Μετάβαση στο περιεχόμενο

Χοσέ Λουίς δε Βιλαγιόνγκα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Χοσέ Λουίς δε Βιλαγιόνγκα
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα		José Luis de Vilallonga (Ισπανικά)
Γέννηση29  Ιανουαρίου 1920[1][2][3]
Μαδρίτη[4][5]
Θάνατος30  Αυγούστου 2007[6][1][2]
Andratx
Τόπος ταφήςCementiri del Poblenou
Χώρα πολιτογράφησηςΙσπανία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙσπανικά
Γαλλικά
καταλανικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασυγγραφέας
δημοσιογράφος
ηθοποιός ταινιών
requeté soldier
Περίοδος ακμής1958 - 1998
Οικογένεια
ΣύζυγοςBegoña Aranguren (1999–2007)
Priscilla Scott Ellis (από 1945)[7]
ΣύντροφοςΜισέλ Ζιραρντόν
ΤέκναJuan Alphonso de Vilallonga y Ellis[8]
Susanna Carmen Margherita Beatriz de Vilallonga y Ellis[8]
ΓονείςSalvador de Vilallonga i de Càrcer[8]
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςensign provisional
Πόλεμοι/μάχεςΙσπανικός Εμφύλιος
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςPrix Cazes (1971)[9][10]
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Ο Χοσέ Λουίς δε Βιλαγιόνγκα υ Καμπέθα δε Βάκα, 9ος Μαρκήσιος του Καστελμπέλ (ισπ. José Luis de Vilallonga y Cabeza de Vaca, ix marqués de Castellbell‎‎, 29 Ιανουαρίου 1920 – 30 Αυγούστου 2007) ήταν Ισπανός ευγενής, συγγραφέας, διπλωμάτης, ηθοποιός και πρόσωπο των κοσμικών κύκλων. Ο ιδιόμορφος χαρακτήρας του, που έχει περιγραφεί ως «μείγμα αριστοκρατικής υπεροψίας, αυτοπεποιθήσεως και αδιαφορίας»[11], δημιούργησε πολλές φορές εχθρότητες με άλλα δημόσια πρόσωπα. Είχε επιπλέον τη φήμη πολύπλευρου, γοητευτικού και κομψού «καρδιοκατακτητή».[12][13] Αρκετές εφημερίδες δημοσίευσαν τον θάνατό του δίνοντάς του τον χαρακτηρισμό του «τελευταίου δανδή».[14][15]

Οικογένεια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Χοσέ Λουίς δε Βιλαγιόνγκα ήταν μέλος μιας σημαντικής καταλανικής οικογένειας ευγενών, γιος του Σαλβαδόρ δε Βιλαγιόνγκα υ Κάρθερ, 8ου Μαρκησίου του Καστελμπέλ, και της Μαρία δελ Κάρμεν Καμπέθα δε Βάκα υ Καρβαχάλ, θυγατέρας του Βιθέντε Καμπέθα δε Βάκα υ Φερνάντεθ δε Κόρδοβα, 9ου Μαρκησίου του Πορτάγο. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από τον Κυβερνήτη της Χιλής και μετέπειτα Αντιβασιλέα του Περού Μανουέλ δε Άματ υ Χουνιέντ, ενώ από την πλευρά της μητέρας του πρόγονοί του ήσαν μεταξύ άλλων ο σημαντικός εξερευνητής Άλβαρ Νούνιες Καμπέθα δε Βάκα, ο Φερράντε Β΄ Γκοντζάγκα και ο Χριστόφορος Κολόμβος.[16] Ο Αλφόνσο δε Πορτάγο ήταν πρώτος εξάδελφός του από την πλευρά της μητέρας του.[17]

Βιογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο δε Βιλαγιόνγκα (δεξιά) με την Όντρεϊ Χέπμπορν στην ταινία Πρόγευμα στο Τίφανις

Ο Βιλαγιόνγκα γεννήθηκε στη Μαδρίτη, φέροντας εκ γενετής τον τίτλο του Μαρκησίου του Καστελμπέλ. Πέρασε όμως τα δύο πρώτα έτη της ζωής του σε μια κλινική στο Μόναχο για να αναρρώσει από μια εντερική πάθηση με την οποία γεννήθηκε. Η γιαγιά του άσκησε ισχυρή επίδραση στο θέμα της εκπαιδεύσεώς του, η οποία ήταν ευρύτατη και προηγμένη για την εποχή εκείνη.

Μετά την ανακήρυξη της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας το 1931 η οικογένεια του Βιλαγιόνγκα πήγε να ζήσει στο Μπιαρίτς, αλλά επέστρεψε 6 μήνες αργότερα. Ωστόσο, όταν ξέσπασε ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος το 1936, ο Χοσέ Λουίς σπούδαζε στη Σχολή Σαιντ-Ελμ των Δομινικανών στο Αρκασόν της Γαλλίας. Ο πατέρας του τον διέταξε να επιστρέψει στην Ισπανία για να πολεμήσει στο πλευρό των Εθνικιστών, όπως και έγινε.[18]

Σε μια τετραετή ενασχόληση με τη διπλωματία, ο δε Βιλαγιόνγκα νυμφεύθηκε την πρώτη του σύζυγο, την Πρίσιλα Σκοτ-Έλις, κόρη του βαρόνου Τόμας Σκοτ-Έλις, όταν εργαζόταν στην ισπανική πρεσβεία του Λονδίνου. Γνωρίστηκαν τον Ιανουάριο του 1944 και παντρεύτηκαν στο Σανλούκαρ στις 20 Σεπτεμβρίου 1945. Η οικογένειά της δεν ενέκρινε τον γάμο και κανένα μέλος της δεν παρέστη στην τελετή. Ο πεθερός του έφθασε να αλλάξει τη διαθήκη του με την ελπίδα να προστατεύσει την κληρονομιά της κόρης του.[19] Κατόπιν ο δε Βιλαγιόνγκα ενδιαφέρθηκε για τη δημοσιογραφία και τη λογοτεχνία, δημοσιεύοντας τα πρώτα έργα του στο Diario de Barcelona. Μεταπολεμικώς, ο δε Βιλαγιόνγκα άρχισε να απογοητεύεται όλο και περισσότερο με την Ισπανία του Φράνκο, οπότε παραιτήθηκε από την ισπανική διπλωματική υπηρεσία για να ζήσει στο εξωτερικό.

Το 1954 δημοσιεύθηκε το πρώτο του μυθιστόρημα, το The Ramblas End in the Sea, γεγονός που έκανε τον λογοκριτή της ισπανικής δικτατορίας να εκδώσει απαγόρευση της επανεισδου του στη χώρα. Το βιβλίο μεταφράσθηκε στη γαλλική από τον Εμμανυέλ Ρομπλέ και «αποκάλυψε έναν συγγραφέα δυνατό, με χρώμα, παθητικό και γλαφυρό συγχρόνως»[20]. Μετά από την απαγόρευση, ο δε Βιλαγιόνγκα βρήκε εργασία ως ανταποκριτής εξωτερικού του εθνικού πρακτορείου τύπου της Γαλλίας EFE και των γνωστών περιοδικών Paris Match, Marie Claire και Vogue. Οι κοινωνικές του γνωριμίες και η ικανότητά του να μεταδίδει τα νέα του «τζετ σετ» της Ευρώπης τού απέφεραν τακτικές συνεργασίες, ενώ αργότερα στη ζωή του συνέγραψε και τέσσερα αυτοβιογραφικά βιβλία σχετικά με τις πολυάριθμες ερωτικές του περιπέτειες.[18] Απομαγνητοφωνώντας ηχογραφημένες συνεντεύξεις με τον Βασιλιά Χουάν Κάρλος Α΄ της Ισπανίας, συνέγραψε την πρώτη ιστορικά και μοναδική επίσημη βιογραφία του βασιλιά, η οποία κυκλοφόρησε το 1993 με τον τίτλο El Rey.[21]

Η σταδιοδρομία του Βιλαγιόνγκα ως ηθοποιού προέκυψε ως αποτέλεσμα των καλών γνωριμιών του με πολλές εξέχουσες μορφές του καλλιτεχνικού κόσμου. Πρωτοεμφανίσθηκε σε κινηματογραφική ταινία το 1958, στο έργο του Λουί Μαλ Οι εραστές. Τη δεκαετία του 1960 ερμήνευσε ρόλους σε πολλές ταινίες, τόσο του Χόλυγουντ όσο και ευρωπαϊκές, και μάλιστα συνεργάσθηκε με σημαντικούς σκηνοθέτες, όπως οι Φεντερίκο Φελίνι, Ανιές Βαρντά, Φρεντ Τσίνεμαν και Τζον Σλέσιντζερ.

Αν και αρνήθηκε ένα χολυγουντιανό συμβόλαιο, μια λαμπερή στιγμή στη σταδιοδρομία του ως ηθοποιού ήταν ο ρόλος του Χοσέ ντα Σίλβα Περέιρα, ενός ορμητικού» Βραζιλιανού εκατομμυριούχου, στην κλασική ταινία Πρόγευμα στο Τίφανις (1961).

Προσωπική ζωή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Χοσέ Λουίς δε Βιλαγιόνγκα νυμφεύθηκε τρεις φορές στη ζωή του[22]:

  • με την Έσυλτ Πρίσιλα («Πιπ») Σκοτ-Έλις, από το 1945 μέχρι το διαζύγιό τους το 1972[23]
  • με τη Συλιάνε Στέλλα Μορέλ (Syliane Stella Morell), από το 1974 μέχρι το διαζύγιό τους το 1995
  • με την Ισπανίδα δημοσιογράφο και συγγραφέα Βεγόνια Αρανγκούρεν (Begoña Aranguren), από το 1999.

Με τον δαπανηρό τρόπο ζωής του, σπατάλησε μεγάλο μέρος της περιουσίας της πρώτης συζύγου του. Εκτός αυτού, είχε πολλές ερωτικές σχέσεις, όπως με τη Γαλλίδα ηθοποιό Μισέλ Ζιραρντόν και την Ουγγαρέζα ηθοποιό Μάγκντα Γκάμπορ[24], αμφότερες ενώ ήταν ακόμα έγγαμος με τη Σκοτ-Έλις. Ζούσαν στη Γαλλία και στην Αργεντινή και απέκτησαν δύο τέκνα προτού χωρίσουν.[19] Η Ζιραρντόν αυτοκτόνησε το 1975, ένα έτος μετά τον τερματισμό της σχέσεώς τους από τον δε Βιλαγιόνγκα. Δύο φορές δικάσθηκε ο δε Βιλαγιόνγκα και βρέθηκε ένοχος για μη καταβολή διατροφής προς την πρώτη του σύζυγο, αλλά δεν πλήρωσε ποτέ. Η τελευταία του σύζυγος Βεγόνια Αρανγκούρεν απογοητεύθηκε επίσης μαζί του και το ζεύγος βρισκόταν σε διάσταση από το 2002. Η Αρανγκούρεν έγραψε το 2004 ένα καυστικό πορτρέτο του γηραλέου κοσμικού και του γάμου τους.[18]

Ο δε Βιλαγιόνγκα πέθανε στο σπίτι του, στο Αντράτς της νήσου Μαγιόρκα, σε ηλικία 87 ετών από «φυσικά αίτια».[25][26] Πίσω του άφησε τα τέκνα του Τζων και Κάρμεν από τον πρώτο γάμο του, καθώς και έναν υιοθετημένο τέκνο, τον Φαμπρίτσιο. Ο Βασιλιάς Χουάν Κάρλος εξέφρασε τη θλίψη του για τον θάνατο του δε Βιλαγιόνγκα.

Φιλμογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Έτος Τίτλος Ρόλος Σχόλια
1958Οι εραστέςΡαούλ Φλορές
1960L'Ennemi dans l'ombreΖωρζ Νταντιέ
1961Vive Henri IV, vive l'amourο επιτετραμμένος της Ισπανίας
1961Les mauvais coupsΠρεβιέ
1961L'affaire Nina B.Κουρτ
1961Πρόγευμα στο ΤίφανιςΧοσέ ντα Σίλβα Περέιρα
1962Οι ΠαριζιάνεςΛουί(ιστορία «Σοφί»)
1962Η Κλεό από τις 5 έως τις 7ο Εραστής
1962Le Rendez-vous de minuitΜπομπ
1962La loi des hommesιερέας
1963Η Μεγάλη Ληστεία του ΚαζίνοΜ. Γκριμπ
1963Les bonnes causesΠωλ Ντυπρέ
1964Behold a Pale Horseέμπορος αλόγων
1964Ένας υπέροχος κερατάςο πρόεδρος της Λέσχης
1965I tre voltiΡοντόλφ(ιστορία «Gli amanti celebri»)
1965Το κορόιδομη αναγραφόμενος στους συντελεστές του έργου
1965Ντάρλινγκπρίγκιπας Τσεζάρε ντε λα Ρομίτα
1965Η Ιουλιέτα των πνευμάτωνφίλος του Τζόρτζο
1966Una vergine per il principeΑλέξανδρος των Μεδίκων
1966Tecnica di un omicidioδρ. Γκόλντσταϊν / Φρανκ Secchy
1967L'homme qui trahit la mafiaΜάριο Βερόνα
1970Από μικρή στον έρωτακ. Έπσταϊν
1971Sapho ou la Fureur d'aimerΜωρίς Ντυράν-Βιορ
1971Οι διαρρήκτεςΤάσκο
1972Πώς να τα εκατοστήσετε και να θάψετε τους κληρονόμους σαςο στρατηγός που παρασημοφορεί τον Μαρτινέμη αναγραφόμενος στους συντελεστές του έργου
1973The AngelsΜπερνάρ
1975Trop c'est tropο φωτογράφος
1976Le bon et les méchants
1976Chi dice donna dice donnaΛουί(ιστορία «Donne d'affari»)
1980Μότο-κρος του θανάτουΜάγερ
1980Voltati EugenioΤριστάνο
1980Une femme au bout de la nuitΞαβιέ, ο σύζυγος
1981Εθνική κληρονομιάΆλβαρο
1981PatriziaΛόρδος Τζέιμς Κουκ
1981Dos y dos, cincoπατέρας του Χουάνχο
1982Nacional IIIΆλβαρο
1983Femmesμη αναγραφόμενος στους συντελεστές του έργου
1983ScarabΠρόεδρος Φράνσις
1984PoppersΜαξ
1985Τεξ, ο αετός της Δύσηςδρ. Γουόρτον
1988La DiputadaΦεδερίκο
1989Αίμα και άμμοςδον Χοσέ
1992El largo inviernoκόντε ντε Σαντμπενέ


Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 119283408. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) 119474239. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2015.
  3. ↑ filmportal.de. 69cc83795f324b4682bdf26c3d570d5f. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 19  Δεκεμβρίου 2014.
  5. ↑ Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων. xx0058066. Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2019.
  6. ↑ www.usatoday.com/life/people/2007-08-30-vilallonga-obit_N.htm?csp=34.
  7. ↑ p3759.htm#i37583. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  8. 1 2 3 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
  9. ↑ Ανακτήθηκε στις 9  Σεπτεμβρίου 2018.
  10. ↑ litterart.webador.fr/prix-litteraires/prix-francais/prix-cazes. Ανακτήθηκε στις 15  Δεκεμβρίου 2025.
  11. ↑ María Jesús Hernández, "Un Grande de España 'políticamente incorrecto'" in El Mundo, 30 August 2007
  12. ↑ Unknown, "«Playboys» por el placer de vivir bien" in La Razón, 14 May 2011
  13. ↑ Raquel Piñeiro, "José Luis de Vilallonga y Begoña Aranguren: La Boda Otoñal que Surgió de un Programa de Televisión", Vanity Fair, 28 Σεπτεμβρίου 2019
  14. ↑ Beatriz Cortázar, "Fallece en Mallorca, a los 87 años, José Luis de Vilallonga, el último dandi" in ABC, 31 August 2007
  15. ↑ M. Lorenci, "Muere a los 87 años el polifacético aristócrata José Luis de Vilallonga" in El Norte de Castilla, 31 August 2007
  16. ↑ Geneall.net, Ancestors of José Luis de Vilallonga
  17. ↑ Luis Antonio de Villena: «José Luis de Vilallonga, un gentilhombre del todo incorrecto», El Mundo, 10 Σεπτεμβρίου 2007
  18. 1 2 3 José Luis de Vilallonga | Times Online Obituary
  19. 1 2 Το λήμμα «Ellis, (Esyllt) Priscilla [Pip] Scott- (1916-1983), diarist» στο Oxford Dictionary of National Biography
  20. ↑ Το λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χ. Πάτση»
  21. ↑ Redacción, «Fallece a los 87 años el escritor José Luis de Vilallonga», La Vanguardia, 30 Αυγούστου 2007
  22. ↑ «José Luis de Vilallonga». IMDb. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2020.
  23. ↑ https://www.oxforddnb.com/view/10.1093/ref:odnb/9780198614128.001.0001/odnb-9780198614128-e-76869
  24. ↑ Paul Preston: Doves of War: Four Women of Spain (UPNE, 2002), σελ. 106
  25. ↑ «'Breakfast at Tiffany's' actor dies - USATODAY.com». usatoday30.usatoday.com. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2020.
  26. ↑ Harris M. Lentz III Obituaries in the Performing Arts, 2007: Film, Television, Radio, Theatre, Dance, Music, Cartoons and Pop Culture , σ. 392, στα Google Books

Πηγές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Θεόδωρος Γ. Μακρής: το λήμμα «Βιλαλλόνγκα Ζοζέ-Λουί ντε» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 502


Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Χοσέ_Λουίς_δε_Βιλαγιόνγκα&oldid=11462537"