Χοσέ Φιγερόα Αλκόρτα
| Χοσέ Φιγερόα Αλκόρτα | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | José Figueroa Alcorta (Ισπανικά) |
| Γέννηση | 20 Νοεμβρίου 1860 Κόρδοβα |
| Θάνατος | 27 Δεκεμβρίου 1931 Μπουένος Άιρες |
| Τόπος ταφής | Κοιμητήριο της Ρεκολέτα |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αργεντινή |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Ισπανικά |
| Σπουδές | Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | δικηγόρος πολιτικός δικαστής νομικός αντιπρόεδρος |
| Πολιτική τοποθέτηση | |
| Πολιτικό κόμμα/Κίνημα | Εθνικό Αυτονομιστικό Κόμμα |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Πρόεδρος της Αργεντινής (1906–1910) Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Αργεντινής Μέλος της Γερουσίας της Αργεντινής (1898–1904, Κόρδοβα) Κυβερνήτης της Κόρδοβα (1895–1898) πρέσβης της Αργεντινής στην Ισπανία Αντιπρόεδρος της Αργεντινής (1904–1906) |
| Υπογραφή | |
 | |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Χοσέ Μαρία Κορνέλιο Φιγερόα Αλκόρτα (ισπανικά: José María Cornelio Figueroa Alcorta, 20 Νοεμβρίου 1860 – 27 Δεκεμβρίου 1931) ήταν Αργεντινός δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος κατάφερε να είναι ο μοναδικός άνθρωπος που ηγήθηκε των τριών εξουσιών του κράτους: Αντιπρόεδρος του Έθνους (Πρόεδρος της Γερουσίας), από τις 12 Οκτωβρίου 1904 έως τις 12 Μαρτίου 1906, Πρόεδρος του Έθνους από την ημερομηνία αυτή και μέχρι τις 12 Οκτωβρίου 1910- και Πρόεδρος του Ανώτατου Δικαστηρίου του Έθνους της Αργεντινής, από το 1929 έως τον θάνατό του το 1931.[1]
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Φιγερόα Αλκόρτα γεννήθηκε στην Κόρδοβα ως γιος του Χοσέ Φιγερόα και της Τεοδοσία Αλκόρτα. Εκλέχθηκε εθνικός βουλευτής της Κόρδοβα πριν γίνει κυβερνήτης της επαρχίας το 1895. Το 1898 επέστρεψε στο Κογκρέσο της Αργεντινής ως γερουσιαστής. Το 1904 έγινε αντιπρόεδρος της Αργεντινής και το 1906 διαδέχθηκε τον Μανουέλ Κιντάνα στην προεδρία.[2][3][4] Ήταν ενεργός μασόνος.[5]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «JOSE F. ALCORTA DEAD; ARGENTINE JURIST; Was Chief Justice of Supreme Court and Had Served as President for Four Years». The New York Times. 28 Δεκεμβρίου 1931. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2024.
- ↑ Solberg, Carl E. (1979). Oil and Nationalism in Argentina: A History. Stanford University Press. σελίδες 12–. ISBN 9780804709859.
- ↑ Akers, Charles Edmond (1904). A history of South America, 1854-1904. E.P. Dutton. σελίδες 120–.
- ↑ Colby, Frank Moore· Churchill, Allen Leon (1909). New International Yearbook: A Compendium of the World's Progress. Dodd, Mead and Co. σελίδες 46–.
- ↑ «Masones Ilustres Argentinos». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2024.