Φωτοβολταϊκός ιχνηλάτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ο φωτοβολταϊκός ιχνηλάτης είναι μια κινητή βάση πάνω στην οποία τοποθετείται το φωτοβολταΪκό. Αυτή η μηχανολογική διάταξη δίνει την δυνατότητα στο φωτοβολταϊκό να αλλάζει συνεχώς θέσεις προσπαθώντας να εγκλωβίσει στο μέγιστο δυνατό τις ακτίνες του ήλιου.


Λειτουργία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κύρια λειτουργία του είναι να ακολουθεί την κίνηση του ήλιου καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας και για όλες τις εποχές του χρόνου, επιτυγχάνοντας έτσι την αύξηση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

Ο φωτοβολταϊκός ιχνηλάτης μπορεί να διακριθεί στις εξής κατηγορίες:

• Ιχνηλάτης ενός άξονα ο οποίος παρακολουθεί την ημερήσια(αζιμουθιακή) κίνηση του ήλιου σε σταθερή κλίση, έχοντας όμως την ανάλογη κλίση ανάλογα με την θέση του ήλιου σε κάθε εποχή .

• Ιχνηλάτης δυο αξόνων οποίος μεταβάλλει όχι μόνο την αζιμουθιακή αλλά και τη γωνία ανύψωσης, παρακολουθώντας με ακρίβεια την κίνηση του ήλιου και πραγματοποιώντας το καλύτερο αποτέλεσμα δέσμευσης ηλιακών ακτίνων.

Τοποθέτηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο φωτοβολταϊκός ιχνηλάτης είναι κατασκευασμένος έτσι ώστε να μην επηρεάζεται η λειτουργία του από εξωγενείς δυνάμεις, όπως ο αέρας. Η τοποθέτησή του συνιστάται να γίνεται σε περιοχές με μεγάλη ηλιοφάνεια και με τέτοιο προσανατολισμό και ρύθμιση ώστε να δέχεται κάθετα τις ακτίνες του ήλιου, τις περισσότερες ώρες κατά την διάρκεια της ημέρας. Έχει παρατηρηθεί από έρευνες που πραγματοποιήθηκαν στις Η.Π.Α ότι αυξάνεται η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας κατά 50% κατά τους καλοκαιρινούς μήνες και κατά 20% ή και περισσότερο κατά το φθινόπωρο με τη χρήση φωτοβολταϊκών ιχνηλατών.