Χάκων Η΄ της Νορβηγίας
| Χάκων Η΄ | |
|---|---|
.jpg) Ο Χάκων το 2026 | |
| Περίοδος | Από 28 Αυγούστου 2026 |
| Προκάτοχος | Χάραλντ Ε΄ |
| Γέννηση | 20 Ιουλίου 1973 Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ρικσοσπιτάλετ, Όσλο, Νορβηγία |
| Σύζυγος | Μέτε-Μάριτ Τίεσεμ Χόιμπι (ν. 2001) |
| Απόγονοι | Διάδοχος Πριγκίπισσα Ίνγκριντ Αλεξάνδρα Πρίγκιπα Σβέρε Μάγκνους |
Πλήρες όνομα | |
Χάκων Μάγκνους Νορβηγικά: Haakon Magnus | |
| Οίκος | Γλυξβούργου-Νορβηγίας[1] |
| Πατέρας | Χάραλντ Ε΄ της Νορβηγίας |
| Μητέρα | Σόνια Χάραλντσεν |
| Θρησκεία | Εκκλησία της Νορβηγίας |
| Θυρεός |  |
 Σχετικά πολυμέσα | |
| δεδομένα () | |
Νορβηγική Βασιλική Οικογένεια |
|---|
 |
|
|
| * Μέλος του Νορβηγικού Βασιλικού Οίκου |
Ο Χάκων Η΄ (νορβηγικά: Haakon VIII, γεννημένος στις 20 Ιουλίου 1973) είναι ο βασιλιάς της Νορβηγίας από τις 28 Αυγούστου του 2026, ημέρα κατά την οποία απεβίωσε ο πατέρας του, Βασιλιάς Χάραλντ Ε΄.[2][3]
Είναι το δεύτερο παιδί και ο μοναδικός γιος του βασιλιά Χάραλντ Ε΄ και της Βασίλισσας Σόνιας, ενώ κατατάσσεται στην τέταρτη γενιά της βασιλικής οικογένειας της Νορβηγίας, η οποία προέρχεται από τον οίκο του Γλυξβούργου. Παρότι έχει μία μεγαλύτερη αδελφή, την Πριγκίπισσα Μάρθα Λουίζα, ο Χάκων έγινε διάδοχος όταν ο πατέρας του ανήλθε στον θρόνο το 1991, σύμφωνα με το νομικό πλαίσιο διαδοχής που ίσχυε τότε. Το 2001 νυμφεύτηκε τη Μέτε-Μάριτ Τίεσεμ Χόιμπι, με την οποία έχει αποκτήσει δύο παιδιά, την Πριγκίπισσα Ίνγκριντ Αλεξάνδρα και τον Πρίγκιπα Σβέρε Μάγκνους.[4][5]
Ο Χάκων υπηρέτησε ως αξιωματικός του Βασιλικού Ναυτικού, ενώ ως Βασιλιάς είναι ο αρχηγός των Νορβηγικών Ενόπλων Δυνάμεων. Έχει υπηρετήσει ως Πρεσβευτής Καλής Θέλησης του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη και έχει συμμετάσχει σε διάφορες φιλανθρωπικές και διεθνείς πρωτοβουλίες, μεταξύ άλλων ως μέλος του δικτύου Young Global Leaders και του Διοικητικού του Συμβουλίου.[6] Είναι κάτοχος πτυχίου στις πολιτικές επιστήμες από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια (Μπέρκλεϋ) και διαθέτει μεταπτυχιακό στις αναπτυξιακές σπουδές από την Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου.[7][8]
Πρώτα χρόνια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1973 στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ρικσοσπιτάλετ στο Όσλο, γιος του Διαδόχου Πρίγκιπα Χάραλντ και της Διαδόχου Πριγκίπισσας Σόνια. Βαφτίστηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1973 από τον επίσκοπο Κάαρε Στόιλεν στο παρεκκλήσι του Βασιλικού Παλατιού του Όσλο. Νονοί του ήταν ο παππούς του βασιλιάς Όλαφ Ε΄ της Νορβηγίας, ο βασιλιάς Κάρολος ΙΣΤ΄ Γουσταύος της Σουηδίας και η βασίλισσα Μαργαρίτα Β΄ της Δανίας.
Ο Χάκων παντρεύτηκε μια κοινή θνητή και ανύπαντρη μητέρα την Μέτε-Μάριτ Τίεσεμ Χόιμπι στις 25 Αυγούστου 2001 στον Καθεδρικό Ναό του Σωτήρος στο Όσλο. Ο Διάδοχος Πρίγκιπας Φρειδερίκος της Δανίας ήταν ο κουμπάρος του.
Όταν ανακοινώθηκε ο αρραβώνας του Διαδόχου πρίγκιπος Χάκωνος και της Χόιμπι, πολλοί Νορβηγοί θεωρούσαν ότι η επιλογή της συζύγου του ήταν ακατάλληλη.[9] Αυτός ήταν ο κύριος λόγος ότι η Χόιμπι ήταν μια ανύπαντρη μητέρα, αλλά οι πληροφορίες σχετικά με συμμετοχή της στην Ρέιβ σκηνή στο Όσλο, η οποία περιελάμβανε μια σημαντική ναρκωτική-υποκουλτούρα, προστέθηκε επίσης στην αμφισβήτηση. Επιπλέον, ο πατέρας του παιδιού της είχε καταδικαστεί για αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά. Σε μια ειλικρινή συνέντευξη τύπου πριν από το γάμο η Χόιμπι εξήγησε το παρελθόν της λέγοντας μεταξύ άλλων ότι η νεανική της επαναστατικότητα θα μπορούσε να ήταν πιο ισχυρή από τους περισσότερους νέους. Το ζήτημα του παρελθόντος της Μέτε-Μάριτ, είχε μια συνεχιζόμενη συζήτηση στον Νορβηγικό δημόσιο διάλογο.
Ο Χάκων και η Μέτε-Μάριτ απέκτησαν μια κόρη και ένα γιο:
- την Πριγκίπισσα Ίνγκριντ Αλεξάνδρα (2004-)
- τον Πρίγκιπα Σβέρε Μάγκνους (2005-)
Ο Χάκων είναι επίσης πατριός του γιου της Μέτε-Μάριτ, Μάριους Μπόργκ Χόιμπι, από την σχέση της με τον Μόρτεν Μπόργκ.
Διάδοχος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο Χάκων διετέλεσε αντιβασιλέας της Νορβηγίας σε αρκετές περιπτώσεις, αναλαμβάνοντας την άσκηση των βασιλικών καθηκόντων όταν ο βασιλιάς Χάραλντ Ε΄ αδυνατούσε να τα εκτελέσει λόγω ασθένειας ή απουσίας από τη χώρα. Ανέλαβε για πρώτη φορά καθήκοντα αντιβασιλέα το 2005, ενώ στη συνέχεια υπηρέτησε με την ίδια ιδιότητα σε διάφορες περιστάσεις, μεταξύ άλλων το 2007, το 2012 και το 2014. Το 2020, κατά τη διάρκεια περιόδου ασθένειας του βασιλιά, ο Χάκων άσκησε και πάλι τα καθήκοντα του αντιβασιλέα, ανοίγοντας μάλιστα επίσημα την ετήσια σύνοδο του νορβηγικού Κοινοβουλίου (Storting).[10] Κατά τα επόμενα χρόνια συνέχισε να αναπληρώνει τον πατέρα του σε περιόδους προσωρινής αδυναμίας ή απουσίας του, ιδιαίτερα κατά την περίοδο 2024–2026, όταν τα προβλήματα υγείας του Χάραλντ Ε΄ οδήγησαν τον Χάκωνα να ασκεί επανειλημμένα τα καθήκοντα του αρχηγού του κράτους.[11]
Παράλληλα με τα θεσμικά του καθήκοντα, ο Χάκων ανέπτυξε δραστηριότητα σε διεθνή και κοινωνικά ζητήματα. Το 2003 ορίστηκε Πρεσβευτής Καλής Θέλησης του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη.[12] Το 2005 έγινε μέλος της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης Young Global Leaders (YGL), θέση που διατήρησε έως το 2010. Από το 2010 έως το 2017 διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της οργάνωσης.[12] Το 2006 υπήρξε ένας από τους τρεις ιδρυτές της Global Dignity (Παγκόσμια Αξιοπρέπεια), μαζί με τον Φινλανδό φιλόσοφο Πέκα Χιμάνεν και τον Αμερικανό επιχειρηματία και ακτιβιστή Τζον Χόουπ Μπάιαντ. Η οργάνωση επικεντρώνεται στην προώθηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και στην ενδυνάμωση των ανθρώπων, ιδίως των νέων.[12][13]
Στο πλαίσιο της ενασχόλησής του με ζητήματα που αφορούν το μέλλον της Νορβηγίας, το 2013 ίδρυσε το συνέδριο SIKT, μια ετήσια διάσκεψη στην οποία ηγετικές μορφές και νέοι με ταλέντο από διαφορετικούς τομείς της νορβηγικής κοινωνίας συναντώνται για να ανταλλάξουν ιδέες και να συζητήσουν τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες για το μέλλον της χώρας.[12] Επιπλέον, συμμετέχει στο ετήσιο συνέδριο της Συνομοσπονδίας Νορβηγικών Επιχειρήσεων και, το 2016, συναντήθηκε με τη Νορβηγική Συνομοσπονδία Συνδικάτων (LO) για μια εισαγωγή στο τριμερές μοντέλο συνεργασίας της Νορβηγίας.[14]
Η κοινωνική του δράση συνδέεται επίσης με το έργο που ασκεί από κοινού με τη σύζυγό του, Μέτε-Μάριτ. Οι δυο τους δημιούργησαν το Ίδρυμα του Πρίγκιπα Διαδόχου και της Πριγκίπισσας Διαδόχου, με σκοπό την υποστήριξη πρωτοβουλιών που συνδέονται με το κοινωνικό τους έργο.[12] Παράλληλα, ο Χάκων είναι προστάτης των οργανώσεων 4H Norge και ANSA, καθώς και του Φεστιβάλ Θεάτρου Ίψεν, του Μουσικού Φεστιβάλ του Νόρντλαντ και αρκετών άλλων οργανισμών.[15] Το 2017 έγινε επίσης προστάτης του Νορβηγικού Συμβουλίου Προσφύγων.[16]
Το ενδιαφέρον του για τον αθλητισμό εκδηλώθηκε ήδη από νεαρή ηλικία, όταν μετέφερε την Ολυμπιακή Φλόγα κατά την τελετή έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1994. Ο πατέρας του, βασιλιάς Χάραλντ Ε΄, ήταν αυτός που κήρυξε επίσημα την έναρξη των Αγώνων στο Λίλεχαμερ.[17] Τον Μάιο του 2022 συμμετείχε σε αποστολή του Πανεπιστημίου του Τρόμσο στην Αρκτική. Στο πλαίσιο της αποστολής διέσχισε το Παγόστρωμα της Γροιλανδίας σε διάστημα δύο εβδομάδων.[18][19] Το 2026 συμμετείχε ως κωπηλάτης στο πλήρωμα του Μύκλεμπουστ, μαζί με τον Πρίγκιπα Σβέρε Μάγκνους.[20] Αργότερα, η βασιλική οικογένεια χρησιμοποίησε το υλικό της εκδήλωσης για να στηρίξει την Εθνική Ομάδα Ποδοσφαίρου της Νορβηγίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2026.[21] Μετά τη νίκη της Νορβηγίας επί της Βραζιλίας, ο Χάκων συμμετείχε μαζί με υποστηρικτές της ομάδας στον πανηγυρισμό που αποκαλείται «Κωπηλασία των Βίκινγκ» έξω από τα Βασιλικά Ανάκτορα του Όσλο.[22] Με την επιστροφή της Εθνικής Ομάδας Ποδοσφαίρου στη Νορβηγία, ηγήθηκε εκ νέου σε «Κωπηλασία των Βίκινγκ» μπροστά από περισσότερους από 150.000 ανθρώπους που είχαν συγκεντρωθεί έξω από τα Ανάκτορα για την επίσημη υποδοχή.[23][24]
Ο Χάκων έχει εκφραστεί επίσης δημόσια για ζητήματα κοινωνικών δικαιωμάτων. Μετά την τρομοκρατική επίθεση που σημειώθηκε στο Όσλο το 2022, με στόχο εκδήλωση Pride της τοπικής LGBTQ κοινότητας, δήλωσε: «Πρέπει να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στη Νορβηγία να αγαπά ο καθένας όποιον θέλει».[25]
Τίτλοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Από 20 Ιουλίου 1973 έως 17 Ιανουαρίου 1991: Η Αυτού Βασιλική Υψηλότης Πρίγκιψ Χάκων Μάγκνους
- Από 17 Ιανουαρίου 1991 έως 28 Αυγούστου 2026: Η Αυτού Βασιλική Υψηλότης ο Πρίγκιψ Διάδοχος
- Από τις 28 Αυγούστου 2026: Η Αυτού Μεγαλειότης ο Βασιλεύς
Τιμητικές διακρίσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νορβηγικές
Νορβηγία Ιππότης Μεγαλόσταυρου με Κολάρο του Τάγματος του Αγίου Όλαφ- Νορβηγία Ιππότης Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της Τιμής
- Νορβηγία Μετάλλιο Υπηρεσιών Άμυνας με Δάφνη
- Νορβηγία Μετάλλιο της Εκατονταετηρίδας του Βασιλικού Οίκου
- Νορβηγία Αναμνηστικού Μεταλλίου του Βασιλιά Όλαφ Ε΄
- Νορβηγία Μετάλλιο του Ασημένιου Ιωβηλαίου του Βασιλιά Όλαφ Ε΄
- Νορβηγία Μετάλλιο της Εκατονταετηρίδας του Βασιλιά Όλαφ Ε΄
- Νορβηγία Μετάλλιο του Ιωβηλαίου του Βασιλιά Χάραλντ Ε΄ 1991-2016
- Νορβηγία Μετάλλιο της Βασιλικής Ναυτικής Υπηρεσίας της Νορβηγίας
- Νορβηγία Έφεδροι Αξιωματικοί της Νορβηγίας Ομοσπονδιακό Σήμα της Τιμής
- Νορβηγία Ναυτική Κοινωνία Χρυσό Μετάλλιο της Τιμής
- Νορβηγία Στρατιωτική Κοινωνία του Όσλο Χρυσό Σήμα της Τιμής
Ξένες
Αυστρία Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Τιμής για τις Υπηρεσίες προς τη Δημοκρατία της Αυστρίας, 1ης Τάξης[26][27]
Βραζιλία Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Σταυρού του Νότου
Βουλγαρία Μεγαλόσταυρος του Τάγματος των Βαλκανικών Βουνών
Δανία Ιππότης Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Ελέφαντα (20/07/1991)
Εσθονία Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Σταυρού της Τέρρα Μαριάνα (10.04.2002)[28]
Φινλανδία Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Λευκού Τριαντάφυλλου[29]
Γερμανία Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Τιμής της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Ειδική Έκδοση
Ιταλία Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας
Ιαπωνία Ιππότης Μεγάλου Κορδονιού του Τάγματος του Χρυσάνθεμου[30]
Ιορδανία Ιππότης Μεγάλου Κορδονιού του Ανώτατου Τάγματος της Αναγέννησης
Λετονία Μεγαλόσταυρος του Τάγματος των Τριών Αστέρων
Λιθουανία Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Μεγάλου Βυτάτου[31][32]
Λουξεμβούργο Ιππότης Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Αδόλφου του Νασσάου
Ολλανδία Ιππότης Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της Οράγγης-Νασσάου
Πολωνία Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Τιμής της Δημοκρατίας της Πολωνίας
Πορτογαλία Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Πρίγκιπα Ερρίκου[33]
Ισπανία Ιππότης Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Καρόλου Γ΄[34]
Σουηδία Ιππότης Μεγαλόσταυρου του Βασιλικού Τάγματος του Σεραφείμ
Βραβεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Βραβείο Επιτροπής "Χτίζουμε Γέφυρα" 2011[35]
Ολυμπιακοί Αγώνες: Λαμπαδηδρόμος στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1994 στο Λιλεχάμερ, στην έναρξη που έκανε ο πατέρας του Βασιλιάς Χάραλντ Ε΄.- Μια ιπποδρομία φέρει το όνομά του, Kronprins Haakons Pokalløp. Πραγματοποιείται τον Ιούνιο κάθε έτους, στην Ντράμμεν Τράβπαρκ.
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Χάκων Ζ΄ της Νορβηγίας | ||||||||||||||||
| Όλαφ Ε΄ της Νορβηγίας | ||||||||||||||||
| Ματθίλδη του Ηνωμένου Βασιλείου | ||||||||||||||||
| Χάραλντ Ε΄ της Νορβηγίας | ||||||||||||||||
| Κάρολος του Βέστεργκετλαντ | ||||||||||||||||
| Μάρθα της Σουηδίας | ||||||||||||||||
| Ίνγκεμποργκ της Δανίας | ||||||||||||||||
| Χάκων Η΄ της Νορβηγίας | ||||||||||||||||
| Κάρολος Αύγουστος Χάραλντσεν | ||||||||||||||||
| Σόνια Χάραλντσεν | ||||||||||||||||
| Ντάγκνι Ούλριχσεν | ||||||||||||||||
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «The Royal Family». Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2014.
- ↑ https://sdgnews.com/sdg-news-spotlight-king-haakon-viii/
- ↑ https://www.bbc.co.uk/news/articles/cp841114eg6o
- ↑ «The Royal House of Norway - Skaugum Estate». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2017.
- ↑ http://www.royalcourt.no/artikkel.html?tid=28766&sek=28640
- ↑ https://www.royalcourt.no/news/young-global-leaders
- ↑ https://www.euronews.com/my-europe/2026/08/28/norways-new-monarch-king-haakon-viii-his-life-role-and-challenges-ahead
- ↑ https://www.sfchronicle.com/entertainment/article/norway-king-haakon-uc-berkeley-22408348.php
- ↑ Hello profile of the Crown Princess[χρειάζεται καλύτερη πηγή]
- ↑ https://www.royalcourt.no/news/the-crown-prince-regent-opened-the-storting
- ↑ Rasmussen, Louise (27 Αυγούστου 2026). «Norway's King Harald in 'very serious' condition as royal family gathers at hospital». The Independent. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2026.
- 1 2 3 4 5 «His Royal Highness Crown Prince Haakon». Norwegian Royal House Official Website. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2020.
- ↑ «Our Story». Global Dignity. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2021.
- ↑ «In focus: Trade, industry and innovation». Norwegian Royal House Official Website. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2020.
- ↑ «Organisations under the patronage of The Crown Prince». Norwegian Royal House Official Website. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2020.
- ↑ «Crown Prince becomes patron of the Norwegian Refugee Council». [www.nrc.no. 1 March 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 November 2021. Ανακτήθηκε στις 27) November 2021. Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο:
|access-date=(βοήθεια) - ↑ «See the Torchbearers Who Lit the Olympic Cauldron Over the Years». E Online. 28 Ιανουαρίου 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2026.
- ↑ «Crown Prince crosses the Greenland ice sheet». royalcourt.no. The Royal House of Norway. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουνίου 2022. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2022.
- ↑ Rød, Mathias Moene (7 Ιουνίου 2022). «Kitekongen over Grønland». NRK. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουνίου 2022. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2022.
- ↑ «Her ror de sammen: Far og sønn på nytt kongelig oppdrag». VG (στα Νορβηγικά). 25 Απριλίου 2026. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2026.
- ↑ Åsebø, Kjellrun (26 Ιουνίου 2026). «Kongehuset er med på roinga – med lokalt innslag». Fjordenes Tidende (στα Νορβηγικά Νινόρσκ). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Αυγούστου 2026. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2026.
- ↑ Bøe, Svanhild (5 Ιουλίου 2026). «Kronprinsen satte seg ned og rodde med folket». VG (στα Νορβηγικά). Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2026.
- ↑ Ødegård, Magnus Hopland (13 Ιουλίου 2026). «Fotball-VM: Kongen tok imot landslaget». NRK (στα Νορβηγικά Μποκμάλ). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2026. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2026.
- ↑ Ragna Kristine Sandholt· Hanne Drange Jensen· Per Møller Pettersen· Henrik Ingebrethsen (13 Ιουλίου 2026). «Heltene våre rodde med folket!». Nettavisen (στα Νορβηγικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιουλίου 2026. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2026.
- ↑ Solsvik, Terje· Fouche, Gwladys (25 Ιουνίου 2022). «Horror on Oslo Pride day as gunman goes on deadly rampage at gay bar». Reuters (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουνίου 2022. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2022.
- ↑ «Royals & Charity: Prinzessin Mette-Marit». typischich.at. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιανουαρίου 2015.
- ↑ «Reply to a parliamentary question about the Decoration of Honour» (pdf) (στα Γερμανικά). σελ. 1811. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2012.
- ↑ Official website of the President of Estonia (Estonian), Estonian State Decorations - Kroonprints Haakon
- ↑ Noblesse et Royautés Αρχειοθετήθηκε 2013-03-17 στο Wayback Machine. (French), State visit of President of Finland in Norway, 2012, Photo Αρχειοθετήθηκε 2013-03-17 στο Wayback Machine.
- ↑ «Norwegian Crown Prince website». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2017.
- ↑ Lithuanian Presidency Αρχειοθετήθηκε 2014-04-19 στο Wayback Machine., Lithuanian Orders searching form
- ↑ Photo of a State visit of Lithuania to Norway, March 2011
- ↑ Alvará n.º 2/2004. Diário da República n.º 77/2004, Série II de 2004-03-3. p.5092.
- ↑ Boletín Oficial del Estado
- ↑ Crown Prince wins Pakistani prize – website Views and News from Norway
