1,1-διφθοροπροπάνιο
| 1,1-διφθοροπροπάνιο | |||
|---|---|---|---|
| Γενικά | |||
| Όνομα IUPAC | 1,1-διφθοροπροπάνιο | ||
| Άλλες ονομασίες | Προπυλιδενοδιφθορίδιο | ||
| Χημικά αναγνωριστικά | |||
| Χημικός τύπος | C3H6F2 | ||
| Μοριακή μάζα | 80,043755 amu[1] | ||
| Σύντομος συντακτικός τύπος | CH3CH2CHF2 | ||
| Συντομογραφίες | HFC-272a R-272a DFP | ||
| Αριθμός CAS | 430-61-5[2] | ||
| SMILES | CCC(F)F[3] | ||
| InChI | 1/C3H6F2/c1-2-3(4)5/h3H,2H2,1H3[3] | ||
| PubChem CID | 12545136[4] | ||
| ChemSpider ID | 10324887 | ||
| Ισομέρεια | |||
| Ισομερή θέσης | 3 1,2-διφθοροπροπάνιο 1,3-διφθοροπροπάνιο 2,2-διφθοροπροπάνιο | ||
| Φυσικές ιδιότητες | |||
| Σημείο βρασμού | 7-8°C[1] | ||
| Χημικές ιδιότητες | |||
| Επικινδυνότητα | |||
| Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος (25°C, 100 kPa). | |||
Το 1,1-διφθοροπροπάνιο[5] είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και φθόριο, με μοριακό τύπο C3H6F2, αλλά συχνά αποδίδεται με το σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2CHF2. Ανήκει στα διαλαλκάνια. Το καθαρό 1,1-διφθοροπροπάνιο, στις «κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος», δηλαδή θερμοκρασία 25 °C και πίεση 1 atm, είναι αέριο. Με βάση το χημικό τύπο του έχει τα ακόλουθα τρία (3) ισομερές θέσης (+ 1 οπτικό = 4 συνολικά):
- Το 1,2-διφθοροπροπάνιο, σε δυο οπτικά ισομερή.
- Το 1,3-διφθοροπροπάνιο.
- Το 2,2-διφθοροπροπάνιο.
Ονοματολογία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η ονομασία «1,1-διφθοροπροπάνιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «προπ-» δηλώνει την παρουσία τριών (3) ατόμων άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες που έχουν χαρακτηριστικές καταλήξεις. Τo αρχικό πρόθεμα «διφθορο-» δηλώνει την παρουσία δύο (2) ατόμων φθορίου ανά μόριο της ένωσης. Τέλος, οι αριθμοί θέσης (1,1-) δείχνουν ότι και τα δυο άτομα φθορίου βρίσκονται ενωμένα με το ίδιο (#1) άτομο άνθρακα της ένωσης. Αυτό βοηθά στη διάκριση της ένωσης από τα παραπάνω αναφερόμενα ισομερή της.
Μοριακή δομή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η μοριακή δομή της ένωσης αντιστοιχεί γεωμετρικά με τρία (3) κατά κορυφή ενωμένα τετράεδρα, με τα άτομα άνθρακα στα τρία κέντρα των τετραέδρων, και με τα υπόλοιπα 8 άτομα, 6 υδρογόνου και 2 φθορίου, στις τρεις βάσεις των τετραέδρων. Η δομή αυτή ομοιάζει με αυτήν του προπανίου.
Παραγωγή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Με υποκατάσταση χλωρίου από φθόριο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 1,1-διφθοροπροπάνιο μπορεί να παραχθεί, επίσης, με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg2F2) σε 1,1-διχλωροπροπάνιο[7]:
Χημικές ιδιότητες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αντιδράσεις υποκατάστασης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Οι αντιδράσεις είναι πολύ πιο αργές σε σύγκριση με τα αντίστοιχα αλογονίδια των άλλων αλογόνων, γιατί οι δυο δεσμοί άνθρακα - φθορίου που διαθέτει είναι ισχυροί. Ωστόσο, το γεγονός της σχετικής αδράνειάς του διευκολύνει την παραγωγή μονοπαραγώγων, όταν αυτό είναι επιθυμητό.
Υποκατάσταση από υδροξύλιο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Κατά την υδρόλυσή του με υδατικό εναιώρημα οξειδίου του αργύρου (Ag2Ο), που αντιστοιχεί σε υδροξείδιο του αργύρου (AgOH), σχηματίζεται αρχικά 1-φθορο-2-προπανόλη[8]:
Υποκατάσταση από αλκοξύλιο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Με επίδραση RONa, αρχικά σχηματίζεται 2-αλκοξυ-1-φθοροπροπάνιο και στη συνέχεια, με περίσσεια RONa, προς 1,2-διαλκοξυπροπάνιο[8]:
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972
- Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
- SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
- Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
Σημειώσεις και παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Δικτυακός τόπος ChemSpider
- ↑ Διαδικτυακός τόπος ChemicalBook
- 1 2 Διαδικτυακός τόπος ChemSink
- ↑ Διαδικτυακός τόπος pubchem
- ↑ Για εναλλακτικές ονομασίες και συμβολισμούς δείτε τον πίνακα πληροφοριών.
- ↑ Τα δεδομένα προέρχονται εν μέρει από το «Table of periodic properties of thw Ellements», Sagrent-Welch Scientidic Company και Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, Σελ. 34.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 185, §7.2.8.
- 1 2 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 186, §7.3.1.