-κίνητο σασί των SUV Chevrolet Tahoe, GMC Yukon και Cadillac Escalade, αλλά με την αισθητική της Cadillac DTS, υπήρξε το προεδρικό αυτοκίνητο του Τζορτζ Μπους του νεότερου, από την ορκωμοσία της δεύτερης θητείας του, που έλαβε χώρα στις 20 Ιανουαρίου 2005, και για ολόκληρη τη δεύτερη θητεία του. Να σημειωθεί ότι στα ίδια SUV είχε βασιστεί και το προκάτοχο προεδρικό μοντέλο Cadillac De Ville του 2001 που είχε χρησιμοποιηθεί στην πρώτη θητεία του Μπους, αλλά παρομοίως έφερε την αισθητική εμφάνιση της De Ville.

Όπως και η προκάτοχος προεδρική De Ville, παρομοίως για τους ίδιους λόγους, η προεδρική Cadillac DTS ήταν επίσης τεθωρακισμένη, 4-κίνητη, με πολύ μακρύτερο μεταξόνιο και με πολύ υψηλότερη οροφή από την «κανονική» έκδοση και το «κανονικό» σασί της DTS και ήταν φτιαγμένη στο χέρι (ειδικότερα η προεδρική DTS από τον οίκο Centigon). Ήταν, επίσης, και το πρώτο αντίτυπο της DTS που κατασκευάστηκε επίσημα, λίγους μήνες προτού η κανονική εκδοχή του μοντέλου κυκλοφορήσει στην αγορά.

Αντικαταστάθηκε κατά την ορκωμοσία του διαδόχου Μπαράκ Ομπάμα, στις 20 Ιανουαρίου 2009, από ένα εντελώς νέο ειδικό μοντέλο με τα παρατσούκλια Cadillac One (Κάντιλακ Ένα) και the Beast (το Θηρίο), που για πρώτη φορά σε προεδρικό όχημα των ΗΠΑ μοιράζεται ακόμα λιγότερα, κυριολεκτικά ελάχιστα κοινά στοιχεία με αυτοκίνητο παραγωγής. Για την ακρίβεια, το σασί, ο κινητήρας ντίζελ και το κιβώτιο ταχυτήτων προήλθαν από το Chevrolet Kodiak, ένα επαγγελματικό ελαφρύ φορτηγό, αλλά με την εξωτερική της εμφάνιση να έχει διαμορφωθεί στα πρότυπα της Cadillac. Ενδεικτικώς, τα μπροστινά φώτα, οι καθρέπτες και οι χειρολαβές της Cadillac One του 2009 - 2018 είναι κοινά με αυτά της Cadillac Escalade τρίτης γενιάς, ενώ τα πίσω φώτα είναι κοινά με αυτά της Cadillac STS. Για πολλά χρόνια, η προκάτοχος προεδρική DTS χρησιμοποιήθηκε μόνο ως εναλλακτική προεδρική λιμουζίνα, όταν προέκυπτε ανάγκη για όχημα αντικατάστασης ή για εφεδρικό. Τον Σεπτέμβριο του 2018 παραδόθηκε στον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ ένα καινούριο προεδρικό όχημα, αντίστοιχα ανάμικτης κατασκευαστικής φιλοσοφίας με το προηγούμενο, που διατήρησε τα παρατσούκλια Cadillac One και the Beast και έκανε ντεμπούτο σε ένα προεδρικό ταξίδι στη Νέα Υόρκη στις 24 Σεπτεμβρίου 2018.

Μια Cadillac DTS υπήρξε, επίσης, το επίσημο κυβερνητικό αυτοκίνητο του πρώην πρωθυπουργού του Καναδά Στήβεν Χάρπερ.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «GM Fleet Cadillac DTS specs». Prod3.gmautobuilder.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2011. 
  2. Newbury, Stephan (2006). The car design yearbook 4. Merrell. ISBN 1-85894-286-1. 
  3. http://www.carfolio.com/ 2007 Cadillac DTS-L specifications
  4. Chevrolet, Buick, GMC and Cadillac Post Sales Gains (2009). TheAutoChannel.com
  5. General Motors 2010 Calendar Year Sales Up 21 Percent; December Sales Increase 16 Percent - Best Month of 2010.
  6. «Sales: December 2011 - General Motors - Cheers & Gears: Forums». Cheersandgears.com. http://www.cheersandgears.com/topic/77886-sales-december-2011-general-motors/. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2012.
  7. «GM's U.S. Sales up 5 percent in December». media.gm.com. 3 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2013. 
  8. Final Cadillac DTS goes to Bulgari collection.[νεκρός σύνδεσμος]
  9. GM Media (2011-05-27). «Cadillac DTS Awaits Place in Bulgari Collection». Press release. http://media.gm.com/content/media/us/en/gm/news.detail.html/content/Pages/news/us/en/2011/May/0527_lastdts.
  10. www.leftlanenews.com/ Cadillac builds last STS.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]