Χλωδοβίκος Γ΄
| Χλωδοβίκος Γ΄ | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Clovis (Γαλλικά) και Chlodowech (Γερμανικά) |
| Γέννηση | 670 |
| Θάνατος | 676 |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | μονάρχης |
| Οικογένεια | |
| Γονείς | Χλωτάριος Γ΄ |
| Συγγενείς | Χλωτάριος Γ΄ (ίσως είναι πατέρας) |
| Οικογένεια | Μεροβίγγειοι |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Βασιλέας των Φράγκων |
 Σχετικά πολυμέσα | |
O Χλωδοβίκος Γ΄, (Clovis III, 670 - 676) μέλος του Οίκου των Μεροβιγγείων ήταν για σύντομο χρόνο Βασιλιάς της Αυστρασίας (675 - 676). Ήταν ίσως (ο πρώτος) γιος του Θευδέριχου Γ΄ της Νευστρίας & Αυστρασίας (τρίτου γιου τού Χλωδοβίκος Β΄ της Νευστρίας & Βουργουνδίας), μερικοί τον θεωρούν γιο του Χλωδοβίκος Β΄. Την εποχή που ανέβηκε στον θρόνο ήταν ακόμα μικρό παιδί, βασίλευσε τόσο λίγο που πολλοί τον θεωρούν απλά έναν διεκδικητή.[1] Μερικές φορές απαριθμείται ως Χλωδοβίκος Δ΄ αντί για Χλωδοβίκος Γ΄.[2] Οι μόνες πληροφορίες που σχετίζονται με την βασιλεία του προέρχονται από τα "Βασανιστήρια του Λεοντεγκάρ" που γράφτηκαν την ίδια εποχή.[3]
Διεκδικητές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι μεγιστάνες υποστηρικτές του στην Αυστρασία τον περιγράφουν ως νόθο γιο του Χλωτάριου Γ΄ της Αυστρασίας (μεγαλύτερου αδελφού τού Θευδέριχου Γ΄). Όταν δολοφονήθηκε ο θείος του Χιλδέριχος Β΄ (675) τα βασίλεια της Αυστρασίας και της Νευστρίας δέχτηκαν διαφορετικούς διεκδικητές. Στην Νευστρία τοποθετήθηκε διάδοχος ο Θευδέριχος Γ΄ με την στήριξη του Λεοντεγκάρ, επισκόπου του Αουτάν. Την εποχή εκείνη ο Εμπρόιν πρώην Μαγιορδόμος της Νευστρίας, δραπέτευσε από την φυλακή σε μονή και ενώθηκε με τους πατριώτες του Χλωδοβίκου Γ΄ στην Αυστρασία.[4] Οι μεγιστάνες ισχυρίστηκαν ότι σαν γιος του μεγαλύτερου αδελφού Χλωτάριου Γ΄ έχει περισσότερα δικαιώματα στον θρόνο.[4] Τα "Βασανιστήρια του Λεοντεγκάρ" ισχυρίζονται ότι αυτό ήταν ένα ψέμα αφού ο Χλωτάριος Γ΄ είχε πεθάνει πολύ πρόωρα 21-23 ετών πριν προλάβει να παντρευτεί. Οι υποστηρικτές του ισχυρίστηκαν ότι είχε το όνομα του παππού του Χλωδοβίκος Β΄, το όνομα ωστόσο ήταν πολύ διαδεδομένο στην κοινωνία των Μεροβιγγείων. Ο Θευδέριχος Γ΄ απέκτησε ωστόσο έναν γιο μετά τον θάνατο του Χλωδοβίκου Γ΄ (677) που τον ονόμασε επίσης Χλωδοβίκο τον μελλοντικό Χλωδοβίκο Δ΄, αυτό δείχνει ότι οι ισχυρισμοί που γράφουν τα "Βασανιστήρια του Λεοντεγκάρ" είναι σωστοί, ήταν γιος του Θευδέριχου Γ΄.[3]
Άνοδος στον θρόνο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Τον τοποθέτησαν στον θρόνο σε αντίθεση με τον Δαγοβέρτο Β΄ (εξάδελφο τού Θευδέριχου Γ΄), που τον προωθούσε ο Βούλφοαλντ Μαγιορδόμος της Αυστρασίας. Πιθανώς ήλπιζε να χρησιμοποιήσει τον διεκδικητή για να αντιπαρατεθεί στον Θευδέριχο Γ΄ και στον Πεπίνο τού Χέρσταλ μαγιορδόμο της Νευστρίας-Βουργουνδίας. Παρ' όλη την πρόθεσή του, δεν μπόρεσε να εκτοπίσει τον Θευδέριχο Γ΄ ούτε τον Πεπίνο, έλαβε όμως την παλιά θέση του ως Μαγιορδόμου της Νευστρίας. Ο Εμπροίν χρειαζόταν έναν νόμιμο Μεροβίγγειο διεκδικητή για να μπορέσει ο ίδιος ως Μαγιορδόμος να συγκροτήσει τον στρατό και να εκδώσει βασιλικά διατάγματα.[3][5] Ο γιος του Πεπίνου του Χέρσταλ Κάρολος Μαρτέλος θα ακολουθήσει την ίδια διαδικασία με άλλον έναν Μεροβίγγειο διεκδικητή τον Χλωτάριο Δ΄ (717).[3] Ο Εμπροίν προχώρησε με τον στρατό του στα βορειοδυτικά του βασιλείου και έκανε κατάσχεση του βασιλικού θησαυρού (675), όταν τον απέκτησε δεν είχε ανάγκη περισσότερο τον μικρό Χλωδοβίκο Γ΄ και υποστήριξε τον Θευδέριχο Γ΄. Οι ευγενείς στην Νευστρία που ήταν αντίπαλοι με τον Εμπροίν δεν υποστήριξαν τον Θευδέριχο Γ΄ και ανέβασαν στον θρόνο τον πρώτο του ξάδελφο Δαγοβέρτο Β΄ (2 Απριλίου 676 - 30 Ιουνίου 676).[1]
Νομίσματα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Έχουν βρεθεί μερικά νομίσματα που χρονολογούνται την περίοδο της βασιλείας του Χλωδοβίκου Γ΄, το έχουν πιστοποιήσει ιστορικοί του 20ου αιώνα όπως ο Φίλιπ Γκριέρσον.[6] Ένα χρυσό νόμισμα με την επιγραφή "CHLODOVIO RIX" και το όνομα του νομισματοκόπου χρεώνεται στην βασιλεία του. Άν και εξακολουθούσαν να κόβονται χρυσά νομίσματα την εποχή του Χλωδοβίκου Δ΄ δεν είναι βέβαιο ότι υπήρχε η ίδια πρακτική την δεκαετία του 670.[7] Τα τελευταία χρυσά νομίσματα που έχουν κοπεί στην Μασσαλία με το όνομα "Χλωδοβίκος" ανήκουν πιθανότατα στον Χλωδοβίκο Γ΄. Ο Δαγοβέρτος Β΄ εξακολούθησε την ίδια τακτική τοποθετώντας στην όπισθεν πλευρά του νομίσματος τον Βυζαντινό σταυρό.[8] Η μετέπειτα τύχη του Χλωδοβίκου Γ΄ είναι άγνωστη.[9]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Gerberding (1987), σ. 71
- ↑ Grierson & Blackburn (2007), σ. 84
- 1 2 3 4 Fouracre & Gerberding (1996), σ. 236
- 1 2 Wood (1994), σ. 230
- ↑ Gerberding (1987), σ. 83
- ↑ Blet-Lemarquand, Bompaire & Morrisson (2010), σ. 183
- ↑ Grierson & Blackburn (2007), σ. 93
- ↑ Grierson & Blackburn (2007), σσ. 130–31
- ↑ Fouracre & Gerberding (1996), σ. 243
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- The Oxford Merovingian Page.
- Blet-Lemarquand, Maryse; Bompaire, Marc; Morrisson, Cecile (2010). "Platine et plomb dans les monnaies d'or merovingiennes: nouvelles perspectives analytiques". Revue Numismatique (166): 175–198.
- Fouracre, Paul J.; Gerberding, Richard A., eds. (1996). Late Merovingian France: History and Hagiography, 640–720. Manchester University Press.
- Gerberding, Richard A. (1987). The Rise of the Carolingians and the Liber Historiae Francorum. Oxford: Oxford University Press.
- Grierson, Philip; Blackburn, Mark (2007). Medieval European Coinage, Volume 1: The Early Middle Ages (5th–10th Centuries). Cambridge: Cambridge University Press.
- Wood, Ian N. (1994). The Merovingian Kingdoms, 450–751. Harlow: Longman.
