Χρήστης:Greek Scorpion/πρόχειρο 16

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


ΑΣ Μπάρι 1908

Η ΑΣ Μπάρι 1908 είναι μια ιταλική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μπάρι, Απουλία. Ιδρύθηκε το 1908. Ο σύλλογος έχει διανύσει πολλές σεζόν εναλλασσόμενος μεταξύ των δύο κορυφαίων κατηγοριών του ιταλικού ποδοσφαίρου, στη Σέριε Α και στη Σέριε Β.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνοπτική ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια του 1927, ο αρχικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εκπροσωπούσε την πόλη, συγχωνεύθηκε με μια άλλη ομάδα που ονομαζόταν Ελέύθερη Μπάρι, ενώ ένα χρόνο μετά, το νέο σωματείο συγχωνεύθηκε και πάλι, αυτή τη φορά με την ομάδα ΑΣ Ιντεάλ. Ως εκ τούτου, μερικές φορές η ημερομηνία ίδρυσης του συλλόγου, αναφέρεται να είναι και το 1928.

Στατιστικά η Μπάρι είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα από την περιοχή της Απουλίας, σε σχέση με τα πρακτικά όλων των εποχών της Σέριε Α. Είναι μέσα στις ελίτ ομάδες στο νότιο ιταλικό ποδόσφαιρο και κατατάσσεται 17η στα ρεκόρ όλων των εποχών της Σέριε A για όλη την Ιταλία. Αξίζει να σημειωθεί ότι κέρδισε το Μιτρόπα Καπ το 1990. Η Μπάρι κατέρριψε επίσης το βρετανικό ρεκόρ για μεταγραφή ποδοσφιριστή, όταν κατέβαλε 5.500.000£ για τον Ντέιβιντ Πλάτ, το 1991. Ήταν η πιο ακριβή προσφορά που καταβλήθηκε από ξένο σύλλογο για ένα Βρετανό ποδοσφαιριστή για τέσσερα χρόνια.

Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα επιτεύγματα στην ιστορία του συλλόγου ήταν αυτό στην σεζόν του 1996, όταν ο Ιγκόρ Πρότι έγινε ο πρώτος σκόρερ της Σέριε Α με 24 γκολ. Ο σύλλογος είναι γνωστός στον ευρύτερο κόσμο του ποδοσφαίρου για την ανάδειξη του Αντόνιο Κασσάνο, γεννημένος στο Μπάρι και μέλος της ακαδημίας της Μπάρι.

Ίδρυση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Μπάρι ιδρύθηκε στην Μπάρι στις 15 Ιανουαρίου του 1908[1]. Όπως και στα περισσότερα πρώιμα ιταλικά ποδοσφαιρικά σωματεία και άτομα εκτός Ιταλών, συμμετείχαν στην ίδρυση του συλλόγου. Μεταξύ των κύριων ιδρυτών ήταν ο Γερμανός Φλοριάνο Λούντβιχ, ο Ελβετός Γκουστάβο Κούχν και ένας ντόπιος έμπορος της Μπάρι, ο Τζιοβάννι Τιμπερίνι[2]. thumb|left|170px|Η πρώτη ομάδα της ΑΣ Μπάρι το 1908. Η πρώτη ομάδα που περιλάμβανε πολλούς μη-Ιταλούς παίκτες, αποτελούταν από τους εξής παίκτες: τον ιδρυτή Λούντβιχ, μαζί με τους Μπάρθερ (Άγγλος), Μπας (Ελβετός), Αττόμα, Ροθ (Ελβετός), Λαμπουρντέττε (Ισπανόςς), Τζοβίνετ (Γάλλος), Τζιορντάνο, Γκαζάγκνε (Γάλλος), Ράντι και Ζίεγκλερ. Αρχικά η στολή περιλάμβανε κόκκινα πουκάμισα με λευκό σορτς, ενώ το πρώτο της παιχνίδι το έδωσε εναντίον της ποδοσφαιρικής ομάδας του αγγλικού πολεμικού ναυτικού στο Σαν Λορένζο της περιοχής Σαν Πασκουάλε του Μπάρι.

Παρά το γεγονός ότι ο σύλλογος ιδρύθηκε πιο νωρίς από άλλους συλλόγους της Νότιας Ιταλίας, δεν κατάφερε να εκπροσωπηθεί καλά στις αρχές του ιταλικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου και έτσι η Μπάρι δεν έλαβε μέρος στις πρώτες σεζόν. Στην πραγματικότητα, μόνο η Καμπανία είχε ένα περιφερειακό τμήμα στο πρωτάθλημα από εκείνη την περιοχή πριν από τον Α'ΠΠ. Ο πόλεμος οδήγησε στην αναστολή της λειτουργίας του συλλόγου, πριν αναδιοργανωθεί και επαναδραστηριοποιηθεί με το ίδιο όνομα.

Αυτή τη φορά, ξεκίνησε να ανταγωνίζεται άλλους συλλόγους της πόλης που δραστηριοποιήθηκαν, συμπεριλαμβανομένου του Ποδοσφαιρικού Συλλόγου Λίμπερτι (και η στολή της είχε αρχικά μπλε και άσπρες ρίγες), που ιδρύθηκε ως αντίπαλος σύλλογος της Μπάρι το 1909[3] και η αντιπαλός τους, ο Αθλητικός Σύλλογος "Ιντεάλ" (και η στολή τους είχε πράσινες και μαύρες ρίγες. Στην πραγματικότητα, ήταν η Λίμπερτι που έγινε η πρώτη ομάδα της επαρχίας της Μπάρι που έλαβε μέρος στη Σέριε Α, κατά τη διάρκεια της σεζόν 1921-1922, όταν οι κύριες ομάδες της χώρας είχαν αποχωρήσει από την FIGC.

Η επόμενη σεζόν ήταν η πρώτη στην οποία η Μπάρι έφτασε μέχρι τον ημιτελικό του Ιταλικού νότου, αλλά ηττήθηκε από την Λάτσιο. Και οι δύο σύλλογοι εμφανίστηκαν στο πρωτάθλημα για πρώτη φορά το 1924-1925, ωστόσο η Μπάρι υποβιβάστηκε, ενώ η Λίμπερτι από την άλλη έφτασε στον ημιτελικό του Νότου, πριν υποστεί βαριά ήττα από την Ρόμα.

Αθλητική Ένωση Μπάρι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μια σειρά από συγχωνεύσεις του συλλόγου έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια των ετών 1924-1925, οι οποίες είχαν σκοπό να δημιουργήσουν μια ενωμένη ποδοσφαιρική ομάδα που θα εκπροσωπεί την Μπάρι. Η πρώτη συγχώνευση πραγματοποιήθηκε μεταξύ της Μπάρι και της Λίμπερτι και επέλεξαν να χρησιμοποιούν το όνομα της πρώτης. Η νέα ομάδα έκανε πρεμιέρα στις 6 Φεβρουαρίου 1927 σε αγώνα εναντίον του Αουντάς Τάραντα.

Το ιταλικό ποδόσφαιρο ξεκίνησε να οργανώνεται εκείνη την περίοδο, καθότι παρόμοιες συγχωνεύσεις έλαβαν χώρα στην Νάπολη, στη Φλωρεντία και στη Ρώμη. Η δεύτερη συγχώνευση της Μπάρι έγινε στις 27 Φεβρουαρίου 1928, όταν συγχωνεύθηκε με την αμερικανική Ιντεάλ, δημιουργώνγτας την Αθλητική Ένωση Μπάρι. Στη νέα στολή, ενσωματώθηκαν οι ρίγες της Ιντεάλ, με τα κόκκινα και άσπρα χρώματα της Μπάρι.

Μετά το Ιταλικό Πρωτάθλημα του 1928-1929, το σύστημα του πρωταθλήματος αναδιοργανώθηκε και η Μπάρι τοποθετήθηκε στην Σέριε Β. Την ίδια περίοδο, ένας από τους παίκτες της Μπάρι, ο Ραφαέλε Κονσταντίνο, κλήθηκε στην ιταλική εθνική ομάδα ποδοσφαίρου, για πρώτη φορά στην ιστορία της Μπάρι. Αυτό έκανε την Μπάρι, την πρώτη ομάδα της Σέριε B, της οποίας παίκτης της, κλήθηκε στην εθνική ομάδα.[4]

Μεταξύ Σέριε A και Σέριε B[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

thumb|100px|left|Το εναλλακτικό λογότυπο της Μπάριthumb|100px|right|Το προηγούμενο λογότυπο της Μπάρι Η δεκαετία του 1930 και του 1940 ήταν η χρυσή εποχή της Μπάρι, παραμένοντας τα περισσότερα χρόνια στην Σέριε A με αποκορύφωμα την κατάκτηση της έβδομης θέσης του 1947, την υψηλότερη θέση που κατέκτησε ποτέ στην Σέριε Α.

Τη δεκαετία του 1950, υπήρξε στην αρχή, μια απότομη κατάρρευση της Μπάρι και μια εξίσου ταχεία ανάκαμψη προς το τέλος της δεκαετίας, όπου ανέβηκε ξανά και παρέμεινε άλλα τρία χρόνια στη Σέριε A (1958-1961). Τα αστέρια της ομάδας κατά την περίοδο αυτή ήταν ο Μπιάτζιο Καταλάνο και ο Ραούλ Κόντι. Ο σύλλογος συμμετείχε στην Σέριε A άλλες δύο φορές, τις περιόδους 1963-1964 και 1969-1970, με την τελευταία να είναι ιδιαίτερα οδυνηρή, καθότι σκόραρε μόνο 11 γκολ, το χαμηλότερο ποσοστό γκολ από οποιοδήποτε κορυφαίο σύλλογο. Το 1974 η Μπάρι υποβαθμίστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της, στην Σέριε Γ, τελειώνοντας τη σεζόν με 12 γκολ και 26 ήττες σε 38 παιχνίδια.

Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970 η Μπάρι επέστρεψε στη Σέριε B και χάρη σε μια ανοδική πορεία, περιόρισε την έλλειψη προώθησης το 1982. Επέστρεψε στη Σέριε A το 1985 και απέκτησε τους Άγγλους παίκτες Γκόρντον Κάουανς και Πολ Ράινταουτ, αλλά δεν ήταν σε θέση να αποτρέψει την γρήγορη επιστροφή στην Σέριε Β. Ανέβηκε ξανά στη Σέριε A το 1989. Τα αστέρια της ομάδας ήταν ο αμυντικός Τζιοβάνι Λοσέτο, ο μέσος Πιέτρο Μαϊελλάρο και ο Βραζιλιάνος επιθετικός Τζοάο Πάουλο. Κατέλαβε την αξιοσέβαστη 10η θέση το 1990, την τελευταία σεζόν της στο Ντέλλα Βιττόρια. Την επόμενη σεζόν η Μπάρι μετακόμισε στο στάδιο Σαν Νίκολα, που χτίστηκε για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1990, αλλά το 1992 -παρά την υπογραφή του Ντέιβιντ Πλατ- υποβιβάστηκε για μια ακόμη φορά.

Ανέβηκε το 1994 και είχε άλλη μία διετή παραμονή στη Σέριε A, έχοντας τον Ιγκόρ Πρόττι έναν τακτικό σκόρερ, και προβιβάστηκε πάλι το 1997 έχοντας στο ενεργητικό της, πολλά υποσχόμενους νέους, όπως τον Νίκολα Βεντόλα, τον Τζιάνλουκα Ζαμπρόττα, τον Αντόνιο Κασσάνο και τον Ντιέγκο Ντε Ασκέντις. Αυτή τη φορά κατάφερε μια τετραετή παραμονή στη Σέριε A, υπό την καθοδήγηση του Ευγκένιο Φασκέττι, παρά την δύσκολη σχέση του με πολλές ομάδες φιλάθλων του συλλόγου. Ο σύλλογος είχε από τότε μια γενικά αδιάφορη πορεία στη Σέριε B. Ωστόσο, φτάνοντας κοντά στην κορυφή του πίνακα της Σέριε B για το μεγαλύτερο μέρος της σεζόν 2008-09, η Μπάρι κέρδισε την επάνοδο στη Σέριε A στις 8 Μαΐου 2009, υπό την καθοδήγηση του Αντόνιο Κόντε.

Τον Νοέμβριο του 2009, μια πρόταση εξαγοράς της Μπάρι απορρίφθηκε.[5] Η εταιρεία JMJ Holdings με έδρα το Τέξας, έδειξε επίσης πρόθεση να αγοράσει την ομάδα, τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου.[6][7]

Με τους Λεονάρντο Μπονούσι και Αντρέα Ρανοσσχία ως κεντρικούς αμυντικούς και τον Μπαρρέτο ως επιθετικό, η Μπάρι απέδωσε καλά στο πρώτο μισό της σεζόν. Τελικά η Μπάρι τερμάτισε 10η. Ωστόσο, η Μπάρι έχασε 19 εκατομμύρια € το 2009., πράγμα που σήμαινε ότι η Μπάρι δεν δραστηριοποιήθηκε ιδιαίτερα την καλοκαιρινή μεταγραφική περίοδο του 2010 (μόνο οι Αλμίρον και Γκεζζάλ ήταν οι σημαντικές μεταγραφές συν την αγορά του Μπαρρέτο μετά τη λήξη του δανεισμού του, ο οποίος έσπασε το πόδι του στα μέσα της σεζόν) και στη χειμερινή μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου του 2011, απέτυχε να βρει τους αντικαταστάτες των Μπονούσι και Ρανοσσχία. Η εταιρεία άφησε την αρνητική οικονομική θέση λόγω της αύξησης του τηλεοπτικού εισοδήματος, καθώς και της πώλησης του Μπονούσι (κέρδος ύψους 6.450.000 €). Η Μπάρι είχε την θετική οικονομική θέση των 870.653 € στις 31 Δεκεμβρίου 2010 και καθαρά κέρδη 14 εκατομμυρίων € το 2010, λόγω έκτακτων εσόδων από πωλήσεις της μάρκας χορηγού.[8]

Η Μπάρι υποβιβάστηκε στην Σέριε B μετά τη σεζόν 2010-11, τερματίζοντας με 17 βαθμούς λιγότερο από την 17η Λέτσε. Κατά τη διάρκεια της σεζόν, ο προπονητής της ομάδας, Τζιαμπιέρο Βέντουρα αντικαταστάθηκε από τον Μπορτόλο Μούττι σε μια αποτυχημένη προσπάθεια να σωθεί η ομάδα από τον υποβιβασμό. Στις 4 Μαρτίου του 2011, η Μπάρι έδωσε το 1.000στο της παιχνίδι στην Σέριε A.

Το τέλος του Matarrese Βασιλείας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 13 Ιουνίου 2011 ο πρόεδρος Vincenzo Matarrese και το υπόλοιπο διοικητικό συμβούλιο παραιτήθηκε μετά από 28 χρόνια τον έλεγχο του συλλόγου. Vincenzo Torrente παρουσιάστηκε μέσα για να διαχειριστεί την πλευρά το καλοκαίρι του 2011 και ένα μεγάλο μέρος του ρόστερ παιχνιδιού είχε αφήσει πηγαίνετε λόγω οικονομικών δυσκολιών στο σύλλογο και να αντικατασταθούν από νέους παίκτες. Παρά τις έξι και επτά κυρώσεις σημείο στις ακόλουθες δύο εποχές, Μπάρι υπό Torrente ήταν σε θέση να επιτύχει έως τα μέσα του πίνακα Serie B τελειώνει όμως, ανησυχητικά, συμμετοχές συνέχισε να μειώνεται. Το καλοκαίρι του 2013, Torrente παραιτήθηκε και αντικαταστάθηκε από τον Carmine Gautieri , ο οποίος παραιτήθηκε και μετά από δύο εβδομάδες. Η κορυφαία θέση εργασίας στη συνέχεια ανατεθεί Roberto Alberti Mazzaferro.

Η οικονομική κατάσταση του συλλόγου συνέχισαν να μειώνονται και η οικογένεια Mattarese μείωσε το ποσό των χρημάτων που έχουν τεθεί σε κλαμπ. χρέος ανήλθε σε € 30εκ του συλλόγου, τον Φεβρουάριο του 2014. Ο σύλλογος κηρύχθηκε σε πτώχευση στις 10 Μαρτίου, 2014. Η πρώτη δημοπρασία πτώχευση, στις 18 Απριλίου 2014 ανακηρύχθηκε έρημη λόγω της έλλειψης μιας προσφοράς που πληρούνται όλες του κριτηρίου. Η δεύτερη δημοπρασία, στις 12 Μαΐου 2014, απέτυχε επίσης να βρείτε ένα πλειοδότη. Ο σύλλογος ήταν σε πραγματικό κίνδυνο εξαφάνισης.

Η Paparesta εποχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η τρίτη δημοπρασία πτώχευση πραγματοποιήθηκε την 20η Μαΐου του 2014, με ζητούμενη τιμή για τον σύλλογο μόλις € 2εκ. Μια κοινοπραξία με επικεφαλής τον πρώην Serie A διαιτητής Gianluca Paparesta απέκτησε με επιτυχία το club και το μετονόμασε σε FC Μπάρι 1908. Ένα ισχυρό ξόρκι της μορφής προς το τέλος της σεζόν, όπου η ομάδα έχασε μόλις δύο αγώνων την τελευταία της 15 Serie B, σήμαινε ότι Μπάρι προκρίθηκε στους 2013-14 Serie B play-offs. Μπάρι συναντήθηκε Κροτόνε στα προημιτελικά και κέρδισε με 3-0, για τη δημιουργία μια σύγκρουση εναντίον Latina, την πλευρά που τερμάτισε στην 3η θέση στην κανονική περίοδο. Το πρώτο σκέλος του τα πλέι-οφ ήταν ένα ξεπούλημα με πάνω από 50.000 άνθρωποι παρακολουθούν τον αγώνα, ένα απίστευτο επίτευγμα λαμβάνοντας υπόψη τον σύλλογο κατέγραψε προσέλευση του λιγότερο από 1.000 μόλις λίγους μήνες νωρίτερα.

Χορηγοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επίσημος χορηγός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Period Kit manufacturer Shirt partner
1978–79 Puma None
1980–81 Pouchain None
1981–84 Adidas MAN SE
1984–87 Cassa di Puglia
1987–90 Sud Leasing
1990–92 Sud Factoring
1992–95 Wuber
1995–97 CEPU
1997–98 Lotto Transport Gio.Bi
1998–03 TELE +
2003–05 Pasta Ambra
2005–06 Erreà
2006–09 Gaudianello
2009– Radionorba
2009–12 Banca Popolare di Bari
2012–13 Fashion District
2013–15 SuisseGas
2015–16 Nike Balkan Express
2016- Umbro None

Τρέχουσα ομάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από τις 12 Αυγ, 2016. [11]

Σημείωση: Σημαίες δείχνουν εθνική ομάδα, όπως ορίζεται σύμφωνα με τους κανόνες επιλεξιμότητας της FIFA . Οι παίκτες μπορεί να κατέχει περισσότερο από ένα μη-FIFA εθνικότητας.

Σημείωση: Οι σημαίες αφορούν την εθνική ομάδα, σύμφωνα με τους κανόνες επιλεξιμότητας της FIFA. Οι παίκτες μπορεί να κατέχουν περισσότερες ιθαγένειες εκτός FIFA.

Αρ. Θέση Παίκτης
1 Flag of Italy.svg GK Stefano Gori
3 Flag of Switzerland.svg DF Fabio Daprelà (on loan from Chievo)
4 Flag of Italy.svg MF Marco Romizi
5 Flag of Italy.svg DF Denis Tonucci
6 Flag of Italy.svg DF Mattia Cassani
7 Flag of Italy.svg FW Kingsley Boateng
8 Flag of Albania.svg MF Migjen Basha
9 Flag of Italy.svg FW Gaetano Monachello (on loan from Atalanta)
10 Flag of Italy.svg FW Giuseppe De Luca (on loan from Atalanta)
11 Flag of Italy.svg FW Francesco Fedato (on loan from Sampdoria)
12 Flag of Italy.svg GK Alessandro Micai
13 Flag of Italy.svg DF Valerio Di Cesare
14 Flag of Switzerland.svg MF Matteo Fedele (on loan from Carpi)
16 Flag of Brazil.svg MF Raphael Martinho
Αρ. Θέση Παίκτης
17 Flag of Italy.svg MF Federico Furlan
18 Flag of Greece.svg DF Vangelis Moras
19 Flag of Italy.svg FW Riccardo Maniero
20 Flag of Italy.svg MF Franco Brienza
21 Flag of Italy.svg FW Gaetano Castrovilli
22 Flag of Uruguay.svg GK Salvador Ichazo (on loan from Torino)
23 Flag of Italy.svg DF Stefano Sabelli
24 Flag of Italy.svg DF Nicola Turi
26 Flag of Italy.svg DF Giuseppe Scalera
27 Flag of France.svg MF Curtis Yebli
28 Flag of Slovakia.svg MF Dávid Ivan (on loan from Sampdoria)
29 Flag of Italy.svg MF Francesco Valiani
30 Flag of Italy.svg DF Elio Capradossi (on loan from Roma)

Έξω με τη μορφή δανείου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημείωση: Οι σημαίες αφορούν την εθνική ομάδα, σύμφωνα με τους κανόνες επιλεξιμότητας της FIFA. Οι παίκτες μπορεί να κατέχουν περισσότερες ιθαγένειες εκτός FIFA.

Αρ. Θέση Παίκτης
Flag of Italy.svg GK Enrico Guarna (at Foggia)
Flag of Italy.svg DF Vito Colaianni (at Vastese)
Flag of Senegal.svg DF Dembel Sall (at Pro Piacenza)
Flag of Greece.svg MF Savvas Gentsoglou (at Flag of Croatia.svg Hajduk Split)
Αρ. Θέση Παίκτης
Flag of Italy.svg MF Giovanni Di Noia (at Ternana)
Flag of Italy.svg MF Luca Guadalupi (at Fondi)
Flag of Italy.svg MF Lorenzo Longo (at Akragas)
Flag of Italy.svg FW Salvatore Caturano (at Lecce)

Οι παίκτες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημείωση: Οι σημαίες αφορούν την εθνική ομάδα, σύμφωνα με τους κανόνες επιλεξιμότητας της FIFA. Οι παίκτες μπορεί να κατέχουν περισσότερες ιθαγένειες εκτός FIFA.

Αρ. Θέση Παίκτης

Πρόεδροι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

The official presidential history of Bari, since 1929 until the present day.

  • Alfredo Atti (1929–31)
  • Liborio Mincuzzi (1931–32)
  • Sebastiano Roca (1932–33)
  • Raffaele Tramonte (1933–34)
  • Giovanni Tomasicchio (1934–35)
  • Giovanni Di Cagno Abbrescia (1935–36)
  • Vincenzo Signorile (1936–37)
  • Giuseppe Abbruzzese (1937–38)
  • Giambattista Patarino (1938–39)
  • Angelo Albanese (1939–40)
  • Pasquale Ranieri (1940–41)
  • Giuseppe Santoro (1941–42)
  • Antonio De Palma (1941–44)
  • Andrea Somma (1942–43)

  • Tommaso Annoscia (1944–50)
  • Rocco Scafi (1950–51)
  • Florenzo Brattelli (1951–52)
  • Francesco Saverio Lonero (1952–53)
  • Achille Tarsia Incuria (1953–56)
  • Gianfranco Brunetti (1956–59)
  • Vincenzo La Gioia (1959–61)
  • Angelo Marino (1961–63)
  • Angelo De Palo (1961–77)
  • Antonio Matarrese (1977–83)
  • Vincenzo Matarrese (1983–11)
  • Claudio Garzelli (2011–12) (as chief executive)
  • Francesco Vinella (2012–14) (as chief executive)0
  • Gianluca Paparesta (2014–16)
  • Cosmo Giancaspro(2016–)

Διευθυντικά ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Bari have had many managers and trainers, some seasons they have had co-managers running the team, here is a chronological list of them from 1928 onwards:[9]

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σέριε Β: 3

  • Πρωταθλήτρια: 1934–35, 1941–42, 2008–09

Μιτρόπα Καπ: 1

  • Νικήτρια: 1990

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]