Χρήστης:Greek Scorpion/πρόχειρο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


Λουίς Φαν Γκάαλ
OON

Ο Φαν Γκάαλ το 2014
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομαΑλοΐσιους Πάουλους Μαρία φαν Γκάαλ[1]
Ημερ. γέννησης8 Αυγούστου 1951 (1951-08-08) (68 ετών)[1]
Τόπος γέννησηςΆμστερνταμ, Ολλανδία
Ύψος6 ft 1 in (1,85 m)[2]
ΘέσηΜέσος
Ομάδες νέων
RKSV de Meer
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1972–1973ΑΦΚ Άγιαξ0(0)
1973–1977Ρουαγιάλ Αντβέρπ ΦΚ41(7)
1977–1978ΣΚ Τέλσταρ25(1)
1978–1986Σπάρτα Ρότερνταμ248(26)
1986–1987ΑΖ Άλκμααρ17(0)
Προπονητική καριέρα
ΠερίοδοςΟμάδα
1991–1997ΑΦΚ Άγιαξ
1997–2000Μπαρτσελόνα
2000–2002Ολλανδία
2002–2003Μπαρτσελόνα
2005–2009ΑΖ Άλκμααρ
2009–2011Μπάγερν Μονάχου
2012–2014Ολλανδία
2014–2016Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα. † Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Αλοΐσιους Πάουλους Μαρία φαν Γκάαλ OON (Πρότυπο:IPA-nl;[3] γενν. στις 8 Αυγούστου 1951) είναι Ολλανδός πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου. Σε συλλογικό επίπεδο, εργάστηκε ως προπονητής στις ομάδες του Άγιαξ, της Μπαρτσελόνα, της ΑΖ Άλκμααρ, της Μπάγερν Μονάχου και της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ενώ κάθισε δύο φορές στον πάγκο της Εθνικής ομάδας της Ολλανδίας. Ο Φαν Γκάαλ είναι ένας από τους πιο παρασημοφορημένος προπονητές ποδοσφαίρου παγκοσμίως, έχοντας κερδίσει 20 τίτλους στην προπονητική του καριέρα.[4][5]

Πριν την προπονητική του καριέρα, ο φαν Γκάαλ αγωνίστηκε ως μέσος στην Ρουαγιάλ Αντβέρπ, στην Τέλσταρ, στη Σπάρτα Ρότερνταμ, στον Άγιαξ και στην Άλκμααρ. Είναι επίσης αναγνωρισμένος καθηγητής φυσικής αγωγής, και δούλεψε σε λύκεια κάτα τη διάρκεια της καριέρας του ως ημιεπαγγελματία ποδοσφαιριστή.[6] Μετά από ένα σύντομο πέρασμα στην Άλκμααρ ως βοηθός προπονητή, ο φαν Γκάαλ εργάστηκε στον Άγιαξ ως βοηθός του Λίο Μπενχάκερ, και αργότερα ως πρώτος προπονητής το 1991. Υπό την καθοδήγηση του, η ομάδα κέρδισε τρία Πρωταθλήματα Ολλανδίας, το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, και το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ. Στη συνέχεια ανέλαβε την Μπαρτσελόνα το 1997 και κατέκτησε δύο Ισπανικά πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο Ισπανίας, αλλά αποχώρησε έπειτα από διαφωνίες με την διοίκηση της ομάδας.

Τότε, ο φαν Γκάαλ ανέλαβε την Εθνική Ολλανδίας, αλλά απέτυχε να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2002. Έπειτα επέστρεψε στην Μπαρτσελόνα για ένα χρόνο, πριν επιστρέψει στους πάγκους το 2005 για λογαριασμό της Άλκμααρ, με την οποία κέρδισε ένα Πρωτάθλημα Ολλανδίας, και προσελήφθη από την Μπάγερν Μονάχου το 2009.[7] Στην Γερμανία, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γερμανίας, το Κύπελλο Γερμανίας, και έφτασε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, ωστόσο επέστρεψε στην Εθνική Ολλανδίας, την οποία οδήγησε στην κατάκτηση της τρίτης θέσης στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014. Το ίδιο καλοκαίρι προσελήφθη από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, με την οποία κέρδισε το Κύπελλο Αγγλίας 2015-16 πριν απολυθεί το 2016.

Ποδοσφαιρική και πρώιμη προπονητική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Φαν Γκάαλ γεννήθηκε στο Άμστερνταμ.[1] Σε νεαρή ηλικία, ξεκίνησε να αγωνίζεται για την ερασιτεχνική ομάδα του Άμστερνταμ, ΡΚΣΒ ντε Μιρ. Στην ηλικία των 20, εντάχθηκε στην δεύτερη ομάδα του Άγιαξ, αλλά δεν αγωνίστηκε ποτέ στην πρώτη ομάδα, η οποία εκείνη την περίοδο προωθούσε παίκτες όπως ο Γιόχαν Κρόιφ και ο Γιόχαν Νεσκάν στην μεσαία γραμμή. Αργότερα, στάλθηκε δανεικός στην Ρουαγιάλ Αντβέρπ ΦΚ του Βελγικού πρωταθλήματος και υπό την καθοδήγηση του Γκάι Θάις τερμάτισε στην δεύτερη θέση του πρωταθλήματος το 1974 και το 1975. Κατά την παρουσία του στην Αντβέρπ, ο Φαν Γκάαλ έσπασε την μύτη του σε φιλικό αγώνα με την ΚΦ Κόρτραϊκ.[8] Μετά από την τετραετή παρουσία του στο Βέλγιο, επέστρεψε στην πατρίδα του και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου με την φανέλα της ΣΚ Τέλσταρ υπό την καθοδήγηση του προπονητή, Μιρσέα Πετέσκου, τον οποίο ακολούθησε στην Σπάρτα Ρότερνταμ. Μετέπειτα εντάχθηκε στην Άλκμααρ, όπου ανέλαβε και την θέση του βοηθού προπονητή το 1986. Μετά από μια σύντομη παρουσία στην Άλμααρ, επέστρεψε στον Άγιαξ για να γίνει ο βοηθός του Λέο Μπεενχάκερ. Όταν ο Μπεενχάκερ αποχώρησε το 1991, ο Φαν Γκάαλ τον αντικατέστησε στην θέση του προπονητή.[9]

Προπονητική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άγιαξ (1991–97)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Φαν Γκάαλ το 1988 ως βοηθός προπονητή με τον Άγιαξ.

Ο Φαν Γκάαλ ήταν προπονητής του Άγιαξ από το 1991 μέχρι το 1997 και είχε μια επιτυχημένη περίοδο. Υπό την καθοδήγηση του Φαν Γκάαλ, ο Άγιαξ κατέκτησε το πρωτάθλημα Ολλανδίας τρείς φορές, το 1994, το 1995 (όπου ολόκληρη την σεζόν 1994-95 ο Άγιαξ ήταν αήττητος και στο πρωτάθλημα και στο Τσάμπιονς Λιγκ) και το 1996.[10] Επίσης οδήγησε τον Άγιαξ στη κατάκτηση του Κυπέλλου Ολλανδίας το 1993 και την Ασπίδα Γιόχαν Κρόιφ το 1993, 1994, και 1995. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ο Άγιαξ κατέκτησε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1992 και το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ το 1995 νικώντας την Μίλαν στον τελικό. Η νίκη αυτή συνοδεύτηκε με την νίκη με 5-1 (συνολικά), επί της Ρεάλ Σαραγόσα στο ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ το 1995. Αργότερα στην ίδια χρονιά, ο Άγιαξ νίκησε την Βραζιλιάνικη ομάδα Γκρέμιο στα πέναλτι του τελικού του Κυπέλλου Τογιότα (αργότερα ονομάστηκε Διηπειρωτικό Κύπελλο). Ο Άγιαξ ήταν επίσης ο φιναλίστ στο Τσάμπιονς Λιγκ της περιόδου 1995-96 μετά την ήττα στον τελικό, από την Γιουβέντους στα πέναλτι.

Ο Άγιαξ ήταν τόσο επιτυχημένος υπό την καθοδήγηση του Φαν Γκάαλ κάτα την δεκαετία του 1990, με αποτέλεσμα η Εθνική Ολλανδίας ήταν στην πλειοψηφία της παίκτες του Άγιαξ, όπως ο Πάτρικ Κλάιφερτ, Μάρκ Όβερμαρς, Ντένις Μπέργκαμπ, Φρανκ και Ρόναλντ ντε Μπόερ, Έντγκαρ Ντέιβιντς, Κλάρενς Σέεντορφ, Βίνστον Μπόγκαρντ, Μίκαελ Ρέιζιγκερ και Εντβιν βαν ντερ Σαρ.

Με την λήξη του συμβολαίου του με τον Άγιαξ το 1997, ο Φαν Γκάαλ χρίστηκε ιππότης της Τάξης του Οράνζ-Νασάου.[11]

Μπαρτσελόνα (1997–2000)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Φαν Γκάαλ μετακόμισε στην Μπαρτσελόνα το 1997, αντικαθιστώντας τον Μπόμπι Ρόμπσον. Με βοηθό τον Ζοσέ Μουρίνιο (ήταν βοηθός και του Ρόμπσον), βοήθησε την ομάδα να κατακτήσει δύο Πρωταθλήματα Ισπανίας (1997–98 και 1998–99) και το Κύπελλο Ισπανίας της περιόδου 1997-98.[10] Παρά τις επιτυχίες αυτές, συγκρούστηκε με τα ΜΜΕ και δέχτηκε έντονη κριτική. Είχε δηλώσει πως του ήταν δύσκολο να προσαρμόσει την Μπαρτσελόνα στην ποδοσφαιρική του φιλοσοφία, λόγω πολιτισμικών διαφόρων, και δυσκολευόταν υπερβολικά επειδή κάποιοι παίκτες τον παράκουγαν.[12] Οι σχέσεις του με τον Ριβάλντο είναι ένα τέτοιο παράδειγμα: ο Φαν Γκάαλ επέμενε στο να χρησιμοποιεί τον Ριβάλντο στο αριστερό άκρο της επίθεσης, ενώ ο Ριβάλντο προτιμούσε να αγωνίζεται ως μέσος, υποτιμώντας έτσι τον Φαν Γκάαλ.[13]

Ο Φαν Γκάαλ τελικώς αποχώρησε από την Καταλανική ομάδα στις 20 Μαΐου 2000,[12] λίγες ημέρες αφού έχασε το πρωτάθλημα από την Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, με μια φράση που έμεινε στην ιστορία, "Amigos de la prensa. Yo me voy. Felicidades." (" Φίλοι του Τύπου. Αποχωρώ. Συγχαρητήρια.")[9] Επέστρεψε στην Ολλανδία, αναλαμβάνοντας την προπόνηση της Εθνικής ομάδας της Ολλανδίας, ενόψει του Παγκόσμιου Κυπέλλου του 2002.

Εθνική Ολλανδίας (2000–02)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπό τον Φαν Γκάαλ, η Ολλανδία ξεκίνησε άσχημα την προσπάθεια πρόκρισης στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002. Έχοντας τοποθετηθεί στον 2ο Όμιλο, κατάφερε να αποσπάσει εντός έδρας ισοπαλία με σκορ 2-2 απέναντι στην Εθνική Ιρλανδίας (μέχρι το 80ο λεπτό, η Ολλανδία έχανε με 2-0), εξαιτίας ενός τραυματισμού παίκτη της δεύτερης,.[14] Την νίκη με 4–0 επί της Εθνικής ομάδας της Κύπρου, την διαδέχθηκε η ήττα με 2–0 από την Εθνική Πορτογαλίας.

Το 2001, η Ολλανδία νίκησε τις εθνικές ομάδες Ανδόρρας, Κύπρου και Εσθονίας, αλλά παρόλο που νικούσε την πρωτοπόρο του ομίλου, Πορτογαλία με 2–0, οι Πορτογάλοι τελικώς ισοφάρισαν σε 2–2 στα τελευταία επτά λεπτά. Η έκβαση αυτή του αγώνα, έριξε την Ολλανδία στην τρίτη θέση του ομίλου, τρεις βαθμούς πίσω από την αήττητη Ιρλανδία. Όταν οι δύο ομάδες συναντήθηκαν στο Δουβλίνο, ο Φαν Γκάαλ πριν το παιχνίδι, καυχήθηκε ότι η ομάδα του ήταν η πιο ταλαντούχα, και πως ακόμη και οι Ιρλανδοί οπαδοί θα ήθελαν να προκριθούν οι Ολλανδοί. Από το 58ο λεπτό, η Ιρλανδία αγωνιζόταν με δέκα παίκτες αλλά σκόραρε 9 λεπτά αργότερα και κέρδισε με 1-0. Η Ολλανδία ήταν πλέον 7 βαθμοί πίσω της με δύο εναπομείναντα παιχνίδια, γεγονός που σήμαινε ότι η Ολλανδία απέτυχε να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου για πρώτη φορά από τη διοργάνωση του 1986.[15] Ο Φαν Γκάαλ παραιτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2002 και αντικαταστάθηκε από τον Ντικ Άντβοκαατ. Λίγο αργότερα, ξέσπασε η φημολογία πως ο Φαν Γκάαλ θα αντικαθιστούσε τον Σερ Άλεξ Φέργκιουσον στον πάγκο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μόλις ο Φέργκιουσον ανακοίνωνε στην συνταξιοδότηση του μέσα στη χρονιά. Σύμφωνα με τον Φαν Γκάαλ, ο Φέργκιουσον αποφάσισε να μην συνταξιοδοτηθεί και η συμφωνία κατέρρευσε.[16]

Επιστροφή στην Μπαρτσελόνα (2002–03)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Φαν Γκάαλ επέστρεψε στην Μπαρτσελόνα πριν το ξεκίνημα της σεζόν 2002-03, με συμβόλαιο μέχρι τον Ιούνιο του 2005, αλλά τα αποτελέσματα ήταν απογοητευτικά. Η ομάδα σημείωσε το αποτέλεσμα-ρεκόρ 10 νικών σε παιχνίδια του Τσάμπιονς Λιγκ αλλά δυσκολεύτηκε στο πρωτάθλημα. Έπειτα από 4 νίκες, 4 ισοπαλίες και 3 ήττες στα πρώτα 11 παιχνίδια του πρωταθλήματος, η Μπαρτσελόνα έχασε τρία παιχνίδια στη σειρά, από την Ρεάλ Σοσιεδάδ, την ουραγό Ράγιο Βαγιεκάνο και την Σεβίλλη. Δύο νίκες και μία ισοπαλία βελτίωσε την κατάσταση αλλά έπειτα από δύο διαδοχικές ήττες από την Βαλένθια και την Θέλτα Βίγο, αποχώρησε με κοινή συναίνεση από την ομάδα στις 28 Ιανουαρίου 2003 με την ομάδα να βρίσκεται στην 12η θέση, μόλις τρεις βαθμούς πάνω από την ζώνη του υποβιβασμού και 20 πόντους πίσω από την πρωτοπόρο Ρεάλ Σοσιεδάδ.[9]

Οι μεταγραφές του, κυρίως η απόκτηση του τερματοφύλακα Ρόμπερτ Ένκε, του μέσου Γκάιζκα Μεντιέτα και του Χουάν Ρομάν Ριγκουέλμε, ήταν απογοητευτικές.[17] Ο Ριγκουέλμε αποκτήθηκε ως αντικαταστάτης του Ριβάλντο, τον οποίο ο Φαν Γκάαλ τον άφησε ελεύθερο παρά το γεγονός πως είχε ένα χρόνο ακόμη στο συμβόλαιο του. Οι δυο τους είχαν σχηματίσει άσχημη σχέση μεταξύ τους στην προηγούμενη θητεία του Φαν Γκάαλ στην Μπατσελόνα και μετά την επιστροφή του, ο Ριβάλντο δήλωσε, "ο Φαν Γκάαλ είναι ο κύριος λόγος της αποχώρησης μου. Δεν συμπαθώ τον Φαν Γκάαλ, και είμαι σίγουρος πως ούτε αυτός με συμπαθεί."[18] Ο Φαν Γκάαλ απάντησε πως η έλλειψη αφοσίωσης του Ριβάλντο ήταν ο λόγος που έμεινε ελεύθερος, δηλώνοντας πως "ενδιαφερόταν μόνο στο να βγάζει περισσότερα λεφτά και να παίζει λιγότερο. Επιλέχθηκε ως ο καλύτερος παίκτης το 1999, αλλά δεν διαχειρίστηκε τον εαυτό του καλά από τότε και δεν συμπεριφερόταν όπως ένας ποδοσφαιριστής πρέπει. Είχε παραισθήσεις για την Μπάρτσα και ζητούσε άδεια τις περιόδους που πλησίαζαν σημαντικά παιχνίδια στο Τσάμπιονς Λιγκ. Επέιτα κρύβεται πίσω στο σπίτι του στη Βραζιλία. Παίζει για την Βραζιλία όπως τον χρειαζόμασταν στην Μπαρτσελόνα, και το απέδειξε αυτό στους τελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου, δείχνοντας πως φύλαγε τον εαυτό του για την Ιαπωνία."[19] Ο Ριβάλντο εντάχθηκε στην Μίλαν και κέρδισε το Τσάμπιονς Λιγκ εκείνης της σεζόν.

Επιστροφή στον Άγιαξ (2004)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2004, ο Φαν Γκάαλ επέστρεψε στον Άγιαξ ως τεχνικός διευθυντής, αλλά παραιτήθηκε αργότερα μέσα στην χρονιά έπειτα από μια έντονη διαφωνία με τον Ρόναλντ Κόεμαν.[20][21]

ΑΖ Άλκμααρ (2005–09)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Φαν Γκάαλ με την Άλκμααρ.

Τον Ιανουάριο του 2005, ανακοινώθηκε πως ο Φαν Γκάαλ θα αντικαθιστούσε τον Κο Αντριάανσε ως προπονητής της Άλκμααρ στις 1 Ιουλίου 2005.[22][23] Υπό τον Φαν Γκάαλ, η Άλκμααρ τερμάτησε δεύτερη στο πρωτάθλημα του 2005–06 και τρίτη το 2006–07. Ο Φαν Γκάαλ επίσης ήταν με την Άλκμααρ λ, φιναλίστ του Κυπέλλου του 2006-07 και έχασε τον αγώνα πλέι-οφ για πρόκριση στο Τσάμπιονς Λιγκ του 2007–08 από τον Άγιαξ με 4–2 στο σύνολο.

Ο Φαν Γκάαλ είχε ανακοινώσει την πρόθεση τον να αποχωρήσει από την Άλκμααρ στο τέλος της σεζόν 2007-08 λόγω απογοητευτικών αποτελεσμάτων, με την ομάδα να τερματίζει 11τη στο πρωτάθλημα.[24] Όταν αρκετοί παίκτες της Άλκμααρ δήλωσαν πως ήθελαν να παραμείνει στην Άλκμααρ, ωστόσο δήλωσε πως θα έδινε στους παίκτες μια ευκαιρία να αποδείξουν στους εαυτούς τους τι αξίζουν.

AZ started the 2008–09 season with two losses: 2–1 to NAC Breda and 0–3 to ADO Den Haag, but after that the Alkmaar-based club remained unbeaten until 18 April, topping the table ahead of Twente and Ajax for the entire season, despite being predicted to finish as low as 13th by pundits.[25] AZ had the best defensive record in the Eredivisie and the second-best goalscoring record, behind Ajax, thanks to its offensive duo of league topscorer Mounir El Hamdaoui and Brazilian Ari. They were crowned league champions on 19 April, one day after AZ suffered an unexpected loss at home to Vitesse, which ended a string of 28 unbeaten games (surpassing the team's 1980–81 record of 25 unbeaten games). That same day Ajax, the only opponent still in theory able to surpass AZ, lost 6–2 to PSV.[26][27]

Bayern Munich (2009–11)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Van Gaal and Bayern Munich players celebrating their Bundesliga victory in 2010.

On 1 July 2009, Van Gaal took over as coach of Bayern Munich.[28][29] He referred to his new employer as a "dream club". On 28 August 2009, he strengthened his team by signing compatriot Arjen Robben from Real Madrid; this reunited the two, with Van Gaal selecting Robben for his debut in the Netherlands U20 team.[30][31][32]

Van Gaal got off to a poor start as Bayern coach, winning only one of his first four matches in charge, and by November the club was on the brink of a first-round Champions League exit following two losses to Bordeaux. With Bayer Leverkusen at the top of the Bundesliga, speculation was rampant that he was on the brink of a departure from Bayern even earlier than his predecessor Jürgen Klinsmann. Van Gaal, however, kept insisting he is a "prozesstrainer", meaning that his team needs time to play the way he imagines.[33]

Van Gaal with Philipp Lahm in 2009.

Van Gaal installed many youth players as fixtures in the starting 11, including Thomas Müller and Holger Badstuber, and also converted the winger Bastian Schweinsteiger into a defensive midfielder. A feud with Italian striker Luca Toni, who had played an important role in Bayern's 2007–08 league and cup double, led to Toni's move to Roma. Bayern Munich's form, however, improved with two Champions League victories including an impressive 4–1 victory over Juventus in Turin, which allowed them to progress from their group in second position behind Bordeaux. By March, Bayern had moved to the semi-finals of the DFB-Pokal and were top of the Bundesliga, ahead of Bayer Leverkusen.

On 8 May 2010, Bayern were crowned Bundesliga champions following a 3–1 win at Hertha BSC,[34] making Van Gaal the first ever Dutch coach to win the Bundesliga.[35] On 15 May 2010, Bayern won the DFB-Pokal with a 4–0 victory over Werder Bremen, thus securing the domestic double.[36]

In the Champions League, Bayern won 4–4 on the away goals rule in the quarter-final against Manchester United[37] and 4–0 on aggregate against Lyon in the semi-final,[38] securing them a spot in the final, where Van Gaal was to meet his former pupil and assistant at Barcelona, Internazionale coach José Mourinho.[39] Bayern, however, lost the final 2–0, handing Inter a first Italian treble and thus failing to secure the treble themselves.[40] On 25 May 2010, Karl-Heinz Rummenigge expressed his desire to extend Van Gaal's contract as the club was very happy with his performance, despite Van Gaal still having one year of his contract to fulfil.[41] At the end of the season, Van Gaal was voted Manager of the Year by the German professional footballers in the yearly poll organized by VDV (professional players' union in Germany) and kicker.[42][43]

Van Gaal's Bayern started the 2010–11 season by winning the DFL-Supercup, which had been officially reinstated after a 14-year absence.[44]

On 7 March 2011, Bayern Munich declared that Van Gaal's contract was to be cancelled after the end of the 2010–11 season.[45] However, he was instead sacked on 10 April 2011 after losing the third place in the Bundesliga.[46]

Return to Netherlands national team (2012–14)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Van Gaal with the Dutch national team in 2013

On 6 July 2012, Van Gaal was presented as the new Netherlands coach.[47] "I am happy that the KNVB approached me," said Van Gaal, who was assisted by former Dutch internationals Danny Blind and Patrick Kluivert, both part of his successful Ajax squad from 1995. "This is the challenge which I have been waiting for."[48]

Van Gaal led the Netherlands through its 2014 World Cup qualification group as the team won nine and drew one of their ten matches with a goal difference of 34–5. Qualification was secured with two matches to spare, following a 2–0 away win against Andorra on 10 September 2013.[49]

Despite their successful qualifying campaign, expectations surrounding the Netherlands national team were comparatively low due to mixed pre-tournament friendly performances and the failure of the Dutch squad in Euro 2012, where they suffered three defeats out of three in the group stages in that tournament. In their first group game at the World Cup, at the Estádio Fonte Nova in Salvador, however, Van Gaal's Dutch team came from behind to defeat reigning champions Spain 5–1.[50] The Dutch victory over Spain was attributed in part to Van Gaal's use of counter-attacking tactics which disrupted the tiki-taka possession-based football of the Spanish team. His use of a 3–5–2 formation was notable, as opposed to the typical Dutch 4–3–3 and this helped the Netherlands to tactically take advantage of Spain's weaknesses.[51] In their next match, the Dutch were trailing 2–1 to Australia in the second half of their second group game, before winning 2–3 with the winning goal from young substitute Memphis Depay.[52]

Ahead of the last game in the group, Van Gaal accused FIFA of "playing tricks" in the scheduling of matches to advantage the home nation, as Brazil were to play their last group match four hours after the Dutch, who they could meet in the round of 16 depending on their result. Brazil manager Luiz Felipe Scolari reacted by saying, "It was FIFA who chose the kick-off time. Some people expressed a view that we were going to choose who we were going to play. Those sorts of comments are either stupid or ill-intentioned." Van Gaal also criticised the referees who had awarded penalties against the Dutch in both of their matches, calling the decisions "unjustified" and "incorrect".[53]

The Dutch won their last group match against Chile 2–0 to advance through as group winners.[54] They then defeated Mexico 2–1 in the round of 16, coming behind from a Giovani dos Santos goal in the 45th minute, with Wesley Sneijder and Klaas-Jan Huntelaar scoring in the 89th and 90+2 minutes respectively.

During their quarter-final match against Costa Rica in the World Cup, Van Gaal made the decision to substitute first-choice goalkeeper Jasper Cillessen for Tim Krul in the final minute of extra time. This decision paid off, as Krul saved two of the Costa Rican penalties to send the Netherlands through to the semi-finals to face Argentina. The Dutch team lost to Argentina in another penalty shootout. Van Gaal ended his tenure[55] as Netherlands manager on 12 July 2014 when the Dutch beat the hosts Brazil 3–0 in the third/fourth place play-off match with goals from Robin van Persie, Daley Blind and Georginio Wijnaldum.[56]

Manchester United (2014–16)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Van Gaal was confirmed to replace David Moyes as the new manager for Manchester United on 19 May 2014.[57] He signed a three-year contract coming into effect after the 2014 World Cup.[57] He named Ryan Giggs as his assistant manager, Marcel Bout as assistant coach, specialising in oppositional scouting, and Frans Hoek as goalkeeping coach.[57] Albert Stuivenberg was appointed as assistant coach.[58] Van Gaal claimed he had inherited a "broken" United squad,[59][60][61] and that he would give youth a chance.[62] Ed Woodward said Van Gaal had "impressed everyone around the club" and that there was "a real positive energy and buzz around the place".[63]

Van Gaal's first signings were midfielder Ander Herrera for £29 million,[64][65] and defender Luke Shaw for £30 million.[66][67] On 20 August, Argentine defender Marcos Rojo was bought for €20 million from Sporting CP[68] and, on 26 August, United signed Argentine winger Ángel Di María from Real Madrid on a five-year contract. Di María's £59.7 million fee set a new record for a signing by an English club, and took the club's summer spending to a reported £130 million.[69] On transfer deadline day, Van Gaal signed Daley Blind from Ajax for a fee of £14 million[70] and was granted an extension to sign Radamel Falcao on loan from Monaco for a reported £6 million.[71]

On 24 July, Van Gaal managed United for the first time as they beat the LA Galaxy 7–0 in a pre-season friendly,[72][73] using a 3–5–2 formation.[74] Manchester United won the 2014 International Champions Cup under Van Gaal, winning the final 3–1 against rivals Liverpool on 4 August.[75]

Van Gaal lost his first official game in charge, a 2–1 home defeat to Swansea City in the opening match of the 2014–15 Premier League season.[76] On 26 August, United lost 4–0 to League One side Milton Keynes Dons in the second round of the League Cup; it was United's earliest League Cup exit.[77] He won his first competitive game in United's fourth match of the league season, a 4–0 home victory over Queens Park Rangers, with goals from Di María, Herrera, Wayne Rooney and Juan Mata.[78]

After 10 league matches, United were in ninth place with 13 points and three victories, their worst start to the season since 1986–87 under Ron Atkinson.[79] Their poor run included a humiliating 5–3 defeat to newly promoted Leicester City. The squad was suffering from injuries, including to new signings Herrera, Rojo and Falcao.[79] Van Gaal reacted to the poor form by saying that it would take three years to take his United team to their full potential.[80]

On 4 February 2015, Van Gaal was charged by The Football Association (FA) over comments he made about the referee Chris Foy, saying, "Every aspect of a match is against us – the pitch, the referee" during United's goalless draw with Cambridge United.[81] After a requested hearing with the FA, Van Gaal was cleared of his charges, but was warned of future conduct.[82] On 8 February, Van Gaal was criticised by West Ham United manager Sam Allardyce for his long ball tactics after the Hammers conceded a late equaliser to United. Van Gaal responded to the criticism with statistics which seem to show that West Ham have played more long balls than his side.[83][84] His tactics were defended by fellow managers Arsène Wenger and Garry Monk.[85][86]

United's form improved as the season progressed. A run of seven consecutive Premier League wins was part of a ten-match unbeaten run that started with a 1–0 home win over Crystal Palace on 8 November 2014 and was ended by Southampton, who won 1–0 at Old Trafford on 11 January 2015.[87] United completed another sequence of seven league wins in a row between 28 February and 12 April, concluding with an impressive 4–2 defeat of champions and local rivals Manchester City. This was followed by three consecutive losses to Chelsea, Everton and West Bromwich Albion.[88] United were also knocked out at the quarter-final stage of the 2014–15 FA Cup by holders and eventual winners Arsenal, who inflicted a 2–1 home defeat on Van Gaal's team on 9 March.[89]

In his first season, Van Gaal led Manchester United to a fourth-place finish, three places and six points higher than the previous season.[90]

During the summer transfer window, Van Gaal strengthened his squad by bringing in Memphis Depay from PSV, Matteo Darmian from Torino, Sergio Romero from Sampdoria, Morgan Schneiderlin from Southampton, Bastian Schweinsteiger from Bayern Munich and Anthony Martial from Monaco.

United comfortably defeated Club Brugge in the qualifying round of the 2015–16 Champions League to earn a place in the group stage. Domestically, United were solid in defence and went top of the Premier League at the end of September; however, mixed results followed, leaving them in fourth position going into November. They were eliminated from the League Cup by Championship club Middlesbrough and were eliminated from the Champions League at the group stage on 8 December after a 3–2 loss away to VfL Wolfsburg. They finished third in their group and subsequently dropped down to the UEFA Europa League.[91] Fifteen days later, Van Gaal walked out of a press conference after being questioned about his future, amid speculations of dismissal following a six-game run without a win. He concluded, "I wish you a merry Christmas and maybe also a happy new year when I see you."[92]

The new year began well for the Dutchman with wins against Swansea City, Sheffield United and Liverpool, and a draw against Newcastle United. Manchester United, however, lost to Southampton on 23 January, rekindling rumors about Van Gaal offering to resign, but having his resignation rejected by United executive Ed Woodward.[93]

Wikinews-logo.svg
Τα Βικινέα έχουν ειδήσεις που σχετίζονται με το θέμα:

After a 3–0 defeat away to Tottenham Hotspur on 10 April, several United players reportedly turned on Van Gaal in the dressing room, calling him "clueless" and questioning his tactics after he openly criticized young striker Marcus Rashford and several other players and made several questionable decisions during the match, a result which left United four points off fourth-placed Manchester City.[94]

On 21 May 2016, Van Gaal won his first trophy with Manchester United, the FA Cup, when his side defeated Crystal Palace 2–1 after extra time; Jesse Lingard's winning goal made United matched Arsenal's then-record of 12 FA Cups.[95] Two days later, Van Gaal and the Dutch members of his staff were sacked by the club.[96]

Retirement[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

On 17 January 2017 it was announced that Van Gaal had retired "for family reasons".[97] He later said that it was only a sabbatical.[98] On 12 March 2019, Van Gaal announced his retirement from football.[99][100]

Personal life[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

The youngest of nine brothers and sisters, Van Gaal was brought up as a Catholic. His father, a salesman, died when Van Gaal was 11. At the age of 18, Van Gaal met Fernanda Obbes at a Catholic youth group. They married three years later, and had two daughters, Brenda and Renate. In 1994, Obbes died of liver and pancreatic cancer. Van Gaal was mocked by fans of Ajax's opponents for her illness.[101] In 2008, Van Gaal married his current wife, Truus, with whom he shares a holiday home near Albufeira, Algarve, Portugal.[102] According to The Daily Telegraph, it emerged in 2009 that Van Gaal had lost millions of pounds investing in fraudster Bernie Madoff's Ponzi scheme.[103]

Career statistics[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Club[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Van Gaal (right) playing for Sparta Rotterdam in 1983 against Feyenoord's Ruud Gullit
Club Season League Cup Europe Total
Apps Goals Apps Goals Apps Goals Apps Goals
Ajax 1971–72 0 0 0 0 0 0 0 0
1972–73 0 0 0 0 0 0 0 0
Total 0 0 0 0 0 0 0 0
Royal Antwerp 1973–74 9 2 3 0 12 2
1974–75 3 0 6 2 9 2
1975–76 19 4 2 2 4 0 25 6
1976–77 10 1 1 0 11 1
Total 41 7 12 4 4 0 57 11
Telstar 1977–78 25 1 25 1
Sparta Rotterdam 1978–79 31 5 31 5
1979–80 33 1 33 1
1980–81 33 5 33 5
1981–82 24 1 24 1
1982–83 33 5 33 5
1983–84 34 2 6 0 40 2
1984–85 30 4 3 0 33 4
1985–86 31 3 4 0 35 3
Total 248 26 3 0 10 0 261 26
AZ 1986–87 17 0 17 0
Career totals 331 34 15 4 14 0 360 38

Managerial statistics[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Team From To Record
G W D L Win % Ref.
Ajax 28 September 1991 30 June 1997 285 196 49 40 6.877
Barcelona 1 July 1997 20 May 2000[104] 171 95 32 44 5.556
Netherlands 3 July 2000[105] 1 February 2002[106] 15 8 4 3 5.333
Barcelona 1 July 2002[107] 28 January 2003[108] 30 16 5 9 5.333
AZ 1 July 2005 30 June 2009 176 102 38 36 5.795
Bayern Munich 1 July 2009[29] 10 April 2011[46] 96 59 18 19 6.146 [109]
Netherlands 6 July 2012[47] 12 July 2014[55] 28 17 9 2 6.071
Manchester United 16 July 2014[57] 23 May 2016 103 54 25 24 5.243
Total 888 536 179 173 6.036

Honours[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Managerial honours[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ajax[110][111]

Barcelona[111]

AZ[111]

Bayern Munich[111]

Manchester United[111]

Netherlands[111]

Awards and achievements[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Orders[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

See also[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

References[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Van Gaal: Aloysius Paulus Maria van Gaal: Manager». BDFutbol. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2017. 
  2. Ronay, Barney (19 May 2014). «Louis van Gaal: an aristocrat of the game». Irish Times. http://www.irishtimes.com/sport/soccer/english-soccer/louis-van-gaal-an-aristocrat-of-the-game-1.1801592. Ανακτήθηκε στις 20 May 2014. 
  3. Van in isolation is pronounced Πρότυπο:IPA-nl.
  4. Perrin, Charles. «WATCH Manchester United boss Louis Van Gaal's career factfile». Sunday Express. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2015. 
  5. «Former Man Utd boss Louis van Gaal retires for family reasons». Sky Sports. 17 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2017. 
  6. Van der Kaaij, Meindert (1997). Louis van Gaal (στα Dutch). Utrecht: Kwadrat, cop. σελ. 43 onw. ISBN 90-6481-277-2. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  7. James, Ryland (15 May 2009). «Bayern expect top marks from football professor Van Gaal». The Sydney Morning Herald. http://news.smh.com.au/breaking-news-world/bayern-expect-top-marks-from-football-professor-van-gaal-20090515-b4zd.html. Ανακτήθηκε στις 10 May 2010. 
  8. de Groote, Raoul. «Hoe Een Bodybuilder Avant La Lettre Van Gaals Neus Brak (in Dutch)». Staantribune. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2018. 
  9. 9,0 9,1 9,2 «Louis van Gaal». ESPN Soccernet. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2010. 
  10. 10,0 10,1 «Louis van Gaal – colourful and controversial but he is a serial winner». The Guardian. 23 April 2014. https://www.theguardian.com/football/2014/apr/22/louis-van-gaal-manchester-united-colourful-controversial. Ανακτήθηκε στις 24 April 2014. 
  11. «Over Louis» [About Louis] (στα Dutch). louisvangaal.nl. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2010. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  12. 12,0 12,1 «Van Gaal quits Barca». BBC. 20 May 2000. http://news.bbc.co.uk/2/hi/euro2000/teams/holland/756865.stm. Ανακτήθηκε στις 21 May 2010. 
  13. Tynan, Gordon (22 December 1999). «Rivaldo is dropped following row with Van Gaal». The Independent (London). https://www.independent.co.uk/sport/football/international/rivaldo-is-dropped-following-row-with-van-gaal-743006.html. Ανακτήθηκε στις 21 May 2010. 
  14. «Joy of Six: Symbolic reducers». The Guardian (London). 23 July 2007. https://www.theguardian.com/football/2007/jul/23/newsstory.sport11. Ανακτήθηκε στις 12 July 2014. 
  15. «The Joy of Six: Republic of Ireland football moments». The Guardian. 18 November 2011. https://www.theguardian.com/football/blog/2011/nov/18/joy-of-six-republic-ireland-football. Ανακτήθηκε στις 12 July 2014. 
  16. «Man U close in on Van Gaal». The Guardian (London). 23 January 2002. https://www.theguardian.com/football/2002/jan/23/newsstory.sport4. Ανακτήθηκε στις 22 June 2010. 
  17. «Van Gaal leaves Barca». BBC. 28 January 2003. http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/europe/2700353.stm. Ανακτήθηκε στις 10 May 2010. 
  18. «Soccer: This time Rivaldo loses the ego war». The New York Times. 24 July 2002. https://www.nytimes.com/2002/07/24/sports/24iht-soccer_ed3__7.html. Ανακτήθηκε στις 12 July 2014. 
  19. «Van Gaal hits back at Rivaldo». Sky Sports. http://www1.skysports.com/football/news/11833/2241655/van-gaal-hits-back-at-rivaldo. Ανακτήθηκε στις 12 July 2014. 
  20. «Van Gaal resigns from Ajax role». UEFA Official Website. 20 October 2004. http://www.uefa.com/uefachampionsleague/news/newsid=247122.html. Ανακτήθηκε στις 20 June 2014. 
  21. «Van Gaal resigns from post at Ajax». CNN. 20 October 2004. http://edition.cnn.com/2004/SPORT/football/10/20/netherlands.van-gaal/. Ανακτήθηκε στις 20 June 2014. 
  22. «Jacht op eerherstel heropend». Trouw (στα Dutch). 15 Ιανουαρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2010. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  23. «Van Gaal to take charge at Alkmaar». CNN. 14 January 2005. http://edition.cnn.com/2005/SPORT/football/01/14/alkmaar.vangaal/. Ανακτήθηκε στις 10 May 2010. 
  24. Ruizenaar, Theo (28 March 2008). «Van Gaal to step down as AZ Alkmaar coach». Reuters. http://uk.reuters.com/article/worldFootballNews/idUKL2889958720080328. Ανακτήθηκε στις 9 January 2010. 
  25. Schaerlaeckens, Leander (20 April 2009). «How AZ Alkmaar proved the pundits were way off target». The Guardian. https://www.theguardian.com/football/2009/apr/20/eredivisie-az-alkmaar-dutch-football. Ανακτήθηκε στις 2 August 2014. 
  26. «AZ Alkmaar loses 2–1 to Vitesse in Dutch soccer league Saturday». The Canadian Press. 18 April 2009. https://www.google.com/hostednews/canadianpress/article/ALeqM5j2aUlWUBM9Jzk4D7Amr-0THfFDpg. Ανακτήθηκε στις 19 April 2009. 
  27. «AZ Alkmaar wins Dutch First Division soccer title after PSV downs Ajax». The Canadian Press. 19 April 2009. https://www.google.com/hostednews/canadianpress/article/ALeqM5iRdPaZUa1Ug7nV9ZOHEJrKv5cO0w. Ανακτήθηκε στις 19 April 2009. 
  28. «Alkmaar approve switch: Van Gaal poised to take Bayern helm». FC Bayern. 13 May 2009. http://www.fcbayern.t-home.de/en/news/news/2009/19503.php. Ανακτήθηκε στις 13 May 2009. 
  29. 29,0 29,1 «Bayern appoint Van Gaal as coach». BBC Sport. 13 May 2009. http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/europe/8048852.stm. Ανακτήθηκε στις 13 May 2009. 
  30. «Arjen Robben signs for Bayern Munich». USA Today. 28 August 2009. https://www.usatoday.com/sports/soccer/2009-08-28-2569234383_x.htm. Ανακτήθηκε στις 26 May 2010. 
  31. «Van Gaal delighted with Robben». Virginmedia.com. 29 Αυγούστου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Σεπτεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2010. 
  32. James, Ryland (15 May 2009). «Bayern expect top marks from football professor Van Gaal». The Sydney Morning Herald. http://news.smh.com.au/breaking-news-world/bayern-expect-top-marks-from-football-professor-van-gaal-20090515-b4zd.html. Ανακτήθηκε στις 23 May 2009. 
  33. «FC Bayern München, "Ferguson? Capello?"». Süddeutsche Zeitung (στα German). 16 Οκτωβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2009. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  34. «Bayern celebrate title with win». ESPN. 8 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2010. 
  35. «What a season...». Bundesliga.de. 10 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2015. 
  36. «Bayern win Cup to clinch Double». BBC. 15 May 2010. http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/europe/8684950.stm. Ανακτήθηκε στις 15 May 2010. 
  37. «United buckle under Bayern strain». UEFA. 7 Απριλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2010. 
  38. «Olić treble takes brilliant Bayern to Madrid». UEFA. 27 Απριλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2010. 
  39. «Soccer: Master Van Gaal takes on to pupil Mourinho». Associated Press. 22 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2010. 
  40. «Bayern Munich 0 – 2 Internazionale». ESPN Soccernet. 22 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2010. 
  41. Collins, Ben (25 Μαΐου 2010). «Bayern want Van Gaal extension». Sky Sports. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2010. 
  42. «Robben voted Germany's top Footballer». Supersport.com. 8 Αυγούστου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2010. 
  43. «Trainer des Jahres: Das Wahlergebnis». kicker (στα German). 8 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2010. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  44. «Bayern win German Supercup». Eurosport. 7 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2010. 
  45. «Van Gaal Trainer bis Saisonende – Einvernehmliche Vertragsauflösung zum 30.6.2011». FcBayern.de. 7 Μαρτίου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2011. 
  46. 46,0 46,1 «FC Bayern and Louis van Gaal part company». Bayern Munich. 10 Απριλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2011. 
  47. 47,0 47,1 «Van Gaal returns to Dutch hot-seat». FIFA. 6 July 2012. https://www.fifa.com/worldcup/preliminaries/news/newsid=1661051/index.html. Ανακτήθηκε στις 6 July 2012. 
  48. Scholten, Berend (6 July 2012). «Van Gaal returns for second Netherlands spell 2012». UEFA Official Website. http://www.uefa.com/worldcup/news/newsid=1839534.html. Ανακτήθηκε στις 6 July 2012. 
  49. Scholten, Berend (10 September 2013). «Van Persie delivers Netherlands World Cup ticket». UEFA. http://www.uefa.com/worldcup/season=2014/matches/round=2000294/match=2008606/postmatch/report/index.html#dutch+book+finals+spot. Ανακτήθηκε στις 13 July 2014. 
  50. «Spain 1–5 Netherlands». BBC Sport. 13 June 2014. https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/25285043. Ανακτήθηκε στις 13 June 2014. 
  51. Ramesh, Priya (18 June 2014). «Tactical Analysis: How the Netherlands demolished Spain». Benefoot.net. http://www.benefoot.net/tactical-analysis-how-the-netherlands-demolished-spain/. Ανακτήθηκε στις 18 June 2014. 
  52. Sanghera, Mandeep (18 June 2014). «Australia 2–3 Netherlands». BBC Sport. https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/25285148. Ανακτήθηκε στις 18 June 2014. 
  53. «World Cup 2014: Fifa unfair over fixtures – Louis van Gaal». BBC Sport. 23 June 2014. https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/27970924. Ανακτήθηκε στις 23 June 2014. 
  54. «Holland 2–0 Chile – World Cup 2014: Goals from Leroy Fer and Memphis Depay seal victory for Netherlands». Daily Mail (London). 23 June 2014. http://www.dailymail.co.uk/sport/worldcup2014/article-2664721/Holland-vs-Chile-World-Cup-2014-LIVE-Follow-Group-B-action-happens.html?ico=sport%5Eheadlines. Ανακτήθηκε στις 23 June 2014. 
  55. 55,0 55,1 Lipton, Martin (12 July 2014). «World Cup 2014: Third place playoff will see Van Gaal and Scolari depart on very different notes». Daily Mirror (London). https://www.mirror.co.uk/sport/football/world-cup-2014/world-cup-2014-third-place-3845332. Ανακτήθηκε στις 20 July 2014. 
  56. «Van Persie und Co. demütigen ganz Brasilien erneut» (στα German). kicker. 12 July 2014. http://www.kicker.de/news/fussball/wm/spiele/weltmeisterschaft/2014/7/1417881/spielanalyse_brasilien-920_niederlande.html. Ανακτήθηκε στις 19 July 2014. 
  57. 57,0 57,1 57,2 57,3 «Manchester United: Louis van Gaal confirmed as new manager». BBC. 19 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2014. 
  58. «New coaching appointment: Albert Stuivenberg». Manchester United F.C.. 6 July 2014. http://www.manutd.com/en/news-and-features/football-news/2014/jul/albert-stuivenberg-appointed-as-assistant-coach-for-manchester-united.aspx. Ανακτήθηκε στις 9 July 2014. 
  59. «Louis van Gaal: I have inherited a broken Manchester United squad». The Guardian (London). 29 July 2014. https://www.theguardian.com/football/2014/jul/29/louis-van-gaal-broken-manchester-united-squad-david-moyes. Ανακτήθηκε στις 2 August 2014. 
  60. Herbert, Ian (28 July 2014). «Louis van Gaal says he is inheriting a 'broken' Manchester United squad». The Independent (London). https://www.independent.co.uk/sport/football/premier-league/louis-van-gaal-says-he-is-inheriting-a-broken-manchester-united-squad-9634294.html. Ανακτήθηκε στις 2 August 2014. 
  61. Ogden, Mark (28 July 2014). «New Manchester United manager Louis van Gaal says he has inherited a 'broken squad'». The Daily Telegraph (London). https://www.telegraph.co.uk/sport/football/teams/manchester-united/10996808/New-Manchester-United-manager-Louis-van-Gaal-says-he-has-inherited-a-broken-squad.html. Ανακτήθηκε στις 2 August 2014. 
  62. Ogden, Mark (29 July 2014). «Louis van Gaal planning for Manchester United's future by giving youth its chance». The Daily Telegraph (London). https://www.telegraph.co.uk/sport/football/teams/manchester-united/10998813/Louis-van-Gaal-planning-for-Manchester-Uniteds-future-by-giving-youth-its-chance.html. Ανακτήθηκε στις 2 August 2014. 
  63. Ogden, Mark (22 July 2014). «Louis van Gaal has brought positive energy to Manchester United, claims executive vice-chairman Ed Woodward». The Daily Telegraph (London). https://www.telegraph.co.uk/sport/football/teams/manchester-united/10983939/Louis-van-Gaal-has-brought-positive-energy-to-Manchester-United-claims-executive-vice-chairman-Ed-Woodward.html. Ανακτήθηκε στις 2 August 2014. 
  64. «Ander Herrera pays up contract and signs for Manchester United». The Guardian. 26 June 2014. https://www.theguardian.com/football/2014/jun/26/ander-herrera-signs-manchester-united. Ανακτήθηκε στις 3 September 2014. 
  65. Tynan, Gordon (26 June 2014). «Manchester United confirm signing of Athletic Bilbao midfielder». The Independent (London). https://www.independent.co.uk/sport/football/transfers/ander-herrera-manchester-united-confirm-signing-of-athletic-bilbao-midfielder-9566127.html. Ανακτήθηκε στις 3 September 2014. 
  66. «Manchester United buy Luke Shaw from Southampton for £30m». Sky Sports. 27 June 2014. http://www1.skysports.com/football/news/11667/9363721/premier-league-manchester-united-buy-luke-shaw-from-southampton-for-16330m. Ανακτήθηκε στις 3 September 2014. 
  67. De Menezes, Jack (27 June 2014). «Luke Shaw joins Manchester United: England defender completes £30m move from Southampton». The Independent (London). https://www.independent.co.uk/sport/football/transfers/luke-shaw-to-manchester-united-confirmed-england-defender-completes-30m-move-from-southampton-9568357.html. Ανακτήθηκε στις 3 September 2014. 
  68. «United sign Marcos Rojo from Sporting Lisbon». Manchester United. 20 August 2014. http://www.manutd.com/en/News-And-Features/Football-News/2014/Aug/Manchester-United-confirm-transfer-of-Marcos-Rojo-from-Sporting-Lisbon.aspx. Ανακτήθηκε στις 13 December 2015. 
  69. Jackson, Jamie (26 August 2014). «Ángel di María completes record £59.7m move to Manchester United». The Guardian (London). https://www.theguardian.com/football/2014/aug/26/angel-di-maria-completes-move-to-manchester-united. Ανακτήθηκε στις 26 August 2014. 
  70. «Ajax confirm the transfer of £14m Daley Blind to Manchester United». The Guardian (London). 1 September 2014. https://www.theguardian.com/football/2014/sep/01/ajax-transfer-daley-blind-manchester-unted. Ανακτήθηκε στις 14 September 2014. 
  71. «Man Utd sign Falcao on loan for £6m». BBC Sport. 2 September 2014. https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/29011493. Ανακτήθηκε στις 14 September 2014. 
  72. Jackson, Jamie (24 July 2014). «Manchester United hammer LA Galaxy as Van Gaal's reign starts with bang». The Guardian (London). https://www.theguardian.com/football/2014/jul/24/manchester-united-hammer-la-galaxy-as-van-gaals-reign-starts-with-bang. Ανακτήθηκε στις 2 August 2014. 
  73. Ogden, Mark (24 July 2014). «Manchester United thrash LA Galaxy 7–0 as Ander Herrera stars to give Louis van Gaal victory in first match». The Daily Telegraph (London). https://www.telegraph.co.uk/sport/football/teams/manchester-united/10987528/Manchester-United-thrash-LA-Galaxy-7-0-as-Ander-Herrera-stars-to-give-Louis-van-Gaal-victory-in-first-match.html. Ανακτήθηκε στις 2 August 2014. 
  74. Bate, Adam (25 July 2014). «Manchester United boss Louis van Gaal has found early success with 3–5–2 and might be tempted to stick with it». Sky Sports. http://www1.skysports.com/football/news/15115/9392807/manchester-united-boss-louis-van-gaal-has-found-early-success-with-3-5-2-and-might-be-tempted-to-stick-with-it. Ανακτήθηκε στις 2 August 2014. 
  75. Hirst, Paul (5 August 2014). «Manchester United vs Liverpool match report: United earn early bragging rights and lift trophy in US final after beating Premier League rivals». The Independent (London). https://www.independent.co.uk/sport/football/premier-league/manchester-united-vs-liverpool-match-report-united-earn-early-bragging-rights-and-lift-trophy-in-us-final-after-beating-premier-league-rivals-9648223.html. Ανακτήθηκε στις 16 August 2014. 
  76. Taylor, Daniel (16 August 2014). «Swansea upstage Manchester United in Louis van Gaal's Premier League bow». The Guardian (London). https://www.theguardian.com/football/2014/aug/16/manchester-united-swansea-city-premier-league-match-report. Ανακτήθηκε στις 16 August 2014. 
  77. «Louis van Gaal's miserable start to life as Manchester United boss continued with a massive cup shock at the hands of League One MK Dons». BBC Sport. 26 August 2014. https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/28847955. Ανακτήθηκε στις 27 August 2014. 
  78. Wallace, Sam (14 September 2014). «Angel Di Maria inspires first win for Louis van Gaal as Radamel Falcao makes debut». The Independent (London). https://www.independent.co.uk/sport/football/premier-league/manchester-united-vs-qpr-match-report-angel-di-maria-inspires-first-win-for-louis-van-gaal-as-radamel-falcao-makes-debut-9732274.html. Ανακτήθηκε στις 14 September 2014. 
  79. 79,0 79,1 McNulty, Phil (2 November 2014). «Man Utd: Ten talking points after Louis van Gaal's first 10 games». BBC Sport (British Broadcasting Corporation). https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/29873988. Ανακτήθηκε στις 3 November 2014. 
  80. «Louis van Gaal: Man Utd in a process that could last 'three years'». BBC Sport. 7 November 2014. https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/29949390. Ανακτήθηκε στις 7 November 2014. 
  81. «Louis van Gaal: Man Utd manager charged by FA over comments». BBC Sport (British Broadcasting Corporation). 4 February 2015. https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/31138539. Ανακτήθηκε στις 5 February 2015. 
  82. «Manchester United manager Louis van Gaal warned by FA over future conduct». Sky Sports. 18 February 2015. http://www1.skysports.com/football/news/11095/9720536/fa-cup-van-gaal-warned-by-fa. Ανακτήθηκε στις 20 February 2015. 
  83. «Sam Allardyce: 'We couldn't cope with long-ball Man Utd'». BBC Sport (British Broadcasting Corporation). 8 February 2015. https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/31262492. Ανακτήθηκε στις 11 February 2015. 
  84. Jolly, Richard (10 February 2015). «Man United boss Louis Van Gaal hits back at Sam Allardyce over tactics». ESPN FC (Entertainment and Sports Programming Network). http://www.espnfc.com/barclays-premier-league/story/2291593/man-united-boss-louis-van-gaal-hits-back-at-sam-allardyce-with-tactics-dossier. Ανακτήθηκε στις 11 February 2015. 
  85. «Arsene Wenger defends Van Gaal tactics». ESPN FC. 15 February 2015. http://www.espn.co.uk/football/sport/story/402639.html. Ανακτήθηκε στις 20 February 2015. 
  86. «Swansea boss Garry Monk backs Louis van Gaal in long-ball row». BBC Sport. 19 February 2015. https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/31538870. Ανακτήθηκε στις 20 February 2015. 
  87. Higginson, Marc (11 January 2015). «Man Utd 0–1 Southampton». BBC Sport. https://www.bbc.com/sport/0/football/30670763. Ανακτήθηκε στις 13 December 2015. 
  88. Osborne, Chris (2 May 2015). «Man Utd 0–1 West Brom». BBC Sport. https://www.bbc.com/sport/0/football/32460284. Ανακτήθηκε στις 13 December 2015. 
  89. McNulty, Phil (9 March 2015). «Man Utd 1–2 Arsenal». BBC Sport. https://www.bbc.com/sport/0/football/31689011. Ανακτήθηκε στις 13 December 2015. 
  90. «Hull City 0–0 Manchester United». BBC Sport. 24 May 2015. https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/32770866. Ανακτήθηκε στις 25 May 2015. 
  91. «Manchester United crash out after Naldo double for Wolfsburg». Guardianl. 8 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2015. 
  92. «Louis van Gaal: Manchester United boss walks out of news conference». BBC Sport. 23 December 2015. https://www.bbc.co.uk/sport/0/football/35166770. Ανακτήθηκε στις 26 December 2015. 
  93. Hayward, Paul (28 Ιανουαρίου 2016). «Glazers will trust Ed Woodward to make call on Louis van Gaal's Manchester United future». Telegraph.co.uk. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2016. 
  94. «Manchester United players have had enough of Louis van Gaal». The Independent (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2016. 
  95. Taylor, Daniel (21 May 2016). «Manchester United win FA Cup as Jesse Lingard sinks Crystal Palace». https://www.theguardian.com/football/2016/may/21/crystal-palace-manchester-united-fa-cup-final-match-report. Ανακτήθηκε στις 23 May 2016. 
  96. Critchley, Mark (23 May 2016). «Louis van Gaal sacked: Manchester United manager dismissed from Old Trafford post». https://www.independent.co.uk/sport/football/premier-league/louis-van-gaal-sacked-jose-mourinho-manchester-united-live-latest-news-a7043071.html. Ανακτήθηκε στις 23 May 2016. 
  97. «Former Man Utd boss Louis van Gaal retires for family reasons». Sky Sports. 17 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2017. 
  98. Surlis, Patrick (18 Ιανουαρίου 2017). «Former Manchester United manager Louis van Gaal denies retirement». Sky Sports. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2017. 
  99. Duncker, Charlotte (11 March 2019). «Former Manchester United manager Louis van Gaal announces retirement». Manchester Evening News (MEN Media). https://www.manchestereveningnews.co.uk/sport/football/man-utd-louis-van-gaal-15957434. Ανακτήθηκε στις 11 March 2019. 
  100. «Louis van Gaal: Former Manchester United, Barcelona and Bayern Munich boss retires at 67». BBC. 12 Μαρτίου 2019. 
  101. Meijer, Maarten (20 July 2014). «Louis van Gaal's cancer-stricken wife was mocked by fans as she battled for life». Daily Mail (London). http://www.dailymail.co.uk/sport/football/article-2700505/Fans-mocked-Louis-van-Gaals-cancer-stricken-wife-battled-life.html. Ανακτήθηκε στις 21 July 2014. 
  102. Chadband, Ian (19 May 2014). «Manchester United's Louis van Gaal: Arrogant, dominant and innovative (and that's what he says about himself)». The Daily Telegraph (London). https://www.telegraph.co.uk/sport/football/managers/louis-van-gaal/10832164/Manchester-Uniteds-Louis-van-Gaal-Arrogant-dominant-and-innovative.html. Ανακτήθηκε στις 20 May 2014. 
  103. Liew, Jonathan (15 August 2014). «The Van Gaal Dossier». The Daily Telegraph (London). http://s.telegraph.co.uk/graphics/projects/the-van-gaal-dossier/index.html. Ανακτήθηκε στις 8 January 2015. 
  104. «Barcas Trainer van Gaal gibt auf» (στα German). kicker. 20 May 2000. http://www.kicker.de/228957/artikel_barcas-trainer-van-gaal-gibt-auf.html. Ανακτήθηκε στις 28 January 2013. 
  105. «Louis van Gaal soll auf Rijkaard folgen» (στα German). kicker. 3 July 2000. http://www.kicker.de/230851/artikel_louis-van-gaal-soll-auf-rijkaard-folgen.html. Ανακτήθηκε στις 28 January 2013. 
  106. «Bondscoach Van Gaal tritt zurück» (στα German). kicker. 30 November 2001. http://www.kicker.de/news/fussball/intligen/startseite/257043/artikel_bondscoach-van-gaal-tritt-zurueck.html. Ανακτήθηκε στις 28 January 2013. 
  107. «Van Gaal kehrt nach Barcelona zurück» (στα German). kicker. 13 May 2002. http://www.kicker.de/news/fussball/intligen/startseite/265637/artikel_van-gaal-kehrt-nach-barcelona-zurueck.html. Ανακτήθηκε στις 28 January 2013. 
  108. «FC Barcelona entlässt van Gaal» (στα German). kicker. 28 January 2003. http://www.kicker.de/news/fussball/intligen/startseite/278430/artikel_fc-barcelona-entlaesst-van-gaal.html. Ανακτήθηκε στις 28 January 2013. 
  109. «Bayern München» (στα German). kicker. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2014. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  110. «When Ajax ruled the world». Four Four Two.com. 
  111. 111,0 111,1 111,2 111,3 111,4 111,5 «Louis Van Gaal». League Managers.com. 
  112. «World Soccer Awards – previous winners». World Soccer. 14 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2014. 
  113. «"Onze Mondial" Awards». RSSSF. 6 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2014. 
  114. «Van Gaal honoured with 'Rinus Michels Award'». AEFCA. 10 Ιουνίου 2009. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2010. 
  115. «Louis van Gaal coach van het jaar» [Louis van Gaal coach of the year] (στα Dutch). NU.nl. 15 Δεκεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2010. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  116. «Van Gaal becomes Coach of the Year». NOS. 16 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2014. 
  117. «Van Gaal zählt zu den Sprachwahrern des Jahres» [Van Gaal among the keepers of the language of the year] (στα German). Augsburger Allgemeine. 17 Μαρτίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαρτίου 2010. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2010. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  118. «Trainer des Jahres: Das Wahlergebnis». kicker. 8 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2010. 
  119. «Anton Geesink Award voor Louis van Gaal». JBN.nl (στα Dutch). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2018. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  120. «Louis van Gaal krijgt oeuvre-award». AD.nl (στα Dutch). CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  121. «Five things you should know about Louis van Gaal, Manchester United's new manager». Straitstimes. 2 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2014. 

External links[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρότυπο:Netherlands squad 2014 FIFA World Cup