Χρίστο Μπότεβ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Χρίστο Μπότεφ)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χρίστο Μπότεφ
Hristo-Botev-circa-1875.jpg
Γέννηση 6  Ιανουαρίου 1848[1]
Κάλοφερ[2]
Θάνατος 2  Ιουνίου 1876[1]
d:Q12275659
Εθνικότητα Βούλγαρος
Υπηκοότητα Οθωμανική Αυτοκρατορία
Ιδιότητα ποιητής[3][4], συγγραφέας και δημοσιογράφος
Σύζυγος Veneta Boteva
Γονείς Botyo Petkov και Ivanka Boteva[5]
Αδέλφια Kiril Botev και d:Q42310502
Σημαντικά έργα d:Q11825877
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

Ο Χρίστο Μπότεβ (γράφεται και ως Χρίστο Μπότεφ, βουλγαρικά: Христо Ботев, 6 Ιανουαρίου 1848 [π.η. 25 Δεκεμβρίου 1847] – 1 Ιουνίου [π.η. 20 Μαΐου] 1876) ήταν Βούλγαρος ποιητής και επαναστάτης, ένας από τους εκπροσώπους του επαναστατικού ρομαντισμού στην βαλκανική ποίηση του 19ου αιώνα.[6] Θεωρείται από τους Βούλγαρους ως ένας εκ των εθνικών ποιητών της Βουλγαρίας..[7] Ασχολήθηκε επίσης με τη δημοσιογραφία και στα κείμενά του στηλίτευε την οθωμανική κυριαρχία και κοινωνία.[6]

Ο Μπότεφ γεννήθηκε ως Χρίστο Μπότιοφ Πέτκοφ (Христо Ботьов Петков) στο Κάλοφερ, αν και κάποιοι ιστορικοί έχουν προτείνει ότι γεννήθηκε στο Κάρλοβο και αργότερα μεταφέρθηκε στο Κάλοφερ. Ο πατέρας του, Μπότιο Πέτκοφ (1815-1869), ήταν δάσκαλος και μια από τις σημαντικότερες μορφές της όψιμης Βουλγαρικής Αναγέννησης, τα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας.[8] To 1863, αφότου ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στο Κάλοφερ, ο Μπότεβ στάλθηκε από τον πατέρα του στην Οδησσό για να παρακολουθήσει το λύκειο. Επέστρεψε στο Κάλοφερ στις αρχές του 1867, όταν προσωρινά αντικατέστησε τον άρρωστο πατέρα του στη θέση του δασκάλου. Τότε άρχισε να καταφέρεται ενάντια στην Οθωμανική Εξουσία και τους πλούσιους Βούλγαρους, επηρεασμένος από τον Βουλγαρικό εθνικισμό. Για αυτές τις απόψεις του, εξορίστηκε στη Ρουμανία.[8]

Στη Ρουμανία, ο Μπότεφ συνέχισε να εργάζεται ως δάσκαλος και να διατηρεί στενές σχέσεις το βουλγαρικό επαναστατικό κίνημα. To 1871 άρχισε να ασχολείται με τη δημοσιογραφία. Λόγω των πολιτικών του απόψεων φυλακίστηκε από τις ρουμανικές αρχές για μερικούς μήνες, και μετά την απελευθέρωσή του, άρχισε να δουλεύει στην εφημερίδα «Ελευθερία». Μετά τον απαγχονισμό του Βασίλ Λέβσκι, αρχηγού του βουλγαρικού επαναστατικού κινήματος, το 1873, η κεντρική επαναστατική επιτροπή της Βουλγαρίας διχάστηκε, με τον Μπότεφ μαζί με τον Στέφαν Σταμπούλοφ και Παναγιότ Χίτοβ να υποστηρίζουν την έναρξη της εξέγερσης άμεσα.[9] Τον Αύγουστο του 1875, ο Μπότεφ ορίστηκε νέος πρόεδρος της επαναστατικής επιτροπής.[9] Το 1876, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Απριλίου, εισήλθε στη Βουλγαρία μαζί με μία 200 ομάδα ανταρτών ώστε να ξεσηκώσει τους αγρότες. Όμως, η κίνηση αυτή απέτυχε και ο Μπότεφ σκοτώθηκε σε μια μάχη με τα οθωμανικά στρατεύματα στις 20 Μαΐου 1876 (Παλαιό Ημερολόγιο), στο λόφο Μίλιν Καμάκ, στη Βράτσα, περίπου 50 χιλιόμετρα από τον Δούναβη.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 (Γαλλικά) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12064132j. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. www.tandfonline.com/doi/pdf/10.1080/09669580408667235.
  3. www.worldatlas.com/webimage/countrys/europe/bulgaria/bgfamous.htm.
  4. www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2008/02/01/AR2008020101735.html?hpid=entnews.
  5. Ivanka Boteva. Ανακτήθηκε στις 3  Οκτωβρίου 2016.
  6. 6,0 6,1 «Ποίηση, ρομαντισμός και επανάσταση: Χρίστο Μπότεφ και Αριστοτέλης Βαλαωρίτης». Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. 14 Ιουνίου 2000. http://www.ime.gr/projects/tanzimat/gr/main/612.html. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2016. 
  7. Wolfgang Geier: Bulgarien zwischen West und Ost vom 7. bis 20. Jahrhundert: sozial- und kulturhistorisch bedeutsame Epochen, Ereignisse und Gestalten in Band 32 von Studien der Forschungsstelle Ostmitteleuropa an der Universität Dortmund, Otto Harrassowitz Verlag, 2001, S. 130
  8. 8,0 8,1 Trencsényi. Michal Kopeček (2007). Discourses of Collective Identity in Central and Southeast Europe (1770–1945). Central European University Press, σελ. 473. ISBN 963-7326-60-X. 
  9. 9,0 9,1 Perry, Duncan (1993). Stefan Stambolov and the Emergence of Modern Bulgaria, 1870–1895. Duke University Press, σελ. 23. ISBN 0-8223-1313-8.