Bastien und Bastienne

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
{{{ελληνικός_τίτλος}}}
Μουσική {{{μουσική}}}
Λιμπρέτο {{{λιμπρέτο}}}
Πράξεις {{{αριθμός_πράξεων}}}

Bastien und Bastienne, K 50 (46β), είναι μια όπερα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ. Είναι η πρώτη του singspiel, στα γερμανικά, και σε μια πράξη, σε λιμπρέτο από τον Friedrich Wilhelm Weiskern, Johann H. F. Müller και ο Ανδρέας Schachtner), με βάση Les amours de Bastien et Bastienne από Marie-Justine-Benoîte Φαβάρ, Charles-Simon Φαβάρ και Harny de Guerville. Το θέμα, ωστόσο, χρονολογείται από Το χωριό του Jean-Jacques Rousseau.

Παράδοση λέει ότι το έργο ανατέθηκε στο διάσημο γιατρό και υπνωτιστή  Franz Anton Mesmer και εκτελούνται στον κήπο της βίλας του στο Landstraße στη Βιέννη, την 1η οκτωβρίου, το 1768[1]. Ωστόσο, η απόδοση τεκμηριωμένη είναι αυτή που παρουσιάστηκε στο Βερολίνο στις 2 οκτωβρίου του 1890.

Το αρχικό θέμα της μικρής overture ("διαδρομή") σε σολ μείζονα, είναι εντυπωσιακά παρόμοια με το κύριο θέμα της πρώτης κυκλοφορίας του στην τρίτη συμφωνία του Μπετόβεν, πιστεύεται ότι μπορεί να είναι μια απλή σύμπτωση, όπως φαίνεται απίθανο ότι ο Μπετόβεν έχει γνωστό αυτό το νεανικό έργο του Μότσαρτ[2].

Στο Wiener Staatsoper στην πρεμιέρα  στις 25 δεκεμβρίου 1891 , και μέχρι το 2007 είχε 95 παραστάσεις. Στο Ηνωμένο Βασίλειο η πρεμιέρα ήταν στις 26 δεκεμβρίου του 1894 , σε σκηνοθεσία Luigi Arditi στο Daly Θέατρο στο Λονδίνο και στη Σκωτία, στη Γλασκώβη στις 26 απριλίου του 1895. Όλα τα"Opéra-Comique στο Παρίσι, την πρώτη του Bastien et Bastienne ήταν το 1900 , σε μετάφραση του Χένρι Gauthier-Villars και Georges Χένρι Grémont Hartmann, και στο Royal Opera House, Covent Garden στο Λονδίνο το 1907. Στο Gran Teatro La Fenice της Βενετίας, Bastiano και Bastiana είχε την πρώτη του Μαΐου, το 1914 , σε σκηνοθεσία Edoardo Mascheroni με τον Giuseppe Kaschmann και το Teatro Massimo Vittorio Emanuele του Παλέρμο, το Δεκέμβριο, πάντα με Μάσκες. Το θέατρο Μπρόντγουεϊ στη Νέα Υόρκη, είχε την πρεμιέρα στο 1916 στη μετάφραση του Henry Edward Krehbiel, στο Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ στα 1928, στο Teatro Duse (Μπολόνια) στην 1929, στη Γένοβα το 1931, στη Φιλαδέλφεια, στο 1949, στο Teatro Nuovo di Torino σε 1969 με Mariella Adani και Alvinio Misciano, η Μικρή Κλίμακα του Μιλάνο 1975, στο Teatro Regio του Τορίνο, στο 1977 και στο Teatro Comunale της Μπολόνια στο 2005.

Trama[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην πρώτη άρια (O αγαπητός μου φίλος με άφησε), Ο αγρότης Βαστιανός παραπονιέται για την πτώση των προσοχών που αφιερώνει στην αγαπημένη του Βαστιαννή πιθανότητα λόγω το ότι είναι η κυρία του κάστρου. Ζητά συμβουλές στον οδηγό του Κόλα, με την οποία έχει ντουέτο Απο τις συμβουλές που έδωσα, δείχνει να συμπεριφέρεται κάπως πιο επιφανειακά.

Έρχεται ο Βαστιανός, που υποδέχεται τον Κόλα και έρχεται λίγο μετά  τον  διωγμό απο τη  Βαστιαννή. Ο Βαστιανός επιστρατεύει τη βοήθεια του Κόλα για να κερδίσει πίσω τη Βαστιαννή και ο μάγος τον καθησυχάζει  με μια μαγική τελετή (Diggi, Daggi). Μπροστά από την αναιδή συμπεριφορά της Βαστιαννής, ο Βαστιανός απειλεί να αυτοκτονήσει, με πνιγμό. Η Βαστιαννή δεν άφησε τον εαυτό της να μαλακώσει αλλά  εξακολουθεί να έχει το φόβο του να χάσει τον αγαπημένο της.

Το τρίτο τρίμηνο (Kinder, Kinder) ο Κόλα παρεμβαίνει ξανά  ηρεμώντας το ζευγάρι.

Ορχήστρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η παρτιτούρα του Μότσαρτ περιλαμβάνει τη χρήση:

Για την αιτιολογική σκέψη: τσέμπαλο και τσέλο

Struttura musicale[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Διαδρομή
  • No. 1 Air - Mein liebster Freund καπέλο μιχ verlassen (Bastienne)
  • No. 2 Air Ich gehe jetzt auf die Weide (Bastienne)
  • No. 3 του Αέρα Befreget μιχ ein zartes Είδος ( Κόλα)
  • Ν. 4 Air - Wenn mein Bastien einst im Scherze (Bastienne)
  • No. 5 του Αέρα Würd ich auch, wie manche Buhlerinnen (Bastienne)
  • No. 6 Ντουέτο Auf den Αρουραίος, den ich ανακοίνωσε (Bastienne,  Κόλα)
  • No. 7 του Αέρα Großen Υγρός dir abzustatten (Bastien)
  • No. 8 Air - Geh! du sagst mir eine Fabel (Bastien)
  • No. 9 Αέρα - Diggi, Daggi (Αναψυκτικά Τύπου Κόλα)
  • No. 10 του Αέρα Meiner liebsten schöne Wangen (Bastien)
  • No. 11 Αέρα Er πόλεμο mir sonst treu und ergeben (Bastienne)
  • No. 12 Του Αέρα
    • No. 12a Geh χιν! (Bastien)
    • No. 12β Ich θα (Bastienne)
  • No. 13 Ντουέτο Geh! geh! geh, Herz von Flandern (Bastienne, Μπαστιέν)
  • No. 14 Τρίο Της Kinder! Kinder! seht, nach Sturm und Regen (Bastienne, Μπαστιέν,  Κόλα)

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Wolfgang Hildesheimer, Mozart, Milano 1990, pag. 154.
  2. Wolfgang Hildesheimer, Mozart, Milano 1990, pag. 155.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Hermann Abert, Mozart - La giovinezza 1756-1782 (ed. originale: W. A. Mozart – Erster Teil 1756.1782, Breitkopf und Härtel, Lipsia 1955), trad. it. di Boris Porena e Ida Cappelli, Il Saggiatore, Milano 1984, pp. 153-180. ISBN 978-88-428-0725-4
  • Wolfgang Hildesheimer, Mozart, trad. it. di Donata Schwendimann Berra, Rizzoli, Milano 1990. ISBN 88-17-12364-1
  • Mozart, Tutti i libretti d'opera, a cura di Piero Mioli, Newton Compton, Roma 1996, vol. 1 pp. 84-9683. ISBN 978-88-541-0590-4

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Uwe Christian Harrer (direttore), orchestra sinfonica di Vienna - Georg Nigl (Bastien), Dominik Orieschnig (Bastienne), David Busch (Colas) - 1986 - Philips
  • Raymond Leppard, orchestra da camera Franz Liszt - Vinson Cole, Edita Gruberova, László Polgár (basso) - 1989 - Sony Classical
  • René Clemencic, orchestra Alpe Adria Ensemble - Dongkyu Choy, Eva Kirchner, Thomas Müller - 1991 (dal vivo) - Nuova Era

Collegamenti esterni[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]