Χέρμαν Μπαρ
| Χέρμαν Μπαρ | |
|---|---|
Ο Χέρμαν Μπαρ τον Φεβρουάριο του 1891 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Hermann Bahr (Γερμανικά) |
| Γέννηση | 19 Ιουλίου 1863 Λιντς |
| Θάνατος | 15 Ιανουαρίου 1934 Μόναχο |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αυστρία Αυστροουγγαρία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γερμανικά |
| Σπουδές | Πανεπιστήμιο Φέντκοβιτς |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | θεατρικός συγγραφέας κριτικός λογοτεχνίας σκηνοθέτης θεάτρου συγγραφέας κριτικός θεάτρου δημοσιογράφος πεζογράφος δημοσιογράφος άποψης δοκιμιογράφος φιλόλογος νομικός φιλολογικός συντάκτης κριτικός |
| Περίοδος ακμής | 1887 |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Άννα φον Μίλντενμπουργκ Rosa Bahr |
| Γονείς | Alois Bahr |
| Αδέλφια | Otto Bahr |
Ο Χέρμαν Μπαρ (γερμανικά: Hermann Bahr, 19 Ιουλίου 1863 – 15 Ιανουαρίου 1934) ήταν Αυστριακός συγγραφέας, θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης και λογοτεχνικός και θεατρικός κριτικός, εμπνευστής του λογοτεχνικού κινήματος Νέα Βιέννη. Το ενδιαφέρον του για το κίνημα του μοντερνισμού τον ώθησε στην προώθηση των νέων τάσεων στη λογοτεχνία και τις τέχνες στη Βιέννη και τον κατέστησε καθοριστικό παράγοντα στις λογοτεχνικές εξελίξεις στην αυστριακή και γερμανόφωνη λογοτεχνία στο τέλος του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα. [1]
Βιογραφικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε το 1863 στο Λιντς και ήταν γιος δικηγόρου, συμβολαιογράφου και φιλελεύθερου μέλους του κρατικού κοινοβουλίου. Μετά τη βασική του εκπαίδευση στο Λιντς, το 1878 έως το 1881 παρακολούθησε σχολείο Βενεδικτίνων στο Σάλτσμπουργκ. Αποφοίτησε από το λύκειο ως ένας από τους καλύτερους μαθητές, έτσι εκφώνησε λόγο κατά την αποφοίτηση. Η ομιλία του με θέμα Η αξία της εργασίας λέγεται ότι προκάλεσε ένα μικρό σκάνδαλο λόγω του σοσιαλιστικού περιεχομένου.[2]
Άρχισε τις σπουδές του στη Βιέννη, αρχικά στην κλασική φιλολογία, αλλά μεταγράφηκε στη νομική μετά από λίγες μόνο εβδομάδες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο νεαρός Μπαρ γνώρισε τον ηγέτη των Γερμανών εθνικιστών Γκέοργκ φον Σένερερ και άρχισε να συχνάζει σε γερμανικούς εθνικιστικούς κύκλους. Τον Μάρτιο του 1883, εξαιτίας μιας εθνικιστικής ομιλίας του σε τελετή για τον θάνατο του Ρίχαρντ Βάγκνερ κατά της πολυεθνικής Αυστροουγγαρίας, αποβλήθηκε από το πανεπιστήμιο της Βιέννης. Στη συνέχεια, συνέχισε τις σπουδές του για λίγους μόνο μήνες στο Γκρατς και στο Τσέρνοβιτς. Τον Μάρτιο του 1884 γράφτηκε στο πανεπιστήμιο Χούμπολτ του Βερολίνου, όπου σπούδασε πολιτική οικονομία. Παράλληλα παρακολούθησε επίσης διαλέξεις φιλοσοφίας, ιστορίας, λογοτεχνίας και ιστορίας τέχνης.[3]
Χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του, έφυγε από το Βερολίνο το 1887 για να υπηρετήσει ένα χρόνο ως εθελοντής στο 84ο σύνταγμα του Λιντς στη Βιέννη. Στη συνέχεια ο πατέρας του χρηματοδότησε μια παραμονή ενός έτους στο Παρίσι και τελικά ένα ταξίδι στη Νότια Γαλλία, την Ισπανία και το Μαρόκο.[4]
Λογοτεχνικά ενδιαφέροντα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Το ενδιαφέρον του Μπαρ για τη λογοτεχνία, το θέατρο και την τέχνη ενισχύθηκε με την παραμονή του στο Παρίσι. Αν και είχε δημοσιεύσει από το 1882, η συγγραφική του δράση εντάθηκε προς το τέλος της δεκαετίας. Άρχισε να εργάζεται ως κριτικός τέχνης, πρώτα στο Βερολίνο και μετά στη Βιέννη. Ανάμεσα στα πρώτα του άρθρα σε εφημερίδες ήταν: Σχετικά με την κριτική του Μοντερνισμού το φθινόπωρο του 1890 και Ξεπερνώντας τον Νατουραλισμό (1891), στο οποίο δήλωσε ότι «Η βασιλεία του νατουραλισμού έχει τελειώσει». Το ίδιο έτος έγινε συντάκτης του περιοδικού Ελεύθερη Σκηνή του Βερολίνου και αργότερα συνεργάτης εκδότης και κριτικός της Γερμανικής Εφημερίδας. Από το 1894 συνεργάστηκε με τη Νέα Ημερήσια Εφημερίδα της Βιέννης και την Αυστριακή Λαϊκή Εφημερίδα.[5]
Το 1906–07, ο Μπαρ εργάστηκε με τον Μαξ Ράινχαρντ ως σκηνοθέτης στο Γερμανικό Θέατρο στο Βερολίνο και από το 1918 ήταν θεατρικός συγγραφέας στο Μπούργκτεατερ της Βιέννης.
Τα θεωρητικά του έργα ήταν σημαντικά για τον καθορισμό των νέων λογοτεχνικών κατηγοριών. Τα 40 θεατρικά του έργα και τα 10 περίπου μυθιστορήματά του δεν έφτασαν ποτέ στην ποιότητα του θεωρητικού του έργου.
Νέα Βιέννη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στη Βιέννη, γνώρισε τον Ούγκο φον Χόφμανσταλ, τον Άρτουρ Σνίτσλερ, τον Πέτερ Άλτενμπεργκ και άλλους συγγραφείς, οι οποίοι σχεδόν συγχρόνως με τα έργα των νατουραλιστών Γκέρχαρτ Χάουπτμαν, Άρνο Χολτς και Γιοχάνες Σλαφ στο Βερολίνο, στράφηκαν σε πρωτοποριακά μέσα έκφρασης. Ως εμπνευστής του κοινωνικο-λογοτεχνικού κινήματος Νέα Βιέννη, το οποίο έκανε γνωστές τις νέες ευρωπαϊκές λογοτεχνικές και καλλιτεχνικές τάσεις, ο Μπαρ ήταν ενεργό μέλος της αυστριακής πρωτοπορίας, δημοσίευσε πολλά μυθιστορήματα, μεταξύ των οποίων το Καλό Σχολείο, στα πρότυπα του μυθιστορήματος Ανάποδα του Γάλλου εκπροσώπου της παρακμιακής λογοτεχνίας Ζορίς-Καρλ Υσμάν, και έγραψε λογοτεχνική και καλλιτεχνική κριτική, δοκίμια, διηγήματα, θεατρικά έργα και μια αυτοβιογραφία.[6]
Η σχέση του με τους λογοτεχνικούς κύκλους των βιεννέζικων καφενείων της Βιέννης - κυρίως το καφέ Γκρίνσταϊντλ - τον έκανε έναν από τους κύριους στόχους του σατιρικού περιοδικού του Καρλ Κράους Ο πυρσός μετά την αποχώρηση και διαμάχη του Κράους με την ομάδα.
Ο Χέρμαν Μπαρ πέθανε το 1934, σε ηλικία 70 ετών, στο Μόναχο. Ήταν παντρεμένος με τη διάσημη σοπράνο Άννα φον Μίλντενμπουργκ. Το 1963 απεικονίστηκε σε αυστριακό γραμματόσημο.
Επιλογή έργων
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Θεατρικά έργα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Die neuen Menschen (1887)
- Die Mutter (1891)
- Das Tschaperl (1897)
- Der Star (1899)
- Wienerinnen (1900)
- Der Krampus (1902)
- Ringelspiel (1907)
- Das Konzert (1909)
- Die Kinder (1911)
- Das Prinzip (1912)
- Der Querulant (1914)
- Der Meister (1904)
Μυθιστορήματα και διηγήματα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Die gute Schule. Seelenstände – 1890
- Fin de siècle (1891)
- Die Rahl (1908)
- O Mensch (1910)
- Österreich in Ewigkeit (1929)
Δοκίμια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Zur Kritik der Moderne (1890)
- Die Überwindung des Naturalismus (1891)
- Symbolisten (1894)
- Wiener Theater (1899)
- Frauenrecht (1912)
- Inventur (1912)
- Expressionismus (1916)
- Burgtheater (1920)
Άλλες εκδόσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Theater (1897)
- Drut (1909)
- Himmelfahrt (1916)
- Die Rotte Korahs (1919)
- Selbstbildnis – 1923, αυτοβιογραφία
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ . «en.wikisource.org/wiki/The_Encyclopedia_Americana_(1920)/Bahr,_Hermann».
- ↑ . «schenkerdocumentsonline.org/profiles/Hermann Bahr».
- ↑ . «klimt-database.com/en/network-vienna-1900/hermann-bahr/».
- ↑ . «britannica.com/biography/Hermann-Bahr».
- ↑ . «leuphana.de/en/institute/icam/forschungsprojekte/abgeschlossene-projekte/hermann-bahr».
- ↑ . «literaturkritik.de/oesterle-freunde-sind-wir-ja-eigentlich-nicht-literatur-wien-um-1900-david-oesterle-schreibt-ueber-junge-wien-aufbruch-moderne».