3201 Σίτζτοφ

3201 Σίτζτοφ

Ανακάλυψη A
Ανακαλύψας (-ασα):	C. J. van Houten, I. van Houten-G., T. Gehrels
Ημερομηνία ανακάλυψης:	24 Σεπτεμβρίου 1960
Εναλλακτικές ονομασίες B:	6560 PL, 1969 FE, 1979 DP
Κατηγορία:
Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ
Εποχή 23 Μαρτίου 2018 (Ι.Η. (JD) 2458200,5)
Εκκεντρότητα (e):	0,0874
Μεγάλος ημιάξονας (a):	2,2579 AU
Απόσταση περιηλίου (q):	2,0605
Απόσταση αφηλίου (Q):	2,4553
Περίοδος περιφοράς («έτος») (P):	1239ημέρες
Κλίση ως προς την εκλειπτική (i):	2,9903° (μοίρες)
Μήκος του ανερχόμενου συνδέσμου (Ω):	109,47°
Όρισμα του περιηλίου (ω):	53,275°
Μέση ανωμαλία (M):	179,37°

Ο Σίτζτοφ (Sijthoff) είναι ένας αστεροειδής της εσωτερικής περιοχής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,5. Ανακαλύφθηκε το 1960 κατά τη διάρκεια της έρευνας Πάλομαρ-Λάιντεν, από τους ολλανδούς αστρονόμους Ίνγκριντ και Κορνέλις Γιοχάνες φαν Χάουτεν στο Λάιντεν και τον ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς στο Αστεροσκοπείο Πάλομαρ της Καλιφόρνιας. Πήρε το όνομά του προς τιμή του ολλανδού εκδότη και εκλαϊκευτή της αστρονομίας Άλμπερτ Γκέοργκ Σίτζτοφ.

Τροχιά και ταξινόμηση

Ο Σίτζτοφ είναι αστεροειδής εκτός οικογένειας του πληθυσμού υποβάθρου της κύριας ζώνης, όταν εφαρμόζεται η μέθοδος ιεραρχικής ομαδοποίησης στα κατάλληλα τροχιακά στοιχεία του. Με βάση τα εφαπτόμενα Κεπλεριανά τροχιακά στοιχεία, ο αστεροειδής έχει ταξινομηθεί και ως μέλος της οικογένειας της Χλωρίδος, μίας οικογένειας γιγάντιων αστεροειδών και της μεγαλύτερης οικογένειας πετρωδών αστεροειδών στην κύρια ζώνη.

Περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο στην εσωτερική ζώνη των αστεροειδών σε απόσταση 2,1–2,5 AU μία φορά κάθε 3 χρόνια και 5 μήνες (1.239 ημέρες· ο μεγάλος ημιάξονας είναι 2,26 AU). Η τροχιά του έχει εκκεντρότητα 0,09 και κλίση ως προς την εκλειπτική 3°. Το τόξο παρατήρησης του σώματος ξεκινά με μία προανακάλυψη που έγινε στο Πάλομαρ τον Δεκέμβριο του 1954, σχεδόν 6 χρόνια πριν από την επίσημη παρατήρηση της ανακάλυψής του.

Έρευνα Πάλομαρ-Λάιντεν

Η προσωρινή ονομασία "PL" σημαίνει Palomar–Leiden και πήρε το όνομά της από το Αστεροσκοπείο Πάλομαρ και το Αστεροσκοπείο Λάιντεν, τα οποία συνεργάστηκαν στην καρποφόρα έρευνα Πάλομαρ-Λάιντεν τη δεκαετία του 1960. Ο Γκέρελς χρησιμοποίησε το τηλεσκόπιο Σάμιουελ Όσκιν του Πάλομαρ (γνωστό και ως Τηλεσκόπιο Σμιντ 48 ιντσών) και έστειλε τις φωτογραφικές πλάκες στην Ίνγκριντ και στον Κορνέλις φαν Χάουτεν στο Αστεροσκοπείο Λάιντεν, όπου έγιναν αστρομετρικές δραστηριότητες. Σε αυτή την τριάδα αστρονόμων αποδίδεται η ανακάλυψη αρκετών χιλιάδων αστεροειδών.

Φυσικά χαρακτηριστικά

Ο Σίτζτοφ θεωρείται αστεροειδής τύπου S, σύμφωνα με την ταξινόμησή του στην οικογένεια της Χλωρίδος.

Περίοδος εναλλαγής

Τον Οκτώβριο του 2011, μια περιστροφική καμπύλη φωτός του Σίτζτοφ ελήφθη από φωτομετρικές παρατηρήσεις στη ζώνη S από αστρονόμους στο Palomar Transient Factory της Καλιφόρνιας. Η ανάλυση της καμπύλης φωτός έδωσε περίοδο περιστροφής 4,607 ωρών με πλάτος φωτεινότητας μεγέθους 0,29 (U=2).

Διάμετρος και άλβεδο

Σύμφωνα με την έρευνα που πραγματοποιήθηκε από την αποστολή NEOWISE του Wide-field Infrared Survey Explorer της NASA, ο Σίτζτοφ έχει διάμετρο μεταξύ 5,030 και 5,205 χιλιομέτρων και η επιφάνειά του έχει άλβεδο μεταξύ 0,2164 και 0,231. Η Συνεργατική Σύνδεση Καμπύλης Φωτός Αστεροειδών προτείνει άλβεδο 0,24 – που προέρχεται από την 8 Χλωρίδα, το γονικό σώμα της οικογένειας της Χλωρίδος – και υπολογίζει διάμετρο 5,41 χιλιομέτρων με βάση απόλυτο μέγεθος 13,5.

Ονομασία

Αυτός ο μικρός πλανήτης πήρε το όνομά του προς τιμή του Άλμπερτ Γκέοργκ Σίτζτοφ, εκδότη της ανεξάρτητης εφημερίδας Haagsche Courant, ο οποίος προώθησε την εκλαΐκευση της αστρονομίας στην Ολλανδία. Η οικογένεια Σίτζτοφ υποστήριξε την κατασκευή του «Πλανητάριου Σίτζτοφ» στη Χάγη το 1934, που το 1975 κάηκε και αντικαταστάθηκε από το Omniversum. Η επίσημη αναφορά της ονομασίας δημοσιεύθηκε από το Κέντρο Μικρών Πλανητών στις 5 Νοεμβρίου 1987 (MPC 12458).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές

• Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα