Χρυσίζων σταφυλόκοκκος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χρυσίζων σταφυλόκοκκος σε βασικά μέσα καλλιέργειας.
Αιμόλυση σε αιματούχο άγαρ, δραστηριότητα DNάσης, συγκέντρωση παράγοντα A, συγκολλησιμότητα λατέξ, ανάπτυξη σε αλατούχο Mannitol άγαρ και Baird-Parker άγαρ, παραγωγή υαλουρονιδάσης.

Χρυσίζων σταφυλόκοκκος (επιστημονική ονομασία: Staphylococcus aureus) είναι βακτήριο, είδος Gram θετικού κόκκου, το οποίο ανήκει στο γένος των σταφυλοκόκκων. Βρίσκεται στο δέρμα και σε βλεννογόνους στο άνω αναπνευστικό σύστημα - κυρίως στην μύτη. Αν και συχνά δεν επιφέρει επιπτώσεις, ενίοτε προκαλεί δερματικές και συστηματικές λοιμώξεις.

Συχνά είναι καταλάση-θετικός και θετικός στην απονιτροποίηση, ενώ επίσης είναι προαιρετικά αναερόβιος οργανισμός που μπορεί να αναπτυχθεί χωρίς την παρουσία οξυγόνου.[1]

Εξάπλωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτιμάται ότι το 20% έως 30% του παγκόσμιου πληθυσμού είναι μακροχρόνιοι φορείς του Staphylococcus aureus,[2] που μπορεί να βρεθεί ως μέρος της φυσιολογικής χλωρίδας του δέρματος, της μύτης[2][3] και ως φυσιολογικός κάτοικος του κατώτερου αναπαραγωγικού συστήματος των γυναικών.[4][5]

Θεραπεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η θεραπεία είναι ο χειρουργικός καθαρισμός, όποτε είναι εφικτό, και πενικιλλινούχα αντιβιοτικά, εκτός αν ο σταφυλόκοκκος είναι ανθεκτικός στην μεθικιλλίνη (τύπου MRSA) και τότε όλα τα β-λακταμινικά αντιβιοτικά είναι αναποτελεσματικά. Το συχνό πλύσιμο των χεριών προστατεύει από την εξάπλωση των σταφυλοκόκκων.[6]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Analysis of transcription of the Staphylococcus aureus aerobic class Ib and anaerobic class III ribonucleotide reductase genes in response to oxygen». Journal of Bacteriology 183 (24): 7260–7272. December 2001. doi:10.1128/JB.183.24.7260-7272.2001. PMID 11717286. PMC 95576. https://archive.org/details/sim_journal-of-bacteriology_2001-12_183_24/page/7260. 
  2. 2,0 2,1 «Nasal carriage of Staphylococcus aureus: epidemiology, underlying mechanisms, and associated risks». Clinical Microbiology Reviews 10 (3): 505–520. July 1997. doi:10.1128/CMR.10.3.505. PMID 9227864. PMC 172932. https://archive.org/details/sim_clinical-microbiology-reviews_1997-07_10_3/page/505. 
  3. «Determinants of Staphylococcus aureus nasal carriage». Clinical and Diagnostic Laboratory Immunology 8 (6): 1064–1069. November 2001. doi:10.1128/CDLI.8.6.1064-1069.2001. PMID 11687441. 
  4. «Probiotics for the treatment of bacterial vaginosis». The Cochrane Database of Systematic Reviews (4): CD006289. October 2009. doi:10.1002/14651858.CD006289.pub2. PMID 19821358. 
  5. Hoffman, Barbara (2012). Williams gynecology (2nd έκδοση). New York: McGraw-Hill Medical. σελ. 65. ISBN 978-0071716727.  Unknown parameter |name-list-style= ignored (βοήθεια)
  6. Fritz H. Kayser, K. A. Bienz & J. Eckert 2005, σελ. 230-234.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Fritz H. Kayser· K. A. Bienz· J. Eckert (2005). Medical Microbiology. Thieme. ISBN 978-1-58890-245-0. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]