Χρύσανθος Νοταράς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χρύσανθος Νοταράς
Chrysanthos Notaras.JPG
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Πατριάρχης Χρύσανθος (Ελληνικά)
Γέννηση1663
Αράχοβα Αρκαδίας
Θάνατος7  Φεβρουαρίου 1731[1]
Ιερουσαλήμ
ΕθνικότηταΈλληνες
ΘρησκείαΟρθόδοξος Χριστιανισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΕλληνικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΕλληνικά[1]
νέα ελληνική γλώσσα[2]
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο της Πάδοβας
Αστεροσκοπείο του Παρισιού
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταχριστιανός ιερέας
αστρονόμος
μαθηματικός
γεωγράφος
συγγραφέας
Οικογένεια
ΟικογένειαΟικογένεια Νοταρά
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΠατριάρχης Ιεροσολύμων (1707–1731)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Χρύσανθος Νοταράς (1655/1660-1731) ήταν Έλληνας λόγιος του 18ου αιώνα και Πατριάρχης Ιεροσολύμων. Είναι γνωστός για το συγγραφικό του έργο καθώς και για την δημιουργία του πρώτου χάρτη στην ελληνική γλώσσα μετά το Βυζάντιο.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παλαιότερα θεωρούνταν ότι ο Χρύσανθος Νοταράς γεννήθηκε στην Αράχοβα Αχαΐας, την σημερινή Εξοχή[α], όπως ο θείος του από μητέρα[4], ο Δοσίθεος. Εντούτοις η θεωρία αυτή έχει πλέον εγκαταλειφθεί, καθώς εξακριβώθηκε ότι γεννήθηκε στα Τρίκαλα Κορινθίας[3]. Η χρονολογία της γέννησής του δεν είναι ακριβής: πιθανολογείται πως πρέπει να γεννήθηκε μεταξύ 1655 και 1660[5]. Έμαθε τα πρώτα του γράμματα από τον θείο του, Δοσίθεο, ο οποίος έστειλε αργότερα τον νεαρό Χρύσανθο στην Κωνσταντινούπολη, σε ηλικία περίπου 13-15 χρόνων.

Ο Χρύσανθος ακολουθούσε, ως λαϊκός ακόμα, τον θείο του στις διάφορες περιοδείες του υπηρετώντας τον. Έτσι μετέβη μαζί του στα Ιεροσόλυμα το 1678 και την ίδια περίοδο χειροτονήθηκε διάκονος[β]. Στα 1680-1681 φοίτησε στην Μεγάλη του Γένους Σχολή και είχε δάσκαλο τον Σεβαστό Κυμινήτη. Παράλληλα περιόδευε με σκοπό την συγκέντρωση χρημάτων για τον Πανάγιο Τάφο, ενώ άρχισε και την συγγραφή διαφόρων θεολογικών πραγματειών. Το 1688 άρχισε μια περιοδεία στην Ευρώπη: Βλαχία, Βερολίνο, Πολωνία. Το 1689 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Το 1689-1690 βρέθηκε στο Βουκουρέστι, όπου συμμετείχε στην αναδιοργάνωση της Αυθεντικής Ακαδημίας Βουκουρεστίου[6]. Την ίδια περίοδο σημειώθηκε κρίση στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων που συνδεόταν με την διεκδίκηση των προσκηνυμάτων από τους Γάλλους για λογαριασμό των Φραγκισκανών μοναχών[7]. Ο Δοσίθεος ζήτησε τη συνδρομή του Μεγάλου Πέτρου: την επιστολή προς αυτόν κόμισε ο Χρύσανθος, στις 13 Νοεμβρίου 1692. Επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη το 1693[8]. Στο χρονικό διάστημα ανάμεσα στα 1693 και 1696 κινήθηκε μεταξύ Κωνσταντινούπολης και Βουκουρεστίου. Γύρω στα 1699 ξαναπήγε στην Μόσχα στα πλαίσια σχετικής αποστολής που του είχε αναθέσει ο Δοσίθεος για το ζήτημα των ιερών προσκηνυμάτων. Αφού έφερε σε αίσιο πέρας την αποστολή του, όταν επέστρεψε, ο θείος του τον πρότεινε για μητροπολίτη Καισάρειας της Παλαιστίνης. Η χειροτονία του πραγματοποιήθηκε στις 6 Απριλίου 1702 στο Ναό της Αναστάσεως στην Ιερουσαλήμ[9].

Πίναξ Γεωγραφικός τῆς τε Παλαιᾶς καί Νέας Ἀπάσης Ἐγνωσμένης Γῆς, Χρύσανθος Νοταράς, Πάδοβα, 1700. Ο πρώτος χάρτης της νεότερης εποχής στα Ελληνικά.

Στο Παρίσι έλαβε ορισμένες αστρονομικές γνώσεις μαθητεύοντας - έστω και για μικρό χρονικό διάστημα - κοντά στον Κασίνι[10]. Σχετίστηκε με διαπρεπείς επιστήμονες, ιδίως τον Ιησουήτη Λεκένιο. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα έκανε στάση στο Βουκουρέστι, όπου τον υποδέχτηκαν με μεγάλο ενθουσιασμό, και μετά πομπής τον οδήγησαν στον μητροπολιτικό ναό, όπου σύμφωνα με το συνήθειο της εποχής απήγγειλε λόγο προς απόδειξη ότι η μακροχρόνια παραμονή του στο εξωτερικό δεν έκαμψε καθόλου την ορθόδοξη πίστη του. Ο Χρύσανθος είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα μαθηματικά και για την γαιοδαισία, αλλά κυρίως για την αστρονομία και τα αστρονομικά όργανα[11]. Προμηθεύτηκε αρκετά αστρονομικά όργανα και τηλεσκόπια από Ευρωπαϊκές πόλεις και μάλιστα κατασκεύασε μερικά μόνος του[10]. ∆ιάφορα όργανα βρέθηκαν στο μετόχι του Παναγίου Τάφου στην Κωνσταντινούπολη. Το 1892, ο καθηγητής των Μαθηματικών Γ.Α. Αρβανιτάκης, ανακάλυψε στο ελαιοτριβείο της μονής όπου στεγαζόταν η θεολογική Σχολή του Σταυρού στα Ιεροσόλυμα ένα διπλό αστρολάβιο που έφερε την επιγραφή: :«Τούτο τό όργανον κατεσκευάσθη υπό του μοναχού Χρυσάνθου υπό τήν οδηγίαν του Cassini διά τους αδελφούς του της Ιερουσαλήμ, ίνα λατρεύωσι τόν Θεόν εν τοίς έργοις αυτού».

Ήταν ο πρώτος που παρουσίασε το ηλιοκεντρικό σύστημα στον ελληνικό χώρο, το 1713, αν και ο ίδιος πίστευε στο γεωκεντρικό πτολεμαϊκό σύστημα. Στην αντίθεσή του προς το Κοπερνίκειο σύστημα δεν επιστρατεύει θεολογικές αντιρρήσεις και επιχειρήματα, αλλά την ουσιωδέστερη αντίρρηση που υιοθετούσαν οι επιστήμονες κατά τη διάρκεια του 16ου αιώνα. Εκθέτει αντικειμενικά και επί μακρόν και άλλες απόψεις αρχαίων και νεοτέρων αστρονόμων, ως προς το ποιό σύστημα είναι καταλληλότερο για την εξήγηση των κινήσεων των πλανητών. Αναφέρει ότι οι Πυθαγόρειοι εισηγήθηκαν την κίνηση της Γης και κάνει ιδιαίτερη μνεία στον Αρίσταρχο τον Σάμιο[12].

Παρέμεινε Πατριάρχης ως τον θάνατό του, στις 7 Φεβρουαρίου 1731[4].

Συγγραφικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το συγγραφικό έργο του Χρύσανθου[13] είναι πολυμερές και θα μπορούσε να καταταχθεί σε: α) παραινετικό-θεολογικό, β) νομοκονονικό, γ) ιστορικό -γεωγραφικό, στ) αστρονομικό-μαθηματικό.

Περί αφορισμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα τέλη του 17ου αιώνα, με προτροπή του ηγεμόνα της Ουγγροβλαχίας Κωνσταντίνου Βασσαράβα συνέθεσε πραγματεία για το επιτίμιο του αφορισμού. Η πραγματεία αυτή αποτελεί την πρώτη συστηματική προσπάθεια μελέτης της ποινής του αφορισμού. Στο κείμενο αυτό ο Χρύσανθος αναλύει διεξοδικά την προέλευση της ποινής, τη χρήση της, τα αρνητικά αποτελέσματα που επιφέρει η επιβολή της, τη θαυματουργή διάσταση των άλιωτων αφορισμένων κ.λπ. Με τον τρόπο αυτό η πραγματεία αποτελεί μια καλή και εμπεριστατωμένη προσέγγιση του αφορισμού και των συνεπειών του.

Υποσημειώσεις και παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Το επίθετό του «Νοταράς» υποδηλώνει πως ο πρώτος ή οι πρώτοι γόνοι της οικογένειας ασκούσαν το επάγγελμα του νοτάριου. Αρχηγός της οικογένειας ήταν ο Νικόλαος Νοταράς, ο οποίος έδρασε στο περιβάλλον του Μανουήλ Παλαιολόγου γύρω στα 1384 και εξής[3].
  2. Το 1680 αναφέρεται ως αρχιδιάκονος του Πατριάρχη θείου του[4].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb14455914t. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. Czech National Authority Database. js20181004396. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
  3. 3,0 3,1 Στάθη 1995, σελ. 3.
  4. 4,0 4,1 4,2 Στάθη 1995, σελ. 5.
  5. Στάθη 1995, σελ. 5-6.
  6. Σχολές του ευρύτερου Ελληνισμού επί Τουρκοκρατίας: «Η Αυθεντική Ακαδημία Βουκουρεστίου», Δημήτριος Παπαϊωάννου Αρχειοθετήθηκε 2009-05-04 στο Wayback Machine., 4-6 Οκτωβρίου 2002, 2ο Διεθνές Συνέδριο: Η παιδεία στην αυγή του 21ου αιώνα. Ιστορικοσυγκριτικές προσεγγίσεις
  7. «Επίσημος ιστοχώρος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων-Ἱστορικὴ Ἀναδρομὴ-Περίοδος Ἐπικρατήσεως Ὀθωμανῶν Τούρκων». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2012. 
  8. Στάθη 1995, σελ. 11.
  9. Στάθη 1995, σελ. 12.
  10. 10,0 10,1 Rovithis, P. (5 Ιουλίου 1997). «Chrysanthos Notaras as an Astronomer» (στα Αγγλικά). The SAO/NASA Astrophysics Data System. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2021. 
  11. Efthymios Nicolaidis· Eudoxie Delli· Nikolaos Livanos· Kostas Tampakis· George Vlahakis (1 Σεπτεμβρίου 2016). «Science and Orthodox Christianity: An Overview» (στα Αγγλικά). The University of Chicago Press Journals. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2021. 
  12. «Νικόλαος Ματσόπουλος, "Η Αστρονομία στον νεοελληνικό ∆ιαφωτισμό και η ίδρυση του Αστεροσκοπείου Αθηνών", 21/12/2015». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2017. 
  13. Στάθη 1995, σελ. 117-146.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Προκάτοχος
Δοσίθεος Β΄
Πατριάρχης Ιεροσολύμων
1707-1731
Διάδοχος
Μελέτιος