2776 Βαϊκάλη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
2776 Βαϊκάλη
Ανακάλυψη A
Ανακαλύψας (-ασα): N.S. Chernykh
Ημερομηνία ανακάλυψης: 25 Σεπτεμβρίου 1976
Εναλλακτικές ονομασίες B: 1976 SZ7 , 1945 AC, 1949 GB,
1962 YB, 1967 EA, 1971 KS
Κατηγορία:
Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ
Εποχή 18 Απριλίου 2013 (Ι.Η. (JD) 2456400,5)
Εκκεντρότητα (e): 0,175
Μεγάλος ημιάξονας (a): 2,367 AU (354,1 εκατομ. km)
Απόσταση περιηλίου (q): 1,952 AU (292,1 εκατομ. km)
Απόσταση αφηλίου (Q): 2,781 AU (416,1 εκατομ. km)
Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): 1329,9 ημέρες
Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): 4,788 ° (μοίρες)
Μήκος του
ανερχόμενου συνδέσμου
(Ω):

187,58 °
Όρισμα του περιηλίου (ω): 321,04 °
Μέση ανωμαλία (M): 238,92 °


Η Βαϊκάλη (Baikal) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,5. Ανακαλύφθηκε το 1976 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη λίμνη της ανατολικής Ρωσίας.

Φυσικά χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Βαϊκάλης είναι άγνωστα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αστεροειδείς
2775 Οντισώ 2776 Βαϊκάλη 2777 Σουκσίν
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 2776 Bajkalo της Εσπεράντο Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).