Χόχεβεϊκ
Συντεταγμένες: 52°18′51.48″N 5°1′44.40″E / 52.3143000°N 5.0290000°E
| Χόχεβεϊκ | |
|---|---|
| Γηροκομείο και συνοικία | |
 | |
| Γεωγραφικές συντεταγμένες | 52°18′51″N 5°1′44″E |
| Διοικητική υπαγωγή | Δήμος Άμστερνταμ |
| Τοποθεσία | Βέεσπ |
| Χώρα | Ολλανδία |
| Ολοκλήρωση | 2009 |
| Ιστότοπος | |
| Επίσημος ιστότοπος | |
| Δεδομένα () | |
Το Ντε Χόχεβεϊκ (ολλανδικά: De Hogeweyk), το οποίο λειτουργεί υπό τη διαχείριση του οίκου ευγηρίας Χόχεβεϊ (ολλανδικά: Hogewey), είναι περιφραγμένο πρότυπο χωριό στο Βέεσπ της Ολλανδίας. Έχει σχεδιαστεί ειδικά ως πρωτοποριακή δομή φροντίδας για ηλικιωμένους που πάσχουν από άνοια. Το κύριο όφελος από τη χρήση της ολοήμερης θεραπείας αναπόλησης στο Ντε Χόχεβεϊκ, σε σύγκριση με τους παραδοσιακούς οίκους ευγηρίας, είναι το γεγονός πως οι διαμένοντες με άνοια παραμένουν πιο δραστήριοι και παρουσιάζουν μειωμένη ανάγκη για λήψη φαρμακευτικής αγωγής.[1]
Αρχιτεκτονική διάταξη και τρόπος λειτουργίας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το συγκρότημα του Ντε Χόχεβεϊκ είναι διαμορφωμένο ως ένα αυτόνομο χωριό, το οποίο περιλαμβάνει μια κεντρική πλατεία, σούπερ μάρκετ, κομμωτήριο, θέατρο, παμπ, καφέ-εστιατόριο, καθώς και 23 οικίες. Το 2018, στο ήδη υπάρχον συγκρότημα προστέθηκαν ακόμη τέσσερις οικίες. Κάθε οικία αντικατοπτρίζει έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής και είναι σχεδιασμένη με βάση το κοινωνικό και πολιτισμικό υπόβαθρο που είναι οικείο στους έξι ή επτά ηλικιωμένους που διαμένουν εντός αυτής. Οι επτά διαφορετικοί τύποι περιβάλλοντος που προσφέρονται είναι οι εξής:[2]
- Αστικό (ολλανδικά: Stedelijk): για όσους έχουν συνηθίσει να ζουν σε μεγάλα αστικά κέντρα,
- Αριστοκρατικό (ολλανδικά: Gooi): με την παραδοσιακή αίσθηση της ολλανδικής ανώτερης τάξης,
- Βιοτεχνικό (ολλανδικά: Ambachtelijk): για άτομα που εργάζονταν ως τεχνίτες, επαγγελματίες ή χειρώνακτες,
- Ινδονησιακό (ολλανδικά: Indisch): για όσους έχουν δεσμούς με την Ινδονησία και τις πρώην Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες,
- Οικιακό (ολλανδικά: Huiselijk): σχεδιασμένη για ανθρώπους που η ζωή τους ήταν επικεντρωμένη στη φροντίδα και στη διαμόρφωση του σπιτιού,
- Πολιτισμικό (ολλανδικά: Cultureel): για όσους μεγάλωσαν με έντονη επαφή με το θέατρο και τον κινηματογράφο,
- Θρησκευτικό (ολλανδικά: Christelijk): για άτομα για τα οποία η θρησκευτική πίστη (χριστιανική ή άλλη) αποτελούσε κεντρικό στοιχείο της ζωής τους.
Το ιατρικό, νοσηλευτικό και φροντιστικό προσωπικό της δομής, το οποίο αριθμεί 250 άτομα, στοχεύει στο να κάνει την καθημερινότητα των διαβιούντων όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστική. Οι ένοικοι ψωνίζουν στο σούπερ μάρκετ και βοηθούν στην προετοιμασία και το μαγείρεμα του φαγητού, όπως θα έκαναν και στο σπίτι τους.[3] Οι φροντιστές φορούν κανονικά καθημερινά ρούχα αντί για ιατρικές στολές και υιοθετούν ρόλους με τους οποίους οι ασθενείς αισθάνονται άνετα: στις κατοικίες της εργατικής τάξης αντιμετωπίζονται ως γείτονες ή φίλοι, ενώ στο αριστοκρατικό περιβάλλον οι νοσηλευτές λειτουργούν με τρόπο που προσομοιάζει σε οικιακό προσωπικό. Κάθε τρόπος διαβίωσης συνοδεύεται από διαφορετικά είδη μουσικής, σαφώς διαφοροποιημένη εσωτερική διακόσμηση, καθώς και διαφορετικά μενού ή τρόπους στρωσίματος του τραπεζιού. Οι ένοικοι κάθε οικίας διαθέτουν το δικό τους μεγάλο υπνοδωμάτιο, ενώ μοιράζονται το σαλόνι, την κουζίνα και την τραπεζαρία.[3]
Το ίδρυμα έχει δώσει προτεραιότητα στην κανονικότητα, ενώ το άρτια εκπαιδευμένο προσωπικό υποστηρίζει τους κατοίκους με διάφορες μεθόδους για να τους καθησυχάζει όταν βρίσκονται σε σύγχυση. Ωστόσο, το προσωπικό δεν εξαπατά τους ασθενείς αν ερωτηθεί ευθέως: σε μια τέτοια περίπτωση, αναφέρουν με ειλικρίνεια ότι βρίσκονται σε μια δομή όπου λαμβάνουν την απαραίτητη φροντίδα για την κατάστασή τους.[4] Λόγω της φύσης της νόσου Αλτσχάιμερ και της άνοιας, οι ένοικοι μπορούν να θυμηθούν το μακρινό παρελθόν αλλά όχι το παρόν, με αποτέλεσμα ακόμη και οι ειλικρινείς απαντήσεις του προσωπικού να ξεχνιούνται γρήγορα.[4]
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι πρώτες ιδέες για τη δημιουργία του χωριού γεννήθηκαν το 1992 από τη διοικητική ομάδα του παραδοσιακού οίκου ευγηρίας Χόχεβεϊ (συμπεριλαμβανομένων των Ιβόν φαν Αμερόνχεν και Γιανέτ Σπίρινγκ). Η αφορμή δόθηκε κατά τη διάρκεια συζητήσεων σχετικά με το ότι, εάν οι δικοί τους γονείς εμφάνιζαν νόσο Αλτσχάιμερ στο μέλλον, δεν θα επιθυμούσαν να υποβληθούν σε μια περίθαλψη νοσοκομειακού τύπου. Μετά από μια σειρά ερευνών και συνεδριών καταιγισμού ιδεών το 1993, το συμπέρασμα ήταν ότι η κανονικότητα θα έπρεπε να κυριαρχεί σε κάθε πτυχή της φροντίδας ενός οίκου ευγηρίας. Αυτό το όραμα ονομάστηκε «κανονικοποιημένη διαβίωση μικρής κλίμακας για άτομα με άνοια». Μία από τις βασικές παραμέτρους της προσέγγισης ήταν η διαπίστωση ότι οι άνθρωποι προτιμούν γενικά να περιβάλλονται και να αλληλεπιδρούν με ομοϊδεάτες τους, οι οποίοι διαθέτουν παρόμοιο υπόβαθρο και εμπειρίες. Η διαρρύθμιση στο Χόχεβεϊ το διασφαλίζει αυτό, μεριμνώντας ώστε οι ένοικοι με κοινές καταβολές, αξίες και πρότυπα να ζουν μαζί.
Οι εγκαταστάσεις του Ντε Χόχεβεϊκ σχεδιάστηκαν από το αρχιτεκτονικό γραφείο Molenaar&Bol&VanDillen[5] και εγκαινιάστηκαν τον Δεκέμβριο του 2009, εκτεινόμενες σε μια έκταση τεσσάρων στρεμμάτων.[3][6] Το συγκρότημα αποτελείται από χαμηλά, διώροφα κτίρια από τούβλα και περιλαμβάνει υποδομές όπως σούπερ μάρκετ και θέατρο.[3] Η κατασκευή των νέων εγκαταστάσεων κόστισε 19,3 εκατομμύρια ευρώ και χρηματοδοτήθηκε κυρίως από την ολλανδική κυβέρνηση, η οποία συνεισέφερε 17,8 εκατομμύρια ευρώ,[3][7], ενώ επιπλέον 1,5 εκατομμύριο ευρώ προήλθε από χρηματοδοτήσεις και χορηγίες τοπικών οργανισμών.[6]
Το καφέ-εστιατόριο είναι ανοιχτό και για το ευρύ κοινό, ενώ το θέατρο ενοικιάζεται από τοπικές επιχειρήσεις, συμβάλλοντας έτσι στην κάλυψη των λειτουργικών εξόδων.[8] Το μηνιαίο κόστος ανά κάτοικο είναι παρόμοιο με εκείνο των πιο παραδοσιακών οίκων ευγηρίας και ανέρχεται περίπου στα 5.000 ευρώ.[3]
Η Αμερόνχεν διετέλεσε διευθύντρια Ποιότητας & Καινοτομίας του Χόχεβεϊ στη Vivium, την κρατική εταιρεία που διαχειρίζεται τη δομή.[9] Η Γιανέτ Σπίρινγκ ανέλαβε καθήκοντα διευθύντριας το 2001 και ανέθεσε την κατασκευή του Ντε Χόχεβεϊκ. Λόγω του έντονου ξένου ενδιαφέροντος και των πολυάριθμων επισκεπτών από το εξωτερικό, δημιουργήθηκε η επιχειρηματική μονάδα «Be, The Hogeweyk care concept» με σκοπό τη διάδοση του συγκεκριμένου μοντέλου φροντίδας.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ (Αγγλικά) Archer, Dale (12 Απριλίου 2012). «Stepping Back in Time: Help for Alzheimer's». Psychology Today. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2012.
- ↑ (Αγγλικά) Verderber, Stephen (2018). Innovations in Behavioural Health Architecture (1η έκδοση). Routledge. ISBN 9780415789646.
- 1 2 3 4 5 6 (Αγγλικά) Henley, Jon (27 Αυγούστου 2012). «The village where people have dementia – and fun». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2012.
- 1 2 (Αγγλικά) Moisse, Katie (10 Απριλίου 2012). «Alzheimer's Disease: Dutch Village Doubles as Nursing Home». ABC News. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2012.
- ↑ (Αγγλικά) Rupprecht, Isabelle (6 Σεπτεμβρίου 2012). «Dementia Village 'De Hogeweyk' in Weesp». Detail (9). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-11-22. https://web.archive.org/web/20121122155712/http://www.detail-online.com/architecture/news/dementia-village-de-hogeweyk-in-weesp-019624.html. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2012.
- 1 2 (Αγγλικά) Hans, Barbara (29 Μαρτίου 2012). «Living in the Moment Dutch Village Offers Dignified Care for Dementia Sufferers». Spiegel (Άμστερνταμ). http://www.spiegel.de/international/europe/dutch-village-for-elderly-with-dementia-offers-alternative-care-a-824582.html. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2012.
- ↑ (Αγγλικά) Taylor, Cintia (16 Μαρτίου 2012). Impey, Joanna, επιμ. «Dutch create neighborhood for dementia patients». Deutsche Welle. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2012.
- ↑ (Αγγλικά) Tagliabue, John (24 Απριλίου 2012). «Taking On Dementia With the Experiences of Normal Life». New York Times. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2012.
- ↑ (Αγγλικά) Holligan, Anna· Patel, Suraj (16 Δεκεμβρίου 2012). «Dementia patients in Dutch village given 'alternative reality'» (video). BBC News Online. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- (Ολλανδικά) Επίσημος ιστότοπος
