1-χλωροναφθαλίνιο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
1-χλωροναφθαλίνιο
1-chloronaphthalene 200.svg
Γενικά
Όνομα IUPAC 1-χλωροναφθαλίνιο
Άλλες ονομασίες 1-χλωροδικυκλο[4.4.0](-1,3,5,7-)δεκαπενταένιο
Χημικά αναγνωριστικά
Χημικός τύπος C10H7Cl
Μοριακή μάζα 162,62 amu
Αριθμός CAS 90-13-1
SMILES c1cccc2cccc(c12)Cl
InChI 1S/C10H7Cl/c11-10-7-3-5-8-4-1-2-6-9(8)10/h1-7H
PubChem CID 7003
ChemSpider ID 6737
Δομή
Ισομέρεια
Ισομερή θέσης >100
Φυσικές ιδιότητες
Σημείο τήξης -20°C
Σημείο βρασμού 263°C
Πυκνότητα 1.190 kg/m³
Διαλυτότητα
στο νερό
Ελαφρά διαλυτό
Δείκτης διάθλασης ,
nD
1,6326 (20°C)
Τάση ατμών 50 μbar (20°C)
Χημικές ιδιότητες
Ελάχιστη θερμοκρασία
ανάφλεξης
121°C
Επικινδυνότητα
GHS-pictogram-exclam.svg GHS-pictogram-pollu.svg
LD50 1,540 g/kg
Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες (25°C, 100 kPa).


Το 1-χλωροναφθαλίνιο[1] (αγγλικά 1-chloronaphthalene) είναι αρωματική οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και χλώριο, με μοριακό τύπο C11H9Cl. Είναι ένα «θυγατρικό» ναφθαλίνιο, ενώ ταυτόχρονα ανήκει και στις «χλωραρωματικές ενώσεις» (δηλαδή αρωματικές ενώσεις που περιέχουν φθόριο). Το χημικά καθαρό 1-χλωροναφθαλίνιο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο, ελαιώδες υγρό, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον προσδιορισμό του δείκτη διάθλασης κρυστάλλων με εμβάπτιση.[2] Η ένωση είναι  ισομερής του 2-χλωροναφθαλίνιου.

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1-χλωροναφθαλίνιο παράγεται με απευθείας χλωρίωση του ναφθαλινίου, αν και έτσι συμπαράγονται και ένας αριθμός πολυχλωριωμένων παραγώγων, όπως διχλωροναφθαλίνια και τριχλωροναφθαλίνια, εκτός από τα δύο (2) ισομερή μονοχλωριωμένα 1-χλωροναφθαλίνιο και 2-χλωροναφθαλίνιο.[3]

Εφαρμογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αυτή η τοξική ουσία, μη πολική οργανοχλωριωμένη ένωση χρησιμοποιείται ενίοτε ως ισχυρό βιοκτόνο. Είναι γνωστή επίσης ως Basileum. Περιστασιακά, χρησιμεύει ως εντομοκτόνο και μυκητοκτόνο για το ξύλινο δάπεδο των κοντέινερ, που ικανοποιεί τον ίδιο ρόλο όπως και το χλωρδάνιο.

Το 1-χλωροναφθαλίνιο χρησιμοποιήθηκε επίσης ως κοινός διαλύτης[4] για έλαια, για λίπη και για το DDT, μέχρι τη δεκαετία του 1970. Χρησιμοποιήθηκε, επίσης, για τον προσδιορισμό του δείκτη διάθλασης κρυστάλλων.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972
  • Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
  • SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
  • Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Δείτε τις εναλλακτικές ονομασίες στον παρακείμενο πίνακα πληροφοριών χημικής ένωσης.
  2. Oxford MSDS
  3. Bavendamm, W.; Bellmann, H. (1953). «Chlornaphthalin-Präparate» (στα German). Holz als Roh- und Werkstoff 11: 81-84. doi:10.1007/BF02605462. 
  4. «1-Chloronaphthalene». Sigma Aldrich. sigmaaldrich.com. http://www.sigmaaldrich.com/catalog/product/sial/25320?lang=en&region=RU. Ανακτήθηκε στις 14 June 2017. 


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 1-Chlornaphthalin της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 1-Chloronaphthalene της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).