Φωτακάδο Χανίων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°26′01″N 23°46′11″E / 35.43361°N 23.76972°E / 35.43361; 23.76972

Φωτακάδο Χανίων
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Φωτακάδο Χανίων
35°26′1″N 23°46′11″E
Διοικητική υπαγωγήΔήμος Πλατανιά
Γεωγραφική υπαγωγήΚρήτη
Υψόμετρο330
Πληθυσμός83
Ζώνη ώραςUTC+02:00 (επίσημη ώρα)
UTC+03:00 (θερινή ώρα)

Το Φωτακάδο είναι ημιορεινό χωριό της Δημοτικής Κοινότητας Βουκολιών του Δήμου Πλατανιά του Νομού Χανίων. Πριν τους καποδιστριακούς δήμους ανήκε διοικητικά στη κοινότητα Βουκολιών. Eίχε 83 κάτοικους στην απογραφή του 2011 και 65 περίπου μόνιμους κατοίκους.

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βρίσκεται σε υψόμετρο 330 μέτρων. Είναι αγροτική περιοχή με σημαντική παραγωγή ελαιόλαδου, εσπεριδοειδών και κάστανων. Οι κάτοικοι ασχολούνται επίσης με την αμπελουργία, την κτηνοτροφία και τη μελισσοκομεία.

Απέχει 35 χιλιόμετρα από τη πρωτεύουσα του νομού και έχει αμφιθεατρική θέση πάνω από τη κοιλάδα του Ταυρωνίτη.

Το Φωτακάδο γειτονεύει:

Χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έχει πέντε εκκλησίες με ισάριθμα πανηγύρια:

Ο τελευταίος ναός είναι κτισμένος στη θέση τούρκικου πυργίσκου, όπου είχε γίνει σημαντικότατη μάχη (μάχη του Δρομονέρου) με την επικράτηση των Κρητών κατά την τελευταία Κρητική Επανάσταση εναντίον τον τουρκικού ζυγού.

Το χωριό είναι σχετικά δύσβατο και απόκρημνο στα σημεία, όπου το διασχίζει ο ποταμός Ταυρωνίτης. Είναι μεγάλο σε έκταση και αποτελείται από μικρές γειτονιές: τη Λαγουδιανά, που θεωρείται η κεντρική γειτονιά, το Έξω χωριό (Αλιμπεγιανά), Σαψιανά, Παρτσαλιανά, Χατζιανά, Κολύμπα (Μαραγκιάνα), Μπουλταδιανά (ερημωμένη γειτονιά), Σταυρουλιανά, και τη Διακλάδωση.

Χαρακτηριστικά σημεία του χωριού είναι τα κάτωθι:

  • Η διαδρομή εντός του κεντρικού δρόμου του χωριού έχει πετρόχτιστα τμήματα εξαιρετικού ενδιαφέροντος και μεγάλου ύψους από την εποχή της Γερμανικής Κατοχής.
  • Χαρακτηριστικό σημείο είναι και η περιοχή "Του Διγενή η πατέ(=πάτημα)", όπου σύμφωνα με την παράδοση πάτησε το ένα του πόδι ο Διγενής Ακρίτας. Το άλλο πόδι πατούσε - κατά την παράδοση - στην απέναντι κορυφή του Προφήτη Ελισσαίου και είπιε νερό από τον ποταμό. Μυθοπλασία βέβαια αλλά είναι άξιο προσοχής πως ένα θαμνώδες βουνό έχει ένα κομμάτι με τη μορφή πατούσας, το οποίο ποτέ δεν βλαστάνει.