Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ωραιόκαστρον Θεσσαλονίκης)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ωραιόκαστρο
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης
Dimos Oreokastrou - Thessaloniki Prefecture, Greece - political map - municipality level.svg
Χώρα Ελλάδα
Περιφέρεια Κεντρική Μακεδονία
Έκταση 21 km2
Υψόμετρο 320 m
Πληθυσμός 20 852
Ιστοσελίδα http://www.oraiokastro.gr/

Το Ωραιόκαστρο είναι πόλη του νομού Θεσσαλονίκης[1], που αποτελεί Δημοτική Κοινότητα του ευρύτερου Δήμου Ωραιοκάστρου. Βρίσκεται κτισμένο στους πρόποδες του Σιβρίου (ή Μπάλτζα[2]).

Το Ωραιόκαστρο βρίσκεται Β.-ΒΔ. του Πολεοδομικού Συγκροτήματος Θεσσαλονίκης σε απόσταση 11 χλμ.[3] και έχει μόνιμο πληθυσμό 20.852 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011[4].

Η ευρύτερη περιοχή του Ωραιοκάστρου διακρίνεται στους παρακάτω οικιστικούς πυρήνες:

  • Ωραιόκαστρο
  • Γαλήνη (είναι οικισμός που βρίσκεται νότια-ανατολικά του Ωραιοκάστρου)
  • Παλαιόκαστρο (είναι οικισμός που βρίσκεται νότια του Ωραιοκάστρου)
  • Ασπρόβρυση

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Παλαιόκαστρο αποτελεί τον παλαιότερο οικισμό, που βρίσκεται νότια του Ωραιοκάστρου. Ο ναός του Αγίου Αθανασίου Παλαιοκάστρου ανάγεται πριν το 1864 καθώς επιγραφή διασώζει το γεγονός της ανακαίνισης του ναού μετά από πυρκαγιά το έτος 1864. Στην τοιχοποιία του αποκαλύφθηκαν μαρμάρινες επιγραφές ελληνιστικών χρόνων, τμήματα κιονοκράνων και μαρμάρων από αρχαία κτίσματα.

Σύμφωνα με μια εκδοχή, που υποστηρίζεται από παλιούς κατοίκους, το όνομα Ωραιόκαστρο προέκυψε μετά από πρόταση Ποντίων προσφύγων εις ανάμνηση ιστορικού κάστρου που βρίσκεται στο Χατς της Άρδασσας του Πόντου.

Η περιοχή του Ωραιοκάστρου επιλέχθηκε από την επιτροπή αποκατάστασης προσφύγων, το 1922, για να εγκατασταθούν πρόσφυγες από τον Πόντο και τον Καύκασο. Οι πρώτες προσφυγικές οικογένειες που εγκαταστάθηκαν ήταν λιγότερες από 200. Συνολικά παραχωρήθηκαν 22.000 στρέμματα που εκτεινόταν, ξεκινώντας από νότια, από τα όρια του σημερινού Παλαιόκαστρου (τουρκικό τοπωνύμιο: Νταούλ-Μπαλή), έως βόρεια σε έναν οικισμό με την ονομασία Ασπρόβρυση (τουρκικό τοπωνύμιο: Ακ Μπουνάρ).

Το επιλεγμένο τοπίο, επί τουρκοκρατίας, είχε χρήση βοσκότοπου, χωρίς οικιστικές εγκαταστάσεις πέρα από κτηνοτροφικές μονάδες. Οι κτηνοτρόφοι χρησιμοποιούσαν την έκταση κατόπιν άδειας από τούρκους γαιοκτήμονες. Λόγω της διαμόρφωσης του εδάφους με πολλές χαράδρες, η περιοχή παρουσίαζε τοπικά στάσιμα νερά που φιλοξενούσαν πλήθος κουνουπιών, τα οποία αποτέλεσαν πληγή ελονοσίας για τους πρώτους κατοίκους.

Χρονικά Ορόσημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1864 - ανακαίνιση ναού Αγίου Αθανασίου Παλαιοκάστρου
  • 1922 - εγκατάσταση πρώτων κατοίκων
  • 1926 - επίσημη ίδρυση κοινότητας Ωραιοκάστρου[5]
  • 1932 - διανομή αγροτεμαχίων
  • 1939 - διανομή οικοπέδων
  • 1965 - ανοικοδόμηση οικισμού Γαλήνης νότια του Ωραιοκάστρου από τον Οικοδομικό Συνεταιρισμό Υπαλλήλων Καπνεμπορικών Επιχειρήσεων Θεσσαλονίκης
  • 1974 - εγκαίνια ιερού ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου
  • 1994 - η κοινότητα Ωραιοκάστρου μετά από 65 χρόνια μετατρέπεται σε Δήμο[5]
  • 1995 - ένταξη στο σχέδιο πόλεως 4.217 στρεμμάτων προς τα νότια
  • 2010 - συνένωση δήμου Ωραιοκάστρου με γειτονικούς δήμους Μυγδονίας και Καλλιθέας.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]