Χουά Τουό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χουά Τουό
HuaTuo.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση2ος αιώνας
Bozhou
Θάνατος208[1]
Δυναστεία Χαν
Συνθήκες θανάτουθανατική ποινή
Χώρα πολιτογράφησηςEastern Han
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταιατρός
χειρουργός
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Χουά Τουό (c. 140-208 μ.Χ.) ήταν Κινέζος γιατρός που έζησε κατά την ύστερη Ανατολική δυναστεία Χαν. Τα ιστορικά κείμενα Records of the Three Kingdoms και Book of the Later Han καταγράφουν τον Χουά Τουό ως το πρώτο πρόσωπο στην Κίνα που χρησιμοποίησε αναισθησία κατά την διάρκεια χειρουργικής επέμβασης. Χρησιμοποίησε γενικό αναισθητικό συνδυάζοντας κρασί και αφέψημα βοτάνων που ονομάζεται mafeisan (麻沸散; "βρασμένη σκόνη κάνναβης). Πέρα από το ότι ήταν σεβαστός για την εξειδίκευσή του στην χειρουργική και την αναισθησία, ο Χουά Τουό ήταν διάσημος για τις ικανότητές του στον βελονισμό, την ιατρική με βότανα και τις Daoyin ιατρικές πρακτικές. Ανέπτυξε το Wuqinxi (五禽戲; "Ασκήσεις των 5 ζώων") μελετώντας τις κινήσεις της τίγρης, του ελαφιού, της αρκούδας, του πιθήκου και του γερανού.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μερικοί μελετητές πιστεύουν ότι ο Χουά Τουό έμαθε τις ιατρικές τεχνικές Ayurveda από τους πρώτους βουδιστές ιεραπόστολους στην Κίνα. Ο Victor H. Mair τον περιγράφει ως "πολλα χρόνια μπροστά από την εποχή του στην ιατρική γνώση και πρακτική", και προτείνει ότι το όνομα Hua Tuo, το οποίο προφέρονταν κατά προσέγγιση ghwa-thā στα παλιά κινέζικα, θα μπορούσε να είχε προέλθει από τον σανσκριτικό όρο agada "φάρμακο, τοξικολογία ". Αρκετές ιστορίες στη βιογραφία του υποστηρίζουν πως ο Χουά Τουό υπήρξε ενεργός "στις περιοχές όπου ιδρύθηκαν οι πρώτες βουδιστικές κοινότητες στην Κίνα".

Η βιογραφία του Χουά Τουό στο Sanguozhi τον περιγράφει σαν ταοϊκό xian (仙; "αθάνατος") και αναλύει λεπτομερώς τις ιατρικές του τεχνικές.

Ο Cao Cao, ένας πολέμαρχος που ανέβηκε στην εξουσία στα τέλη της δυναστείας των Χαν και έθεσε τα θεμέλια για το κράτος Cao Wei κατά τη περίοδο των τριών βασιλείων, διέταξε να εκτελεστεί ο Χουά Τουό. Ο Χουά Τουό κατέγραψε τις ιατρικές του τεχνικές καθώς περίμενε να έλθει η ώρα της εκτέλεσής του, αλλά τελικά κατέστρεψε το Qing Nang Shu (青囊書).

Μαφέισαν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το αναισθητικό Μαφέισαν του Χουά Τουό, το οποίο θεωρείται πως είναι το πρώτο αναισθητικό στον κόσμο, αποτελεί ένα μυστήριο πολλών χρόνων. Το Records of the Three Kingdoms και το Book of the Later Han υποστηρίζουν πως ο γιατρός δημιούργησε το αναισθητικό αυτό κατά την διάρκεια της Ανατολικής δυναστείας Χαν. Παρόλα αυτά, δεν έχουν βρεθεί καταγεγραμμένα τα υλικά του αυθεντικού αναισθητικού, ενώ έχουν γίνει διάφορες εκτιμήσεις από Κινέζους ιατρούς σε μεταγενέστερες χρονικές περιόδους. Υπάρχει διαμάχη σχετικά με την ιστορική ύπαρξη του μαφέισαν στην κινεζική λογοτεχνία.

Το όνομα mafeisan συνδυάζει το ma (麻; "κάνναβη, μούδιασμα"), fei (沸; "βρασμός, φούσκωμα") και san (散; "διάσπαση, φάρμακο σε μορφή σκόνης"). Ma μπορεί να σημαίνει "κάνναβη" και "μούδιασμα, μυρμήγκιασμα" (π.χ. mazui 麻醉 "αναισθητικό, ναρκωτικό").

Ο Lu Gwei-Djen και ο Joseph Needham προτείνουν ότι ο Χουά Τουό μπορεί να είχε ανακαλύψει την χειρουργική αναλγησία με τον βελονισμό, "εκτός από τα εντυπωσιακά φίλτρα για τα οποία έγινε τόσο διάσημος - αν ναι, το κράτησε για τον εαυτό του και τους μαθητές του, με αποτέλεσμα το μυστικό να μην επιβιώσει ".

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. de Crespigny (2007), p. 332.
  2. Chen (1977), pp. 36-40.
  3. Chen (2007), p. 293.
  4. Mair (1994), p. 227, p. 694.
  5. Ross, Stewart (2019). The First of Everything: A History of Human Invention, Innovation and Discovery. Michael O'Mara Books. p. 42. ISBN 978-1-78929-063-9.
  6. Cooper, Raymond; Che, Chun-Tao; Mok, Daniel Kam-Wah; Tsang, Charmaine Wing-Yee (2017). Chinese and Botanical Medicines: Traditional Uses and Modern Scientific Approaches. CRC Press. p. 129. ISBN 978-1-351-64525-6.
  7. Lu & Needham (2002), p. 118.
  8. Zhao, Peishan (1 January 2018). "Was There Mafeisan, An Anesthetic in Ancient China?" Journal of Anesthesia History. 4 (1): 56. doi:10.1016/j.janh.2017.11.040. ISSN 2352-4529