Ωμέγα Κενταύρου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: Sky map 13h 26m 45.89s, −47° 28′ 36.7″

Το Ωμέγα Κενταύρου από το ESO.

To Ωμέγα Κενταύρου ή NGC 5139 είναι σφαιρωτό σμήνος στον αστερισμό του Κενταύρου, το λαμπρότερο στο γήινο ουρανό, με φαινόμενο μέγεθος 3,9. Αν και αναφέρεται στην Αλμαγέστη του Πτολεμαίου, ο πρώτος που το αναγνώρισε ως μη αστρικό αντικείμενο ήταν το Έντμουντ Χάλλεϋ το 1677. Είναι το μεγαλύτερο σφαιρωτό σμήνος στον Γαλαξία, με διάμετρο περίπου 150 έτη φωτός.[1] Υπολογίζεται ότι απαρτίζεται από 10 εκατομμύρια άστρα και έχει συνολική μάζα ίση με 4 εκατομμύρια ηλιακές μάζες.[2] Απέχει από τη Γη 15.800 έτη φωτός[3].

Το Ωμέγα Κενταύρου είναι τόσο διαφορετικό από άλλα γαλαξιακά σφαιρωτά σμήνη που θεωρείται ότι αρχικά ήταν ο πυρήνας ενός γαλαξία νάνου.[4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Omega Centauri: The Largest Globular Cluster». Universe for Facts. http://www.universeforfacts.com/2013/11/omega-centauri-largest-globular-cluster.html. Ανακτήθηκε στις 21 December 2014. 
  2. http://apod.nasa.gov/apod/ap100331.html
  3. van de Ven, G.; van den Bosch, R. C. E.; Verolme, E. K.; de Zeeuw, P. T. (2 January 2006). «The dynamical distance and intrinsic structure of the globular cluster ω Centauri». Astronomy and Astrophysics 445 (2): 513–543. doi:10.1051/0004-6361:20053061. Bibcode2006A&A...445..513V. «best-fit dynamical distance D=4.8±0.3 kpc ... consistent with the canonical value 5.0±0.2 kpc obtained by photometric methods». 
  4. Noyola, Eva; Gebhardt, Karl; Bergmann, Marcel (2008). «Gemini and Hubble Space Telescope Evidence for an Intermediate Mass Black Hole in omega Centauri». The Astrophysical Journal 676 (2): 1008. doi:10.1086/529002. Bibcode2008ApJ...676.1008N. 

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]