1290 Αλβερτίνη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
1290 Αλβερτίνη
Ανακάλυψη A
Ανακαλύψας (-ασα): Εζέν Ντελπόρτ
Ημερομηνία ανακάλυψης: 21 Αυγούστου 1933
Εναλλακτικές ονομασίες B: 1933 QL1, 1935 CZ, 1944 SD,
1953 CN, 1953 EX
Κατηγορία:
Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ
Εποχή 27 Αυγούστου 2011 (Ι.Η. (JD) 2455800,5)
Εκκεντρότητα (e): 0,1535
Μεγάλος ημιάξονας (a): 2,3664 AU (354,0 εκατομ. km)
Απόσταση περιηλίου (q): 2,003 AU (299,7 εκατομ. km)
Απόσταση αφηλίου (Q): 2,7296 AU (408,35 εκατομ. km)
Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): 1329,65 ημέρες
Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): 5,588 ° (μοίρες)
Μήκος του
ανερχόμενου συνδέσμου
(Ω):

307,44 °
Όρισμα του περιηλίου (ω): 78,745 °
Μέση ανωμαλία (M): 120,48 °


Η Αλβερτίνη (Albertine) είναι ένας μικρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,5. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά της προς τιμή του βασιλιά Αλβέρτου Α΄ του Βελγίου.

Φυσικά χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μέση διάμετρος της Αλβερτίνης εκτιμάται σε 10 περίπου χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, όπως και το άλβεδό της.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα (1290) Albertine της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Αστεροειδείς
1289 Κουτάισι 1290 Αλβερτίνη 1291 Φρύνη