Μετάβαση στο περιεχόμενο

Χοσεΐν Αμανάτ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Χοσεΐν Αμανάτ
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα		حسین امانت (Περσικά)
Γέννηση1942
Τεχεράνη
Χώρα πολιτογράφησηςΙράν
Καναδάς
ΘρησκείαΜπαχάι Πίστη
Εκπαίδευση και γλώσσες
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο της Τεχεράνης
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααρχιτέκτονας
Αξιοσημείωτο έργοΠύργος Αζαντί
Περίοδος ακμής1966
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Ο Χοσεΐν Αμανάτ (αγγλ. Hossein Amanat, περσ. حسین امانت, γενν. 1942)[1][2]) είναι Ιρανός αρχιτέκτονας, που σταδιοδρόμησε κυρίως στον Καναδά και έλαβε την καναδική υπηκοότητα. Είναι γνωστός κυρίως ως ο σχεδιαστής του Πύργου Σαχιάντ (που μετονομάσθηκε σε Πύργο Αζαντί μετά την Ιρανική Επανάσταση του 1979) στην Τεχεράνη, των κτηρίων «Κιβωτού» στο Παγκόσμιο Κέντρο Μπαχάι στη Χάιφα και του ευκτήριου οίκου των Μπαχαϊστών στη Σαμόα. Ένα από τα τελευταία έργα του είναι το Ιερό του Αμπντούλ-Μπαχά.[3]

Σταδιοδρομία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως νεαρός ακόμη απόφοιτος του Πανεπιστημίου της Τεχεράνης[2], όντας μαθητής του Ιρανού αρχιτέκτονα, γλύπτη, ζωγράφου και πανεπιστημιακού Χούσανγκ Σεϊχούν (1920-2014), ο Αμανάτ κέρδισε έναν πανεθνικό διαγωνισμό το 1966 για να σχεδιάσει τον Πύργο Σαχιάντ, τον μετέπειτα Πύργο Αζαντί, στην Τεχεράνη.[4][5] Αυτό το σημαντικό έργο του έδωσε την ευκαιρία να δημιουργήσει κάποια από τα πλέον διακεκριμένα έργα του Ιράν με αναφορές στην παραδοσιακή περσική αριτεκτονική. Ανάμεσα σε αυτά είναι τα πρώτα κτήρια του Πανεπιστημίου Τεχνολογίας Σαρίφ στην Τεχεράνη[6], το Κέντρο Περσικής Κληρονομιάς, το κτήριο της Σχολής Διοικήσεως Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου της Τεχεράνης και το κτήριο της Πρεσβείας του Ιράν στο Πεκίνο. Ως μέλος της διωκόμενης από το νέο καθεστώς Πίστεως Μπαχάι, ο Αμανάτ διέφυγε από τη χώρα αμέσως μετά την Ιρανική Επανάσταση[7] το 1979. Ο νεότερος αδελφός του, ο Αμπάς Αμανάτ, ήταν καθηγητής Ιστορίας και Διεθνών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Γέιλ.

Ο Χοσεΐν Αμανάτ εγκαταστάθηκε στον Καναδά το 1980. Από τότε σχεδίασε τα τρία διοικητικά κτήρια της «Κιβωτού» του Μπαχαϊσμού στη Χάιφα του Ισραήλ[2][8][9][10], κτήρια στην Κίνα και θρησκευτικά και πολιτιστικά κέντρα του Μπαχαϊσμού στις ΗΠΑ, όπως και αρκετά συγκροτήματα οικογενειακών κατοικιών στη Σάντα Μόνικα (Καλιφόρνια), αλλά και υψηλά κτήρια μικτής χρήσεως στο Σαν Ντιέγκο και στο Μπέρναμπι.

Στις 7 Μαΐου 2019 ο Παγκόσμιος Οίκος της Δικαιοσύνης ανεκοίνωσε ότι ο Αμανάτ θα ήταν ο αρχιτέκτονας του νέου Ιερού του Αμπντούλ-Μπαχά.[3]

Κατάλογος έργων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα σημαντικότερα έργα του Αμανάτ είναι[11] τα εξής:

  1. Μνημείο Σαχιάντ (Πύργος Αζαντί) στην Τεχεράνη, 1971
  2. Αρχαιολογικό Μουσείο των Πασαργάδων, 1973
  3. Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας Σαρίφ (Πανεπιστήμιο Αριαμέχρ), 1975
  4. Κτήριο της Σχολής Διοικήσεως Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου της Τεχεράνης, 1980
  5. Πρεσβεία του Ιράν στο Πεκίνο, 1983
  6. Κτήριο του Παγκόσμιου Οίκου της Δικαιοσύνης, 1983
  7. Ευκτήριος Οίκος του Μπαχαϊσμού στη Σαμόα, 1984
  8. Κέντρο για τη μελέτη των Ιερών Κειμένων, 2001
  9. Επέκταση των Διεθνών Αρχείων, 2001
  10. Παγκόσμιο Διοικητικό κέντρο της Πίστεως Μπαχάι, 2001
  11. Πύργοι Horizons (ουρανοξύστες κατοικίας) στο Σαν Ντιέγκο, 2001
  12. Διεθνές Κέντρο Διδασκαλίας, 2001+
  13. Κέντρο Κοινότητας Μπαχάι του Πλέινο (Τέξας), 2004
  14. Κεντρική Βιβλιοθήκη Τσιανγκ-αν του Πανεπιστημίου Σιτσουάν (Τσενγκτού Κίνας), 2005
  15. Κέντρο Κοινότητας Μπαχάι του Bellevue, 2006
  16. Κέντρο Κοινότητας Μπαχάι της Κομητείας Λάουντουν, 2007
  17. Legacy, 2008
  18. Ουρανοξύστης Bayside στο Σαν Ντιέγκο, 2009
  19. Beijing broadcasting institute library, 2011
  20. Διαγωνισμός Εθνικού Μνημείου του Ολοκαυτώματος, 2011
  21. Zonda, 2016
  22. Arris, 2017
  23. Savina, 2017
  24. One 88, 2018
  25. 777 front, 2019

Τιμητικές διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • 1971 Μετάλλιο Τέχνης - Υπουργείο Παιδείας του Ιράν
  • 1975 Βασιλικό Μετάλλιο Σχεδίου «Παχλαβί»
  • 1985 Βραβείο «Τάκερ» για την Αριστεία στην Αρχιτεκτονική
  • 1995 «Αριστεία στον σχεδιασμό κτηρίων», Διαγωνισμός «Marble from Greece»
  • 2001 Βραβείο Αμερικανικού Ινστιτούτου Σκυροδέματος
  • 2024 Αναγόρευση σε επίτιμο διδάκτορα από το Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας


Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «حسین امانت - Hossein Amanat».
  2. 1 2 3 Baháʼí community of Canada. «Hossein Amanat». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Οκτωβρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2007.
  3. 1 2 «7 May 2019 – To all National Spiritual Assemblies | Baháʼí Reference Library». www.bahai.org. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2019.
  4. ↑ Hossein Amanat's official website. «Shahyad Monument». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Σεπτεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2007.
  5. ↑ «The man behind Iran's most famous tower». BBC News. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016.
  6. ↑ Hossein Amanat's official website. «Aryamehr University». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Νοεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2007.
  7. ↑ «Tehran's Azadi Tower, witness to history, victim of neglect». Reuters. 20 Φεβρουαρίου 2013.
  8. ↑ «Royal welcome at jubilee gathering in Samoa». Baháʼí World News Service. 30 Νοεμβρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2008.
  9. ↑ Todd, Douglas (21 Μαΐου 2001). «2 B.C. architects designed new world centre for Baha'i faith». Vancouver Sun. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2008.
  10. ↑ «Northern Virginia Baháʼí Center Opens Its Door». 23 Αυγούστου 2007. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2008.
  11. ↑ «Amanat Architect - High Tech Industrial Park». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2024.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Χοσεΐν_Αμανάτ&oldid=11781048"