137 Μελίβοια

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
137 Μελίβοια
Ανακάλυψη
Ανακαλύφθηκε απόΓιόχαν Παλίζα
Ημ/νία ανακάλυψης21 Απριλίου 1874
Ονομασίες
1958 UE, 1962 GB
Τροχιακά χαρακτηριστικά
Εποχή 23 Μαρτίου 2018 (Ι.Η. (JD) 2458200,5)
Αφήλιο3,786 AU (566,4 εκατομ. km)
Περιήλιο2,462 AU (368,3 εκατομ. km)
Ημιάξονας τροχιάς
3,124 AU (467,3 εκατομ.km)
Εκκεντρότητα0,212
2.016,7
327,88°
Κλίση13,432°
202,22°
= 107,17°
Απόλυτο μέγεθος (H)
8,05[1]


Η Μελίβοια (Meliboea) είναι ένας μεγάλος αλλά σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,05. Ανακαλύφθηκε το 1874 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από το Πόλα της Γιουγκοσλαβίας, και έλαβε το όνομα των ομώνυμων προσώπων της ελληνικής μυθολογίας. Η Μελίβοια έδωσε το όνομά της, ως το μεγαλύτερο σώμα της, στην «Οικογένεια αστεροειδών της Μελίβοιας».

Φυσικά χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μέση διάμετρος της Μελίβοιας είναι 128,7 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 3,2 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Μελίβοιας εκτιμάται σε 4,06 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 241 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 76,9 m/sec (277 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Μελίβοιας είναι C (ανθρακούχος). Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Μελίβοια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 25 ώρες και 41 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή, ακόμα και μεγάλο.


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]