Χρήστος Γραμματίδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Χρήστος Γραμματίδης
Grammatidis.png
Γέννηση
Λάρισα
Θάνατος
Υπηκοότητα / Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Ιδιότητα πολιτικός
Αξίωμα υπουργός
μέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Λάρισας)
Έλληνας υφυπουργός Γεωργίας‎

Ο Χρήστος (Τάκης) Γραμματίδης (Λάρισα, 1923 - Αθήνα, 7 Φεβρουαρίου 2008) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός που διετέλεσε βουλευτής Λάρισας.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στον Βόλο και ήταν γιος του Ιωάννη Γραμματίδη, πρόσφυγα από τον Πόντο, και της Ιφιγένειας Κάπελμαγερ με καταγωγή από την Γερμανία. Αφού περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στη Λάρισα, ενεγράφη στην Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1941), από την οποία και αποφοίτησε. Κατά τη διάρκεια της κατοχής συμμετείχε στην εθνική αντίσταση ως μέλος του ΕΔΕΣ ενώ κατά τη διάρκεια του εμφυλίου υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία. Παράλληλα εξέδιδε την εφήμεριδα «Κένταυρος» από τις γραμμές του πολεμικού μετώπου.

Μετά την απόλυσή του εργάστηκε ως δημοσιογράφος εκδίδοντας τις εφημερίδες «Ημερήσιος Κήρυξ» και «Νέον Βήμα», υπήρξε δε ανταποκριτής[1] αθηναϊκών εφημερίδων με το ψευδώνυμο "Τάκης Αθανάσαινας". Το 1985 ίδρυσε την "Ένωση των εν Αθήναις Λαρισαίων", διατελώντας πρόεδρός της μέχρι το 1995, οπότε ανακηρύχθηκε επίτιμος πρόεδρος. Επίσης προχώρησε στην έκδοση πολλών βιβλίων με αναμνήσεις, ντοκουμέντα, ομιλίες και άρθρα του όπως Συνεντεύξεις και Άρθρα, Αγορεύσεις 1958-1967 και 1974-1983 , 150 χρόνια ελληνικού κοινοβουλευτικού βίου, «ΤΡΑΓΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ - Γεγονότα και Πρόσωπα»[2], το οποίο αφορά την ελληνική ιστορία των ετών 1940 - 1975 καθώς και «η παλιά Λάρισα», που αφορά στην ιστορία της πρωτεύουσας της Θεσσαλίας.

Έχει τιμηθεί[1] με τον Χαλκούν Σταυρό, το Σταυρό του Τάγματος του Παναγίου Τάφου και το Μετάλλιο Εθνικής Αντίστασης καθώς και με παράσημα από τον Δήμο Λαρίσης, την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και την Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης. Επίσης έχει βραβευθεί από τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό και την Διεθνή Αμνηστία. Στη Λάρισα υπάρχει πλατεία Χρήστου Γραμματίδη ενώ το 2005 η Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Νομού Λαρίσης του απένειμε τιμητική πλακέτα για το σύνολο της προσφοράς του.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 7 Φεβρουαρίου 2008. Ήταν νυμφευμένος με την Ιουλία Βαλάκη και είχαν αποκτήσει δύο γιους.

Πολιτική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ασχολήθηκε με την τοπική αυτοδιοίκηση εκλεγόμενος δημοτικός[1] σύμβουλος (1954) Λάρισας και εν συνεχεία νομαρχιακός[1] σύμβουλος (1955 - 1958). Το 1958 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με την ΕΡΕ συγκεντρώνοντας τους περισσότερους σταυρούς στην εκλογική περιφέρεια της Λάρισας. Επαναξελέγη πάλι πρώτος το 1961 με την ΕΡΕ, την οποία εγκατέλειψε για την Ένωση Κέντρου, με την οποία εξελέγη βουλευτής το 1963 και 1964. Με την εγκαθίδρυση της Χούντας των Συνταγματαρχών διέκοψε από την πρώτη μέρα την έκδοση των εφημερίδων του σε ένδειξη διαμαρτυρίας ενώ λίγους μήνες αργότερα φυλακίστηκε λόγω της εμπλοκής του στο αντικίνημα του Βασιλιά Κωνσταντίνου. Υπήρξε επίσης μέλος[1] της πρώτης οργανωτικής επιτροπής πολιτικών προσωπικοτήτων κατά της Χούντας.

Μετά την πτώση της Χούντας συμμετείχε στις εκλογές του 1974 εκλεγόμενος[3] βουλευτής Λαρίσης με την ΕΔΗΚ επανεκλεγόμενος[3] το 1977 με την Νέα Δημοκρατία. Στην κυβέρνηση Γεωργίου Ράλλη διετέλεσε υφυπουργός[4] Γεωργίας.

Υπήρξε ιδρυτικό[5] μέλος της "Ένωσης τεως Βουλευτών", της οποίας διετέλεσε πρόεδρος μέχρι και το 2003, οπότε και ανακηρύχθηκε επίτιμος πρόεδρος.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Βιογραφικό Γραμματίδη, από την ιστοσελίδα www.morfpressunion.gr
  2. Βραβεύτηκε η προσφορά στον Tύπο της Θεσσαλίας, από την εφημερίδα "Ελευθερία"
  3. 3,0 3,1 κοινοβουλευτική θητεία Γραμματίδη, από την ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων
  4. Κυβέρνηση Ράλλη, από την Γενική Γραμματεία Κυβερνήσεως
  5. Ιστορικό Ενώσεως, από την ιστοσελίδα της ένωσης τέως βουλευτών